Οι ιμπεριαλιστές δανειστές ζητούν να αρχίσει να περικόπτεται από τώρα η περιβόητη «προσωπική διαφορά» που θα υπάρχει σε κάθε παλιά σύνταξη (που εκδόθηκε πριν από το νόμο Κατρούγκαλου), όταν αυτή επανυπολογιστεί με το νόμο Κατρούγκαλου.
Η συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ αντιπροτείνει να μη θεσπιστούν άμεσα οι περικοπές στην «προσωπική διαφορά», αλλά να προβλεφθεί πως ο μελλοντικός «κόφτης», εάν ενεργοποιηθεί, θα ξεκινήσει πρώτα από την «προσωπική διαφορά».
Σε κάθε περίπτωση, η «προσωπική διαφορά» έχει ήδη στοχοποιηθεί. Γι' αυτό και θεσπίστηκε, άλλωστε. Γι' αυτό προβλέφθηκε ο επανυπολογισμός όλων των παλιών συντάξεων. Δημιούργησαν μια τεράστια δεξαμενή από την οποία θα μπορούν εύκολα και χωρίς τύψεις να αντλούν πρόσθετο δημοσιονομικό «όφελος». Εύκολα, γιατί τα ποσά θα είναι καταγεγραμμένα και άρα άμεσα υπολογίσιμα. Χωρίς τύψεις, γιατί η «προσωπική διαφορά» θεωρείται ποσό σύνταξης που «δεν το δικαιούται» ο συνταξιούχος, που το παίρνει «χαριστικά», επομένως η όποια περικοπή του μπορεί να θεωρηθεί και… πράξη δικαιοσύνης έναντι των νεότερων συνταξιούχων και των φορολογούμενων.
Εμάς δεν μας εξέπληξε καθόλου η φιλολογία του τελευταίου διαστήματος για τις περικοπές στην «προσωπική διαφορά». Από την πρώτη στιγμή που έγινε λόγος για επανυπολογισμό και των παλιών συντάξεων με βάση το νέο σύστημα (πράξη πρωτοφανής στα ασφαλιστικά χρονικά) και για καθορισμό «προσωπικής διαφοράς», γράψαμε με κατηγορηματικότητα ότι αυτό γίνεται για να υπάρχει δεξαμενή περικοπών, όποτε χρειαστεί. Τονίζαμε μάλιστα ότι η στιγμή των περικοπών στην «προσωπική διαφορά» δε θ' αργήσει, γιατί ο ΕΦΚΑ -το υπερταμείο που δημιουργήθηκε με το νόμο Κατρούγκαλου- είναι εξαρχής χρεοκοπημένος.
Στην πραγματικότητα, ο καθορισμός «προσωπικής διαφοράς» σε όλες τις συντάξεις ήταν εξαρχής μια προ-νομοθέτηση μέτρων. Δηλαδή, αυτό που υποτίθεται ότι αρνείται τώρα η συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Πρόκειται για ένα μοντέρνο τρόπο πετσοκόμματος δικαιωμάτων. Φτιάχνουν πρώτα το πλαίσιο, για να είναι έτοιμοι, και περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να το εφαρμόσουν.
Στο μεταξύ, μπορούν και δημαγωγούν, ποντάροντας στη λογική του ατομισμού, που καλλιεργεί η ήττα και η απογοήτευση. Είναι η κοντόθωρη λογική του «εμένα δεν με πειράζει» και του «αύριο βλέπουμε». Η εργατική τάξη δεν εμφανίζεται ως τάξη απέναντι στην αστική, αλλά ως ένα άθροισμα ατόμων, το καθένα από τα οποία μετράει τις προσωπικές του απώλειες. Κάποιοι συνταξιούχοι φτάνουν στο σημείο να προσεύχονται να μην αρχίσει το πετσόκομμα της «προσωπικής διαφοράς» όσο θα βρίσκονται εν ζωή. Λες και οι δραματικά μικρότερες συντάξεις που παίρνουν οι νέοι συνταξιούχοι (μετά το νόμο Κατρούγκαλου) είναι προσωπικό πρόβλημα του καθένα απ' αυτούς και όχι πρόβλημα της εργατικής τάξης.
Μήπως, όμως, έχουν δίκιο οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που υποστηρίζουν ότι με την «προσωπική διαφορά» εξασφάλισαν τις συντάξεις, γιατί το Μνημόνιο θα εκτελεστεί κατά γράμμα, οπότε δεν υπάρχει περίπτωση ενεργοποίησης του «κόφτη»;
Καταρχάς, η βεβαιότητα για πετσόκομμα της «προσωπικής διαφοράς» προέκυψε πριν καν θεσπιστεί ο «κόφτης». Δεν προκύπτει από τις γενικές δημοσιονομικές διατάξεις, αλλά από τις ειδικές διατάξεις του αντιασφαλιστικού νόμου Κατρούγκαλου. Θα πετσοκόψουν την «προσωπική διαφορά», διότι ο χρεοκοπημένος ΕΦΚΑ δε θα μπορεί να πληρώσει τις λεγόμενες αναλογικές συντάξεις (το κράτος έχει περιορίσει την ευθύνη του στην καταβολή της λεγόμενης εθνικής σύνταξης).
Και από γενική δημοσιονομική άποψη, όμως, προεξοφλείται το πετσόκομμα. Οι ίδιοι έλεγαν ότι καμιά οικονομία δεν μπορεί ν' αντέξει τόσο υψηλά «πρωτογενή πλεονάσματα» επί σειρά ετών.
Π.Γ.
