Ξενοδουλεία και υποτέλεια

Σε ραδιοφωνική του συνέντευξη την περασμένη Δευτέρα, ο ζάμπλουτος υπουργός των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ Γιώργος Σταθάκης κλήθηκε να απαντήσει στο επιχείρημα ότι μετά την έξοδο από τα Μνημόνια το χρέος είναι υψηλότερο. Με τον γνωστό κυνισμό του απάντησε (αντιγράφουμε από δελτίο Τύπου του ΥΠΕΝ):
 
«Μπήκαμε στο μνημόνιο όταν η Ελλάδα χρωστούσε 300 δισ. ευρώ με διάρκεια αποπληρωμής 7 χρόνια κι έπρεπε να βρίσκει 40 δισ. ευρώ το χρόνο. Βγαίνουμε από το μνημόνιο με 40ετή περίοδο αποπληρωμής, ετήσιες υποχρεώσεις περί τα 6 δισ. ευρώ και με ρύθμιση για το χρέος ότι από το 170-180% του ΑΕΠ απομειώνεται το 50%. Αρα, πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικές καταστάσεις».
 
Το δεύτερο σκέλος της απάντησης («ρύθμιση για το χρέος ότι από το 170-180% του ΑΕΠ απομειώνεται το 50%») είναι καταρχάς ακατανόητο. Σκόπιμα ακατανόητο, γιατί είναι γνωστό ότι καμιά μείωση του χρέους δεν προβλέπεται (για την ακρίβεια αποκλείεται) και αυτό τονίζεται σε κάθε σχετική με το «ελληνικό ζήτημα» απόφαση του Eurogroup. Μένουμε, λοιπόν, στο πρώτο σκέλος της απάντησης Σταθάκη, που έχει και το «ζουμί».
 
Τι μας λέει ο μέγας οικονομολόγος; Οτι δεν έχει σημασία πόσα χρωστάς, αλλά αν μπορείς να πληρώνεις τις δόσεις που σου κάνουν οι δανειστές σου! Σαν να τους πιάνεις κορόιδο ένα πράμα ή σαν να τους βρήκες σε στιγμές φιλάνθρωπικής χαλάρωσης και σου έκαναν τη χάρη να σε διευκολύνουν!
 
Πριν δούμε το «επιχείρημα», να θυμίσουμε ότι δεν είναι καθόλου πρωτότυπο. Πριν από τον Σταθάκη το είχαν κάνει καραμέλα ο Βενιζέλος και μετά ο Στουρνάρας, ισχυριζόμενοι ότι δεν έχει σημασία το ύψος του χρέους, αλλά το χρέος «με όρους παρούσας αξίας». Καμάρωναν κι αυτοί για τον ίδιο λόγο. Οτι οι δόσεις είχαν ρυθμιστεί μέχρι και το 2022, με υπόσχεση ότι θα ρυθμιστούν και περαιτέρω (η περιβόητη απόφαση του Eurogroup τον Νοέμβρη του 2012).
 
Και βέβαια, το «επιχείρημα» αυτό το επαναλάμβανε συνεχώς ο Σόιμπλε. Τι μας ζαλίζετε με το χρέος; Μέχρι και το 2022 σας το έχουμε ρυθμίσει κι όταν θα έρθει η ώρα θα το ξαναδούμε. Προς το παρόν, επικεντρωθείτε στην υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων και αφήστε το χρέος.
 
Χρειάζεται να θυμίσουμε τι έλεγε τότε ο ΣΥΡΙΖΑ; Μιλούσε για «αποικία χρέους» και ζητούσε τη «διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους -πάνω από το 60%- του χρέους και αποπληρωμή του υπόλοιπου με περίοδο χάριτος και ρήτρα ανάπτυξης». Κι ο Σταθάκης (μαζί με τον Δραγασάκη και τον Τσακαλώτο) ήταν από τους πρωταγωνιστές αυτής της προπαγάνδας. Κι ύστερα, όταν υπέγραφαν τη συμφωνία της 20ής Φλεβάρη του 2015, που ξεκαθάριζε ότι χρέος δε θα διαγραφεί, μιλούσαν για «δημιουργική ασάφεια», κι όταν υπέγραφαν το τρίτο Μνημόνιο μιλούσαν για «εκβιασμό με το πιστόλι στον κρόταφο».
 
Η άποψη για το χρέος που παρουσίασε ο Σταθάκης, ίδια με αυτή των προηγούμενων κυβερνήσεων, είναι η πεμπτουσία της ξενοδουλείας και της υποτέλειας. Η ελληνική αστική τάξη και το πολιτικό τους προσωπικό έχουν υποθηκεύσει τη χώρα και το λαό στους τοκογλύφους του διεθνούς χρηματιστικού κεφάλαιου. Λειτουργούν ως απλοί διαχειριστές αυτής της τοκογλυφικής-ιμπεριαλιστικής εξάρτησης. Φυσικά, τους όρους της διαχείρισης τους θέτουν οι ιμπεριαλιστές δανειστές. Αυτοί καθορίζουν το ύψος των ετήσιων τοκοχρεολυτικών δόσεων και οι κυβερνήσεις υποχρεώνονται να διαχειριστούν την πολιτική της σκληρής δημοσιονομικής λιτότητας και της κινεζοποίησης, μέσω της οποίας εξασφαλίζεται η αποπληρωμή αυτών των τοκοχρεολυτικών δόσεων.
 
Περιττεύει να πούμε ότι μόνο επαναστατικώ τω τρόπω μπορεί να φύγει αυτή η θηλιά από το λαιμό μας.
 
Π.Γ.