Νατοδουλεία με καμάρι!

Τσίπρας και Ζάεφ τιμήθηκαν φέτος με το «βραβείο  Εβαλντ φον Κλάιστ», που απονέμεται κάθε χρόνο από το 2009 από τη «Διάσκεψη του Μονάχου» σε προσωπικότητες για τη συμβολή τους «στην ειρήνη και την επίλυση διενέξεων». Ο «δικός μας» πήγε στο Μόναχο συνοδευόμενος από τον Αποστολάκη και τον Κατρούγκαλο για να παραλάβει τη σπουδαία διάκριση. Είμαστε σίγουροι ότι τη στιγμή που διαβάζετε αυτές τις γραμμές έχετε υποστεί ήδη το τσουνάμι της κυβερνητικής προπαγάνδας για τη διεθνή διάκριση της χώρας, που επετεύχθη χάρη στον πρωθυπουργό Τσίπρα.
 
Περί τίνος πρόκειται; Ως μια μικρή πρόγευση αναφέρουμε ότι ο πρώτος που πήρε το εν λόγω βραβείο, το 2009, ήταν ο γνωστός… μετρ της ειρήνης Χένρι Κίσινγκερ. Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, με τον οποίο ο ελληνικός και ο κυπριακός λαός έχουν τα γνωστά «προηγούμενα». Την επόμενη χρονιά ήταν η σειρά του Χαβιέ Σολάνα, που τιμήθηκε για την προσφορά του ως γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ (1995-1999) και στη συνέχεια (1999-2009) ως υψηλόβαθμος παράγοντας της ΕΕ.
 
Ποιος ήταν ο Εβαλντ-Χάινριχ φον Κλάιστ-Σμέντσιν, που ίδρυσε τη «Διάσκεψη του Μονάχου»; Καταγόταν από οικογένεια πρώσων αριστοκρατών και ισχυριζόταν ότι ήταν ο μόνος επιζών από την ομάδα των αξιωματικών που ήθελε να δολοφονήσει τον Χίτλερ το 1944, χωρίς ποτέ να δώσει αποδείξεις γι' αυτό (άφηνε άλλους να μιλούν για λογαριασμό του). Δεν εκτελέστηκε πάντως, όπως οι υπόλοιποι συνωμότες, και συνέχισε να πολεμά με τα ναζιστικά στρατεύματα στο ανατολικό μέτωπο. Μετά τον πόλεμο έχτισε μια εκδοτική αυτοκρατορία στη Γερμανία, στηριζόμενος στη «φιλία» του με τους Αμερικανούς και στη βοήθεια του Προτεσταντικού Τάγματος του Αγίου Ιωάννη, του οποίου ανακηρύχτηκε Ιππότης της Τιμής το 1957 και Ιππότης της Δικαιοσύνης το 1975.
 
Το 1962, πάνω στο φούντωμα του λεγόμενου «ψυχρού πολέμου», ο μεγιστάνας των εκδόσεων Κλάιστ ίδρυσε τη «Διάσκεψη του Μονάχου». Ενα διεθνές φόρουμ, το οποίο έφερε με καμάρι το όνομα «φόρουμ του ατλαντισμού». Ο ίδιος ο Κλάιστ, άλλωστε, ήταν ορκισμένος εχθρός του μονομερούς πυρηνικού αφοπλισμού της Γερμανίας και του αντιπυρηνικού κινήματος εν γένει. Ηθελε τη χώρα οπλισμένη σαν αστακό και πυρηνική δύναμη. Για την προσφορά του στο ΝΑΤΟ και την αμερικάνικη στρατιωτική πολιτική ο Κλάιστ τιμήθηκε το 1991 με το Μετάλλιο Διακεκριμένης Δημόσιας Υπηρεσίας του αμερικάνικου υπουργείου Αμυνας. Κι όταν το 1998 ανακοίνωσε την αποχώρησή του από τη διοίκηση της «Διάσκεψης του Μονάχου», οχτώ υπουργοί Αμυνας του ΝΑΤΟ ήταν εκεί για να τον αποχαιρετίσουν.
 
Διάδοχος του Κλάιστ στο τιμόνι του «ατλαντικού» μαγαζιού, που πλέον έχει μετονομαστεί σε «Διάσκεψη του Μονάχου για την Ασφάλεια», ήταν ο πρώην πρέσβης της Γερμανίας στις ΗΠΑ και εξίσου φλογερός «ατλαντιστής» Βόλφγκανγκ Ισινγκερ. Ενας άνθρωπος που δεν κρύβει την αντιπάθειά του για τον Τραμπ, προειδοποιεί όμως πως αυτή η αντιπάθεια, την οποία μοιράζονται όλοι οι ευρωπαίοι ηγέτες, δεν πρέπει να αδυνατίσει τους πολιτικούς και στρατιωτικούς δεσμούς της Δυτικής Ευρώπης με τις ΗΠΑ, ούτε να αδυνατίσει τη συμμετοχή τους στο ΝΑΤΟ.
 
Η εισηγητική έκθεση στη φετινή «Διάσκεψη του Μονάχου», υπό τον χαρακτηριστικό τίτλο «Το Μεγάλο Παζλ: Ποιος Θα Μαζέψει τα Κομμάτια;», σημειώνει με νόημα ότι οι μεγαλύτερες ευρωπαϊκές χώρες και ιδιαίτερα η Γερμανία, απέχουν ακόμα πολύ από το να μπορούν να εξασφαλίσουν μόνες την ασφάλειά τους, ενώ ο αμερικανός πρόεδρος Τραμπ υπαναχωρεί από το καθήκον της αμυντικής υπεράσπισης της Ευρώπης.Το πιάσατε το υπονοούμενο: ΝΑΤΟ και ξερό ψωμί. Και εξευμενισμός των Αμερικανών, γιατί έτσι και αυτοί αποτραβηχτούν από την Ευρώπη, ο καραδοκών Πούτιν θα την κάνει μια χαψιά!
 
Η «Διάσκεψη του Μονάχου» είναι «ένα είδος Νταβός για ανθρώπους με στρατούς» έγραφε την προηγούμενη βδομάδα η γερμανική «Χάντελσμπλατ», που δε διακρίνεται δα για το ριζοσπαστισμό της. Από αυτό το άντρο της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας βραβεύτηκε ο Τσίπρας. Τα συγχαρητήριά μας!
 
Π.Γ.