Ο Φρανσουά Φιγιόν, πρωθυπουργός κατά την πενταετία της προεδρίας του Σαρκοζί, ξεπετάχτηκε σαν σίφουνας τις τελευταίες εβδομάδες και έκοψε πρώτος το νήμα στις προκριματικές εκλογές για τον υποψήφιο πρόεδρο της γαλλικής κεντροδεξιάς, στέλνοντας στην πολιτική συνταξιοδότηση το παλιό του αφεντικό και αφήνοντας δεύτερο και καταϊδρωμένο τον γκολικό Ζιπέ, που μέχρι πρότινος θεωρούνταν ακαταμάχητο φαβορί. Ολοι οι αναλυτές στη Γαλλία προεξοφλούν άνετη νίκη του Φιγιόν στον αυριανό δεύτερο γύρο, δεδομένου ότι ο Φιγιόν κέρδισε τον πρώτο γύρο με διαφορά 15,6% από τον Ζιπέ, ενώ έχει τη δημόσια στήριξη του Σαρκοζί (ήρθε τρίτος με 20,6%).
Αν δει κανείς το βιογραφικό και τις θέσεις του Φιγιόν, θα συμφωνήσει μαζί μας πως πρόκειται για έναν «κυριλέ Τραμπ» ή -για να είμαστε ακριβέστεροι- για ένα μείγμα Λεπέν και Θάτσερ. Λεπέν σε μια σειρά κοινωνικά ζητήματα, Θάτσερ στην οικονομική πολιτική.
«Ο Σαρκοζί ήταν ένας χάρτινος τίγρης, ο Φιγιόν είναι ένας γνήσιος υπερσυντηρητικός ιδεολόγος» έγραψε η «L' Obs», και δε φαίνεται να έχει άδικο.
Ο Φιγιόν θέλει να ξαναγραφούν τα βιβλία της Ιστορίας με τη μορφή «εθνικού αφηγήματος», ώστε οι γάλλοι μαθητές να αποκτήσουν «εμπιστοσύνη στην πατρίδα τους». Επίσης, θέλει να καθιερώσει ομοιόμορφη στολή για τους μαθητές και τις μαθήτριες, κατά το πρότυπο παλαιότερων δεκαετιών. «Θέλω ένα σχολείο του σεβασμού και της αυθεντίας, που συμβολίζεται από τις στολές» έλεγε πρόσφατα ο Φιγιόν, σε ομιλία του στα θερινά σεμινάρια των Ρεπουμπλικανών.
Ο Φιγιόν υπήρξε αντίθετος στο «Γάμο για Ολους» και υπόσχεται ότι θα αλλάξει το νόμο ώστε το δικαίωμα της υιοθεσίας και της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής να ισχύει μόνο για τα ετερόφυλα ζευγάρια.
Θέλει, επίσης, να καταργήσει διά νόμου το περιβόητο μπουρκίνι και να αυστηροποιήσει έτι περαιτέρω τη μεταναστευτική νομοθεσία.
Ο Φιγιόν είναι «ευρωπαϊστής», αλλά υπό τον όρο ότι δε θα υπάρξει εμβάθυνση της ομοσπονδοποίησης της ΕΕ, αλλά σεβασμός στην «εθνική κυριαρχία της Γαλλίας».
Κι επειδή ο Πούτιν είναι… της μόδας και κάθε ακροδεξιός που σέβεται τον εαυτό του πρέπει να αναφέρεται σ' αυτόν, ο Φιγιόν θυμίζει ότι έχει προσωπική φιλία με τον ρώσο πρόεδρο από την περίοδο που και οι δύο ήταν πρωθυπουργοί και τάσσεται υπέρ μιας ρωσο-ιρανο-γαλλικής συμμαχίας κατά του ISIS, έστω κι αν αυτή θα περιλαμβάνει προσωρινά και τον Μπασάρ αλ-Ασαντ.
Στο επίπεδο της οικονομικής πολιτικής, ο Φιγιόν υποστηρίζει πως θα μειώσει κατά 500.000 τις θέσεις των εργαζόμενων στο Δημόσιο, ότι θα αυξήσει το 35ωρο στο Δημόσιο σε 39ωρο, ενώ θα απελευθερώσει πλήρως το ωράριο στον ιδιωτικό τομέα, και υποστηρίζει την προοδευτική μείωση του επιδόματος ανεργίας, γιατί οι άνεργοι θα αποδέχονται προτάσεις για εργασία, αν απειλούνται με απώλεια του επιδόματος ανεργίας.
Ο Φιγιόν δεν είναι καινούργιος στη γαλλική αστική πολιτική. Εκλέγεται συνεχώς βουλευτής από το 1981 και πριν ο Σαρκοζί τον διορίσει πρωθυπουργό, είχε διατελέσει έξι φορές υπουργός σε κυβερνήσεις της Δεξιάς. Ανήκει σ' αυτό που η Λεπέν αποκαλεί «κατεστημένο». Με τον ακραίο λόγο που υιοθέτησε, όμως, εμφανίζεται σαν κάποιος που βγαίνει έξω από το «κατεστημένο» και θέλει να επαναφέρει τη Γαλλία στις «εθνικές βάσεις» του Ντεγκόλ, στις «ηθικές αξίες» του καθολικισμού (που ζει και βασιλεύει στην αγροτική ενδοχώρα, εν αντιθέσει με τον κοσμοπολίτικο αθεϊσμό του Παρισιού και της διανόησής του) και σε εργασιακή και κοινωνική «πειθαρχία» που θα είναι ανταγωνιστική προς τη γερμανική, ώστε η Γαλλία να διεκδικήσει τα σκήπτρα στην ιμπεριαλιστική Ευρώπη.
Το ντροπιαστικό είναι ότι πολιτικοί σαν τον Φιγιόν και τη Λεπέν ψηφίζονται και από προλεταριάτο…
Π.Γ.
