Αρκεί και μόνο η δήλωση Σόιμπλε σε γερμανικό ραδιοφωνικό σταθμό ότι λυπάται τους Ελληνες, για να του προσδώσει το χαρακτηρισμό ιμπεριαλιστικό κάθαρμα. Ηταν η δήλωση που ξεπέρασε σε προκλητικότητα και επιθετικότητα όλες τις προηγούμενες. Και δεν είναι τυχαίο ότι έγινε σε γερμανικό Μέσο, σε ώρα μεγάλης ακροαματικότητας.
Ο Σόιμπλε εμφανίστηκε ενώπιον του γερμανικού προλεταριάτου ως ο σιδερένιος ηγέτης που θα τσακίσει τους τεμπέληδες του Νότου, για να μην τρώνε σαν παράσιτα το φαΐ από το πιάτο της γερμανικής οικογένειας. Ενας ιμπεριαλιστής ηγέτης αποτάνθηκε σ’ ένα λαό ποτισμένο με το ιμπεριαλιστικό δηλητήριο.
Είχε ένα παραπάνω λόγο να το κάνει αυτό, καθώς την προηγούμενη μέρα στο Αμβούργο, παραδοσιακό προπύργιο των Σοσιαλδημοκρατών (παίρνουν σχεδόν τις μισές ψήφους), οι Χριστιανοδημοκράτες είδαν την «Εναλλακτική για τη Γερμανία», πολιτική δύναμη που τους απειλεί από τα δεξιά, να υπερπηδά το φράγμα του 5% και να μπαίνει στην τοπική Βουλή. Περισσότερος ρατσισμός, περισσότερη ιμπεριαλιστική λογική, πλασάρισμα του «Deutschland uber alles» σε σύγχρονη μορφή, είναι η «επικοινωνιακή» δοσολογία με την οποία η γερμανική χριστιανοδημοκρατία προσπαθεί να κρατήσει την πολιτική ηγεμονία της και να εξασφαλίσει τέταρτη συνεχή θητεία στο τιμόνι του γερμανικού ιμπεριαλισμού.
Ποιους έχει, όμως, «απέναντί» του ο Σόιμπλε, το ιμπεριαλιστικό κάθαρμα;
Καταρχάς, τους κλασικούς δωσίλογους, γνήσιους απόγονους των κατοχικών δωσίλογων. «Εχει δίκιο σε πολλά πράγματα από αυτά που είπε ο Σόιμπλε. Είπε ότι οι Ελληνες θέλουν να τους δίνουμε τα λεφτά μας και να μας βρίζουν και από πάνω. Σε αυτό έχει δίκιο. Δεν μπορεί να ζητάς από τον άλλον τα λεφτά του και την άλλη μέρα να κάνεις διαδήλωση και να λες τη Μέρκελ ναζί». Ο γνωστός τηλεπλασιέ Μπουμπούκος σε ραδιοφωνική του εμφάνιση. Κάτι ανάλογο είπε και ο Πάγκαλος.
Υπάρχουν όμως και οι «ανυποχώρητοι διαπραγματευτές». Δε θ’ αναφερθούμε στο εμετικό γλείψιμο που κάνει στους Μέρκελ και Σόιμπλε ο Μπαρουφάκης, σε κάθε συνέντευξη που δίνει σε γερμανικό Μέσο. Ούτε θα σταθούμε στο mea culpa που εκφώνησε ο ίδιος ο Τσίπρας ενώπιον της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, αποδοκιμάζοντας την «Αυγή» για ένα σκίτσο που έδειχνε τον Σόιμπλε με στολή ναζί (το «Je suis Charlie» ισχύει μόνο για τα σκίτσα που προσβάλλουν τους μουσουλμάνους, όχι γι’ αυτά που -χωρίς και τόση υπερβολή- δείχνουν τον Σόιμπλε ως ιμπεριαλιστή). Θα σταθούμε στην ουσία της διαπραγμάτευσης. Γιατί είναι αυτή η ουσία που επιτρέπει στον Σόιμπλε να σκληραίνει και ως προς το ύφος των ιμπεριαλιστικών του δηλώσεων.
Μέσα σε λιγότερο από τρεις εβδομάδες, η συγκυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου, με συνεχείς κυβιστήσεις, έχει εγκαταλείψει τους ακρογωνιαίους λίθους της πολιτικής που ο ΣΥΡΙΖΑ διακήρυσσε προεκλογικά. Τα γράψαμε αναλυτικά την προηγούμενη εβδομάδα, συνεχίζουμε σ’ αυτό το φύλλο, σίγουρα θα έχουμε να πούμε πολλά και στα επόμενα. Εχουμε μια κυβέρνηση που κοροϊδεύει αισχρά τον ελληνικό λαό, ενώ στα ιμπεριαλιστικά διαβούλια έχει συμφωνήσει τα πάντα και τσακώνεται για κάποιες λεξούλες που θα της επιτρέψουν, για ένα διάστημα ακόμη, να κοροϊδεύει τον ελληνικό λαό.
Τα ιμπεριαλιστικά καθάρματα τύπου Σόιμπλε τα ζουν αυτά από πρώτο χέρι, έχουν καταλάβει ότι απέναντί τους έχουν τους περιδεείς εκπροσώπους μιας ψωραλέας αστικής τάξης, της οποίας το σύστημα περνάει βαθιά κρίση, και δεν περιορίζονται μόνο στις επί της ουσίας υπαγορεύσεις. Σκληραίνουν και στο ύφος, εμφανίζονται με μεγαλύτερη ιταμότητα, ενισχύοντας το προφίλ τους ως ιμπεριαλιστών ηγετών. Κοντολογίς, βρίσκουν και τα κάνουν.
Π.Γ.
