Τα γεγονότα είναι πλέον ευρέως γνωστά. Την ώρα που παίρνονταν (με μεγάλη καθυστέρηση, ως γνωστόν) τα πρώτα μέτρα «κοινωνικής απομόνωσης», για να καθυστερήσει η διασπορά της νέας νόσου, το ιερατείο στήλωνε τα πόδια και διακήρυσσε: «Η προσέλευση στην Θεία Ευχαριστία και η κοινωνία από το Κοινό Ποτήριον της Ζωής, ασφαλώς και δεν μπορεί να γίνει αιτία μετάδοσης ασθενειών».
Είχαν βρει και τα φάρμακα. Ενα ατομικό («Οσοι προσέρχονται “μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης“ και απολύτως ελεύθερα χωρίς κανένα δυναστικό καταναγκασμό, κοινωνούν το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, που γίνεται “φάρμακο αθανασίας“, “εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον“») και ένα κοινωνικό («Να τελεσθεί Δέηση σε όλους τους Ιερούς Ναούς της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπέρ της αποτροπής εξαπλώσεως της νόσου»).
Στο πλευρό του ιερατείου συντάχθηκαν εξωνημένοι επιστήμονες και πολιτικοί τσαρλατάνοι. Ακόμα και μέλη της κυβέρνησης!
Καθώς περνούσαν οι μέρες και η καραντίνα γινόταν πιο σφικτή, με νέα μέτρα καθημερινά, μόνο η αλυσίδα καταστημάτων του ιερατείου παρέμενε ανοιχτή, με πελατεία μάλιστα σημαντικό τμήμα της πιο πολυάριθμης ευάλωτης ομάδας, των ηλικιωμένων.
Και τι έκανε το πολιτικό σύστημα; Παρακαλούσε τους δεσποτάδες να πάρουν απόφαση και να κλείσουν τα μαγαζιά τους. Τα μαγαζιά των άλλων τα έκλεισε το κράτος (και καλά έκανε, με καθυστέρηση και πάλι), οι ρασοφόροι λειτουργούσαν κανονικά τα δικά τους και μάζευαν το «χαρτί».
Ο Τσιόδρας απηύθυνε εκκλήσεις στους δεσποτάδες. Ο Μητσοτάκης παρακαλούσε δημόσια, χωρίς να παραλείπει να μας λέει πόσο θρήσκος είναι ο ίδιος και πόσο αισθάνθηκε την ανάγκη να προσευχηθεί (αλλά μόνος του). Ο ΣΥΡΙΖΑ ανακοίνωνε πως ο Τσίπρας επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Ιερώνυμο και τον «ενθάρρυνε» (έτσι ακριβώς!) να κλείσει τις εκκλησιές. Και ο Τσιόδρας στελνόταν στη σύναξη του ιερατείου για να τους εξηγήσει διά ζώσης και εκ του σύνεγγυς ότι πρέπει να σταματήσουν να μαζεύουν τα γερόντια, να τα λειτουργούν και να τα μεταλαβαίνουν.
Τίποτα! Η μέγιστη χάρη που έκαναν οι δεσποτάδες στο κράτος ήταν να καλέσουν τους πιστούς να προσεύχονται κάθε βράδυ από τις 10 μέχρι τις 10:15' «υπέρ της καταπαύσεως του πειρασμού και της νόσου», να ενημερώσουν ότι «στα Μοναστήρια μας έχει σημάνει συναγερμός αδιάλειπτης προσευχής» και να περιορίσουν τις λειτουργίες σε μία την εβδομάδα, σε… κόμπακτ έκδοση (διάρκειας μιας ώρας)! Με τον κόσμο μέσα, φυσικά, και με μπόνους μεταλαβιά.
Αναγκάστηκε τότε ο Μητσοτάκης να πάρει αυτός την ευθύνη και να ανακοινώσει την αναστολή της λειτουργίας των ναών όλων των δογμάτων. Δε διαμαρτυρήθηκαν οι δεσποτάδες (πλην ελάχιστων «πυροβολημένων»). Ξέρετε γιατί; Γιατί οι εκκλησίες μένουν ανοιχτές για «ατομική προσευχή», η οποία στην πράξη θα γίνει ομαδική. Γιατί; Γιατί στην Κοινή Υπουργική Απόφαση Κεραμέως-Κικίλια (ΦΕΚ 872Β'/16.3.2020) επιτρέπεται «η προσέλευση πιστών, για ατομική προσευχή με βραχεία παραμονή τους στον χώρο λατρείας, τηρουμένης της αναλογίας του ενός ατόμου ανά 10 τ.μ. επιφανείας και με ελάχιστη απόσταση τα δύο (2) μέτρα μεταξύ τους».
Αρα, ο παπάς μπορεί να βάλει περισσότερα άτομα, να τα αραιώσει στο χώρο και να κάνει τη δουλειά του. Ακόμα και να τα μεταλάβει με το προϊόν που θα έχει φτιάξει προηγουμένως μόνος του. Οποιος ξέρει έστω και λίγο πώς δουλεύει το σύστημα στις εκκλησιές, μπορεί να καταλάβει γιατί οι δεσποτάδες δεν αντέδρασαν.
Δεν είναι ζήτημα θρησκείας, είναι ζήτημα εξουσίας. Το ιερατείο, πιστό σε κάθε εξουσία (βυζαντινή, οθωμανική, αστική κοινοβουλευτική, αστική δικτατορική), έχει οικοδομήσει το δικό του θωρακισμένο πόλο εξουσία; εντός του συστήματος της αστικής εξουσίας. Και πετυχαίνει να είναι αδιαπραγμάτευτος ακόμα και σε στιγμές πανδημίας.
Π.Γ.
