Ο κυρ-Φώτης ο Κουβέλης δήλωσε προχθές στο συριζοραδιόφωνο, ότι το 2018 η κυβέρνηση Τσίπρα είχε συμφωνήσει να αγοράσει 2+1 γαλλικές φρεγάτες με λίζινγκ και πως οι διαπραγματεύσεις που είχαν φτάσει σε τελικό στάδιο σταμάτησαν έπειτα από παρέμβαση των Αμερικανών. Ενώ τώρα, οι Αμερικανοί έδειξαν ανοχή έναντι του Μακρόν, επειδή με τη συμφωνία AUKUS τού στέρησαν ένα συμβόλαιο άνω των 50 δισ. ευρώ.
Φρόντισε, πάντως, να ξεκαθαρίσει ο Κουβέλης ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν διαφωνεί επί της ουσίας με την αγορά των γαλλικών φρεγατών, όμως θα ελέγξει το οικονομικό σκέλος της συμφωνίας. Επιβεβαίωσε έτσι τις πληροφορίες ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα ψηφίσει επί της αρχής τη γαλλο-ελληνική συμφωνία.
Δεν έχουμε καμιά αμφιβολία ότι ο Κουβέλης λέει αλήθεια για το 2018 (αν και δε θυμάται καλά ή παριστάνει πως δε θυμάται καλά ότι ο ίδιος είχε μιλήσει για 2+2 γαλλικές φρεγάτες). Φυσικά, δεν λέει όλη την αλήθεια. Είναι σίγουρο ότι γνωρίζει κάθε λεπτομέρεια, όμως μιλάει μόνο γενικά, γιατί και ο ίδιος και ο ΣΥΡΙΖΑ δε θέλουν να δημιουργήσουν προβλήματα στις σχέσεις τους με τους αμερικανούς και τους γάλλους ιμπεριαλιστές.
Ας θυμηθούμε λίγο τα γεγονότα του 2018. Στις 20 Απρίλη, ο Κουβέλης, αναπληρωτής υπουργός Αμυνας τότε, ερωτηθείς για δημοσίευμα της «Καθημερινής», πέταξε κάτι που έμοιαζε με κεραυνό εν αιθρία: «Είναι ακριβές ότι η Γαλλία μας δίνει δύο φρεγάτες με χρονομίσθωση (leasing). Υπήρξε συνομιλία του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα με τον γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν στο πρόσφατο παρελθόν και υπήρξε μια συνεννόηση, αναφορικά με το να πάρει η Ελλάδα δύο φρεγάτες. Επόμενο βήμα θα είναι άλλες δυο φρεγάτες. Οι δυο φρεγάτες δεν είναι χθεσινή απόφαση, έχει προηγηθεί μια ολόκληρη διαδικασία, είναι έτοιμες. Είναι δυνατόν να πλεύσουν και σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, μέσα στο καλοκαίρι».
Αυτό που περιέγραφε ο Κουβέλης ήταν η αγορά δύο έτοιμων φρεγατών τύπου FREMM με leasing και η παραγγελία άλλων δύο φρεγατών τύπου Belharra (σαν αυτές που αγόρασε ο Μητσοτάκης). Την ανακοίνωση έκανε ο Κουβέλης, ως έμπιστος του Τσίπρα, και όχι ο υπουργός Καμμένος. Είναι προφανές ότι τη «δουλειά» με τους Γάλλους χειρίζονταν ο Τσίπρας, ενώ τις «δουλειές» με τους Αμερικανούς χειριζόταν ο Καμμένος και ενημέρωνε τον Τσίπρα.
Το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων, επικαλούμενο πηγές του υπουργείου Αμυνας, μετέδωσε ότι επιβεβαιώνεται η ελληνογαλλική συμφωνία για τις φρεγάτες. Αναφερόταν, μάλιστα, σε τηλεφωνική επικοινωνία Τσίπρα-Μακρόν, μετά την οποία ο έλληνας πρωθυπουργός ενημέρωσε τον Φώτη Κουβέλη πως «οι γαλλικές φρεγάτες θα είναι στην Ελλάδα τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο».
Σε λιγότερο από ένα 24ωρο, όμως, άλλα δημοσιεύματα επικαλούνταν τη γαλλίδα υπουργό Αμυνας Φλοράν Παρλί που δήλωσε ότι «δεν υπάρχει είδηση». Η ιστοσελίδα Mer et Marin, που ασχολείται με θέματα ναυτικού, έγραφε πως η Παρλί έχει αποκλείσει την παραχώρηση δύο έτοιμων φρεγατών στην Ελλάδα, γιατί κάτι τέτοιο θα αποδυνάμωνε την επιχειρησιακή ικανότητα του γαλλικού Πολεμικού Ναυτικού. Και μόνο αυτό το επιχείρημα αρκούσε για να οδηγήσει σε «άλλες σκέψεις». Και το «Σαρλ ντε Γκολ» θα πουλούσαν οι Γάλλοι, που λέει ο λόγος, αν βρισκόταν κάποιος να πληρώσει το τεράστιο τίμημα. Οχι δυο από τις πολλές φρεγάτες τύπου FREMM, τις οποίες το γαλλικό Πολεμικό Ναυτικό αντικαθιστούσε με τις πιο σύγχρονες Belharra.
Στις 24 Απρίλη, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Τζανακόπουλος άδειασε… κομψά τον Κουβέλη, δηλώνοντας: «Υπάρχουν μία σειρά από διερευνήσεις για διάφορα project του Υπουργείου Εθνικής Αμυνας, ωστόσο το συγκεκριμένο θέμα δε συζητήθηκε χθες στο ΚΥΣΕΑ». Και για να το γλυκάνει προσέθεσε: «Ο κ. Κουβέλης και η κυβέρνηση αυτό που λένε είναι ότι υπάρχουν διερευνήσεις για μια σειρά από project. Από κει και πέρα αν υπάρξει οποιαδήποτε συμφωνία για οποιοδήποτε τέτοιο θέμα, θα υπάρξει και επίσημη ενημέρωση και σχετική συζήτηση σε όλα τα αρμόδια όργανα τα κυβερνητικά, αλλά και τα κοινοβουλευτικά».
Σε λιγότερο από τέσσερις μέρες το «ντιλ» Τσίπρα-Μακρόν χάλασε. Το χάλασαν οι Αμερικανοί, προφανώς. Ο Κουβέλης λέει σήμερα ότι δεν το χάλασε ο ΣΥΡΙΖΑ, που ήθελε τη συμφωνία. Αν λέει αλήθεια, τότε η αμερικανική παρέμβαση έγινε στη γαλλική πλευρά. Χωρίς να ξέρουμε τι ακριβώς διεμείφθη, δεν μπορούμε να το αποκλείσουμε. Τα σκληρά παζάρια ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις δε γίνονται «για ένα θέμα τη φορά», αλλά επί «πακέτου θυμάτων». Αν οι Αμερικανοί μπορούσαν να χαλάσουν άλλες «δουλειές» των Γάλλων, τότε οι Γάλλοι δε θα δίσταζαν να χάσουν τη «δουλειά» που είχαν συμφωνήσει Μακρόν και Τσίπρας. Τα βάζουν όλα κάτω, βλέπουν την τελική «σούμα» και αποφασίζουν.
Θυμηθείτε πώς συμπεριφέρθηκε ο Πούτιν στους κύπριους ηγέτες, όταν πήγαν για να ζητήσουν ένα δάνειο 5 δισ. ευρώ, για να μην τους βάλει ο Σόιμπλε σε Μνημόνιο (με κούρεμα τραπεζικών καταθέσεων, μάλιστα). Τους άφησε να περιμένουν στον προθάλαμο με τσάι και κουλουράκια κανέλλας, έκανε τις συνομιλίες που έπρεπε να κάνει με ευρωπαίους ιμπεριαλιστές ηγέτες και τους ξαπόστειλε στην Κύπρο με άδεια χέρια (το δάνειο των 5 δισ. είναι αστείου ύψους για τη Ρωσία). Ο Ολάντ έχει αποκαλύψει ότι του τηλεφώνησε ο Πούτιν και του «έδωσε» στην ψύχρα τους συριζαίους που βολιδοσκοπούσαν τη Ρωσία για δάνειο (ο άθλιος Λαφαζάνης νόμιζε πως το ‘χει στην τσέπη, με τη μορφή προκαταβολής για ενεργειακές μπίζνες, μετά από τις υποκλίσεις που έκανε στον Αλεξέι Μίλερ, αφεντικό της Gazprom και κολλητό του Πούτιν). Θυμηθείτε τα περί δανείου που τάχα θα έδινε η Κίνα στο ελληνικό κράτος.
Ολη αυτή η φιλολογία, που ήταν καθημερινή τα πρώτα χρόνια της μνημονιακής περιόδου, ήταν μια αποπροσανατολιστική μπούρδα. Ρωσία και Κίνα είναι ανταγωνιστές των δυτικών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων για την πάρτη τους, όχι για την πάρτη εξαρτημένων κρατών όπως η Ελλάδα και η Κύπρος. Ρωσία και Κίνα δε θα διατάρασσαν τις οικονομικές και πολιτικές τους σχέσεις με τη Γερμανία και τη Γαλλία μπαίνοντας σφήνα σε ζητήματα της Ευρωζώνης. Αφησαν Ελλάδα και Κύπρο στα δόντια της Μέρκελ και του Ολάντ, οι οποίοι τις παρέδωσαν στα νύχια των τεχνοκρατών της τρόικας, που αναδείχτηκαν σε υπερκυβέρνηση.
Μπορεί και να λέει ψέματα ο Κουβέλης (δεν είναι δα και αγλάισμα ειλικρίνειας, κάθε άλλο) ότι η «δουλειά» χάλασε με παρέμβαση των Αμερικανών στη Γαλλία. Μπορεί η αμερικανική παρέμβαση να έγινε στην Ελλάδα. Διόλου απίθανο, αν θυμηθούμε ότι ο Καμμένος έδωσε συνέντευξη Τύπου στις 25 Απρίλη (πέντε μέρες μετά τις δηλώσεις Κουβέλη) και διέψευσε πλήρως αυτά που είχε πει ο αναπληρωτής του (ο οποίος καθόταν βλοσυρός και αμίλητος δίπλα στον Καμμένο). Οπως είπε, το μόνο που ισχύει είναι ότι σε επίπεδο συνομιλίας Μακρόν-Τσίπρα εξετάστηκε η πιθανότητα μέρος από τα χρήματα που οφείλουν οι ευρωπαϊκές χώρες από τη διαφορά των ομολόγων που πρέπει να επιστραφούν στην Ελλάδα να χρησιμοποιηθεί προκειμένου να υπάρξει συνέργεια για κατασκευή φρεγατών στην Ελλάδα! Αλλη μπούρδα αυτή (τα περί επιστροφής διαφοράς ομολόγων για να αγοραστούν φρεγάτες, αλλά τι άλλο θα περίμενε κανείς από τον Καμμένο; Αλλωστε, μερικούς μήνες αργότερα, του αγίου Νικολάου (βοήθειά μας), ο Καμμένος ανακοίνωσε ότι ανοίγει λογαριασμό για συλλογή χρημάτων για την αγορά φρεγατών και καταθέτει το μισθό του, καλώντας τους εφοπλιστές και τις άλλες… πατριωτικές δυνάμεις να κάνουν το ίδιο.
Οι φρεγάτες που παρήγγειλε ο Μητσοτάκης (και τα πολεμικά αεροπλάνα, οι κορβέτες, τα ελικόπτερα και τα λοιπά «παιχνιδάκια») δε θα πληρωθούν από δωρεές των εφοπλιστών, των βιομηχάνων, των τραπεζιτών, αλλά με το αίμα του ελληνικού λαού. Πέρα από τις μπούρδες περί λογαριασμού ευεργετών, ο Καμμένος ήταν από τους πρώτους που διεκήρυξαν ότι πρέπει να αγοραστούν καινούργια πλοία, περισσότερα πολεμικά πλοία, γιατί «πολύ σύντομα η ευθύνη περιοχής του Πολεμικού Ναυτικού θα αυξηθεί σημαντικά».
Ο Μητσοτάκης το τερμάτισε, μιλώντας για τις «γεωπολιτικές φιλοδοξίες» της ΕΕ και για το ότι μπορεί να υπάρχουν αποστολές που ενδιαφέρουν ιδιαίτερα την Ευρώπη, στο Σαχέλ, στη Μέση Ανατολή, την Ανατολική Μεσόγειο»!
Είτε η «δουλειά» του 2018 χάλασε στο Παρίσι είτε χάλασε στην Αθήνα. Το αποτέλεσμα για τον ελληνικό λαό είναι το ίδιο. Εκείνο που επιβεβαιώνεται (και από τα λεγόμενα του Κουβέλη) είναι πως οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις μοιράζουν μεταξύ τους τις «δουλειές», οι πολιτικοί νάνοι της εγχώριας πλουτοκρατίας (τύπου Μητσοτάκη, Τσίπρα και παλαιότερων) εκτελούν τις εντολές τους και ο ελληνικός λαός πληρώνει.
Διαβάστε ακόμη: Ο ελληνικός λαός πληρώνει με το αίμα του τα κέρδη των μονοπωλίων παραγωγής όπλων
