Σήμερα, σύμφωνα με το ημερήσιο Δελτίο Τύπου του ΕΟΔΥ, η χώρα μας έσπασε το φράγμα των 19.000 νεκρών από την CoviD-19 (19.085 θάνατοι για την ακρίβεια).
Οι νεκροί το τελευταίο 24ωρο ήταν 103. Επίσης, διασωληνώθηκαν 109 ασθενείς.
Το γεγονός ότι οι καθημερινές νέες διασωληνώσεις εξακολουθούν να ξεπερνούν τον αριθμό των θανάτων και να κινούνται σταθερά σε επίπεδα πάνω από 100, δείχνει ότι οι εκατόμβες των νεκρών θα συνεχιστούν για αρκετό καιρό ακόμα.
Προτού φτάσουμε στα Χριστούγεννα θα σπάσει το φράγμα των 20.000 θανάτων και μέχρι την Πρωτοχρονιά πιθανόν να σπάσει και το φράγμα των 21.000.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν δείχνει να προβληματίζεται καθόλου. Από τον πρωθυπουργό μέχρι τους υπουργούς που έχουν αναλάβει την προπαγάνδα επαναλαμβάνεται καθημερινά το ίδιο λαϊτμοτίφ: «Η χώρα δεν πρόκειται να κλείσει».
Τα «πετσωμένα» ΜΜΕ έχουν εντολή να υποβιβάζουν τα θέματα της πανδημίας όσο πιο χαμηλά γίνεται στη σκαλέτα των ειδήσεων. Ερχεται ο πάπας; «Παίζουμε» πάπα με κάθε γελοία λεπτομέρεια. Εχει εκλογές για πρόεδρο το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ; «Παίζουμε» Γιωργάκη, Ανδρουλάκη και Λοβέρδο μέχρι αηδίας. Σκότωσε ο 51χρονος τον 66χρονο σύντροφο της χήρας μάνας του, επειδή θεωρούσε ότι της έτρωγε τα λεφτά; Αυτό το θέμα είναι σημαντικότερο από τους 103 νεκρούς της πανδημίας. Καταγγέλλει ο αρχιεργατοπατέρας της ΠΟΕΔΗΝ ότι υπάρχουν VIP κλίνες ΜΕΘ; Πέφτουν να τον κατασπαράξουν, ενώ την ίδια ώρα θάβουν το γεγονός ότι σε καθημερινή βάση πάνω από 100 ασθενείς παραμένουν διασωληνωμένοι εκτός ΜΕΘ, όπου οι γιατροί περιμένουν απλώς να καταγράψουν το θάνατό τους.
Οσο για την αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ, παραμένει αυστηρά προσηλωμένη στην τακτική του «ώριμου φρούτου». Δηλαδή, δεν περιμένει να κερδίσει με τον… οραματικό της λόγο, αλλά περιμένει να χάσει ο Μητσοτάκης, όταν ακόμα κι ένα τμήμα απ’ αυτούς που τον ψήφισε θα τον έχει σιχαθεί και θα ψάχνει ν’ απαλλαγεί απ’ αυτόν. Ετσι, από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ ακούμε καθημερινά ένα μείγμα από αλήθειες και μισές αλήθειες, πασπαλισμένο από μπόλικο κιτρινισμό, χωρίς «διά ταύτα». Για παράδειγμα, αποδίδουν πλέον «εγκληματικές ευθύνες» στην κυβέρνηση Μητσοτάκη για τη διαχείριση της πανδημίας και ιδιαίτερα για τις καθημερινές εκατόμβες των νεκρών, όμως η λέξη «λοκντάουν» δεν ακούγεται από το στόμα τους. Αντίθετα, καταγγέλλουν την κυβέρνηση, εκφράζοντας ταυτόχρονα την έγνοια τους «να μην φτάσουμε σε λοκντάουν»!
Πολλοί θα πουν ότι πρόκειται για κατάντια του αστικού πολιτικού συστήματος. Αναμφισβήτητα ναι. Ομως αυτή είναι η μισή αλήθεια.
Ο Μητσοτάκης δεν κάνει πίσω, πρώτον επειδή η πίεση της αστικής αντιπολίτευσης δεν του κάνει μεγαλύτερη ζημιά απ’ αυτήν που υφίσταται και που έχει ήδη υποστεί. Εχει φτιάξει ένα «πακέτο» και είναι αποφασισμένος να πορευτεί μ’ αυτό όσο περισσότερο μπορεί: «όχι λοκντάουν – έχουμε πανδημία ανεμβολίαστων – το πρόβλημα θα λυθεί με τον υποχρεωτικό εμβολιασμό των άνω των 60».
Ο Μητσοτάκης, όμως, έχει την πολυτέλεια να μην υφίσταται άμεση κοινωνική πίεση. Η απουσία πίεσης από την κοινωνία, από την εργατική τάξη και τα υπόλοιπα εργαζόμενα στρώματα, είναι πολυτέλεια για μια αστική κυβέρνηση. Σχετικά με τη διαχείριση της πανδημίας, ως τώρα είχαμε μόνο κινητοποιήσεις των κάθε είδους «ψεκασμένων», θρησκόληπτων, ακροδεξιών, φασιστών και ιδεοληπτικών αντιεμβολιαστών.
Η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, αυτή που υφίσταται τις δραματικές συνέπειες της πανδημίας, παραμένει αδρανής. Ενα είδος κοινωνικού μιθριδατισμού μετατρέπει την καθημερινή εκατόμβη νεκρών σε… είδηση ρουτίνας. Ανθρωποι του λαού είναι αυτοί οι νεκροί, δεν είναι μεγαλοαστοί. Οταν ο Μητσοτάκης βλέπει ότι η κοινωνική πλειοψηφία δεν αντιδρά στις καθημερινές δραματικές ειδήσεις, όταν βλέπει ότι στα λεγόμενα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης «σφάζονται» εμβολιασμένοι με αντιεμβολιαστές (με τους πρώτους να αφήνουν στο απυρόβλητο την κυβέρνηση), συμπεραίνει πως σ’ ένα βαθμό η τακτική της «ατομικής ευθύνης», που πλέον έχει πάρει τη φασίζουσα μορφή του «φταίνε οι ανεμβολίαστοι» (οι οποίοι δεν είναι υποχρεωτικά αντιεμβολιαστές), έχει πιάσει τόπο.
Αν κάνει οποιοδήποτε λοκντάουν τώρα, θα έχει υποστεί το πολιτικό κόστος (γι’ αυτόν μόνον αυτό μετράει) τόσων χιλιάδων θανάτων, καθώς πάρα πολλοί θα του λένε «γιατί δεν έκανες νωρίτερα το λοκντάουν να γλιτώσουμε τόσους νεκρούς;», ενώ παράλληλα θα τον βρίζουν οι μαγαζάτορες της εστίασης και του λιανεμπόριου (γιατί μόνο τις δικές τους επιχειρήσεις θα αφορά τα όποιο ψευτο-λοκντάουν, όπως συνέβη και με τα προηγούμενα). Θα έχει, δηλαδή, διπλό πολιτικό κόστος.
Χωρίς λαϊκή πίεση, ο Μητσοτάκης επιλέγει να πορευτεί ως «άγγελος θανάτου», λογαριάζοντας πως κάποια στιγμή το φονικότατο τέταρτο κύμα της πανδημίας θα κάνει τον κύκλο του και θα μπει σε ύφεση. Βέβαια, «καραδοκεί» το πέμπτο κύμα, το χειμερινό, αλλά αυτό δε θέλει ούτε να το σκέφτεται. Πορεύεται με γνώμονα το «βλέποντας και κάνοντας». Αλλωστε, έχει πυροδοτήσει κάμποσες φορές ως τώρα το πιστόλι του αφέτη για το «τελευταίο μίλι της πανδημίας». Δεν το ‘χει σε τίποτα να το κάνει μια φορά ακόμη.
Ολ’ αυτά δεν περιποιούν καμιά τιμή στην εργατική τάξη και το λαό μας. Συντρόφισσες και σύντροφοι, ηττηθήκαμε. ‘Η, για να είμαστε ακριβείς, μέχρι στιγμής χάνουμε. Στο χέρι μας είναι να αλλάξουμε τη ροή των πραγμάτων.
Ξαναθέτουμε, λοιπόν, το ερώτημα: Τι είμαστε, παρατηρητές και κριτές του Μητσοτάκη ή αγωνιστές για την εργατική υπόθεση; Τι κάνουμε για να υλοποιήσουμε το ταξικό καθήκον του εμβολιασμού; Τι κάνουμε για να μπει φραγμός στο φονικό τέταρτο κύμα της πανδημίας, μετά από τον βαρύτατο φόρο αίματος που έχει πληρώσει ο λαός μας;
Επαναλαμβάνουμε ότι ο καθολικός εμβολιασμός είναι ταξικό καθήκον, γιατί μόνον αυτός μπορεί να προστατεύσει την εργατική τάξη. Αυτό είναι το ταξικό καθήκον σήμερα και όχι το -αστικής έμπνευσης- ατομικό δικαίωμα επιλογής εμβολιασμού ή μη. Δεν μπορεί αυτά τα δύο να τα βάζουμε μαζί, γιατί όταν τα βάζουμε μαζί, τότε η ανάγκη του καθολικού εμβολιασμού, ως ταξικό πρόταγμα, θολώνει, υποχωρεί, εξαφανίζεται. Από ταξικό καθήκον (δηλαδή καθήκον που απορρέει από το συλλογικό συμφέρον της εργατικής τάξης) μετατρέπεται σε ατομικό δικαίωμα, ίσης αξίας μάλιστα με την άρνηση του εμβολιασμού.
Την κυβέρνηση Μητσοτάκη φυσικά θα την καταγγείλουμε και για όσα επιχειρεί με την υποχρεωτικότητα που θέσπισε, όχι όμως από την άποψη της υπεράσπισης ενός ατομικού δικαιώματος, αλλά από την άποψη της υπονόμευσης του εμβολιασμού που για μας είναι ταξικό καθήκον.
Ομως, ο εμβολιασμός, ακόμα κι αν αναπτυχθεί μέχρι τον Γενάρη (που το κόβουμε χλωμό, έτσι που χειρίζεται τα πράγματα ο Μητσοτάκης), δεν μπορεί ν’ αντιμετωπίσει το εν εξελίξει τέταρτο κύμα της πανδημίας. Τι κάνουμε, χτυπάμε παλαμάκια στον Μητσοτάκη και στον ακροδεξιό τηλεπλασιέ-υπουργό του, που μας λένε καθημερινά ότι «η χώρα δεν θα ξανακλείσει», ή απαιτούμε άμεση εφαρμογή ενός πραγματικά καθολικού λοκντάουν, προκειμένου να ανακοπεί το τέταρτο κύμα;
Να σταματήσουν κάποιοι να πετάνε τη μπάλα στην εξέδρα, προβάλλοντας μόνο το αίτημα για ενίσχυση του ΕΣΥ (και τίποτ’ άλλο). Η πανδημία απλώνεται έξω από τα νοσοκομεία, στην κοινωνία. Στα νοσοκομεία φτάνουν τα θύματα της πανδημίας. Απαιτούμε άμεση επίταξη ολόκληρου του ιδιωτικού τομέα (που είναι το πιο αποτελεσματικό μέτρο άμεσης απόδοσης), απαιτούμε προσλήψεις γιατρών και νοσηλευτών (ξεκινώντας με την κατεπείγουσα και κατά παρέκκλιση πρόσληψη όλων των επιλαχόντων του προηγούμενου διαγωνισμού), απαιτούμε να μπει άμεσα μπροστά η δημιουργία νέων ΜΕΘ (3.500 κλίνες πρέπει να διαθέτει η χώρα μας, σύμφωνα με τα διεθνή πρωτόκολλα εντατικής θεραπείας), όμως αυτήν τη στιγμή το επιτακτικό ζήτημα είναι να ανακοπεί η τεράστια και εντελώς ανεξέλεγκτη μετάδοση του ιού στην κοινότητα.
Οι -κατά δήλωσή τους- αριστεροί αρνητές του λοκντάουν πρέπει να μας πουν καθαρά. Θέλουν απλώς περισσότερες ΜΕΘ για να πεθαίνουν οι μισοί που θα καταλήγουν σ’ αυτές, λόγω της τεράστιας και ανεξέλεγκτης διασποράς του ιού στην κοινότητα; Και για να τα λέμε όλα, μήπως μπορούν να μας πουν αν ασχολήθηκαν ποτέ ως τώρα με τις ψευδο-ΜΕΘ και τις μαζικές διασωληνώσεις εκτός ΜΕΘ, που οδηγούσαν ασθενείς σε γρήγορο θάνατο (πραγματικά σαν το σκυλί στ’ αμπέλι); Αν οι καταγγελίες που ακούγονται σήμερα (έστω και αποσπασματικά) ακούγονταν πριν από ένα χρόνο, όπως φωνάζαμε εμείς, ίσως ο Μητσοτάκης να αναγκαζόταν να κάνει κάτι και ίσως να γλίτωναν κάποιες ζωές. Ομως, πέρασαν το δεύτερο, το τρίτο και τώρα το τέταρτο κύμα της πανδημίας και αυτοί που γενικολογούν για την ενίσχυση του ΕΣΥ δεν ασχολήθηκαν ποτέ μ’ αυτό το κρίσιμο ζήτημα. Ισως το θεωρούν… κατώτερο της… υψηλής διανόησης.
Τα υπόλοιπα (μέτρα στους χώρους εργασίας, πύκνωση δρομολογίων, αραίωση μαθητών στα σχολεία) έπρεπε να έχουν ήδη γίνει και δεν πρόκειται να γίνουν άμεσα. Η ανάσχεση της διασποράς του ιού, όμως, είναι άμεση, επιτακτική ανάγκη. Και δεν μπορεί να γίνει χωρίς άμεση εφαρμογή καθολικού λοκντάουν.
Το ταξικό καθήκον συμπυκνώνεται στο δίπτυχο: καθολικός εμβολιασμός για να προστατευθούν η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα και άμεση εφαρμογή καθολικού λοκντάουν για να ανακοπεί η τεράστια και ανεξέλεγκτη διασπορά του κοροναϊού στην κοινότητα.
