♦ Οχι στα λουκέτα, όχι στα χαλάσματα, έξω οι τραπεζίτες απ’ τα λιπάσματα (Εργαζόμενοι Β.Φ.Λ.)
Η συμπαθής τάξη των τραπεζιτών. Οι τράπεζες και η προσφορά τους στον αναξιοπαθούντα κόσμο των δανειοληπτών. Οι τράπεζες και ο πρωταγωνιστικός τους ρόλος στην ανταγωνιστικότητα της Ελληνικής Οικονομίας. Κλείνουν εργοστάσια για να μη τεμπελιάζουν οι εργάτες. Τα μικρά γράμματα των συμβολαίων των δανείων πάσης φύσεως, η θηλιά στο λαιμό των καταναλωτών. Και τώρα απόπειρα για κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων, που δεν τόλμησε να το αποπειραθεί ούτε η χούντα. Προς Θεού. Μην παρεξηγήσετε. Με τις κλαδικές συμβάσεις δεσμεύονται οι τράπεζες και δεν μπορούν να δώσουν στους υπαλλήλους τους τις αυξήσεις που αυτές θέλουν. Γι’ αυτό το κάνουν. Μεριμνούν για την εθνική οικονομία. Που από την ανάπτυξή της, από την κερδοφορία της κερδίζουν όλοι. Πρωτίστως δε οι εργαζόμενοι. Τελευταία είναι της μόδας η φράση «τίποτα δεν είναι τυχαίο». Η συμπαθής τάξη των τραπεζιτών όμως δεν μπορεί να ασχολείται με την αντίκρουση σκόπιμων και αντεθνικών συκοφαντιών που προσπαθούν να συνδέσουν ανόμοια και τυχαία γεγονότα. Δεν έχουν καμία σχέση το κλείσιμο των εργοστασίων, όπου οι τράπεζες έχουν ισχυρό μερίδιο, οι δυσκολίες των καταναλωτών να αντεπεξέλθουν στους δανειοληπτικούς όρους και τα πανωτόκια και η κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων. Εκτός αν όλα αυτά συνδέονται με την ανόρθωση της ελληνικής οικονομίας.
♦ Στην πρώτη γραμμή για την ανάπτυξη των επιχειρήσεων (Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών)
Να και οι άλλοι αναξιοπαθούντες, μάρτυρες της ανόρθωσης της Ελληνικής Οικονομίας. Αφανείς εργάτες της πατρίδας. Ανθρωποι του χρέους και του καθήκοντος. Παιδιά του λαού, που ήταν άξια και πήγαν μπροστά. Οι βιομήχανοι για το καλό των εργαζομένων, των συνεργατών τους δηλαδή, όλο και ζητάνε. Αφού είναι για καλό, δεν είναι σε καμιά περίπτωση τυχαίο ότι ζητάνε, όπως και οι τραπεζίτες, κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων. Σ’ αυτή τη χώρα το ‘χετε καταλάβει ότι είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα. Μέχρι να αρχίσουν να πέφτουν τα γιαούρτια. Οχι αυτά τα έξτρα λάιτ του ΠΑΜΕ, που είναι για το θεαθήναι, για τις κάμερες και τις ψήφους. Τα άλλα, τα καλά, τα ληγμένα. Φτιαγμένα με τις αυθεντικότερες πρώτες ύλες που χρησιμοποιούν οι Ελληνες γαλακτοβιομήχανοι. Γιαούρτι. Η πρώτη ύλη για την ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας.
♦ Ανάπτυξη, απασχόληση, κοινωνική συνοχή (Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών)
Τώρα, όπως καταλάβατε, έδεσε το γλυκό. Σόρι, το γιαούρτι. Αλλά κινδυνεύουμε, ρε παιδί μου. Εχουμε και μια βραδυφλεγή βόμβα στα… πόδια μας. Το ασφαλιστικό. Στα άλλα το υπουργείο δεν ανακατεύεται. Τα εργοστάσια κλείνουν, λόγω της ελευθερίας της αγοράς. Τις κλαδικές συμβάσεις τις χειρίζονται οι κοινωνικοί εταίροι. Ο ΣΕΒ, οι τραπεζίτες και η συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Σε όσους ισχυρίζονται ότι τίποτε δεν είναι τυχαίο, το υπουργείο απαντάει: Η μόνη σχέση που έχει το ξανάνοιγμα του ασφαλιστικού με τις κλαδικές συμβάσεις είναι ότι όλα αυτά γίνονται για την ανάπτυξη, την απασχόληση, την κοινωνική συνοχή. Ολα τα άλλα είναι συμπτώσεις.
