Stop Press! Εχρίσθη ο Χρίστος!
(Παρακαλείται το εργατικό κίνημα να δηλώσει την παρουσία του δι’ ανατάσεως της μιας χειρός, οι δε κ.κ. του ΠΑΜΕ να μεταβούν εις άλλην αίθουσαν προς άγραν ψήφων. Σας ευχαριστούμε)
Τί μέλι γενέσθαι; (κοινώς, στο τζιέλατσ;)
Αντί για ανεξάρτητη οργάνωση και δράση, έχουμε ατομική ανοργανωσιά και αδράνεια
♦ Θα σου φτιάξω μπακλαβά με καρυδόψυχα/ να στανιάρουνε λιγάκι τα εσώψυχα. (λαϊκόν, δύστυχον…).
♦ Τον λένε Ακράτητο (όμως το Αιγάλεω αποδείχτηκε ασυγκράτητο – τρία τα τεμάχια).
♦ Ο Καραμανλής στην Κίνα – αλλά ο Γιωργάκης είναι ο μεγάλος τιμονιέρης (της σοσιαλιστικής διεθνούς).
♦ «Αιώνιον πολιτικήν/ έχ’ η Ελλάς το κόμμα/ Τελείαν πλην πολιτικήν/ δεν έχουμε ακόμα» (Γ.Στρατήγη – «Επιγράμματα»).
♦ Τελικά ο Καβάφης θα βάζει για δήμαρχος;
♦ 34 και 33 ευρώ αντίστοιχα για αγόρια και κορίτσια, λέει η ΕΣΥΕ, το χαρτζιλίκι στην Ελλάδα (δηλαδή κάτι παραπάνω από 2 κουλούρια την ημέρα).
♦ Ο Πέτρος Μαντούβαλος (βουλευτής Α’ Πειραιά) καταδικάζει το αντικομμουνιστικό μνημόνιο (ΡΙΖΟΣΠΑ-ΣΤΗΣ, 27-1-06) Να τον χαίρονται οι του Περισσού!
♦ «Αυτό που απαιτείται είναι η άμεση αγωνιστική αντίδραση και ο αγωνιστικός συντονισμός των αγροτών, των εργατών και των επαγγελματιών που δραστηριοποιούνται στον τομέα της ζάχαρης, αλλά και γενικότερα στον αγροτικό τομέα… Αλλά ταυτόχρονα απαιτεί να αποδυναμώσουν πολιτικά τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, να ενισχύσουν αποφασιστικά το ΚΚΕ, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις οικοδόμησης του μετώπου πάλης για τη λαϊκή εξουσία και οικονομία προκειμένου να απαλλαγούν οριστικά από τα προβλήματα που δημιουργεί η αντιλαϊκή πολιτική» (ΡΙΖΟ-ΣΠΑΣΤΗΣ, 27-1-06). (Κυρίως των επαγγελματιών. Αγωνιστείτε για να… φτάσετε στην κάλπη, ώστε να εξασφαλίσετε στους (όποιους) καπιταλιστές μια θέση στη λαϊκή οικονομία και εξουσία (η κατάχρηση του όρου «λαϊκός» βρομάει ΠΑΣΟΚ). Οσο για τις ανωτέρω θέσεις του Περισσού δεν έχει παρά να ρίξει κανείς μια ματιά σε παλιότερα κείμενα του ΣΥΝ, περιόδου 1991, για να διαπιστώσει ότι είναι φτυστά – και για φτύσιμο. Επίσης άρθρο του Μ. Πέτσα στη ΜΑΛΕΠ).
♦ Η πάλη των τάξεων (και η κραιπάλη των παρατάξεων – εν όψει εκλογών).
♦ «Οι απαιτήσεις μας είναι οικονομικά εφικτές. Είναι εναρμονισμένες με τις δυνατότητες της βιομηχανίας μετάλλων και μηχανολογίας». Γίρκεν Πέτερς, πρόεδρος IG-Metall – Γερμανία (από τη «Ναυτεμπορική», 23-1-06). (Συμβαίνουν και εις τας Ευρώπας…).
♦ «Εξαγριωμένοι μετανάστες εργάτες στη Νότια Κίνα επιτέθηκαν στους εργοδότες και τις συζύγους τους, τους έσπασαν τα πόδια και προσπάθησαν να τους κατακρεουργήσουν με μπαλτάδες. Πληθαίνουν οι δολοφονικές ενέργειες εναντίον επιχειρηματιών, οι οποίοι κρατούν δέσμιους τους άπορους εργάτες, δίχως να τους καταβάλλουν τους δεδουλευμένους μισθούς» (από την «ΑΠΟΓΕΥ-ΜΑΤΙΝΗ», 23-1-06). Ιδού της γης οι κολασμένοι!
♦ «Φταίνε (και) τα δάση για την ρύπανση!» (αναδημοσιεύει ο Τριάντης στην ΕΛΕΥΘΕ-ΡΟΤΥΠΙΑ, 14-1-06, από την GUARDIAN). Ελεος!
♦ «Η Ιταλική Αριστερά «αγόρασε» μια τράπεζα». Οχι, όχι, ναι!
♦ Χαμός στην Ευρώπη, Χαμάς στην Παλαιστίνη.
♦ «Θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι πρόκειται για ουτοπία. Σίγουρα. Ωστόσο, αυτή η “τοπική ουτοπία” ίσως να είναι πιο ρεαλιστική απότι πιστεύεται γιατί οι προσδοκίες και οι δυνατότητες πηγάζουν από συγκεκριμένα βιώματα των πολιτών. Ο Τάκης Φωτόπουλος υποστηρίζει ότι “η συμμετοχή στις τοπικές εκλογές δίνει τη δυνατότητα να αρχίσει κανείς να αλλάζει την κοινωνία “από τη βάση», πράγμα που αποτελεί και τη μόνη δημοκρατική στατηγική, σε αντίθεση με τις κρατικίστικες μεθόδους… και τις προσεγγίσεις της λεγόμενης “κοινωνίας των πολιτών”. Σε κάθε περίπτωση, η δημιουργία τοπικών “δημοκρατικών” πρωτοβουλίων είναι περισσότερο “ρεαλιστική από τη δημιουργία μιας παγκόσμιας δημοκρατίας. Εάν αποκλείεται η κατά μέτωπο επίθεση και ανατροπή της κυριαρχίας του κεφαλαίου και των οικονομικών δυνάμεων, απομένει η δυνατότητα να περάσουμε στην ανυπακοή. Υπάρχει, επίσης, η στρατηγική των Ζαπατίστας και του υποδιοικητή Μάρκος. Η ανακατάκτηση της επανεφεύρευσης των «commons» (του κοινοτικού, των κοινών αγαθών, του κοινοτικού χώρου) και η αυτοοργάνωση της βιοπεριοχής των Τσιάπας αποτελούν ένα παράδειγμα του τι είναι δυνατόν να επιτύχει – μέσα σε μια άλλη συγκυρία – ένα τοπικό εγχείρημα ανυπακοής» (Από LE MONDE DIPOLOMATIQUE, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 22-1-06, άρθρο του Σερζ Λατούς: «Τρία ερωτήματα για μιαν άλλη ανάπτυξη»). Συμπέρασμα: να τα βρούμε μεταξύ μας, και (ίσως) να τη βρούμε (το θέμα είναι να τη βρω).
Βασίλης
