♦ Η φωτογραφία είναι μπαγιάτικη (τρία χρόνια μας χωρίζουν από την εμφάνιση της… συντρόφισσας στο γήπεδο του «τάε-κβον-ντο»), όμως το μήνυμά της είναι άκρως επίκαιρο. Καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία βαδίζει προς το συνέδριο της… επανίδρυσής του, με γκρίνια από τους 53+ και άλλους… αριστερούς επιπέδου Βούτση, Φίλη, Σκουρλέτη, οι… αγνοί οπαδοί του αρχηγού φροντίζουν να βάζουν τα πράγματα στη θέση τους. Ποιος ΣΥΡΙΖΑ και τρίχες κατσαρές; Αλέξη ψήφισε ο κόσμος, μ' αυτόν έχει έρωτα, ό,τι πει αυτός θα γίνει. Ανορθόγραφοι είναι αυτοί που δεν το καταλαβαίνουν, όχι όσοι το υποστηρίζουν εξαρχής.
♦ Ο ΣΥΡΙΖΑ (Τσίπρας και Σκουρλέτης) συναντήθηκε με την Κίνηση ΠΡΑΤΤΩ (Κοτζιάς). Προσέξτε το ύφος του Τσίπρα, για να καταλάβετε πόσο… ουσιαστικές είναι κάτι τέτοιος συναντήσεις ενόψει συριζοσυνέδριου. Πιο ψεύτικο δε γίνεται. Κοιτάζει με επιτηδευμένο θαυμασμό τον Κοτζιά (ο Τσίπρας ξέρει ότι αυτό θέλει ο Κοτζιάς), ενώ ο νους του ταξιδεύει αλλού. Μετράει την ώρα μέχρι να τελειώσει το… μαρτύριο.
♦ Οι παλιότεροι στην εφημερίδα θυμόμαστε τον εαυτό μας να κάνει ρεπορτάζ για τη ΛΑΡΚΟ πριν από την έκδοση της «Κόντρας». Ως συντάκτες του «Οχτώβρη». Αυτές τις σκηνές, αυτά τα πανό, αυτά τα συνθήματα τα έχουμε καταγράψει πολλές φορές. Από τα μέσα της δεκαετίας του '80. Τότε που ο Μποδοσάκης παράτησε τη ΛΑΡΚΟ καταχρεωμένη (τα χρέη «παρκαρίστηκαν» σε άλλες καπιταλιστικές δραστηριότητες, παρασιτικές κυρίως, στο εξωτερικό κατά προτίμηση), η μοναδική στο είδος της επιχείρηση μετατράπηκε σε πεδίο άγριας κερδοσκοπίας από τις τράπεζες. Οι εργάτες, εκπροσωπούμενοι από μια συνδικαλιστική γραφειοκρατία του αισχίστου είδους, έπεσαν στην παγίδα της «βιωσιμότητας». Αυτό ήταν το κυρίαρχο κριτήριο και όχι τα δικά τους ταξικά αιτήματα. Χρόνια τώρα δίνουν μια μάχη οπισθοφυλακών, χάνοντας δικαιώματα, χάνοντας θέσεις εργασίας, χάνοντας συναδέλφους τους (νεκρούς ή σακατεμένους). Οι σημερινοί εργάτες, παιδιά εκείνων που βρέθηκαν πρώτοι αντιμέτωποι με το φάσμα του λουκέτου ή της ιδιωτικοποίησης, αντιμετωπίζουν ακριβώς το ίδιο πρόβλημα με τους πατεράδες τους. Υπό χειρότερους όρους, όχι μόνο σε όσα αφορούν την ίδια την επιχείρηση, αλλά και σε σχέση με το γενικότερο ταξικό περιβάλλον στο οποίο αναπτύσσεται ο αγώνας τους.
