♦ Πήρε 7,5 δισ. επιπλέον φόρους από τα νοικοκυριά. Εδωσε 28 δισ. στις Τράπεζες. Μόνο 0,1 δισ. στους φτωχούς. Ολα είναι θέμα επιλογών. Η ΝΔ έχει κάνει τις δικές της. Δικαίωμα σε μια ανθρώπινη κοινωνία (ΠΑΣΟΚ)
Υπάρχουν πράγματα στις αφίσες που σε κάνουν να χαμογελάς. Πότε συγκαταβατικά, πότε ειρωνικά, πότε με ευχαρίστηση. Είναι πράγματα που σε κάνουν να βγαίνεις από τα ρούχα σου. Είναι πράγματα που απλά αισθάνεσαι ότι πρέπει να αντιπαρατεθείς. Ολα αυτά, όταν μια αφίσα δεν σε αφήνει αδιάφορο. Οταν την προσπερνάς και δεν λες μια από τα ίδια. Οπως λες στις περισσότερες αφίσες του Περισσού. Ή του ΣΕΚ. Ή της ΔΕΑ. Τούτη όμως η αφίσα… της αλλαγής… του Γιωργάκη –να δείτε πως κάπως έτσι θα σχεδιάσει την εκλογική του καμπάνια το ΠΑΣΟΚ, μετά την νίκη Ομπάμα– σε κάνει να νιώθεις και να σκέφτεσαι διάφορα. Πρώτα-πρώτα, τα παίρνεις στο κράνος με τη φιλολαϊκή της… κατεύθυνση (αναφέρεται βέβαια μόνο ενάντια στις τράπεζες και όχι ενάντια και στο κεφάλαιο που θησαυρίζει). Και λες, για βάστα ρε παιδιά, δεν είναι αυτοί οι αρχιτέκτονες της λογικής του μικρότερου κακού, που επί 20 συναπτά έτη, όταν τους έλεγες «γιατί δεν δίνετε τα πιο απλά δικαιώματα;», σου επιτίθονταν κιόλας, λέγοντάς σου ότι… καταναλώνουμε περισσότερα από όσα παράγουμε…, ότι τα ρετιρέ απομυζούν τον κοινωνικό πλούτο…, ότι αυτά λέμε και θα ‘ρθει ξανά η δεξιά…, ότι η οικονομία δεν αντέχει…, ότι μετά την ΟΝΕ θα απολαύσουμε τον κόπο των θυσιών μας… και τόσα άλλα; Δεν είναι οι ίδιοι που από το ’85 και μετά μας τάραξαν στη λιτότητα και ταυτόχρονα το κεφάλαιο έσπαγε το ένα μετά το άλλο τα ρεκόρ της κερδοφορίας; Τώρα, μας απαντούν όχι. Τίποτ’ απ’ όλα αυτά δεν ήταν σωστό. Διότι όλα είναι θέμα επιλογών. Πολιτική βούληση να υπάρχει, δηλαδή, και όλα γίνονται. Μάλιστα. Και το μόνο που είναι σίγουρο είναι ότι όταν θα πάρουν την κυβέρνηση, θα αρχίσουν τα ίδια και ακόμη χειρότερα. Ετσι παίζεται το αστικό κοινοβουλευτικό παιχνίδι. Ετσι και χειρότερα. Αλλά εκείνο που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι πρέπει να κάνεις ισχυρή αντιπαράθεση με τη σοσιαλδημοκρατία και τις… αριστερές παραφυάδες της είναι ο «αγώνας» τους για το… δικαίωμα σε μια… ανθρώπινη κοινωνία. Στην εποχή της βαρβαρότητας, στην εποχή που η κρίση του καπιταλισμού απειλεί τα πάντα, το να προπαγανδίζεις τον εξανθρωπισμό του, αυτή είναι η μεγαλύτερη απάτη. Απείρως μεγαλύτερη από την μεγάλη –ούτως ή άλλως– απάτη, ότι θα δώσεις χρήμα στο λαό.
♦ Οχι μείωση των αποδοχών μας. Ουσιαστικές αυξήσεις τώρα (ΠΟΕ-ΟΤΑ)
Πάει και άλλη μια ντουφεκιά της ΠΟΕ-ΟΤΑ. Ντουφεκιά από τις πιο άσφαιρες. Από τις πιο ξενέρωτες. Και οι συγκεντρώσεις επίσης. Χωρίς κόσμο. Και της ΠΟΕ-ΟΤΑ και των… ταξικών. Οι οποίοι, ως συνήθως, μαζεύτηκαν στην Ομόνοια και μετά ήρθαν στην ΠΟΕ-ΟΤΑ. Λες και ήταν προσυγκέντρωσή της. Μιζέρια. Οπως και το σύνθημα. Εντελώς αμυντικό. Αναρωτηθήκαμε μήπως το σύνθημα υπονοεί τη μείωση των αποδοχών που θα έχουν οι εργαζόμενοι στα ΒΑΕ, αν εφαρμοστεί ο νόμος (η γραφειοκρατία της ΠΟΕ-ΟΤΑ πιέζει όσο μπορεί να ερμηνευτεί λίγο «διαφορετικά» ο νόμος, γιατί αλλιώς θ’ ακούσει πολλά από τους εργαζόμενους), αλλά δεν μπορέσαμε να μάθουμε με σιγουριά την πηγή έμπνευσης του συνθήματος. Οπως και να ‘χει, όμως, το σύνθημα ήταν εντελώς πετυχημένο. Αντικατόπτριζε με γλαφυρό τρόπο τις ελάχιστες δυνατότητες που έχει η συνδικαλιστική γραφειοκρατία, μετά το τελευταίο ξεπούλημα που έκανε και τις ελάχιστες-ελαχιστότατες προσδοκίες που πρέπει να έχουν οι εργαζόμενοι απ’ αυτή. Σε πείσμα όλων των τακτικών «σπρωξίματος» της γραφειοκρατίας σε αγωνιστική κατεύθυνση, που τόσα χρόνια εφαρμόζεται στην Τοπική Αυτοδιοί-κηση. Και που πέρασε κάθε όριο στο ζήτημα των ΒΑΕ.
