Αγαπητά μου παιδιά
Η αριθμολογία είναι κάτι σαν την α-ρυθμολογία. Δηλαδή, στερεί τον ρυθμό και την κατεστημένη τάξη πραγμάτων στη γλώσσα και –βγάζοντάς της χλευαστικά τη γλώσσα– τής αλλάζει τα φώτα, βγάζοντας αυθαίρετα συμπεράσματα. Κάτι τέτοιο γίνεται και στο κουφάλαιο «αναγραμματισμός», με το οποίο ασχολούμαστε σήμερα: από τις λέξεις προκύπτουν νέες λέξεις, όσο κι αν piss ω! κρύβεται ο Alexis, με αποτέλεσμα να αλλάζει η όψη που βλέπουμε κάποια πράγματα. Το ίδιο (toy δύο) γίνεται και με τις φράσεις, που φράσσεις τον δρόμο στη στασιμότητα αλλά –όπως λένε και οι επιστήμονες– ακόμη και στη γεροντική άνοια, ανία και Alzheimer. Αλλά μ’ αυτό το κουφάλαιο θα ασχοληθούμε σε άλλο κύκλο ή τραπέζιο επιστολών.
Σιχ να, peak να παίζουμε με τις λέξεις, αφού δεν μας απέμειναν και πολλά πια να παίξουμε μέσα στον ιδεολογικό και ταξικό αναλφαβητισμό των σκοτεινών καιρών μας και τείνε piss-τροφή στην προϊστορία. Είναι όμως και η παρακίνηση της (απούσας τελευταία, λόγω φόρτου αλλότριας εργασίας) λαϊκής μούσας που το έχει πει καθαρά παλιότερα: «Οποιος δεν είναι γλεντιστής πρέπει του ν’ αποθάνει / γιατί στον κόσμο όπου ζει μόνο τον τόπο πιάνει». Αυτή τη φορά (αυτή τι φορά;) όμως, το παιχνίδι έγινε ομαδικό. Μαζευτήκαμε τρεις σύντροφοι (μη φανταστείτε καμιά γιάφκα, στον κυβερνοχώρο βρήκαμε χώρο και στήσαμε χορό) και στύψαμε τα μυαλά και το μελάνι από τις πένες (και τις ταλιατέλες και τον φιδέ) μας, με τον τρίτο να ψιλοβαριέται και να μην συνεισφέρει πολλά. Ωστόσο, το αποτέλεσμα της αναζήτησης μάς εξέπληξε. Με δέος είδαμε τι μπορεί να κρύβεται πίσω από ονοματεπώνυμα, σε μια πρώτη και όχι άκρως επισταμένη έρευνα. Θα μπορού-σαν να βρεθούν πολλά ακόμη και για πολλούς ακόμη, όμως για αρχή είναι αρκετά. Και, μιας και αναφέρθηκε η αριθμολογία στην αρχή, οι επιστημονικοί υλιστές συνεργάτες ερευνούν και αυτό τον τομέα και σύντομα θα έχουμε εξίσου εκπληκτικά αποτελέσματα και συγκλονιστικές ανακαλύψεις.
Οπως είπαμε και όπως οι ΠΑΜΕ λοιπόν, συνεισέφεραν τρία άτομα (και πολλά πρωτόνια, νετρόνια και ηλεκτρόνια που όμως δεν στάθηκε δυνατό να σχηματίσουν… πυρήνες). Και ιδού τα αποτελέσματα.
Ξεκινάμε από τον Γιακουμή με το Atos (τον Γιακουμάτο ντε), μια ρωμαίικη καρδιά (σαν τον Νίκο Ξανθόπουλο ένα πράμα). Του οποίου το μη ανώνυμο επώνυμο αναγραμματισμένο γίνεται «αστοί μούγκα»! Το «Παπανδρέου» ενδεικτικά –και αποδεικτικά– γίνεται «υπό παρέα ΝΔ»! Και από εκεί και πέρα έχουμε τα εξής ονοματεπώνυμα: Εύχρηστο πουλί φίλου (Εύη Χριστοφιλοπούλου), κ. μ@λ@κ@ς ραστώνης (Κώστας Καραμανλής), νικητής καν μ@λ@κ@ς (Νικήτας Κακλαμάνης), άπλυτο μ… ανά Δανό (Αννα Διαμαντοπούλου), άχρηστος πους της Π. (Χρήστος Παπουτσής), γουρουνολάσπες α΄ (Παύλος Γερουλάνος), Σ. Σαβουρογιάπυς (Σπύρος Βούγιας), ο σύφιλας (Σουφλιάς), σωστά κωλαλίτης (Κώστας Λαλιώτης), βασιλική κοιλιά (Βασίλη Κικίλια), βρε δόλος σ’ έδρανα (Ανδρέας Λοβέρδος), από λύπης, Κοπρόπουλος ή λύπη: κόπρος από πόλους ή πο, πο, πυρπόλησα κόλους ή πύλη από πολύ κόπρο Σ.Ο.Σ. ή Παύλος Π. Κοπρόπουλος (όλα αυτά από το ονοματεπώνυμο Προκόπης Παυλόπουλος), πώς γοά πλαϊνός πού-τ@νος (Πάνος Παναγιωτόπουλος), τροϊκανός γύπας των παγίων (Γιώργος Παπακωνσταντίνου), Πράο ογκώδες λάθος (Θεόδωρος Πάγκαλος), Πο! στο κόλησαν μ@λ@κ@ (Απόστολος Κακλαμάνης), κρίμα αδαή μάνα (Μαρία Δαμανάκη), σεξ Πλαστήρα ή αξία της λέπρας (Αλέξης Τσίπρας), καλός Αλβανός ε.α. ή άνοος βλάκας λαέ (Αλέκος Αλαβάνος), σα ταραμάς νήσων (Αντώνης Σαμαράς), γ@μώ φτηνά νέφη (Φώφη Γεννηματά), φασίστα κρώζε γρήγορα (Γιώργος Καρατζαφέρης), γ@μιόταν καν πόρνη (Ντόρα Μπακογιάννη), άρπα καλέ αγάλη ή α, γέλα παπαράκη (Αλέκα Παπαρήγα), π…ες κάδρο ή π…α κέρδος (Πέτρος Δούκας), σκυλογκέι τσάκωσα ή τσάκωσα σκουλ γκέι (Κώστας Γκιουλέκας), δ΄ να ψήσω πίτα ή να γ@μίσω; (Παναγιώτης Ψωμιάδης), σ’ ισχνήν μαγιά ή γ@μίσι χήνας (Γιάννης Μίχας), ω! βλάκας για γρήγορους (Γιώργος Βουλγαράκης), απλός υπό κ@ριόλας (Κάρολος Παπούλιας).
Μιας και οι θερμοκρασίες ανεβαίνουν, στην επόμενη επιστολή θα έχουμε special δροσιστικό αφιέρωμα (το επιμελήθηκε εξ όλο κλήρου ο ένας εκ των δύο προ Αννα φερόμενων συν εργατών) στα ονοματεπώνυμα των Μαρία Δαμανάκη, Αντώνη Σαμαρά, Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, Παναγιώτη Ψωμιάδη, Πέτρο Μαντούβαλο και Βασίλη Μιχαλολιάκο.
Ακάλεστη κουλ
