Αγαπητά μου παιδιά
Σας γράφω καταπλακωμένος από το βάρος των δυσμενών πολιτικών εξελίξεων και καθώς η θλιβερή πραγματικότητα συνθλίβεται στις μυλόπετρες των αναλύσεων με τη λάθος περί «λαού» αφετηρία (και γι’ αυτό πάντα οι αναλύσεις λαθεμένες, ατελέσφορες και συχνά ικανές να προκαλέσουν γέλια -ή κλάματα κατά περίπτωση).
Τούτες τις μέρες ο άνεμος μας κυνηγάει, αντί να πάρει και σηκώσει αυτή τη Φ.Α.Βα (Φώτης, Αντώνης, Βαγγέλης) με τον τεράστιο λάκκο που άνοιξε ο πρώτος, μάλλον για να χωρέσουν κι άλλες… σουπιές. Φάβα με σουπιές λέει το μενού του υπό σύνθεση νεοδημοκρατικού αριστερο-σοσιαλιστικού κινήματος, μενού που δεν προέκυψε με νου από το σώμα των εκλεκτών εκλεκτόρων…
Ομως τη στήλη έχει στείλει η ιστορία να υπηρετεί τη λαϊκή και όχι την πωλητική παράδοση. Και με το laptop της παραμάσχαλα σε βουνά και σε κάμπους, καταγράφει τη λαϊκή μούσα να λέει σε πρώτο πρόσωπο, κοιτάζοντας δεξιά:
Αντώνη είσαι γίγαντας; Αντώνη είσαι νάνος;
Ή τζάμπα της ταλαιπωρείς να ψάχνουμε τι είσαι
και δεν είσ’ άλλο τίποτε παρά απλώς παλιάτσος;
και κοιτάζοντας παραδίπλα, να προσθέτει:
Βαγγέλη τα κατάφερες με ποσοστά της πλάκας
(το δώδεκα τοις εκατό στ’ αλήθεια είναι ούτ’ έξι!)
να μπεις κι εσύ στην τρόικα, να γίνεις νοικοκύρης
να ‘χεις φωνή, να ‘χεις θωριά, να βγεις απ’ το σκοτάδι.
και κοιτάζοντας ζερβά, να λέει:
Αλέξη έκανες καλά που ‘μεινες στη γωνία
είσαι μικρός για ζόρια συ, δεν είσαι για ευθύνες.
Πού να αποκαλύπτεσαι και να σε κυνηγάνε;
Ασε δικέ μου, άραξε, δεν είν’ για τέτοια τώρα.
Ακολουθεί πωλητική διαφήμιση:
Η κωλοτούμπα της ΛιμΑρ* δείχνει πως δεν υπάρχει
στην κοροϊδία όριο και στην αρχομανία.
Να χαίρεστε τον άρχοντα, τον πρωτοπόρο τράγο
που πάει μπροστά –δήθεν σεμνός και με τρανή σοφία
και πίσω του ακολουθούν πρόβατα πρώτης κλάσης
και όχι τίποτε φτωχοί και καταφρονεμένοι.
Ακολουθεί ετέρα διαφήμιση:
Να την κι η Ντόρα να ζητάει, να παζαρεύει θέσεις
για κείνη και το σόι της από θέση ισχύος!
Η κωλοτούμπα απέδωσε τα μέγιστα. Γουάου!
Γι’ αυτό μην είμαστε σκληροί που τη μιμείται ο Φώτης.
Πίσω από τους λόφους αχολογάει το δύσμοιρο κοπάδι που διέκοψε το δημοφιλέστατο παιχνίδι «γιούρο-euro όλοι» για να πάει να ψηφίσει και να επιστρέψει. Μην ξέροντας αν έπρεπε να παρακολουθήσει τις διερευνητικές εντολές ή τα γρασίδια της Πολωνίας και της Ουκρανίας… Κανείς δεν του είπε, κανείς δεν το βοήθησε, κανείς δεν το καθοδήγησε, oh god! Και η μούσα τού απονέμει τα ζέοντα δέοντα:
Μην έρθεις και μου ξαναπείς για τη δεινή σου θέση
ότι δεν φτάνει ο μισθός ή άνεργος πως είσαι
χαράτσια, κλεψιμαίικα πως σ’ έχουν γονατίσει
γιατί –στο λέω καθαρά– να ξέρεις, θα σε βρίσω!
Ο Βίλχελμ Ράιχ σου ‘γραψε ολόκληρο βιβλίο
και λέει για την πάρτη σου όσα αποσιωπούνε
εκείνοι που σε θέλουνε μονάδα στο μαντρί τους.
Ολα τα άγρια πάθη σου και την ανημποριά σου
την κλάψα, τη μικρότητα, τα άθλιά σου βάθη.
Και μην με ξαναπείς «ελίτ» για θα σε φασκελώσω…
Faux fee
• Λιμασμένη (πρώην δημοκρατική) Αριστερά
