«Η Ελλάδα διαθέτει τα εφόδια για να μετατραπεί σε πυλώνα ευρωπαϊκής γνώσης εξειδικευμένων εφαρμογών στην εποχή της Μπλε Οικονομίας». Πω, ρε, τι είπε ο άνθρωπας! Για τον υφυπουργό Σίμο πρόκειται, οπότε δεν συνεχίζουμε, σεβόμενοι την επιθυμία των αναγνωστών μας να μην παίζουμε με τα νεύρα τους κυριακάτικα.
Μια άλλη, λατρεμένη της στήλης, η Δρ Διονυσία-Θεοδώρα Αυγερινοπούλου, μας ενημέρωσε με εκτενές Δελτίο Τύπου ότι «νέο θεματικό κύκλο για την καινοτομία, το περιβάλλον και το κλίμα εγκαινίασε η Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής, υπό την προεδρία της» με στόχο τη «διερεύνηση καινοτόμων προσεγγίσεων, οι οποίες δίνουν νέες λύσεις σε χρόνια περιβαλλοντικά ζητήματα». Μετά, όμως, τα πράγματα γίνονται σοβαρά, διότι η Δρ Διονυσία-Θεοδώρα κουβάλησε στη Βουλή κάποιον Niall Dunne, διευθύνοντα σύμβουλο «της περιβαλλοντικής εταιρίας Polymeteria». Οι εταιρίες, ανεξαρτήτως από τα λαμπρά ονόματα που φορούν, αποσκοπούν στο κέρδος. Είναι δουλειά της Βουλής να προμοτάρει εταιρίες; Ρητορικό είναι, φυσικά, το ερώτημα.
Επιασαν δουλειά τα παπαγαλάκια
Δεν πρόλαβε να ανακοινώσει ο Χατζηδάκης την «αναδιοργάνωση» του ΟΑΕΔ και των πολιτικών κατάρτισης (οι αρμόδιες στήλες της ΚΟΝΤΡΑ-eksegersi.gr θα ασχοληθούν με το νομοσχέδιο) και αμέσως έπιασαν δουλειά τα παπαγαλάκια με καταιγίδα συντονισμένων δημοσιευμάτων και λακεδίστικων εμφανίσεων στα ραδιοκάναλα, όπου μιλούσαν για τους «εύπορους ανέργους των πλούσιων προαστίων», που «απολαμβάνουν απαλλαγές δηλώνοντας άνεργοι και έχουν εισοδήματα μέχρι και εκατό χιλιάδων». Ο σούπερμαν του νεοφιλελευθερισμού, μετά το νομοσχέδιο μετατροπής του ΕΦΚΑ σε καπιταλιστική επιχείρηση με ιδιώτες μανατζαραίους, βάζει μπρος για περαιτέρω κόψιμο του πενιχρού επιδόματος ανεργίας, χρησιμοποιώντας και τα μαιμουδισμένα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για την ανεργία. Με γκεμπελίστικη προπαγάνδα, όπως το συνηθίζει.
Τον πέρασαν ξώφαλτσα
Μεγαλοσέρβος εθνικιστής είναι ο Ομπράντοβιτς, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν λέει αλήθεια, όταν δηλώνει: «Είμαι 62 ετών, δεν είναι ο πρώτος πόλεμος που βλέπω. Θυμάμαι πολλά, δεν θυμάμαι όμως να μιλούσατε τόσο πολύ όταν η χώρα μου βομβαρδιζόταν το 1999». Τους άδειασε κιόλας, συμπληρώνοντας: «Είχαμε το Ιράκ, το Αφγανιστάν, τη Συρία. Ως άνθρωπος, είμαι ενάντια σε κάθε πόλεμο, ακόμη και με έναν νεκρό, πρόκειται για τραγωδία». Επειδή, όμως, είναι ο Ομπράντοβιτς, πέρασαν ξώφαλτσα τη δήλωσή του, ιδιαίτερα στη χώρα μας, αποφεύγοντας να τον εντάξουν στους φορείς της ρωσικής προπαγάνδας. Οπως δεν λένε τίποτα για τη μη παραίτηση του Ιτούδη από την ΤΣΕ-ΣΕ-ΚΑ, ούτε απαίτησαν να κάνει δήλωση αποκήρυξη της Ρωσίας και του Πούτιν, όπως απαίτησαν από τον Κουρεντζή. Αλλά και τον τελευταίο φαίνεται να τον έχουν αφήσει στην ησυχία του.
Εκεί τελειώνει γι’ αυτούς «η γυναίκα»
Από τον νεοφιλελεύθερο Χατζηδάκη και την παρέα του δεν περιμέναμε τίποτα διαφορετικό. Εκανε φιέστα για την «Παγκόσμια Ημέρα για τα δικαιώματα των Γυναικών» στο υπουργείο Εργασίας και κάλεσε «γυναίκες που έχουν διακριθεί στα επαγγέλματά τους και κατέχουν θέσεις ευθύνης στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα»! Μια θωρακοχειρουργό, μια πλωτάρχη του πολεμικού ναυτικού, μια ερευνήτρια της Ακαδημίας Αθηνών, μια ουκρανίδα ηθοποιό και παραγωγό ταινιών, μια αξιωματικό ψυχίατρο του στρατεύματος και μια πλοίαρχο Α’ του εμπορικού ναυτικού. Οι εργάτριες, οι αγρότισσες, οι γυναίκες-βιοπαλαιστές δεν έχουν θέση στις φιέστες των αστών που εξαίρουν την καριέρα. Το γυναικείο ζήτημα δεν ήταν ποτέ εξωταξικό ή διαταξικό. Ηταν, είναι και θα εξακολουθήσει να είναι στον καπιταλισμό ταξικό ζήτημα.
Ψυχροπολεμική φανατίλα
Αυτή την αντιπολεμική αφίσα έσκιζε επιδεικτικά στο «Αττικό» νοσοκομείο ο καθηγητής της Ιατρικής του ΕΚΠΑ, Μπούμπας, τον οποίο η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει τοποθετήσει πρόεδρο του ΚΕΣΥ. Προφανώς, ο Μπούμπας θεωρεί το νοσοκομείο τσιφλίκι του. Οπως σημειώνει το Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή, που εξέδωσε την αφίσα, «ο κ. καθηγητής ουδόλως ενοχλήθηκε από την απέραντη πλημμύρα χαρτούρας και διαφημιστικής ρύπανσης διάφορων “χορηγών“ ιδιωτικών φαρμακευτικών εταιριών αλλά επέδειξε συγκεκριμένο μένος ενάντια στις λιγοστές αφίσες μας. Προφανώς θύμωσε με το ακόλουθο “οι γιατροί παλεύουμε για την ζωή και όχι για τον θάνατο, λεφτά για την Υγεία και όχι για τον πόλεμο. καμία εμπλοκή της Ελλάδας, κανένας φαντάρος έξω από τα σύνορα, ενάντια στους ανταγωνισμούς ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – Ρωσίας“. Δεν ξέρουμε αν το μένος του κ. Μπούμπα υπέρ του ιμπεριαλιστικού πολέμου και εναντίον της ειρήνης εκπορεύεται από φιλοΝΑΤΟϊσμό ή από φιλοπουτινισμό ούτε μας ενδιαφέρει. Θεωρούμε όμως απαράδεκτο ένας γιατρός και μάλιστα πανεπιστημιακός καθηγητής και μάλιστα πρόεδρος του ΚΕΣΥ να σκίζει επιδεικτικά αντιπολεμικές αφίσες δηλώνοντας έτσι έμπρακτα την στάση του υπέρ του πολέμου. Θεωρούμε επίσης απαράδεκτη την νοοτροπία ιδιοκτησίας των δημόσιων νοσοκομείων όπου φιλοξενούνται πανεπιστημιακές κλινικές, νοοτροπία την οποία έχει το μεγαλοκαθηγητικό πανεπιστημιακό κατεστημένο. Μια νοοτροπία που εκδηλώνεται με κάθε αφορμή με τις πλάτες ΟΛΩΝ των κυβερνήσεων αλλά δυστυχώς και όλων των κοινοβουλευτικών πολιτικών ηγεσιών».
Ειδικά για το τελευταίο, καιρός είναι και η συγκεκριμένη παράταξη αλλά και τα συνδικαλιστικά όργανα των νοσοκομειακών γιατρών να πάρουν θέση για τα αίσχη του πανεπιστημιακού κατεστημένου στο σκάνδαλο του «παραμάγαζου» που λειτουργούσε μέσα στο Νοσοκομείο Παίδων «Π. & Α. Κυριακού». Εχουμε δημοσιοποιήσει όλα τα στοιχεία.
Του τράβηξε το αυτάκι
Κυριάκο, προχώρα, έγραφε την προηγούμενη εβδομάδα ο γνωστός Παπαχρήστος των «Νέων» με αφορμή την εξαγγελία Μητσοτάκη για «δραστικές νομοθετικές παρεμβάσεις» ώστε να επιταχυνθεί η απονομή της δικαιοσύνης και να μην αναβάλλονται οι δίκες για την παραμικρή αιτία. Η «παραμικρή αιτία» ήταν η δίωρη στάση εργασίας που εξήγγειλε ο Σύλλογος Δικαστικών Υπαλλήλων Αθήνας. Κλασική τακτική αποπροσανατολισμού από την πραγματική αιτία της καθυστέρησης των δικών και ενεργοποίησης των συντηρητικών αντανακλαστικών με το φασιστικό δόγμα «απεργούν οι λίγοι και ταλαιπωρούνται οι πολλοί». Για την «καθυστέρηση στην απονομή δικαιοσύνης» δεν ευθύνονται οι -λιγοστές άλλωστε- απεργίες και στάσεις εργασίας αλλά οι κενές οργανικές θέσεις υπαλλήλων, που ξεπερνούν το 30% των προβλεπόμενων οργανικών θέσεων στις δικαστικές υπηρεσίες όλης της χώρας (ενίοτε φτάνουν και το 45%, όπως στο Πρωτοδικείο Αθηνών, το μεγαλύτερο στην Ελλάδα).
Δεν τον έπιασε ο πόνος ούτε τον Μητσοτάκη ούτε τον Παπαχρήστο για τους ταλαιπωρημένους πολίτες που αναβάλλονται οι δίκες τους. Αφορμή ήταν, όπως έγραψε ο αρθρογράφος, το άγριο «χώσιμο» από την Καμάλα Χάρις για την καθυστέρηση στην απονομή δικαιοσύνης για το φόνο ενός αμερικανού φοιτητή από μπράβους στη Ζάκυνθο προ πενταετίας. Στην ολιγόλεπτη συνάντηση-ξεπέτα (ίσα-ίσα για τις φωτογραφίες) στο Μόναχο, η Καμάλα πρόλαβε να τραβήξει το αυτάκι του Κούλη για το αμερικανικού ενδιαφέροντος θέμα κι αυτός ήταν αναγκασμένος να στήσει μηχανισμό απολογίας, φορτώνοντας τις ευθύνες στους εργαζόμενους.
