♦ Προβοκάτορες
«Το γνωστό αυτό σκηνικό επαναλήφθηκε, στο τέλος της ογκώδους πορείας της Πέμπτης, σε αρκετές πόλεις αλλά και στο Παρίσι, όπου μια ομάδα περίπου 300 ατόμων συγκρούστηκε με την αστυνομία, η οποία βρήκε ευκαιρία να χρησιμοποιήσει λαστιχένια σφαιρίδια και δακρυγόνα κατά άλλης πολυπληθούς ομάδας φοιτητών που προσπάθησαν να προσεγγίσουν τη Σορβόνη. Από τους 187 συλληφθέντες, στο Παρίσι, οι 71 παρέμειναν υπό κράτηση. Ενδιαφέρον είναι ότι, σύμφωνα με πηγές, αρκετοί συλληφθέντες είναι μέλη της νεολαίας του “Εθνικού Μετώπου”, συμπεριλαμβανομένου του γραμματέα της Οργάνωσης, στοιχείο που δίνει μια αρκετά καλή εικόνα για το ποιος κρύβεται πίσω από τις προσπάθειες αμαύρωσης ενός διογκούμενου κινήματος» (Ριζοσπάστης, 18.3.06).
Δεν άντεξαν για πολύ οι προβοκάτορες του Περισσού. Μπορεί η Γαλλία να πέφτει λίγο μακριά και να είχαν μια σχετική άνεση να μη προβοκατορολογήσουν, όμως το κουσούρι δεν κόβεται. Αλλωστε, πρέπει να προετοιμάσουν και τα κομματόσκυλα της δικής τους νεολαίας, μπροστά στο ενδεχόμενο να έχουμε κάποια στιγμή και εδώ νεολαιίστικες κινητοποιήσεις. Το βρήκαν, λοιπόν. Τις συγκρούσεις με την Αστυνομία στη Γαλλία τις οργανώνει το ακροδεξιό «Εθνικό Μέτωπο» του Λεπέν! Οπως ακριβώς την κατάληψη του Πολυτεχνείου το 1973 την είχαν οργανώσει οι «300 προβοκάτορες του Ρουφογάλη και της ΚΥΠ» («Πανσπουδαστική» Νο 8, για τους νεότερους που ενδεχομένως να μη γνωρίζουν), όπως τις συγκρούσεις των οικοδόμων το 1976 τις οργάνωσαν «πράκτορες της Ασφάλειας και της ΚΥΠ και χουντικά στοιχεία», όπως τις μεγάλες συγκρούσεις που σηματοδότησαν το ξεκίνημα της Ιρανικής επανάστασης το 1979 τις οργάνωσαν «προβοκάτορες πράκτορες του σάχη». Τι να πεις; Εξις δευτέρα φύση…
♦ Τερτίπια
Ιδια σελίδα της ίδιας εφημερίδας («Βήμα της Κυριακής»). Στην κορυφή η δικαστική συντάκτης, επικαλούμενη «δικαστικές πηγές» (λέγε με Διώτη) μεταφέρει έντονη δυσαρέσκεια για τις «ανυπόμονες προβλέψεις» του Βουλγαράκη σχετικά με τις συνθήκες θανάτου του Κ. Τσαλίκίδη και την εκτίμηση ότι «κανένας δεν μπορεί να είναι σίγουρος για τα αποτελέσματα στα οποία θα καταλήξει η εισαγγελική διερεύνηση». Στη βάση της σελίδας ο αστυνομικός συντάκτης γράφει: «Οι αξιωματικοί της ΕΛΑΣ που ασχολήθηκαν με την υπόθεση κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο Τσαλικίδης αυτοκτόνησε. Στο ίδιο συμπέρασμα φέρεται να καταλήγει η έρευνα και του αρμόδιου εισαγγελέα κ. Διώτη».
Ποιος έχει δίκιο; Ο… Βουλγαράκης. Σημαδεμένη είναι η τράπουλα και ο Διώτης κάνει τα επικοινωνιακά τερτίπια του, για να μη φανούν όλα στημένα.
♦ Συντροφικές αγάπες
«Ο Κωνσταντόπουλος είναι ο Μητσοτάκης του ΣΥΝ». Μ’ αυτό τον τίτλο φιλοξένησε το «Βήμα της Κυριακής» συνέντευξη του Α. Αλαβάνου. Τον αδίκησε; Ας δούμε τι ακριβώς είπε: «Με πολλές διαφορές φυσικά, παρουσιάζεται σήμερα στο εσωτερικό των ελληνικών κομμάτων το φαινόμενο συνύπαρξης της προηγούμενης ηγεσίας με την τωρινή. Στο ΠΑΣΟΚ ο Κ. Σημίτης με τον Γ. Παπανδρέου. Στη ΝΔ ο Κ. Μητσοτάκης με τον Κ. Καραμανλή. Ανάλογα συμβαίνει και σε μας». Ασφαλώς και τον αδίκησαν τον Αλαβάνο. Εν μέρει, όμως. Γιατί δεν κάνεις σύγκριση Μητσοτάκη-Σημίτη. Είναι ανόμοια τα μεγέθη. Οταν αυθαιρετείς εσύ, θα αυθαιρετήσουν και οι άλλοι. Ειδικά όταν πρόκειται για φυλλάδα του Συγκροτήματος. Εκτός αν τα πράγματα είναι πιο απλά. Εκτός, δηλαδή, αν ο Αλαβάνος ενημερώθηκε για τον τίτλο και σκόπιμα άφησε την ασάφεια στη δική του διατύπωση. Αλλωστε, αυτές οι συνεντεύξεις ελέγχονται πριν δοθεί το «ο.k.» για τη δημοσίευσή τους.
ΥΓ: Ο Αλαβάνος χαρακτήρισε τον τίτλο της φυλλάδας ως «πολιτική κακοποίηση». Ηπιότατος χαρακτηρισμός, δε νομίζετε;
n Τους ρούμπωσε
Εκείνος, πάντως, που έσπευσε να βάλει τα ΣΥΝασπισμικά πράγματα στη θέση τους με μια λακωνικότατη τοποθέτηση στο «Εθνος της Κυριακής» ήταν ο Παπαγιαννάκης: «Να σ’ το πω και λίγο προκλητικά, επειδή ορισμένοι σύντροφοί μου αγαπητοί, κατά τ’ άλλα, κάνουν τα κορόιδα, ισχύει η έγκριση που έχει δώσει ο ΣΥΝ για το Μάαστριχτ, την ΟΝΕ και το ευρώ». Σωστός ο παίχτης.
♦ Πάντα πρόθυμοι
Σύμφωνα με πληροφορίες του ρεπορτάζ, η «επιτροπή των σοφών» που συγκρότησε ο Καραμανλής, αναθέτοντάς της να του εισηγηθεί τι χρειάζεται να αλλάξει στο θεσμικό πλαίσιο, για να θωρακιστεί η ασφάλεια των τηλεπικοινωνιών, έχει ετοιμάσει εκτενές υπόμνημα, στο οποίο καταλήγει στο συμπέρασμα, ότι δεν χρειάζονται αλλαγές ούτε σε συνταγματικό ούτε σε νομοθετικό επίπεδο (και το σύνταγμα και το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο θεωρούνται επαρκή), αλλά μόνο ενίσχυση των Ανεξάρτητων Αρχών.
Θα πάρει, λοιπόν, ο δάμαλος το πόνημα των καθηγητάδων (ανάμεσά τους φίρμες του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΝ) και θα κάνει εκ του ασφαλούς τη δημαγωγία του, ανακοινώνοντας μέτρα ενίσχυσης των «ανεξάρτητων» Αρχών. Και μη μας πείτε τι θα ‘πρεπε να κάνουν οι καθηγητάδες. Δεν είναι δουλειά μας να τους κάνουμε προτάσεις. Υπενθυμίζουμε απλώς ότι αυτοί έκλεισαν τα μάτια μπροστά στα όσα έχουν αποκαλυφθεί το τελευταίο διάστημα. Από εκεί και πέρα, ο καθένας ενεργεί με βάση τη συνείδησή του.
♦ Τον «έδωσε»
Ποιος είπε ότι ο πρόεδρος του ΣΕΒ δεν ξέρει από προπαγάνδα; Την ώρα που προέβαλε τις πιο ιταμές αντεργατικές αξιώσεις ο Κυριακόπουλος έπλεκε ταυτόχρονα το εγκώμιο του Πολυζωγόπουλου. Μιλώντας στους δημοσιογράφους, θυμήθηκε ότι ο Πολυζωγόπουλος έβγαλε λόγο κατά την κοπή της πίτας του Οργανισμού Μεσολάβησης και Διαιτησίας, στον οποίο αναγνώρισε ότι υπάρχουν κλάδοι και επιχειρήσεις που πρέπει να προσεχτούν. «Πριν αποφασίσετε τι θα κάνετε στο πλαίσιο της διαιτησίας, πρέπει να λαμβάνετε υπόψη την ανταγωνιστικότητα του κλάδου και της κάθε επιχείρησης», είπε ο Πολυζωγόπουλος, όπως θυμήθηκε ο πρόεδρος των βιομηχάνων. Ο Κυριακόπουλος διαπίστωσε ταυτότητα απόψεων επί του προκειμένου και εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι όλα θα πάνε καλά: «Είμαστε σε συνεννόηση με τη ΓΣΕΕ και όπως τις άλλες φορές θα εξασφαλίσουμε εργασιακή ειρήνη και το κλίμα που χρειάζεται για να υπάρξει ανάπτυξη». Κοντολογίς, «τον έδωσε στεγνά» τον Πολυζωγόπουλο, που παριστάνει τον ταξικά άτεγκτο.
♦ Ο Πλάτων πάει με όλους
Τον θυμόσαστε τον Πλάτωνα Τήνιο; Ηταν το «νούμερο δύο» στην περιβόητη επιτροπή Σπράου, που επεξεργάστηκε επί Σημίτη ένα αντεργατικό σχέδιο για το Ασφαλιστικό. Παλιότερα είχε χρησιμοποιηθεί για ανάλογο σκοπό από την κυβέρνηση Μητσοτάκη (ήταν στην επιτροπή που προετοίμασε την αντιασφαλιστική μεταρρύθμιση του 1990-92). Τώρα, λοιπόν, τον βρίσκουμε μέλος στην «Επιτροπή Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων» που έφτιαξε ο Αλογοσκούφης. Ο Πλάτων πάει με όλους και πάντα αντεργατικά. Μοναδική προσωπικότητα…
♦ Αμαύρωση
«Ο όγκος και η μαχητικότητα των διαδηλώσεων δεν μπόρεσαν να αμαυρωθούν από τα εκτεταμένα επεισόδια, που σημειώθηκαν, κυρίως στο Παρίσι, μετά το τέλος της διαδήλωσης με επίκεντρο την Πλατεία του Εθνους» («Ριζοσπάστης», 21.3.06).
Μήπως μπορεί κάποιος από τον Περισσό να μας εξηγήσει γιατί οι συγκρούσεις με την Αστυνομία εκ μέρους διαδηλωτών αποτελούν αμαύρωση μιας κινητοποίησης; Πολλώ μάλλον, όταν τα επεισόδια είναι εκτεταμένα, που σημαίνει ότι είχαν συμμετοχή κόσμου. Να μας δώσει μια εξήγηση συγκεκριμένη και όχι δαιμονολογική και αφοριστική.
♦ Πολιτική αλητεία
«Οι συντάξεις αυτής της κατηγορίας (σ.σ. οι κατώτερες του ΙΚΑ) που κινούνται στο επίπεδο περίπου των 500 ευρώ είναι ανταποδοτικές σε ποσοστό 50%, ενώ κατά το υπόλοιπο αποτελούν προνοιακή επιδότηση του κράτους. Θα ήταν ορθότερο η πολύ σημαντική αυτή δαπάνη, που αγγίζει περίπου το 50% της συνολικής δαπάνης του ΙΚΑ, να ταξινομηθεί διαφορετικά. Να περιλαμβάνεται στις δαπάνες για την άσκηση κοινωνικής πολιτικής και όχι στις δαπάνες κοινωνικής ασφάλισης με αντίκτυπο στα εκτιμώμενα αναλογιστικά ελλείμματα του συστήματος ασφάλισης».
Ποιος λέει τα παραπάνω; Ο τελευταίος υπουργός Εργασίας του ΠΑΣΟΚ Δ. Ρέππας (άρθρο στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», 19.3.06). Ολος ο συλλογισμός κρύβει μια μεγάλη παγίδα, στην οποία αναφερόμαστε σε ειδικό σχόλιο συνολικά για το άρθρο Ρέππα. Εδώ θέλουμε να σημειώσουμε μόνο πως πρόκειται για μια ακόμη εκδήλωση πολιτικής αλητείας. Γιατί ο Ρέππας ψήφισε ασφαλιστικό νόμο. Τότε, λοιπόν, δεν τον είδαμε να υποστηρίζει ότι το 50% της συνολικής δαπάνης του ΙΚΑ αφορά την άσκηση προνοιακής πολιτικής για λογαριασμό του κράτους. Αντίθετα, τον είδαμε να διαγράφει με μονοκοντυλιά όλες τις υποχρεώσεις του κράτους προς το ΙΚΑ, από την άσκηση άλλων μέτρων κοινωνικής πολιτικής. Τον είδαμε να υποστηρίζει ότι με συμμετοχή του κράτους στη χρηματοδότηση του ΙΚΑ ίση με το 1% του ΑΕΠ το ΙΚΑ όχι μόνο μπορεί να καλύψει τα ελλείμματά του, αλλά να δημιουργήσει και πλεονάσματα. Προσέξτε, δε μιλάμε για κάποιο μικροποσό, αλλά για το 50% των ετήσιων δαπανών του ΙΚΑ. Τώρα που βρέθηκε στην αντιπολίτευση την ανακάλυψε αυτή τη θεωρία το ΠΑΣΟΚ;
