Μπράβο
Ενα μεγάλο «μπράβο» σ' αυτούς που εμπνεύστηκαν και υλοποίησαν την πολιτική παρέμβαση στον αγώνα μπάσκετ Παναθηναϊκός-Μακάμπι. Ενα τεράστιο πανό-παλαιστινιακή σημαία με το σύνθημα «Λευτεριά στην Παλαιστίνη» (στ' αγγλικά, για να μπορεί να κάνει το γύρο του κόσμου). Εξυπνα επιλεγμένο και το μέρος που άνοιξαν το πανό: στη μεγάλη πλευρά του γηπέδου, χαμηλά, ακριβώς πίσω από τον πάγκο των ισραηλινών, για να μην μπορούν με τίποτα να το κρύψουν οι τηλεοπτικές κάμερες.
♦ Αλματα στο κενό
Η γραμμή δόθηκε από το Μαξίμου και την επαναλαμβάνουν σα χαλασμένα γραμμόφωνα όλοι οι υπουργοί. Ακόμα και οι άσχετοι με την εξωτερική πολιτική (όπως ο Σταθάκης, ας πούμε): «Η Νέα Δημοκρατία και ο αρχηγός της, πρέπει να πάρουν θέση για το ζήτημα. Να μας ξεκαθαρίσει ευθέως, επειδή έπεσε η κυβέρνηση της ΝΔ το 1993 εξαιτίας αυτού του θέματος, εάν είναι με την κατεύθυνση που είχε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ή με την κατεύθυνση που είχε ο υπουργός Εξωτερικών τότε, ο κ. Σαμαράς».
Για άλλο λόγο έπεσε η κυβέρνηση της ΝΔ το 1993, όμως από τότε πέρασαν χρόνια και στη διάρκεια αυτών των χρόνων η ΝΔ κέρδισε δυο εκλογές και κυβέρνησε σχεδόν έξι χρόνια. Ο Καραμανλής ακολούθησε με συνέπεια τη «γραμμή Μητσοτάκη», δέχτηκε «σύνθετη ονομασία» που θα περιλαμβάνει τον όρο Μακεδονία (η συμφωνία δεν ολοκληρώθηκε επειδή η προηγούμενη κυβέρνηση της γειτονικής χώρας δε δεχόταν το erga omnes, που σημαίνει μία ονομασία έναντι όλων και όχι μια διεθνή και μια εσωτερική ονομασία), ενώ ο Σαμαράς έκανε τουμπεκί ψιλοκομμένο, γιατί ο Καραμανλής τον ανέσυρε από την πολιτική αφάνεια, τον έκανε ευρωβουλευτή το 2004, βουλευτή το 2007 και υπουργό το 2009. Ούτε σήμερα ακούμε τον Σαμαρά να λέει κάτι διαφορετικό απ' αυτό που έλεγε ο Καραμανλής το 2008 (στην περιβόητη σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι) και επαναλαμβάνουν σήμερα ο Κούλης, η Ντόρα και ολόκληρη η ΝΔ.
Ανατρέχοντας στο 1992-93 και ξεχνώντας το 2008, οι συριζαίοι δεν κάνουν μόνο ένα χρονικό άλμα, αλλά ένα άλμα στο κενό. Κι όλ' αυτά για το χατίρι του ακροδεξιού κυβερνητικού τους συνεταίρου, ο οποίος -αν ακολουθήσουμε τη λογική του ΣΥΡΙΖΑ- σήμερα είναι με τον Σαμαρά και όχι με τον Κ. Μητσοτάκη.
♦ Απροκάλυπτοι
«Οι ανωτέρω νομοθετικές ρυθμίσεις υπαγορεύονται από λόγους υπέρτερου δημοσιονομικού και δημοσίου συμφέροντος, που αποσκοπούν αφενός στη στήριξη και προστασία της εθνικής οικονομίας μέσω της ακώλυτης διενέργειας των πλειστηριασμών ως μέσων ενίσχυσης της ρευστότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος και αποφυγής ανάγκης νέας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, αφετέρου στην εξασφάλιση της έννομης προστασίας των συμβολαιογράφων που διενεργούν πλειστηριασμούς ως υπάλληλοι αυτών».
Αυτή είναι η αιτιολογία για την καθιέρωση του ιδιώνυμου αδικήματος της παρεμπόδισης πλειστηριασμών, όπως αναγράφεται στην αιτιολογική έκθεση της τροπολογίας. Δε νομίζουμε ότι υπάρχει ανάγκη να προσθέσουμε οποιοδήποτε σχόλιο.
♦ Εξ οικείων τα βέλη
Σχολίασε στο Twitter η Διεθνής Αμνηστία, που δεν είναι και καμιά επαναστατική οργάνωση: «Η γενικευμένη ποινικοποίηση εισόδου διαδηλωτών σε αίθουσες πλειστηριασμών θα μπορούσε να οδηγήσει σε ποινικοποίηση των ειρηνικών διαδηλωτών και δεν συμβαδίζει με το διεθνές δίκαιο. Οι προβλεπόμενες ποινές και ειδικά εφόσον επιβάλλονται σε ειρηνικούς διαδηλωτές είναι δυσανάλογες και άρα επίσης ασύμβατες με το διεθνές δίκαιο». Ανετα μπορούμε να σχολιάσουμε ότι τα βέλη προέρχονται και εξ οικείων, αναλογιζόμενοι τις στενές σχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ με τέτοιες οργανώσεις και με τη συγκεκριμένη ιδιαίτερα. Αλήθεια, ούτε αυτοί κατάλαβαν τι νομοθετήσατε, κύριε Κοντονή και κύριε Βούτση;
♦ Παραδέχονται την υποκρισία τους
Απαντώντας στην αντιπολίτευση που είχε στριμώξει τη σύζυγό του και προεδρεύουσα της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, Τασία Χριστοδουλοπούλου, ο Θοδωρής Δρίτσας κατηγόρησε την αντιπολίτευση ότι ευθύνεται για την ακύρωση μιας επικερδούς συμφωνίας (πρόκειται για τα βλήματα που θα αγόραζε η Σαουδαραβία, μέσω Παπαδόπουλου). Αφού, όμως, η συμφωνία ήταν επικερδής, γιατί την ακύρωσε η κυβέρνηση, με προκάλυμμα την κοινοβουλευτική της πλειοψηφία, που θυμήθηκε το ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου για απαγόρευση πώλησης όπλων στη Σαουδική Αραβία, λόγω των εγκλημάτων πολέμου που διαπράττει στην Υεμένη; Τι από τα δυο ισχύει; Ηταν μια επικερδής συμφωνία που χάθηκε ή ήταν μια συμφωνία που έπρεπε να χαθεί για ηθικούς λόγους;
Και κάτι ακόμα. Η συμφωνία είχε χαθεί πριν καν πάρει χαμπάρι η αντιπολίτευση τι τρέχει. Ο Παπαδόπουλος ουδέποτε έβαλε τα λεφτά (ανέκκλητη πίστωση) και ο Καμμένος του έστελνε κάθε βδομάδα και ένα ραβασάκι εκλιπαρώντας τον. Κι όταν όλα είχαν τελειώσει, κάποιος πάσαρε τα χαρτιά στην αντιπολίτευση κι άρχισε το πατιρντί. Αρα, ο Δρίτσας κατηγορεί την αντιπολίτευση ότι δεν επέτρεψε στην κυβέρνηση να διασώσει τη συμφωνία. Αυτό δεν είναι παρά μια ομολογία υποκρισίας. «Δεν μας πήρε ο πόνος για τα παιδάκια της Υεμένης, αλλά η αντιπολίτευση μας ανάγκασε να χαλάσουμε τη συμφωνία», λέει ο Δρίτσας.
♦ Για τον φουκαριάρη τον λαό το κάνουν…
Σωρεία τροπολογιών μέσα σε μια μέρα, εκπρόθεσμων και σε άσχετο νομοσχέδιο, κατέθεσαν οι συριζαίοι στις 21 Δεκέμβρη. Κι ο Κοντονής καμάρωνε ξεδιάντροπα ότι υπερασπίζεται τις αρχές της… καλής νομοθέτησης. Οταν η υποκρισία του επισημάνθηκε από την αντιπολίτευση, μεταμφιέστηκε σε… Βασιλάκη Καΐλα κι άρχισε την κλάψα: «Γνωρίζετε, όμως, ότι στο κλείσιμο της χρονιάς υπάρχει μια επίσπευση διατάξεων, οι οποίες δεν μπορούν να έρθουν μεμονωμένα με νόμο. Οπότε τι θα γίνει σ’ αυτήν την περίπτωση; Θέλω να το προσεγγίσετε καλοπροαίρετα. Υπάρχουν κρίσιμες διατάξεις που δεν μπορούν να έρθουν αυτοτελώς με νόμο, να έρθουν δυο άρθρα με νόμο. (…) Σας λέω, λοιπόν, ότι έχετε εν μέρει δίκιο σε αυτό. Δεν σας λέει κανείς ότι έχετε άδικο. Πλην, όμως, λάβετε υπόψη σας ότι είμαστε στο τέλος της χρονιάς, υπάρχει μια κατεπείγουσα κατάσταση ρυθμίσεως πολλών θεμάτων, τα οποία αφορούν τους πολίτες κύριοι συνάδελφοι. Αυτά τα θέματα δεν αφορούν το κόμμα που κυβερνάει, τα κόμματα που κυβερνούν, αφορούν τους πολίτες, οι οποίοι περιμένουν επίλυση των προβλημάτων τους»!
Για τον φουκαριάρη το λαό τα κάνουν όλα, όχι για την πάρτη τους ή για το κεφάλαιο. Γι' αυτό και ανάμεσα στις τροπολογίες ήταν το ιδιώνυμο στην παρεμπόδιση πλειστηριασμών και η ρύθμιση για τα φαρμακεία! Ηταν δίκαιες λαϊκές απαιτήσεις, έγιναν πράξη, όπως λέει και το σλόγκαν στα σποτάκια του Τσίπρα.
♦ Απρόσμενος;
Εναν «απρόσμενο» σύμμαχο βρήκε η κυβέρνηση στη θέσπιση του ιδιώνυμου για τους πλειστηριασμούς, στο πρόσωπο του ειδικού αγορητή του Ποταμιού, Σπύρου Δανέλλη, που δε δίστασε να πει τα εξής: «Σε σχέση τώρα με την ουσία αυτής της τροπολογίας. Εγώ τη χαιρετίζω, διότι δεν είναι δυνατόν σε μια ευνομούμενη ώριμη δημοκρατία, στην οποία βεβαίως θέλουμε να ανήκουμε και θεωρούμε ότι ανήκουμε, να υπάρχουν στη δημόσια ζωή αυτά τα φαινόμενα άσκησης ακραίας βίας. Είναι αδιανόητο. (…) Για όλα αυτά πρέπει, όπως αντιμετωπίζουμε σήμερα -και πολύ σωστά- τα φαινόμενα βίας -που κάποιοι έχουν στήσει καριέρες ή προσπαθούν να χτίσουν δεύτερες καριέρες- στα συμβολαιογραφεία και οφείλουμε να το αντιμετωπίσουμε αυτό, έτσι πρέπει να το αντιμετωπίσουμε και στα πανεπιστήμια, κατεξοχήν, αλλά και οπουδήποτε αλλού στη δημόσια ζωή. (…) Αρα, εγώ θεωρώ ότι είναι και δικαίωμα και υποχρέωση του κυβερνώντος κόμματος να εξελιχθεί, να εξελίξει τις θέσεις του και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει κομμάτια της πραγματικότητάς μας».
Αν συνδυάσουμε αυτή την τοποθέτηση με τις φήμες ότι ο Δανέλλης παζαρεύει παρασκηνιακά την επιστροφή στα πάτρια εδάφη (για όσους δεν το ξέρουν, ο Δανέλλης το 1996-2000 υπήρξε βουλευτής του Συνασπισμού, το 2009-2014 ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και από το 2015 μέχρι σήμερα βουλευτής του Ποταμιού), τότε η παρέμβασή του υπέρ της κυβέρνησης δεν πρέπει να θεωρηθεί απρόσμενη.
♦ Φασισταράδες
Αναλύσεις επί αναλύσεων για τους «Αλβανούς», τους «Ρουμάνους», τους «Πακιστανούς» και τους «Κινέζους» που πήραν το «κοινωνικό μέρισμα». Το ποσοστό των αλλοδαπών εργαζόμενων δεν είναι, βέβαια, μεγάλο όμως δεν έχει σημασία το ποσοστό, σημασία έχει η λογική. Οσοι αλλοδαποί πήραν «κοινωνικό μέρισμα» έχουν άδεια διαμονής και εργασίας στην Ελλάδα και υποβάλλουν φορολογικές δηλώσεις. Δηλαδή, εκτός από την έμμεση φορολογία (που την πληρώνουν οι πάντες, μέσω των καταναλωτικών εμπορευμάτων που αναγκαστικά αγοράζουν για να ζήσουν), πληρώνουν και άμεση φορολογία, ΕΝΦΙΑ (αν έχουν αγοράσει κάποιο σπίτι), φόρο επιτηδεύματος, ασφαλιστικές εισφορές και ό,τι άλλο ισχύει για τους έλληνες εργαζόμενους. Δεν έχουν πολιτικά δικαιώματα (το ελληνικό κράτος δε δίνει υπηκοότητα ακόμα και σε αλλοδαπούς που κατοικούν και εργάζονται επί δεκαετίες στην Ελλάδα, εκτός αν πρόκειται για τίποτα μεγαλόσχημους καπιταλιστές), όμως οικονομικά είναι πλήρως εξισωμένοι με τους έλληνες πολίτες. Οι φασισταράδες, όμως, θέλουν τους αλλοδαπούς να έχουν μόνο υποχρεώσεις (φορολογικές, ασφαλιστικές κ.ά.) και όχι δικαιώματα.
♦ …Κουκιά σπέρνω!
Ξέσπασμα Καμμένου: «Τολμούν να λένε για πλαστά χαρτιά; Τότε να πάνε στη δικαιοσύνη. Αυτά τα χαρτιά έχουν τη σφραγίδα των προξενικών αρχών. Δεν υπάρχουν πλαστά χαρτιά ούτε μεσάζοντες». Μπορεί να έχουμε φύγει από τη φάση των «πλαστών χαρτιών», όμως ο Καμμένος βολεύεται να μένει σ' αυτή. Και δίπλα στο «δεν υπάρχουν πλαστά χαρτιά» τσοντάρει και το «ούτε μεσάζοντες», τη στιγμή που έχουν αποκαλυφθεί επίσημα έγγραφα του υπουργείου Αμυνας, στα οποία ο Παπαδόπουλος εμφανίζεται καθαρά ως μεσάζοντας (της Ιορδανίας, όχι της Σαουδικής Αραβίας), ενώ οι αρμόδιοι αξιωματικοί που χειρίζονται την υπόθεση σημείωναν χειρόγραφα πάνω στα έγγραφα ότι οι υπηρεσίες πρέπει να κάνουν γρήγορα γιατί έχουν αναληφθεί πολιτικές δεσμεύσεις (ως γνωστόν, πολιτικές δεσμεύσεις αναλαμβάνουν οι υπουργοί, όχι οι αξιωματικοί).
Τα τελευταία έγγραφα που αποκαλύφθηκαν αφορούν ακριβώς αυτή την περίπτωση. Ενα χρόνο πριν εμφανιστεί σαν εκπρόσωπος της Σαουδικής Αραβίας, ο Παπαδόπουλος εμφανίστηκε σα μεσάζοντας με πελάτη την Ιορδανία. Και ο Καμμένος (που τάχα δεν τον γνώριζε), έδωσε εντολή να ετοιμάσουν 300.000 βλήματα για να τα αγοράσει ο έμπορος όπλων. Γι' αυτό και οι σημερινές του απαντήσεις θυμίζουν την παροιμία: Τι κάνεις Πάνο; Κουκιά σπέρνω!
