Κόντρες

«Βρίσκομαι στη δυσάρεστη θέση να σας παρακαλέσω να προσφερθείτε να πάρετε μια-δυο μέρες άδεια δίχως αποδοχές, επιμηκύνοντας την κανονική άδειά σας και αφιερώνοντας παραπάνω χρόνο στην οικογένειά σας»!
 

Τα παραπάνω έγραψε σε μήνυμά του προς τους εργαζόμενους του «Λήδρα Μάριοτ» ο γενικός διευθυντής του ξενοδοχείου. Φυσικά, η «παράκληση» έχει την έννοια της απειλής. Για να μην παρεξηγήσει κανένας το ύφος της επιστολής και πάρει την «παράκληση» τοις μετρητοίς, ο μάνατζερ το κάνει λιανά, συνεχίζοντας στο ίδιο μελιστάλαχτο ύφος:
 

«Στο ξεκίνημα του χρόνου σας έδωσα τη δέσμευση ότι δεν θα γίνουν περικοπές-μειώσεις προσωπικού και σκοπεύω να κρατήσω την υπόσχεση αυτή παρά τις φανερές δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε. Ελπίζω ότι θα με βοηθήσετε και εσείς, μετέχοντας ενεργά στις προσπάθειές μας για περιστολή των δαπανών, μέχρι που όλοι μαζί να ξεπεράσουμε την κρίση αυτή».
 

Οι καπιταλιστές έχουν αποθρασυνθεί τελείως και θα αποθρασύνονται ολοένα και περισσότερο όσο οι εκβιασμοί τους και οι αυθαιρεσίες τους θα μένουν χωρίς ταξική απάντηση.

 

Οταν έρθει στην εξουσία το ΠΑΣΟΚ, θα καταργήσει τους νόμους που θα ψηφίσει η ΝΔ για το εργασιακό! Αστραψε και βρόντηξε ο Γιωργάκης από το Ρέθυμνο. Τον πιστεύετε; Εμείς όχι. Και μη μας χαρακτηρίσετε καχύποπτους. Τα ίδια ακριβώς έλεγε ο πατέρας του το 1990-92 για τους αντιασφαλιστικούς νόμους της ΝΔ. Και το είχαν κάνει προεκλογική σημαία τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Οταν, όμως, πήραν την εξουσία, έκαναν πως δεν θυμόνταν τις «δεσμεύσεις» τους. Εκτός αν ο Γιωργάκης μας δουλεύει πονηρά. Γιατί, αφού δήλωσε ότι θα καταργήσει τους νόμους της ΝΔ, συμπλήρωσε ότι το ΠΑΣΟΚ θα προωθήσει λύσεις «που θα συνιστούν πραγματικές τομές και θα υποστηρίζονται από τους κοινωνικούς εταίρους». Τί ακριβώς θέλει να πει ο… ποιητής;

 

Πάει, θα τρελαθούμε τελείως. Σε ανακοίνωση της δημοτικής παράταξης του περισσού «ΘεσσαλοΝΙΚΗ τώρα», η οποία -όπως μας πληροφορεί ο «Ριζοσπάστης» (15.7.05) «εκδόθηκε με την ομόφωνη γνώμη των μελών της και υπογράφεται από τους τρεις δημοτικούς συμβούλους της παράταξης, Αγάπιο Σαχίνη, Γιάννη Μπουτάρη και Χρυσούλα-Μαρία Γιαταγάνα– σημειώνονται τα εξής: «Προσπάθειες όπως αυτή που πρόσφατα εκδηλώθηκε από τους τέσσερις συναδέλφους δημοτικούς συμβούλους μάς βρίσκει απόλυτα αντίθετους… Η συμμετοχή εκλεγμένου μέλους της παράταξής μας στην ομάδα των τεσσάρων συναδέλφων είναι λαθεμένη και πολιτικά βρίσκεται έξω από τις από κοινού διακηρυγμένες θέσεις της παράταξης, που εξακολουθούν να μας δεσμεύουν όλους».
 

Αν αναρωτιόσαστε γιατί κοντεύουμε να τρελαθούμε, σας θυμίζουμε ότι το εκλεγμένο μέλος της παράταξης που συμμετέχει στην «κίνηση των 4» είναι ο μεγαλοβιομήχανος Γιάννης Μπουτάρης. Δηλαδή, ο ίδιος που φέρεται να υπογράφει την ανακοίνωση! Μπουτάρης εναντίον Μπουτάρη; Ο μεγαλοβιομήχανος δουλεύει ψιλό γαζί τους συμμάχους του; Ο Περισσός δουλεύει ψιλό γαζί τα μέλη, τους οπαδούς και τους ψηφοφόρους του; Διαλέγετε και παίρνετε.

 

Η κυβέρνηση «καίγεται» να πατάξει το λαθρεμπόριο καυσίμων. Ας δεχτούμε ότι οι προθέσεις της είναι ειλικρινέστατες. Γιατί, όμως, το πετρέλαιο που χρησιμοποιούν οι εφοπλιστές εξακολουθεί να πωλείται εντελώς αφορολόγητο; Δεν γίνεται λαθρεμπόριο μ’ αυτό; Αν αμφιβάλλετε, ρωτήστε τον Γιάννη Καψή, πρώην βουλευτή και υπουργό, που επανειλημμένα είχε καταγγείλει στη Βουλή και έξω απ’ αυτή το λαθρεμπόριο που γίνεται με το εφοπλιστικό πετρέλαιο. Ξεφορτώνουν τα βαπόρια και πουλάνε το αφορολόγητο πετρέλαιο σε τιμές αγορές, αποκομίζοντας τεράστια κέρδη σε βάρος του έλληνα φορολογούμενου. Μόνος του τα ‘λεγε, μόνος του τ’ άκουγε ο Καψής κι αυτό ήταν το παράπονό του. Σε βαθμό που να ισχυρίζεται ότι αυτή την εμμονή του πλήρωσε και δεν ξαναεκλέχτηκε βουλευτής στη Β’ Πειραιά. Εμείς σημειώνουμε ότι επιφανείς εκπρόσωποι του ελληνικού εφοπλισμού, παλιά και νέα τζάκια, ασχολούνται παράλληλα με τη διύλιση και την εμπορία καυσίμων. Μέχρι και με το λιανεμπόριο. Τους έχετε για μαλάκες;

 

Οπως διαβάσαμε στα δελτία των διεθνών πρακτορείων ειδήσεων, η φετινή εθνική γιορτή της Γαλλίας, που γίνεται κάθε χρόνο στην επέτειο της πτώσης της Βαστίλης από τον εξεγερμένο λαό του Παρισιού, γιορτάστηκε με δρακόντεια μέτρα ασφάλειας. Δεν ήταν μόνο οι πέντε χιλιάδες επιπλέον μπάτσοι που αναπτύχθηκαν στην ευρύτερη περιοχή του γιορτασμού.
Είναι και ο εξονυχιστικός έλεγχος που υπέστησαν όλοι οι θεατές: σωματικός έλεγχος και πέρασμα από ανιχνευτές μετάλλων! Ηταν πράγματι πολύ εύγλωττη η εικόνα. Μας έδειξε την εξέλιξη που έχει υποστεί η αστική δημοκρατία από την εποχή της επαναστατικής της επιβολής μέχρι σήμερα, την εποχή της ιμπεριαλιστικής αντίδρασης. Τότε έτρεμαν οι βασιλιάδες και οι ευγενείς τα χτυπήματα του επαναστατημένου λαού, τώρα τρέμουν οι ιθύνοντες της αστικής δημοκρατίας.

 

Ακόμα και η κυβέρνηση, διά του εκπροσώπου της, αναγκάστηκε να καταγγείλει τον νέο λίβελλο Χριστόδουλου κατά Σημίτη, Γιωργάκη και λοιπών εκσυγχρονιστών και «ευρωπαίων». Δεν χρειάζεται, βέβαια, να κάνουμε ανάλυση για το ότι πρόκειται για λίβελλο Χριστόδουλου και όχι κάποιου ανώνυμου αχυράνθρωπου. Ο πάπαρδος πάντα ενεργεί σαν σουπιά.
Πετάει μελάνι και φεύγει. Φαίνεται πως στην κυβέρνηση τους σηκώνεται η τρίχα όταν αναλογίζονται ότι ο ακροδεξιός χουλιγκάνος, τον οποίο στήριξαν στην περίοδο της μάχης των ταυτοτήτων, μπορεί να τους περιλάβει και αυτούς. Ισως να τους περνάει από το μυαλό πως δεν έκαναν καλά που την περίοδο της μεγάλης κρίσης, όταν ο θρόνος του παρέπαιε, δεν του ‘δωσαν μια κλωτσιά για να καταρρεύσει. Τα ίδια πρέπει να σκέφτεται και ο Γιωργάκης, που επίσης κράτησε πολύ προσεκτική στάση και επί της ουσίας στήριξε τον Χρυσόδουλο.
 

Ξέρετε, όμως, τι μας κάνει εντύπωση; Οτι ο Χρυσόδουλος δεν λέει κουβέντα ενάντια στους «αθέους κομμουνιστάς» που (υποτίθεται ότι) είναι πιο φανατικά υπέρ του διαχωρισμού κράτους και Εκκλησίας. Φαίνεται ότι η Λιάνα έχει κάνει καλή δουλειά…

 

Εκτός, όμως, από τον Χρυσόδουλο, ασυγκράτητος είναι και ο Παπαδόπουλος. Σε συνέντευξή του στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» για μια ακόμα φορά κάνει κριτική στην κυβέρνηση της ΝΔ από τα δεξιά, ζητώντας να γίνουν «μεταρρυθμίσεις και όχι μερεμέτια». Για να μην υπάρξει δε καμιά παρεξήγηση για το τι θέλει να πει, τάσσεται υπέρ του σχεδίου Γιαννίτση για το ασφαλιστικό, «διότι έβλεπα και βλέπω τι μπόρα έρχεται στη χώρα». Θυμίζουμε ότι μπροστά στο σχέδιο Γιαννίτση η πρόσφατη ρύθμιση της κυβέρνησης για το ασφαλιστικό των τραπεζοϋπαλλήλων μοιάζει με… φιλεργατική ρύθμιση. Το σχέδιο Γιαννίτση πρόβλεπε την κατάργηση και αυτής ακόμη της κατώτερης σύνταξης του ΙΚΑ!
Και όμως, αυτός ο άνθρωπος όχι μόνο εξακολουθεί να είναι βουλευτής και στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, αλλά επί Γιωργάκη έχει αναβαθμιστεί κιόλας.

 

Οποτε κι αν ερωτηθούν κυβερνητικά στελέχη για το αν θα ληφθούν πρόσθετα φορομπηχτικά μέτρα αποφεύγουν να δώσουν απάντηση που να περιέχει έστω και υπόνοια δέσμευσης. Η απάντησή τους είναι πάντοτε «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε». Ιδού δείγμα χαρακτηριστικό από τον καθ’ ύλην αρμόδιο υπουργό Γ. Αλογοσκούφη:
 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Υπουργέ, επειδή είμαστε στα μέσα Ιουλίου πια, θα έχετε μια πιο σαφή εικόνα για τα έσοδα και τις δαπάνες. Πιστεύετε ότι θα επιτευχθούν οι στόχοι φέτος που έχουν τεθεί;
 

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Κοιτάξτε, θα επαναλάβω αυτό που έχω πει, ότι κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να πετύχουμε τους στόχους που έχουν τεθεί με το πρόγραμμα σταθερότητας και ανάπτυξης και παρακολουθούμε την κατάσταση στενά. Κινούμαστε για να διορθώσουμε την κατάσταση, όπου υπάρχουν αδυναμίες και προβλήματα. Και στον τομέα των δαπανών και στον τομέα των εσόδων και θα είμαστε σε θέση να κάνουμε αναλυτικές ανακοινώσεις γι’ αυτά τα ζητήματα παρουσιάζοντας το προσχέδιο του προϋπολογισμού.

 

Γράφαμε στο προηγούμενο φύλλο για τον Αλβανό εργάτη Γιώργο Τσάβο, που βρήκε τραγικό θάνατο σ’ ένα σιλό αλεύρου της εταιρίας «Τσιπίτα». Ιδού τα νεότερα στοιχεία από τον διοικητή της 7ης ΕΜΑΚ.
 

Ο εργάτης βρέθηκε κοκαλωμένος, γεγονός που πιστοποιεί ότι ήταν ώρες νεκρός. Δούλευε μόνος του σ’ ένα τεράστιο σιλό και κανείς δεν ενδιαφέρθηκε αν είναι ασφαλής. Καθάριζε μόνος του σε βάθος 25-30 μέτρων. Κανείς δεν μπορεί να πει αν είχε δεθεί με σκοινιά και τί έγινε και βρέθηκε στο βάθος του σιλό, πνιγμένος από το αλεύρι, που συμπεριφέρεται σαν κινούμενη άμμος και τον «ρούφηξε». Μόλις που διακρίνονταν τα μαλλιά του, δήλωσε ο αξιωματικός της Πυροσβεστικής.

Το σιλό δεν είχε ανθρωποθυρίδες. Οι θυρίδες αυτές είναι απαραίτητες σε περίπτωση ατυχήματος, για να αδειάζει γρήγορα η δεξαμενή από το αλεύρι. Ο διοικητής της ΕΜΑΚ ήταν κατηγορηματικός: Ανοίξαμε θυρίδα με τον τροχό για να βγάλουμε έξω τον νεκρό.
 

Υστερα απ’ αυτά, θα υπάρξουν άνθρωποι που θα μιλήσουν για «εργατικό ατύχημα»; Φυσικά και θα υπάρξουν. Αυτός είναι ο επίσημος χαρακτηρισμός του περιστατικού, οι δε ποινικές ευθύνες αναζητούνται στο πεδίο της «αμέλειας».

 

Σύμφωνα με το Ευρωβαρόμετρο, στην Ελλάδα εμφανίζεται το μεγαλύτερο ποσοστό πολιτών ενάντια στη νομισματική ενοποίηση της ΕΕ. Οι πολέμιοι του ευρώ μέσα σ’ ένα χρόνο αυξήθηκαν κατά 13 ολόκληρες ποσοστιαίες μονάδες και έφτασαν στο 49%. Μόνο που «ουδέν λάθος αναγνωρίζεται μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου». Κάποτε πανηγύριζαν και καμάρωναν που «γίναμε Ευρωπαίοι», τώρα βαράνε το κεφάλι τους στον τοίχο. Για να λέμε του στραβού το δίκιο, όμως, εμπειρική είναι η αντίθεση στο ευρώ. Σαν τον πνιγμένο που πιάνεται από τα μαλλιά του. Γιατί, βέβαια, και χωρίς το ευρώ η ακρίβεια θα κάλπαζε. Απλά, η εισαγωγή του ευρώ ήταν μια πρώτης τάξης ευκαιρία για μια γιγαντιαία επιχείρηση αρπαχτής από όσους πουλούν οτιδήποτε πουλιέται.

 

Υπήρχε κάποτε μια τεράστια έκταση στο Ελληνικό, στο χώρο του πρώην αεροδρόμιου, που υποτίθεται ότι θα γινόταν ένα από τα μεγαλύτερα μητροπολιτικά πάρκα της Ευρώπης. Το πάρκο το βλέπουν στα όνειρά τους οι κάτοικοι του λεκανοπέδιου, ενώ οι κυβερνώντες ξεδιαλέγουν τα φιλέτα για να τα πουλήσουν ως ακριβά οικόπεδα.
 

Ερχεται τώρα ο Σουφλιάς και τάζει μητροπολιτικό πάρκο στο Γουδί. Εκεί, όμως, υπάρχει ήδη το γήπεδο μπάντμιτον, κληρονομιά της Ολυμπιάδας της αρπαχτής, που μαζί με τον περιβάλλοντα χώρο είναι έτοιμο για παραχώρηση σε ιδιώτες προς εκμετάλλευση. Συνάδει αυτό με την εξαγγελία περί μητροπολιτικού πάρκου; ρωτήθηκε ο Σουφλιάς. Αφοπλιστικός ο Σαρακατσάνος, μας αποστόμωσε: «Πραγματικά, δεν συνάδει, αλλά ξοδεύτηκαν τόσα λεφτά για να κατασκευαστεί το γήπεδο»! Αθάνατη Ελλάδα της αρπαχτής, του πλιάτσικου, της μίζας και της ρεμούλας…

 

Το ΚΟΔΗΣΟ της πρώην Ανατολικής Γερμανίας μετονομάζεται εκ νέου σε «Αριστερό Κόμμα». Διότι οι δυτικογερμανοί σύμμαχοι, με τους οποίους ετοιμάζεται να συνεργαστεί εκλογικά, αν όχι να συγχωνευτεί σε ενιαίο κόμμα, δεν το γουστάρουν ως ΚΟΔΗΣΟ (τους ξυπνάει μνήμες). Το στίγμα της μετεξέλιξης έδωσε με τον καλύτερο τρόπο η βουλευτίνα του κόμματος Πέτρα Πάου: «Αποδείξαμε στο Βερολίνο ότι εμείς μπορούμε να διαχειριστούμε τον καπιταλισμό και μάλιστα καλύτερα από άλλους».
 

Τί ακριβώς ήθελε να πει η… ποιήτρια; Οι Γερμανοί το κατάλαβαν, αλλά εδώ στην Ελλάδα λίγοι γνωρίζουν ότι το ΚΟΔΗΣΟ συνεργάζεται κυβερνητικά με το SPD του Σρέντερ στην τοπική κυβέρνηση του Βερολίνου. Η φράου Πέτρα σκέφτεται απλά και προπάντων ρεαλιστικά. Αν καταφέρουμε και μπούμε στη Βουλή, ψαρεύοντας ψήφους από την υπό κατάρρευση δεξαμενή της σοσιαλδημοκρατίας (έχουμε και τον «κόκκινο Οσκαρ» Λαφοντέν επικεφαλής) και έτσι και οι χριστιανοδημοκράτες δεν κερδίσουν καθαρά, μπορούμε ακόμα και κυβέρνηση να κάνουμε με τους σοσιαλδημοκράτες και τους πράσινους. Κι αν δεν τα καταφέρουμε τώρα, θα τα καταφέρουμε την επόμενη φορά. Σημασία έχει να καταλάβουν όλοι ότι εμείς δεν έχουμε άλλη φιλοδοξία εκτός από το να διαχειριστούμε τον καπιταλισμό. Αλέκα, τ’ ακούς;

 

«Αν χρειαστεί, τη λύση μπορούν να δώσουν και πάλι οι πολίτες». Για μια ακόμη φορά, ο Μεϊμαράκης πετάει (συνέντευξη στην κυριακάτικη «Καθημερινή») την απειλή των εκλογών. Απειλή προς το ΠΑΣΟΚ, βέβαια, γιατί για τον ελληνικό λαό δεν μπορεί να αποτελέσει απειλή. Ο τέως Ντοράκης, που συμπεριφέρεται σαν καφενόβιος ψευτοκουτσαβάκης, τονώνοντας το ηθικό των οπαδών της ΝΔ με τις ψευτομαγκιές του, ξέρει πολύ καλά ότι οι εκπρόσωποι του μεγάλου κεφάλαιου δεν θ’ αφήσουν τον Καραμανλή να κάνει τέτοια παιχνιδάκια. Επειδή, όμως, το ΠΑΣΟΚ έχει τα χάλια του και δεν πρόκειται να απαντήσει «άμα έχετε κώλο, κάντε εκλογές», πετάει την απειλή, για να ‘χει να καμαρώνει στο κομματικό ακροατήριο του… μεσαίου χώρου.