Κόντρες

Alexis speaking

Αρθρο Παπαχελά στην «Καθημερινή» της περασμένης Κυριακής με σαφές στίγμα από την εισαγωγική κιόλας παράγραφο: «Χρωστάμε νομίζω όλοι μαζί ένα μεγάλο ευχαριστώ στον ΣΥΡΙΖΑ και στη σημερινή κυβέρνηση. Στα χρόνια της μεταπολίτευσης το εκκρεμές πήγε πάρα πολύ αριστερά. Το τσουνάμι του λαϊκισμού και της ριζοσπαστικοποίησης της ελληνικής κοινωνίας δεν μπορούσε να συγκρατηθεί μετά τη δικτατορία. Χρειάστηκε μια “αριστερή“ κυβέρνηση για να σπρώξει το εκκρεμές προς το Κέντρο, εκεί όπου έπρεπε να είναι εξαρχής».

Η συνέχεια είναι στο ίδιο ύφος και πολιτική κατεύθυνση: «Ηλθε όμως ο ΣΥΡΙΖΑ και γκρέμισε ταμπού και κλισέ δεκαετιών. Θυμηθείτε, για παράδειγμα, πώς αντιμετώπιζε ο ελληνικός λαός τις Ενοπλες Δυνάμεις μετά το 1974. Οι πολιτικοί τις κρατούσαν σε απόσταση και η πολιτική ορθότητα τις ήθελε πολύ χαμηλά στην ιεραρχία αξιών της ελληνικής κοινωνίας. Καμία δεξιά ή κεντρώα κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να σκεφθεί Πάσχα με τον Στρατό στο Σύνταγμα ή επανάληψη της εκπομπής “Αρετή και Τόλμη“. Συνέβη όμως επί αριστερής διακυβέρνησης. Το ταμπού έσπασε».

Η παράθεση των… ταμπού που έσπασαν συνεχίζεται: «Τα ίδια με τις ιδιωτικοποιήσεις και την ανάγκη προσέλκυσης επενδύσεων (…) Επιτέλους, καταλαβαίνουμε όλοι ότι χωρίς κέρδος, επιχειρηματικότητα και επενδύσεις, θα τρώμε τις σάρκες μας. Ευχαριστούμε όμως την Αριστερά γιατί επί των ημερών της εμπεδώθηκε και αυτή η αρχή (…) Οσο για τον συνδικαλισμό, βρίσκεται σήμερα στο ναδίρ του. Η Αθήνα βιώνει πολύ λιγότερες συγκεντρώσεις (…) Ακόμη ένα ταμπού που γκρεμίσθηκε είναι ο αντιαμερικανισμός. Σήμερα έχουμε μια αριστερή κυβέρνηση που επιδιώκει ανοικτά, και χωρίς περιστροφές, τη στενή σχέση με τις ΗΠΑ, είτε με Ομπάμα πρόεδρο είτε με Τραμπ. Η Αριστερά επένδυσε πολύ στον αντιαμερικανισμό, σήμερα τον αποδομεί στην πράξη».

Το αξιοσημείωτο είναι πως μάλλον αυτή η ανάλυση άρεσε στους Τσιπραίους, που αναζητούν στηρίγματα από την κεφαλαιοκρατία. Αλλιώς θα φώναζαν για «προβοκάτσια».

Καταλάβαμε

«Μέχρι πού μπορούν να φτάσουν οι συμβιβασμοί εκ μέρους της κυβέρνησης;» ρωτήθηκε ο Πιτσιόρλας σε πρόσφατη συνέντευξή του. Η απάντησή του ήταν… πρωτότυπη (για συριζαίο): «Ο Θουκυδίδης μας έχει διδάξει ότι σε μια διαπραγμάτευση ανάμεσα σ’ έναν ισχυρό κι έναν αδύναμο, ο ισχυρός παίρνει ό,τι του επιτρέπει η δύναμή του κι ο αδύναμος παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του. Το αποτέλεσμα λοιπόν είναι καθαρά θέμα συσχετισμού δύναμης». Κι επειδή ο Πιτσιόρλας δεν είναι κάποιος πολιτικά άχρωμος τεχνοκράτης, αλλά ένας ξεσκολισμένος ευρωρεβιζιονιστής που κάποια στιγμή το έριξε στις μπίζνες, έσπευσε να συμπληρώσει για ξεκάρφωμα: «Σήμερα είμαστε αισιόδοξοι γιατί αισθανόμαστε ότι τόσο οι επιδόσεις της ελληνικής οικονομίας, όσο και οι ευρωπαϊκές εξελίξεις ενδυναμώνουν την ελληνική θέση και κάνουν τα επιχειρήματά μας πειστικά».

Φυσικά, όποιος έχει λίγο μυαλό στο κεφάλι του κατάλαβε: θα υπογράψουμε ό,τι μας ζητήσουν, γιατί δεν έχουμε κανένα περιθώριο να μην υπογράψουμε. Εκτός αν παρατήσουμε την κυβέρνηση και πάμε για εκλογές.

Αρρυθμία ή… λαγός;

Ο Θόδωρος Ρουσόπουλος έχει επανακάμψει στα ψηλά κλιμάκια της ΝΔ και λέγεται πως τα έχει βρει σε όλα με τον Μητσοτάκη για να είναι υποψήφιος στις επόμενες εκλογές. Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο ΑΠΕ, εκτίμησε ως πιθανότερη ημερομηνία διεξαγωγής των επόμενων βουλευτικών εκλογών το Μάη του 2014, μαζί με τις ευρωεκλογές και τις τοπικές εκλογές. Η εκτίμηση δεν στερείται λογικής βάσης. Ενας πρωθυπουργός και ένα κόμμα που ξέρουν ότι θα χάσουν, δε θα έλεγαν όχι σε τριπλές εκλογές, με την ελπίδα ότι ένα κομμάτι της διαμαρτυρίας θα κατευθυνόταν στις άλλες κάλπες και έτσι θα περιοριζόταν οι απώλειές τους στη βουλευτική κάλπη. Ομως ο Ρουσόπουλος θα μπορούσε να αποφύγει την απάντηση (έμπειρος δημοσιογράφος υπήρξε), προκειμένου να μην έρθει σε αντιπαράθεση με την κεντρική προπαγάνδα της ΝΔ. Γιατί αν δεχτεί κανείς ότι οι επόμενες εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του 2019, τότε η ΝΔ θα χάσει δύο χρόνια (συν ένα που έχει ήδη χάσει) ζητώντας κάτι που δεν μπορεί ούτε να το επιβάλει ούτε να το εκβιάσει.

Μπορεί ο Ρουσόπουλος να μην αξιολόγησε ότι αυτή η απάντησή του θα τον έφερνε σε διάσταση με την επίσημη γραμμή. Μπορεί όμως και να λειτούργησε σαν «λαγός» του Κούλη. Γιατί αν ο Τσίπρας ξεπεράσει τα ζόρια της δεύτερης αξιολόγησης και της υπογραφής του τέταρτου (άτυπου) Μνημόνιου, θα έχει πολλές πιθανότητες να φτάσει στο 2019. Οπότε ο Κούλης θα πρέπει να τραβήξει σε δεύτερη θέση το αίτημα για εκλογές.

ΥΓ. Η υποψία ότι ο Ρουσόπουλος χρησιμοποιείται σαν λαγός ενισχύεται από την άποψη που εξέφρασε δυο μέρες μετά ο αντιπρόεδρος Μπουμπούκος σε ραδιοφωνική εκπομπή: «Δεν πιστεύω ότι σκοπεύουν να αφήσουν την εξουσία. Εχουν την απόλυτη ανάγκη να κρατηθούν στην εξουσία».

Εξομαλύνσεις

Η διοίκηση Τραμπ δεν επιθυμεί να εμπλακεί σε εμπορικό πόλεμο με άλλες χώρες, αλλά ορισμένες εμπορικές σχέσεις πρέπει να επανεξεταστούν για να γίνουν πιο δίκαιες. Αυτό δήλωσε στο Βερολίνο ο αμερικανός υπουργός Οικονομικών Στίβεν Μνουσίν, στη διάρκεια κοινής συνέντευξης Τύπου με τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.  Μεγαλοστέλεχος εταιριών του αμερικάνικου χρηματιστικού κεφαλαίου (Γκόλντμαν Σακς, SFM του Σόρος και άλλα hedge funds), ο Μνουσίν παίζει το ρόλο του εξομαλυντή. Ο Τραμπ μπορεί να λέει ό,τι θέλει από το twitter, όμως σε επίπεδο διιμπεριαλιστικών σχέσεων τα πράγματα θα διευθετούνται με τον… παραδοσιακό τρόπο. Θα πρέπει να εξαντληθούν όλα τα υπόλοιπα μέσα για να περάσουν σε ανοιχτό εμπορικό πόλεμο.

Ευρωλιγούρια

Τι είναι ο Τζιάνι Πιτέλα; Ενας ιταλός ευρωβουλευτής που τυχαίνει να είναι πρόεδρος της σοσιαλδημοκρατικής ομάδας στο Ευρωκοινοβούλιο. Δεν είναι κανένα στέλεχος πρώτης γραμμής, γι' αυτό και όταν ο Μάρτιν Σουλτς παραιτήθηκε από πρόεδρος για να διεκδικήσει τη γερμανική καγκελαρία, δεν μπήκε ο Πιτέλα στη θέση του. Εκλέχτηκε μεν ιταλός ευρωβουλευτής, αλλά αυτός ήταν ο δεξιός Αντόνιο Ταγιάνι. Και οι σοσιαλδημοκράτες δεν έκαναν καμιά μεγάλη φασαρία που οι συντηρητικοί τους πήραν το πόστο, σημάδι πως και οι ίδιοι δεν έχουν καμιά ιδιαίτερη εκτίμηση στον Πιτέλα, δεν τον θεωρούν στέλεχος πρώτης γραμμής.
Στην Ελλάδα, όμως, ο Πιτέλα έγινε πρόσφατα δεκτός με τιμές αρχηγού κράτους. Τον κάλεσε ο Καμίνης για να του δώσει κάποιο παράσημο, αλλά ο Πιτέλα έγινε δεκτός όχι μόνο από τη Γεννηματά και τον Θεοδωράκη (ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι συμμετέχουν στη σοσιαλδημοκρατική ευρωομάδα), αλλά και από τον Τσίπρα στο Μαξίμου και από τον Παυλόπουλο στο προεδρικό μέγαρο!

Μισό κιλό κιμά ο σταυρός

Δεν τα λέμε εμείς, τα κατήγγειλε οργισμένη η βουλευτίνα της ΝΔ Αννα Καραμανλή σε συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματός της: «Στις γειτονιές που επισκέπτομαι άλλος μοιράζει ένα κιλό κιμά και προϊόντα από το μπακάλη και άλλος αναλαμβάνει δωρεάν ιατρικές εξετάσεις». Και γιατί δεν κάνετε κι εσείς το ίδο, μαντάμ; Μοιράστε μακαρόνια ή δωρεάν περιποίηση νυχιών, που είναι και η ειδικότητά σας. Δηλαδή, τζάμπα θέλετε να σας τον βάλουν το σταυρό οι ψηφοφόροι της ΝΔ; Φαίνεται πως η Αννούλα αισθάνεται να τελειώνει το λάδι στο λυχνάρι της. Ολοι ξέρουν πια ότι δεν έχει καμιά συγγένεια με τους Καραμανλήδες, ενώ και η εικόνα της ως τηλεπαρουσιάστριας αθλητικών έχει μπαγιατέψει. Γι' αυτό και πετάει στιλέτα κατά των συνυποψηφίων της στο γαλάζιο ψηφοδέλτιο της Β' Αθήνας.

Βάλτε τώρα που πουλάει

Θυμόσαστε τον Γιωργάκη την περίοδο που ακολούθησε το ξήλωμά του από την πρωθυπουργία; Γύριζε όλο τον κόσμο και έδινε διαλέξεις επί πληρωμή. Τις δουλειές του τις έκλεινε γνωστό διεθνές γραφείο που «πουλάει» celebrities σε ρόλο γλάστρας σε «συνέδρια». Η μπογιά του πέρασε και πλέον δεν «πουλάει». Τώρα, ακόμα «ψιλοπουλάει» ο Μπαρουφάκης. Κι όπως διαβάσαμε, έγραψε βιβλίο που «θα ξεσκεπάσει το βαθύ ευρωπαϊκό κατεστημένο», αποκαλύπτοντας «τι πραγματικά συνέβη πίσω από τις κλειστές πόρτες της διαπραγμάτευσης με τους ευρωπαίους εταίρους». Τα ίδια και τα ίδια, δηλαδή, διανθισμένα με γαργαλιστικές λεπτομέρειες ενδεχομένως (τους κατέγραφε και με το μαγνητόφωνο, όπως έχει πει). Το βιβλίο θα παρουσιαστεί σε κάποιο δευτεροκλασάτο βρετανικό πανεπιστήμιο και η παρακολούθησή της έχει εισιτήριο. Σκας 30 λίρες και παίρνεις κι ένα βιβλίο με αφιέρωση του Yanis. Σκας 45 λίρες, παίρνεις δυο εισιτήρια κι ένα βιβλίο. Αναμένεται αύξηση των διαζυγίων και των χωρισμών στη Βρετανία, γιατί τα ζευγάρια που θα πάρουν ένα μόνο βιβλίο θα τσακωθούν ποιος θα το διαβάσει πρώτος.

Αξονας

«Διαπίστωσα ότι η καγκελάριος έχει την πραγματική βούληση να προχωρήσει μπροστά και να κάνει περισσότερα με τη Γαλλία». Ο «και αριστερός και δεξιός» υποψήφιος πρόεδρος της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν, αυτός που πριν από λίγο καιρό εγκαινίαζε την προεκλογική του εκστρατεία εξαπολύοντας μύδρους κατά της «γερμανοποίησης της Ευρώπης», πετάχτηκε μέχρι το Βερολίνο, όπου δε συναντήθηκε μόνο με τον σοσιαλδημοκράτη υπουργό Εξωτερικών Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, αλλά και με την καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ. Η Μέρκελ είχε συναντηθεί τον Γενάρη με τον επίσημο υποψήφιο της γαλλικής Δεξιάς, Φρανσουά Φιγιόν, πριν ξεσπάσει το PenelopeGate, οπότε δεν είχε κανένα λόγο να αρνηθεί μια συνάντηση με τον Μακρόν, ο οποίος πλέον φέρεται ως ο επικρατέστερος για την προεδρία της Γαλλίας.
Οσο για τον Μακρόν, μετά τη συνάντησή του με την Τερίζα Μέι στο Λονδίνο, ήθελε και μια συνάντηση με τη Μέρκελ, για να ενισχύσει τη συντηρητική πλευρά του πολιτικού του προφίλ. Σε κάθε περίπτωση, το μήνυμα που στέλνεται απ' όλες τις πλευρές είναι πως ο γερμανογαλλικός άξονας θα εξακολουθήσει να υφίσταται και να διαδραματίζει κυρίαρχο ρόλο στις υποθέσεις της ΕΕ, γι' αυτό και δεν πρέπει να κερδίσει η Λεπέν.