Ξεφτίλα
Οι πασόκοι (Μανιάτης, Λοβέρδος, Μάρκου – προς μεταγραφή) πήραν την ομάδα μπάσκετ της Βουλής και πήγαν να παίξουν ένα ψηφοθηρικό ματσάκι στο Ναύπλιο (να στηρίξουν και τον Μανιάτη στην εκλογική του περιφέρεια). Και φόρεσαν φανέλες με τη στάμπα εταιρίας χορηγού! Τόσο ξεφτίλες. Ενα πενηντάρικο να έδινε ο καθένας από την τσέπη του, θα μπορούσαν ν' αγοράσουν εμφανίσεις χωρίς χορηγό. Αλλά ποιος έχασε την τσίπα για να τη βρουν οι ξετσίπωτοι;
Απλή αριθμητική
Αρκεί και μόνο το κόψιμο του ΕΚΑΣ στο μισό (για όσους παίρνουν ακόμα ΕΚΑΣ) για να πούμε ότι οι πιο χαμηλοσυνταξιούχοι από τους χαμηλοσυνταξιούχους, μέσα σε τρεις-τέσσερις μήνες θα έχουν χάσει το φιλοδώρημα που τους έδωσε ο Τσίπρας, έχοντας το θράσος να το βαφτίσει «13η σύνταξη».
Αν κάνουμε ένα διαφορετικό λογαριασμό, μπορούμε να υπολογίσουμε πόσες φορές έχουν χάσει αυτό το επίδομα-φιλοδώρημα από τότε που άρχισαν τα χαράτσια του τρίτου Μνημόνιου στις συντάξεις (αύξηση 2% της εισφοράς υγείας στην κύρια σύνταξη και επιβολή εισφοράς 6% και στην επικουρική) και τα πετσοκόμματα συντάξεων.
Κάποτε, ακόμα και το ρεφορμιστικό συνδικαλιστικό κίνημα ήταν αντίθετο στη λεγόμενη επιδοματική πολιτική. Ζητούσε σταθερές αυξήσεις στις συντάξεις και τους μισθούς και όχι «ευέλικτα» επιδόματα. Σήμερα, φτάσαμε στο σημείο να βγαίνει ο «αριστερός» Τσίπρας και να κομπορρημονεί επειδή έδωσε ένα εφάπαξ φιλοδώρημα στους χαμηλοσυνταξιούχους, απ' αυτά που ήδη τους έχει αρπάξει και χωρίς να λογαριάσουμε αυτά που θα εξακολουθήσει να τους αρπάζει.
Post-truth
«Λέξη της χρονιάς» ανακήρυξε το Λεξικό της Οξφόρδης τον νεόκοπο όρο «post-truth». «Μετά την αλήθεια» ή «πέρα από την αλήθεια» θα τον μεταφράζαμε στα ελληνικά. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει την τακτική εκείνων που σχεδίασαν και υλοποίησαν τις καμπάνιες του Brexit στη Βρετανία και του Τραμπ στις ΗΠΑ, χρησιμοποιώντας κυρίως το Ιντερνετ και τις διάφορες πλατφόρμες του (από τα ψαχτήρια της Google μέχρι τα περιβόητα social media). Εριχναν, λέει, στην αρένα τα πιο τερατώδη ψέματα, αδιαφορώντας για οτιδήποτε άλλο πέρα από τον εγκλωβισμό των ψηφοφόρων.
Κάθε άλλο παρά καινούργια είναι, όμως, αυτή η τακτική. Τα μέσα μπορεί ν’ αλλάζουν, όμως η τακτική είναι η ίδια. Πρόκειται για την πιο ακραία, την πιο αδίστακτη εφαρμογή αυτού που από παλιά έχει ονομαστεί κοινωνική δημαγωγία, το οποίο πάντοτε αποτελούσε βασικό στοιχείο της αστικής πολιτικής. Η αστική πολιτική εμπεριέχει το ψέμα, με το οποίο εξασφαλίζεται πολιτική επιρροή. Εκείνο που διαφέρει από πολιτικό σε πολιτικό, από κόμμα σε κόμμα, από ιστορική περίοδο σε ιστορική περίοδο, είναι η… ποσότητα των ψεμάτων που χρησιμοποιούνται κατά τις προεκλογικές περιόδους.
Διασταυρώσεις
Σκάνδαλο Σαρκοζί στο Βέλγιο! Μα τι δουλειά έχει ο Σαρκοζί με το Βέλγιο; Ο Σαρκοζί ήταν πρόεδρος της Γαλλίας. Ναι, αλλά στο Βέλγιο ήταν κατηγορούμενος για απάτες και ξέπλυμα βρόμικου χρήματος ένας καζάχος μεγιστάνας. Και ο Σαρκοζί μπούκωσε με χρήμα τη μισή πολιτική ηγεσία του Βελγίου, προκειμένου να απαλλαγεί ο κατηγορούμενος μεγιστάνας. Και μόλις αυτός παραδόθηκε στην κοινωνία ως πάλλευκος περιστερά (όπως έγραφαν οι παλιοί «κοινωνικοί» συντάκτες), το Καζαχστάν παρήγγειλε πενήντα ελικόπτερα από τη γαλλική αεροναυπηγική βιομηχανία, έναντι 2 δισ. ευρώ.
Μπορεί κανείς να φανταστεί πώς δούλεψε η δουλειά. Ο καζάχος μεγιστάνας ξέπλενε χρήμα για λογαριασμό και μελών της κυβέρνησής του. Αυτός ήξερε ανθρώπους της γαλλικής πολεμικής βιομηχανίας (συνεταιράκια σε βρόμικες μπίζνες), έκλεισε μαζί τους το ντιλ, και οι γάλλοι μονοπωλιστές έβαλαν τον Σαρκοζί να λαδώσει τους βέλγους πολιτικούς. Και ο Σαρκοζί ρισκάρισε τ’ όνομά του χωρίς να βγάλει τίποτα; Αν θέλετε, μπορείτε ελεύθερα να το πιστέψετε. Εμείς όμως αγανακτούμε μ’ εκείνους που επιμένουν ότι πολιτικοοικονομικά σκάνδαλα γίνονται μόνο σε κάτι καθυστερημένες χώρες τύπου Ελλάδας.
Απλοποίηση
Αντίθετα από τη Δύση, όπου υπάρχουν διαμορφωμένοι κάποιοι θεσμοί του εποικοδομήματος (πολιτειακοί και δικαστικοί) που πρέπει να λειτουργήσουν και συχνά μπερδεύονται και προκαλούν προβλήματα στη λειτουργία της αστικής πολιτικής, στη Ρωσία ο Πούτιν έχει απλοποιήσει τα πράγματα. Βεβαίως δεν είναι τσάρος, είναι εκλεγμένος. Κυβερνά όμως σαν τσάρος. Ολους τους πολιτικούς παράγοντες γύρω του τους έχει στο χέρι. Εχει για τον καθέναν από δαύτους έναν τεράστιο φάκελο με στοιχεία για χρηματισμό, κι όταν θέλει να ξεφορτωθεί κάποιον, τραβάει ένα στοιχείο από το φάκελο και τον στέλνει στις αστυνομικοδικαστικές αρχές για τα περαιτέρω.
Πρόσφατο είναι το παράδειγμα του υπουργού Οικονομίας Αλεξέι Ουλιουκάγεφ, που συνελήφθη κατηγορούμενος ότι απέσπασε εκβιαστικά μίζα ύψους 2 εκατ. δολαρίων από την κρατική Rosneft, προκειμένου να εγκρίνει (ο Ουλιουκάγεφ) την εξαγορά από τη Rosneft της επίσης κρατικής Bachneft. Δηλαδή, πρέπει να πιστέψουμε ότι ο επικεφαλής της Rosneft Ιγκόρ Σετσίν, πρώην πράκτορας της KGΒ (όπως και ο Πούτιν, του οποίου είναι κολλητός), δεν μπορούσε ν’ αγοράσει μια μικρότερη πετρελαϊκή εταιρία κι αντί να απευθυνθεί στον Πούτιν και να λύσει το πρόβλημα, υπέκυψε στον εκβιασμό του Ουλιουκάγεφ και του έδωσε 2 εκατ. δολάρια μίζα. Η μίζα μπορεί να έπεσε (κάπως έτσι μοιράζονται τα λεφτά στα στελέχη της πουτινικής κλίκας), όμως η αποκάλυψή της δεν έγινε για λόγους διαφάνειας και δικαιοσύνης, αλλά στο πλαίσιο κάποιου ξεκαθαρίσματος λογαριασμών.
Περασμένα, ξεχασμένα
«Ο Υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης, Δημήτρης Παπαδημητρίου, ο Υφυπουργός, Στέργιος Πιτσιόρλας και η Επίτροπος της Ευρωπαϊκής Ενωσης, Κορίνα Κρετσού, αρμόδια για την Περιφερειακή Πολιτική, επισκέφθηκαν σχολείο ΣΔΙΤ στην Πεντέλη, το οποίο μόλις ολοκληρώθηκε (…) Τα δημόσια σχολεία που υλοποιούνται μέσω της μεθόδου των ΣΔΙΤ, έχουν κατασκευαστεί με βάση προδιαγραφές εξαιρετικής ποιότητας. Οι ιδιώτες ανάδοχοι έχουν την ευθύνη της μακροχρόνιας συντήρησης και τήρησης όλων αυτών των προδιαγραφών για 25 έτη, ενώ οι πληρωμές τους συνδέονται με τη συνεχή τήρηση όλων των ποιοτικών προδιαγραφών στη διάρκεια των 25 ετών της σύμβασης».
Η ανακοίνωση εκδόθηκε την Πέμπτη 22 Δεκέμβρη από το υπουργείο Οικονομίας. Πού βρίσκεται η είδηση; Στο ότι οι συριζαίοι προπαγανδίζουν την κατασκευή βασικών υποδομών με την κακόφημη μέθοδο ΣΔΙΤ (Σύμπραξη Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα), που όσο ήταν στην αντιπολίτευση την κατήγγειλαν και αυτοί ως μέθοδο πλιατσικολόγησης του δημόσιου τομέα από τους εργολάβους.
Θαυμάστε και τη συνέχεια του δελτίο Τύπου: «Ο κ. Παπαδημητρίου τόνισε ότι η συγκεκριμένη πρωτοβουλία συνιστά απόδειξη ότι ο δημόσιος με τον ιδιωτικό τομέας μπορεί να συμπράττει με όρους κοινωνικού οφέλους, για την παραγωγή ενός έργου υψηλής αξίας και ποιότητας»! Αν ζούσε ο Μαρξ, ή που θα έσκιζε το «Κεφάλαιο» ή που θα καραδοκούσε για να πλακώσει στα χαστούκια αυτόν τον αναιδή καθηγητίσκο που μας ήρθε φυτευτός από κάποιο κολεγιακό παράρτημα της Wall Street.
Μαγκιά, κλανιά, Νικολάκης Παππάς
Το νεοσυσταθέν ΕΣΡ απάντησε στον Μαρινάκη, που «καίγεται» να λειτουργήσει το κανάλι, στο οποίο έχει επενδύσει κάποια κεφάλαια, ότι δεν μπορεί να του δώσει προσωρινή άδεια, διότι δεν υπάρχει θεσμικό καθεστώς που να επιτρέπει κάτι τέτοιο. Ο Μαρινάκης είχε στείλει στο ΕΣΡ δύο επιστολές (25 Νοέμβρη και 6 Δεκέμβρη), ζητώντας απ' αυτό να πράξει τα δέοντα, ώστε το κανάλι του να συμβληθεί «με τον πάροχο δικτύου για εκπομπή τηλεοπτικού προγράμματος» (με τη Digea, δηλαδή, που ελέγχεται από τους παλιούς καναλάρχες και έχει βάλει πάγο στο σχέδιο του εφοπλιστή και πειραιάρχη, για ευνόητους λόγους).
Θα περίμενε κανείς κάποια αντίδραση από τον Νικολάκη τον Παππά, που μέχρι ν' αναλάβει ο Βούτσης να κλείσει τη γνωστή συμφωνία με τη ΝΔ, ακυρώνοντας το νόμο Παππά, πουλούσε μαγκιά, ότι θα περάσει ρύθμιση για τη χορήγηση προσωρινών αδειών στους Μαρινάκη και Σαββίδη. Μούγκα, όμως, ο ψευτόμαγκας. Μαγκιά, κλανιά και κώλος φιλιστρίνι, που λέγανε παλιά στου Ψυρρή. Από το νόμο του δεν έχει απομείνει τίποτα. Οι παλιοί καναλάρχες εκπέμπουν κανονικότατα, ενώ το ΕΣΡ δηλώνει ότι θα προκηρύξει διαγωνισμό μόνο όταν καθαρογραφεί η απόφαση του ΣτΕ.
Κλαυσίγελως δικαίωσης
Κομματάκι δύσκολο του ερχόταν του Σαμαρά να βγει και να πει ότι ο Μπαρουφάκης τον δικαίωσε, «αποκαλύπτοντας» πως ο Σόιμπλε του είχε πει ότι από τον Ιούνη του 2014 είχε αποφασίσει να ρίξει την κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου. Μπαρουφάκης είν' αυτός, δεν είναι για να συνδέεσαι με οποιονδήποτε τρόπο μαζί του. Ελα, όμως, που η θεωρία Μπαρουφάκη βολεύει τον απόμαχο Σαμαρά που αναζητά δικαίωση! Στον Παπαχρήστου των «Νέων» είπε (όχι με επώνυμη δήλωση), ότι «προβληματίζεται έντονα αν θα τοποθετηθεί και με ποιον τρόπο». Και βρήκαν τον τρόπο να βγάλουν προς τα έξω τη… δικαίωση. Ο Σαμαράς -έγραψε ο Παπαχρήστος- συνομιλεί με το περιβάλλον του και λέει πως όσα λέει ο Μπαρουφάκης «είναι συγκλονιστικά» και «όσο δεν διαψεύδονται ισχύουν» και σημαίνουν ότι «εμένα (τον Σαμαρά) με έριξε ο Σόιμπλε, αλλά για να υλοποιηθεί το σχέδιό του απαιτήθηκε, και όπως αποδείχτηκε από τα πράγματα την είχε, η συνέργεια του Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ»!
Πόσο γελοίος μπορεί να γίνει ένας αστός πολιτικός, που δεν κατάφερε να κάνει παρά μόνο δυόμισι χρόνια πρωθυπουργικής θητείας και ακόμα δεν μπορεί να το χωνέψει.
Διαγωνισμός ντροπής
Εξεμάνησαν οι δεξιοί και οι πασόκοι βουλευτές: ακούς εκεί, σ' ένα νομοσχέδιο 17 άρθρων να κατατίθενται 46 τροπολογίες και απ' αυτές να γίνονται δεκτές οι 38 (18 υπουργικές και 20 βουλευτικές). Και να είναι σχεδόν όλες οι βουλευτικές καλυμμένες υπουργικές, για να μη χρειάζεται να περάσουν από το Ελεγκτικό Συνέδριο (δηλαδή, οι υπουργοί έκαναν πάσα τις τροπολογίες σε κάποιους δικούς τους βουλευτές, αυτοί τις κατέθεταν και ο υπουργός έσπευδε να τις κάνει δεκτές).
«Αρκετά πια!» φώναξε γεμάτος από ιερή αγανάκτηση ο πασόκος Γ. Μανιάτης (πρώην μνημονιακός υπουργός). Η απάντηση ήρθε από τον… φλεγματικό (τον λες και κυνικό) Γ. Σταθάκη: στο τελευταίο νομοσχέδιο του 2014, επί Σαμαροβενιζέλων, είχαν κατατεθεί συνολικά 102 τροπολογίες. «Η έντασή σας είναι υπερβολική», γιατί «τα στατιστικά δεδομένα είναι αμείλικτα σε βάρος σας». «Είναι μέτρο σύγκρισης για εσάς ότι δεν είστε χειρότεροι από τους προηγούμενους;» συνέχισε το βιολί του ο Μανιάτης. Αυτό είναι το μέτρο σύγκρισης των Τσιπροκαμμένων. Το δικό σου μέτρο ποιο είναι, ρε Μανιάτη, που παριστάνεις την αθώα περιστερά;
Είχε νικητή ο διαγωνισμός της ντροπής για το ποιος κάνει κατάχρηση στην κατάθεση τροπολογιών της τελευταίας στιγμής; Οχι βέβαια. Ετσι ρα βρήκαν, έτσι τα συνεχίζουν.
