Οχι, δεν είναι ναζί ο Κασιδιάρης…
♦ Νευράκια (1)
Νευράκια από τον Α. Λοβέρδο, που έσπευσε να την πέσει στους «58»: «Σίγουρο είναι ότι με αντιπροσώπους, με ψευδοαντιπροσώπους, με φορείς του τίποτε και με εκφραστές του κανενός που προσπαθούν να μας πουν ότι γίναμε περισσότεροι, τους τονίζουμε πως τους διαφεύγει ότι λείπει ο κόσμος απ’ αυτό». Αφού τα είπε αυτά, ο εκφραστής ενός τεράστιου λαϊκού ρεύματος (!), απεφάνθη ότι «οι αυτόκλητοι ενδιάμεσοι που θέλουν να μιλάμε δι’ αντιπροσώπων, που δε θέλουν να τα λέμε με διαφάνεια μπροστά στους πολίτες, θα αντιμετωπίσουν την οργή του κόσμου στην κάλπη». Ξέρετε ποιο είναι το χειρότερο για κάποιους σαν τον Λοβέρδο; Να σου απαντά ο Μπίστης παραφράζοντας… Καζαντζίδη: «Κι αν ακούστηκαν λόγια βαριά, εμείς τα εκλαμβάνουμε ως προϊόν παροδικού εκνευρισμού μετά την επιτυχία του Ακροπόλ».
♦ Νευράκια (2)
Νευράκια, όμως, είχε και το μέγαρο Μαξίμου. Γι’ αυτό και είχε δώσει εντολή στον Σίμο να έχει έτοιμη δήλωση, με περιεχόμενο έναν παρωχημένο αντικομμουνισμό της δεκαετίας του ‘60, και να την ξεφουρνίσει αμέσως μετά την (αναμενόμενη) εκλογή του Τσίπρα ως υποψήφιου του ΚΕΑ για την προεδρία της Κομισιόν: «Τα περιθωριακά κόμματα της Ευρώπης αποφάσισαν σήμερα ότι ο καλύτερος εκπρόσωπός τους είναι ο κ. Τσίπρας. Κομμουνιστικά, σταλινικά απολιθώματα με ακραίες θέσεις, απόγονοι των πιο σκληρών καθεστώτων που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα, βρήκαν στο πρόσωπο του κ. Τσίπρα έναν “άξιο υποψήφιο”».
Βουτηγμένος στον αντικομμουνιστικό οίστρο ο κυβερνητικός εκπρόσωπος (ο οποίος έχει κάνει σπουδές στη Ρωσία, επί Μπρέζνιεφ!), δε διστάζει να πει ότι τα φασιστικά καθεστώτα του Μεσοπολέμου (Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία) ή καθεστώτα όπως ο τσαρισμός στη Ρωσία ή το οθωμανικό καθεστώς δεν ήταν «τα πιο σκληρά καθεστώτα που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα».
ΥΓ: Ηταν τόση η μανία τους να την πουν στον ΣΥΡΙΖΑ, που θεώρησαν μεμπτό ότι στο ΚΕΑ συμμετέχουν και τουρκοκυπριακά κόμματα. Ομως, τα τουρκοκυπριακά κόμματα είναι νόμιμα με βάση τις συνθήκες Ζυρίχης-Λονδίνου. Από τη δεκαετία του ‘60 δηλαδή. Αλλωστε, με τουρκοκυπριακά κόμματα συνομιλούν οι κυβερνήσεις της Κύπρου μετά το 1974, στο πλαίσιο των διακοινοτικών συνομιλιών. Σε κάποιο τουρκοκυπριακό κόμμα ανήκαν ο Ντενκτάς, ο Ταλάτ, όπως και ο σημερινός ηγέτης των Τουρκοκυπρίων, ο Ερογλου.
♦ Κόμμα εισαγωγής
Κι άλλο κόμμα ενόψει! Αυτή τη φορά δε θα προέλθει από κάποιο από τα συντρίμμια της ελληνικής Κεντροαριστεράς ή Δεξιάς, αλλά θα είναι εισαγωγής. Το στήνει ο Γ. Χατζημαρκάκης, έλληνας της Γερμανίας, που μέχρι τώρα ήταν ευρωβουλευτής του FDP, του κόμματος των Ρέσλερ-Βεστερβέλε που καταποντίστηκε στις γερμανικές εκλογές του Σεπτέμβρη και έμεινε εκτός Βουλής. Και τι προοπτικές μπορεί να έχει ένας εισαγόμενος νεοφιλελεύθερος όπως ο Χατζημαρκάκης; Με κάποιο κόμμα που θα στήσει καμία προοπτική. Αμα το στήσει, όμως, ευελπιστεί ότι θα μπορέσει να πάρει μέρος στα παζάρια που θα γίνουν τους επόμενους δυο-τρεις μήνες και να «τρουπώσει» στη λίστα κάποιου άλλου πολιτικού αστερισμού, έστω και σε μη εκλόγιμη θέση. Σ’ αυτή την περίπτωση θα έχει πάρει την υπόσχεση ότι θα εκλεγεί στις επόμενες βουλευτικές εκλογές.
Αν θα τα καταφέρει ή όχι μένει να το δούμε. Οχι πως έχουμε καμιά αγωνία ή ακόμη και περιέργεια. Απλά, κάθε πολιτική κίνηση πρέπει να αποκαλύπτεται στις πραγματικές της διαστάσεις.
♦ Μνήμη… ασθενής
«Οι εκλογές είναι προϋπόθεση ομαλότητας όταν γίνονται με την εξάντληση της τετραετίας. Οταν γίνονται έκτακτα είναι σύμπτωμα κρίσης. Κι όταν γίνονται συνεχώς “έκτακτα” είναι παράγοντας κρίσης». Τα παραπάνω δεν εκφωνήθηκαν από κάποιον πολιτικό αναλυτή ή κοινωνιολόγο, αλλά από τον Α. Σαμαρά αυτοπροσώπως (συνέντευξη στην «Καθημερινή της Κυριακής»). Για δες ποιος μιλάει! Ο άνθρωπος που έριξε την κυβέρνηση Μητσοτάκη το 1993, προκαλώντας εκλογές. Πέρα από την προσωπική διαδρομή του Σαμαρά, όμως, η πολιτική ιστορία του ελληνικού αστισμού μετά την πτώση της χούντας δείχνει ότι 8 φορές έγιναν εκλογές πριν τη λήξη της τετραετίας και μόνο 5 με τη λήξη της τετραετίας. Στις περισσότερες από τις πρόωρες εκλογές δεν υπήρχε πολιτική κρίση, αλλά έγιναν επειδή αυτό επέλεξαν οι πολιτικοί αρχηγοί του πλειοψηφούντος κόμματος, κρίνοντας ότι μπορούν να κερδίσουν. Να θυμηθούμε τέτοιες περιπτώσεις; Ο Καραμανλής το 1977, ο Παπανδρέου το 1985, ο Σημίτης το 1996, ο Καραμανλής το 2007. Σε άλλες περιπτώσεις, πολιτικοί αρχηγοί διέλυσαν συμμαχικές κυβερνήσεις κρίνοντας ότι τους βολεύει το τάιμινγκ. Οπως ο Μητσοτάκης το 1990 και ο ίδιος ο Σαμαράς το 2012. Μη νομίζει ότι ξαφνικά αποκτήσαμε όλοι ασθενή μνήμη.
♦ Κουλουβάχατα
Ο Ζαν-Λικ Μελανσόν, επικεφαλής του γαλλικού Μετώπου της Αριστεράς και στενός φίλος των ΣΥΡΙΖΑίων, ανακοίνωσε την προσωρινή αναστολή της συμμετοχής του κόμματός του στο ΚΕΑ, την ίδια μέρα που το τελευταίο έδινε στον Τσίπρα το χρίσμα του υποψήφιου προέδρου της Κομισιόν! Οχι, δεν ήταν η υποψηφιότητα Τσίπρα η αιτία για την προσωρινή αποχώρηση του Μετώπου από το ΚΕΑ. Κάθε άλλο. Ο λόγος ήταν η επανεκλογή του Πιερ Λοράν ως προέδρου του ΚΕΑ. Ο Λοράν πήρε ένα τεράστιο ποσοστό (78,6%), αλλά για τον Μελανσόν είναι πολιτικός αντίπαλος, διότι είναι γραμματέας του «Κ»Κ Γαλλίας, το οποίο –όπως λέει ο Μελανσόν– δεν αποκλείει τη συνεργασία με τους σοσιαλδημοκράτες ακόμα και από τον πρώτο γύρο των γαλλικών δημοτικών εκλογών που θα γίνουν τον Μάρτη. Δεν μπορείς να πεις, μια ωραία ατμόσφαιρα είναι (και) στο ΚΕΑ.
♦ Αγιαστούρες
Μπορεί να έχουν χοντρές κοιλιές και προχωρημένη ηλικία, όμως οι δεσποτάδες είναι άκρως ευέλικτοι και πρώτοι στις κωλοτούμπες. Μόλις δόθηκε στη δημοσιότητα το βίντεο στο οποίο ο Μιχαλολιάκος αναφέρει ποιοι δεσποτάδες στηρίζουν τη νεοναζιστική συμμορία, έσπευσαν πρώτοι αυτοί να τον αποκηρύξουν διαψεύδοντας τα πάντα. Ο Πειραιώς καταγγέλλει τη ΧΑ ως παγανιστική. Αυτός ο ίδιος που πήγε να υποβάλει μήνυση στους δημιουργούς μιας θεατρικής παράστασης συνοδευόμενος από τον Παππά και άλλους νεοναζί. Ο Κονίτσης χαρακτηρίζει φαιδρά όσα λέει ο Μιχαλολιάκος, όμως ήταν αυτός που επαινούσε δημόσια τους νεοναζί. Κι ένα σωρό άλλοι δεσποτάδες, χωρίς να ταυτίζονται επίσημα με τη ΧΑ, έβγαζαν τον ίδιο φασιστικό οχετό από το στόμα τους. Ελάχιστες ήταν οι εξαιρέσεις και κυρίως ο Σιατίστης. Οι υπόλοιποι τα μασούσαν.
Γιατί οι νεοναζί ελκύουν τους δεσποτάδες; Γιατί οι περισσότεροι από δαύτους είναι ακροδεξιοί και διαπνέονται από τις ίδιες ιδέες με τους νεοναζί. Δείτε τον Ανθιμο. Ο Μιχαλολιάκος τον χαρακτήρισε «σκατιάρη» κι αυτός απάντησε ότι ο Μιχαλολιάκος «διακατέχεται από πολλή επιπολαιότητα και αφέλεια». Προφανώς, επειδή ο φιρερίσκος των νεοναζί δεν έχει την απαιτούμενη πολιτική ευλυγισία και μιλάει όπου να ‘ναι και όπως να ‘ναι. Ομως, οι δεσποτάδες πάνω απ’ όλα είναι κρατικά όργανα. Και τώρα που βλέπουν ότι ο ίδιος ο ακροδεξιός Σαμαράς χώνει ηγετίσκους των νεοναζί στη φυλακή, κάνουν κωλοτούμπες και προσαρμόζονται με την επίσημη κρατική γραμμή.
♦ Ατύχησε
Είναι και γκαντέμης ο Τσίπρας, χώρια που δεν έχει και καλό μηχανισμό για να τον πληροφορεί τι γίνεται στο επίπεδο της ΕΕ. Πήγε στο Στρασβούργο για να ζητήσει –υποτίθεται– από τους δύο ευρωβουλευτές-εισηγητές για τον έλεγχο της τρόικας να παρατείνουν την έρευνά τους και να καλέσουν και άλλους πολιτικούς παράγοντες και αυτοί είχαν έτοιμες τις εισηγήσεις τους, τις οποίες έφτιαξαν με βάση τις απαντήσεις στα ερωτηματολόγια που διένειμαν σε πρωθυπουργούς, υπουργούς και άλλους παράγοντες. Πρέπει να του το είπαν κιόλας ότι έχουν ήδη ετοιμάσει τις εισηγήσεις τους, γι’ αυτό και η προπαγάνδα του ΣΥΡΙΖΑ δεν έκανε ιδιαίτερο ντόρο για την επίθεση στο Στρασβούργο.
Οπως αναμενόταν, οι δυο ευρωβουλευτές δεν κατέληξαν σε κοινή εισήγηση. Ο μεν σκληρός νεοφιλελεύθερος Οτμαρ Κάρας (αυστριακός) θεωρεί πως μια χαρά τα πήγε η τρόικα σε όλες τις χώρες που αναμίχθηκε, ενώ ο σοσιαλδημοκράτης Λιέμ Χόανγκ Νγκοκ (γάλλος) ασκεί κριτική στην τρόικα και θεωρεί ότι ως όργανο δεν έχει θεσμική νομιμοποίηση. Στο μόνο που συμφωνούν οι δύο ευρωβουλευτές είναι πως το ΔΝΤ πρέπει σιγά-σιγά να την κάνει από την Ευρωζώνη και να αντικατασταθεί από ένα Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο.
Οπως καταλαβαίνετε, άκρη δεν πρόκειται να βγει και το πιθανότερο είναι η Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της ευρωβουλής ν’ αφήσει την όποια συνέχεια για μετά τις ευρωεκλογές. Θα παραπέμψει, δηλαδή, το ζήτημα στις ελληνικές καλένδες. Αυτό ήταν από την αρχή σίγουρο, όμως ο ΣΥΡΙΖΑ έκρινε σκόπιμο να δείξει την ευρωδουλεία του και σ’ αυτό το θέμα, φλομώνοντας με αποπροσανατολιστική προπαγάνδα τον ελληνικό λαό.
► Γεργκ Ασμουσεν: Είναι σοσιαλδημοκράτης, αλλά διετέλεσε υφυπουργός Οικονομικών και υπό τον σοσιαλδημοκράτη Στάινμπρουκ και υπό τον χριστιανοδημοκράτη Σόιμπλε. Ο τελευταίος τον τοποθέτησε στην ΕΚΤ για ν’ αποτελεί το μάτι και το αυτί του γερμανικού ιμπεριαλισμού. Τώρα, επανέρχεται στο Βερολίνο ως υφυπουργός Εργασίας. Αν ήταν Ελληνας θα λεγόταν Στουρνάρας.
♦ Δολοφονίες
Η έκκληση του κυνικού Μπλάτερ (προέδρου της FIFA) στο θεό ή στον αλλάχ δεν έπιασε. Εργάτες εξακολουθούν να σκοτώνονται στα εργοτάξια-κάτεργα της Βραζιλίας, που ετοιμάζουν τα γήπεδα για το Μουντιάλ του καλοκαιριού. Το περασμένο Σάββατο, ένας εργάτης 22 ετών έπεσε στο κενό από ύψος 35 μέτρων, στο εργοτάξιο της Αρένας Αμαζονία στο Μανάους, ενώ λίγες ώρες αργότερα, στο εργοτάξιο του γειτονικού συνεδριακού κέντρου βρέθηκε νεκρός από ανακοπή καρδιάς ένας 49χρονος εργάτης.
Η τοπική εισαγγελία ζήτησε να διακοπούν οι εργασίες μέχρι να εξασφαλιστεί η ασφάλεια των εργατών. Τα συνδικάτα απείλησαν με απεργία. Σε λίγες μέρες, όμως, όλα θα έχουν ξεχαστεί. Γιατί το μόνο που μετράει είναι να ετοιμαστούν τα γήπεδα για τη μεγάλη μπίζνα. Τα έχουμε ζήσει και εδώ αυτά, την περίοδο πριν τους ολυμπιακούς αγώνες του 2004. Η μόνη διαφορά με τη Βραζιλία είναι πως εκεί έχουν… αριστερή κυβέρνηση, με πρόεδρο τη Ντίλμα Ρούσεφ, την οποία είχε επισκεφτεί και ο Τσίπρας και για την οποία τόσα καλά λόγια εξακολουθούν ν’ ακούγονται από ΣΥΡΙΖΑ μεριά.
