♦ Απουσία με νόημα
Πέντε χρυσαυγίτες πιάστηκαν στη Θεσσαλονίκη να «περιπολούν» σε περιοχή που συχνάζουν άστεγοι μετανάστες. Πάνω τους βρέθηκαν τρία πτυσσόμενα κλομπ, δύο στιλέτα, τέσσερα αναισθητικά σπρέι και μια κροτίδα. Παραπέμφθηκαν να δικαστούν για απλή παράβαση του νόμου περί όπλων, χωρίς καμιά επιβαρυντική διάταξη για «σύσταση και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση». Ζήτησαν αναβολή, την πήραν και αφέθηκαν ελεύθεροι. Οι δε μπάτσοι που τους συνέλαβαν δεν εμφανίστηκαν στο δικαστήριο για να καταθέσουν!
Εμφανίστηκαν στην εξ αναβολής δίκη, από την οποία οι Χρυσαυγίτες έφυγαν με μικρές ποινές (από έξι μέχρι δέκα μήνες), με αναστολή!
♦ Αστική αριστερά
«Μπορεί να συμφωνούμε ή να διαφωνούμε η Δεξιά και η Αριστερά σε πάρα πολλά πράγματα, αλλά είμαστε γέννημα του ίδιου πράγματος, του Γαλλικού Διαφωτισμού και της Γαλλικής Επανάστασης. Δυστυχώς ή ευτυχώς, αυτό είμαστε. Το ένα και μοναδικό άκρο που το αμφισβητεί όλο αυτό το πράγμα είναι το γνωστό φασιστικό άκρο. Δεν υπάρχει άλλο άκρο. Δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να μιλάμε για δύο άκρα. Είναι καταστατική αρχή της Δημοκρατίας μας και είναι ένα. Αυτό που αμφισβητεί τους κανόνες άσκησης της Δημοκρατίας μας (…) Η επαναστατική ένοπλη αριστερά, ορίζεται ως άκρο αλλά είναι ένα φαινόμενο περιστασιακό, συγκυριακό, το οποίο βρήκε τη θέση που του αξίζει».
Τα λόγια δεν εκστομίστηκαν από κάποιον πατενταρισμένο σοσιαλδημοκράτη, αλλά από τον βουλευτή και ηγετικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργο Σταθάκη (Real FM, 19.9.13). Μη βιαστείτε να θυμώσετε. Μάλλον να ευχαριστήσουμε πρέπει τον κ. Σταθάκη, γιατί μας έδωσε μια ειλικρινή ομολογία του αστικού χαρακτήρα του ΣΥΡΙΖΑ. Η δική τους αριστερά είναι η αριστερά του αστικού πολιτικού φάσματος. Καμιά σχέση μ’ αυτό που έχει πολιτογραφηθεί στη χώρα μας (και όχι μόνο) ως πολιτική και κοινωνική Αριστερά. Η δική μας Αριστερά δεν θεωρεί ως μήτρα της το Διαφωτισμό και τη Γαλλική Επανάσταση (μολονότι αναγνωρίζει τη συνεισφορά τους στην κοινωνική εξέλιξη). Είναι η Αριστερά του Μαρξ και του Ενγκελς, του Κομμουνιστικού Μανιφέστου και της Παρισινής Κομμούνας, των τριών Διεθνών και της Οκτωβριανής Επανάστασης. Είναι η Αριστερά της επανάστασης, της συντριβής του καπιταλισμού και της αστικής δημοκρατίας, της εργατικής εξουσίας και του κομμουνισμού.
Οσο για την περιφρονητική αναφορά στους αγωνιστές των ένοπλων οργανώσεων, για την έκφραση χαράς για όσους φυλακίστηκαν, ας τα βλέπουν αυτά κάποιοι που φλερτάρουν με τον ΣΥΡΙΖΑ την ίδια στιγμή που δηλώνουν επαναστάτες.
♦ Σκασμός
Εκτός από τον Καμμένο, έχουμε και τον Νικολόπουλο, που μοστράρει σαν «γενικός γραμματέας του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος» και ήταν μαζί του στην Αμφιάλη και εξέδωσε ανακοίνωση για να μας πει ότι «χωρίς κάμερες, χωρίς συνοδεία στελεχών και οπαδών, απλά και ανθρώπινα, με την παρουσία μόνο ορισμένων φίλων, μεταβήκαμε με το αυτοκίνητο του κ. Καμμένου στο σημείο της δολοφονίας, όπου και ο Πρόεδρος των ΑΝΕΛ δέχτηκε την απρόκλητη δολοφονική επίθεση εις βάρος του». Δε θα γράφαμε το παραμικρό σχόλιο γι’ αυτές τις φαιδρότητες, αν δε θυμόμασταν τη δολοφονία του Νίκου Τεμπονέρα στην Πάτρα. Οι τότε βουλευτές της ΝΔ Μπεκίρης (και υφυπουργός Παιδείας) και Νικολόπουλος, μαζί με τον διορισμένο νομάρχη Τάγαρη, κατηγορήθηκαν από το δημοκρατικό κόσμο της Πάτρας και σωρεία οργανώσεων ως ηθικοί αυτουργοί της δολοφονίας του αγωνιστή καθηγητή. Ως οι άνθρωποι που συντόνιζαν τις επιθέσεις των ταγμάτων εφόδου («Κενταύρους» τους έλεγαν τότε), σε μία από τις οποίες ο Καλαμπόκας με τη συμμορία του δολοφόνησαν τον Τεμπονέρα.
Μπορεί να έχουν περάσει 22 χρόνια από τότε, μπορεί η «Αυγή» του ΣΥΡΙΖΑ να φιλοξενεί ως αρθρογράφο τον Νικολόπουλο (!), όμως η Ιστορία απαιτεί τη μνήμη και όχι τη λήθη.
♦ Ξύπνησαν τα ζόμπι
Ο Βασίλης Κοντογιαννόπουλος, ο υπουργός Παιδείας του Μητσοτάκη, που έχει τα χέρια του βαμμένα με το αίμα του Νίκου Τεμπονέρα, καθώς ήταν αυτός που ξαμόλυσε τα τάγματα εφόδου των ΟΝΝΕΔιτών «Κενταύρων» να ανακαταλάβουν τα σχολεία από τους μαθητές, ξύπνησε από τον πολιτικό του τάφο (ποτέ δεν τον ξέπλυνε η μεταπήδησή του στο ΠΑΣΟΚ, ενώ απέτυχε παταγωδώς και με τη νεοφιλελεύθερη Δράση) και συνέγραψε άρθρο που δημοσιεύτηκε στα «Νέα» υπό τον τίτλο «Στο ίδιο έργο θεατές – Ποιες τρεις γυναίκες μπορούν να προωθήσουν την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση». Οι τρεις γυναίκες στις οποίες ο Κοντογιαννόπουλος θα εμπιστευόταν «τη μεταρρύθμιση της Παιδείας» είναι η Αννα Διαμαντοπούλου και η Μαριέττα Γιαννάκου, «που έχουν αποδείξει ότι διαθέτουν τα κότσια να συγκρου- στούν με τις κομματικές και τις συνδικαλιστικές συντεχνίες», και η Ελένη Αρβελέρ, που διαθέτει «διεθνές κύρος και εμπειρία»!
Το δυστύχημα για τα πολιτικά ζόμπι είναι ότι δεν μπορούν να τρομάξουν κανέναν, ενώ γελάνε μαζί τους και οι ηγεσίες των κομμάτων από τα οποία κάποτε πέρασαν.
♦ Από καφετζής μπάτλερ
«Η διαδικασία των μεταρρυθμίσεων δεν είναι μόνο μια διαδικασία λιτότητας, αλλά και ανταγωνιστικότητας, υγιών δημοσιονομικών, ενίσχυσης της εμπιστοσύνης των επενδυτών στις χώρες μας. Πιστεύω ότι σε αυτόν τον δρόμο έχουμε καταφέρει πολλά, αλλά δεν είμαστε ακόμη στο τέλος». Διαβάζαμε τα λόγια της Ανγκελα Μέρκελ από την πρώτη μετεκλογική συνέντευξή της και λέγαμε «τι μας θυμίζει, τι μας θυμίζει». Και θυμηθήκαμε.
«Η δημοσιονομική σταθεροποίηση είναι φυσικά απαραίτητη. Η πλήρης εφαρμογή του προγράμματος είναι ουσιώδης αυτή τη στιγμή για να υποστηρίξει την επιστροφή της εμπιστοσύνης και προς χάριν της ανάπτυξης και της δημιουργίας θέσεων εργασίας (…) Είναι καρικατούρα να παρουσιάζετε τις πολιτικές της ΕΕ ως επικεντρωμένες μόνο στη δημοσιονομική σταθεροποίηση. Είναι επίσης επικεντρωμένες στις δομικές μεταρρυθμίσεις και στις επενδύσεις (…) Αυτό είναι που μερικές φορές ονομάζεται λιτότητα. Εγώ το ονομάζω αποτελεσματικότητα, όπως επίσης και κοινωνικό μέτρο». Είναι κομμάτια από τις δηλώσεις Μπαρόζο, όταν συναντήθηκε με τον Σαμαρά (δημοσιεύτηκαν στο προηγούμενο φύλλο της «Κ»).
Ο τύπος αυτός αποκλήθηκε κάποτε «καφετζής των Αζορών», επειδή σερβίριζε τους καφέδες στον Μπους και τον Μπλερ, που σχεδίαζαν την εισβολή στο Ιράκ. Πλέον πρέπει να ονομάζεται «μπάτλερ της βαρόνης», αφού επαναλαμβάνει ό,τι λέει η Μέρκελ, την οποία γλείφει πατόκορφα, επιθυμώντας μια τρίτη θητεία στην προεδρία της Κομισιόν κι αν όχι αυτό (που φαίνεται από αδύνατο έως εξαιρετικά δύσκολο), ένα άλλο ευρωπαϊκό πόστο.
♦ Κόμμα αρχών!
Μεγάλος καυγάς στο κόμμα των γερμανών Πρασίνων. Ο Γιόσκα Φίσερ και άλλα στελέχη κατηγορούν τη σημερινή ηγεσία ότι έγινε φερέφωνο της αριστερής πτέρυγας, με αποτέλεσμα να βάλει εργατικά αιτήματα στο εκλογικό πρόγραμμα και να χάσει ψήφους!
♦ Κρείττον σιγάν…
Δεν μας έφταναν οι «δικοί μας», ενέσκυψε και ο μίστερ Τζέρεμι Αιρονς, ο οποίος αφού συνέφαγε με την υπουργό Τουρισμού Ολγα Κεφαλογιάννη και διαφήμισε την καινούργια ταινία στην οποία πρωταγωνιστεί, θέλησε να μας δώσει και… πολιτικές συμβουλές στη συνέντευξη Τύπου που του οργάνωσε η διαφημιστική εταιρία. «Ενα μεμονωμένο περιστατικό ενός ηλίθιου ακροδεξιού» ήταν κατ’ αυτόν η εν ψυχρώ δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τον μαχαιροβγάλτη των ναζιστικών ταγμάτων εφόδου! Αν τον είχαν διαθέσιμο οι συνήγοροι του μαχαιροβγάλτη, θα τον καλούσαν για μάρτυρα υπεράσπισης, διεκδικώντας το… ακαταλόγιστο για τον πελάτη τους.
Μας είπε ακόμα ο μίστερ Αιρονς, ότι φταίνε οι πολιτικοί και οι οικονομολόγοι που «μας είπαν ψέματα και μας οδήγησαν σε ένα τρόπο ζωής που δεν ανταποκρίνεται στις δυνατότητές μας». Ακόμη, ότι «φταίμε και όλοι εμείς που καταναλώναμε, αλλά φταίνε κι εκείνοι που μας δάνειζαν»!
Καλύτερα να το βουλώσεις, μίστερ Αιρονς, και να περιοριστείς στα υποκριτικά σου καθήκοντα. Γιατί δεν είσαι μόνο πολιτικά και οικονομικά αμόρφωτος, αλλά είσαι και κοινωνικά προκλητικός. Ιδια καταναλώνουμε εσύ κι εμείς; Ολο το καλοκαίρι έκανες βόλτες στα ελληνικά νησιά, διαμένοντας σε ξενοδοχεία πολυτελείας, την ίδια ώρα που εκατοντάδες χιλιάδες ελληνικές εργατικές οικογένειες δεν μπορούσαν ούτε στα χωριά τους να πάνε για μερικές μέρες διακοπών.
♦ Πρόκληση
Νεοναζί σκοτώνουν εν ψυχρώ έναν νέο άνθρωπο, έναν εργαζόμενο καλλιτέχνη, και ο Καμίνης παίρνει μέρος σε χάπενινγκ με σύνθημα «όχι στη βία». Ετσι, γενικά κι αόριστα. Και ποιοι οργάνωσαν το χάπενινγκ; Η «Δράση» του Σκυλακάκη, του Μάνου και των λοιπών νεοφιλελεύθερων, οι οποίοι βρίσκουν… αριστερή την πολιτική των μνημονιακών κυβερνήσεων και ζητούν περισσότερα αντιλαϊκά μέτρα. Να πεις «ντροπή», θα χάσεις τα λόγια σου. Σημειώνουμε, λοιπόν, το γεγονός για να ξέρουμε ποιοι συμμετέχουν στα κάλπικα αντιφασιστικά μέτωπα και ποιοι προσπαθούν να εξισώσουν τις λαϊκές αντιστάσεις με τη φασιστική βία.
