♦ Στραγάλια, όχι άνθρωποι
«Αραγε αγνοούν ότι η δέσμευση για 4.000 απομακρύνσεις υπαλλήλων μέσα στο 2013 δεν αφορά το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης αλλά την κυβέρνηση συνολικά ή ότι την κεντρική ευθύνη για το εγχείρημα αυτό έχει αναλάβει ο υπουργός Επικρατείας;» (…) Η δέσμευση για 15.000 απομακρύνσεις είναι ξεχωριστό πράγμα από τη δέσμευση για 25.000 μετακινήσεις μέσω της κινητικότητας».
Ο άνθρωπος που μιλά μ’ αυτόν τον κυνικό τρόπο για χιλιάδες απολύσεις εργαζόμενων, ο άνθρωπος που γράφει σαν να μετράει στραγάλια κι όχι εργαζόμενους που πετιούνται στην ανεργία είναι ο εκπρόσωπος Τύπου της ΔΗΜΑΡ Α. Παπαδόπουλος. Πριν ακόμη η ΔΗΜΑΡ την κάνει από τη συγκυβέρνηση, στον Α. Παπαδόπουλο ανατέθηκε το καθήκον να υπερασπιστεί (με άρθρο στα «Νέα», 17.6.2013) τη νομιμότητα και την αναγκαιότητα χιλιάδων απολύσεων, αλλά και τη μη ευθύνη του ΔΗΜΑΡίτη Μανιτάκη. Μόνο αυτό τους ένοιαζε. Ν’ αποδείξουν ότι δε φταίει ο Μανιτάκης που δεν προχωρούν οι χιλιάδες απολύσεις, αλλά άλλοι υπουργοί.
♦ Καυγάς με νόημα
Αγρια μπινελίκια από τον Βενιζέλο στον Στουρνάρα, κατά τη σύσκεψη του τρίο ξεφτίλα τη Δευτέρα 17 Ιούνη. Το γεγονός επιβεβαίωσε και ο Στουρνάρας, οπότε δεν αμφισβητείται. «Αυτή τη φορά δεν άντεξα και του απάντησα», δήλωσε στα «Νέα» (18.6.2013). Γιατί όμως τέτοιο μένος κατά του Στουρνάρα από τον Μπένι; Απλούστατα, γιατί τον θεωρεί εξωμότη, ο οποίος μαζεύει «εκσυγχρονιστές» για λογαριασμό του Σαμαρά, χτυπώντας έτσι το ΠΑΣΟΚ. Δεν είναι ότι δεν ταιριάζουν τα χνώτα τους ή ότι δεν έχουν καλή χημεία, όπως γράφουν διάφοροι αναλυτές της δεκάρας. Είναι ότι προέρχονται από το ίδιο κόμμα και πλέον ο Στουρνάρας δουλεύει για τον Σαμαρά. Αν δούλευε απλά σαν υπουργός, ο Μπένι δε θα είχε πρόβλημα. Ομως, σαν κολλητός του Φλωρίδη και άλλων εκσυγχρονιστών, ο Στουρνάρας κάνει παιχνίδι για το «ευρωπαϊκό κόμμα» του Σαμαρά. Αυτό εξοργίζει τον Βενιζέλο και γι’ αυτό του την πέφτει συνέχεια. Πλέον, αποτελώντας απαραίτητο αγκωνάρι για την επιβίωση της πρωθυπουργίας Σαμαρά, ο Μπένι θα περιμένει με το ντουφέκι στη γωνία, για ν’ απαιτήσει τον αποκεφαλισμό του Στουρνάρα, στο πρώτο στραβοπάτημα που αυτός θα κάνει.
♦ Επαγγελματικός ανταγωνισμός
Ολόκληρο το στελεχιακό δυναμικό του ΣΥΡΙΖΑ πανηγύριζε για την προσωρινή διαταγή του προέδρου του ΣτΕ Κ. Μενουδάκου, παραβλέποντας το γεγονός ότι αυτή επικύρωνε την απόλυση όλων των εργαζόμενων της ΕΡΤ. Εκδόθηκε και σχετική ανακοίνωση από το Γραφείο Τύπου του Κόμματος. Μόνο ένας δεν πανηγύρισε, αλλά αντίθετα εμφανίστηκε σε ραδιοφωνικούς σταθμούς για να υποστηρίξει ότι «η απόφαση, παρά τα όσα υποστήριξαν οι νομικοί σύμβουλοι των ενδιαφερομένων και πολιτικοί αρχηγοί, δέχεται το σχέδιο Σαμαρά (…) Απορώ πώς κάποιοι πανηγύριζαν». Ηταν ο Αλέξης Μητρόπουλος αυτός που βγήκε κόντρα στην επίσημη γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ; Ο λόγος; Η ΠΟΣΠΕΡΤ εκπροσωπείται νομικά από εργατολογικό γραφείο που βρίσκεται σε επαγγελματικό ανταγωνισμό με το γραφείο του Μητρόπουλου. Γι’ αυτό και ο τελευταίος αποφάσισε να πάει κόντρα στη γραμμή. Το επαγγελματικό του συμφέρον είναι πάνω από το συμφέρον του κόμματος. Και βέβαια, κανένας ΣΥΡΙΖΑίος δεν τόλμησε να του πάει κόντρα, γιατί όλοι ήξεραν πως αυτός λέει την αλήθεια.
Λεπτομέρειες, θα πείτε, όμως κάτι τέτοιες «λεπτομέρειες» δείχνουν καθαρά τη φύση αυτού του κόμματος και των στελεχών του και μας προσφέρουν δείγματα γραφής για το πραγματικό περιεχόμενο της πολιτικής του.
♦ Αδιάβαστη
Η αυτοπροβαλλόμενη ως σπουδαία νομικός Ζωή Κωνσταντοπούλου σχολίασε στα «Νέα» (19.6.2013) την προσωρινή διαταγή του προέδρου του ΣτΕ: «Ο κ. Μενουδάκος γνωρίζει πολύ καλά ότι η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου είναι αντισυνταγματική. Το ότι δεν διέλαβε σχετική κρίση στη διάταξή του σε καμία περίπτωση δεν νομιμοποιεί την εκτροπή της κυβέρνησης».
Από την πόλη έρχομαι και στην κορφή καν έλα. Μπορεί το ΣτΕ να κρίνει τη συνταγματικότητα μιας Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου, πριν αυτή τεθεί στην κρίση της Βουλής; Οχι, δεν μπορεί. Η ΠΝΠ αποτελεί έκτακτο νομοθετικό μέτρο της κυβέρνησης, το οποίο τίθεται υπό την κρίση της Βουλής σε ορισμένο χρονικό διάστημα. Μόνο όταν αποφανθεί θετικά η Βουλή, μπορεί το ΣτΕ (όπως και κάθε άλλο δικαστήριο) να κρίνει τη συνταγματικότητα της νομοθετικής ρύθμισης. Εγινε από την ΠΟΣΠΕΡΤ προσφυγή στο ΣτΕ κατά της ΠΝΠ; Οχι, δεν έγινε. Η ΠΟΣΠΕΡΤ προσέφυγε κατά της Κοινής Υπουργικής Απόφασης για το κλείσιμο της ΕΡΤ, η οποία στηρίζεται στην ΠΝΠ. Ο Μενουδάκος δεν κλήθηκε να κρίνει την ΠΝΠ, αλλά την ΚΥΑ. Και το έκανε, θεωρώντας ότι η ΠΝΠ βρίσκεται σε ισχύ.
Δεν τα γνωρίζει αυτά τα στοιχειώδη η Ζωή Κωνσταντοπούλου; Εκ του αποτελέσματος φάνηκε ότι πιάστηκε εντελώς αδιάβαστη, αν και γενικά δείχνει επιμελής.
♦ Λόγια μπαλκονάτα
«Πρώτα θα πληρώνονται συντάξεις, μισθοί και φάρμακα στους ανθρώπους και μετά τόκοι και πανωτόκια στους τοκογλύφους», κραύγασε ο Τσίπρας από την εξέδρα της πλατείας Συντάγματος. Ζήτω του αρχηγού, ζήτω του αυριανού πρωθυπουργού, αλλά να μας απαντήσει και σε μια απορία. Οι τοκογλύφοι δεν είναι πλέον τραπεζίτες και μοχθηρά funds. Είναι κατά κύριο λόγο οι χώρες-μέλη της Ευρωζώνης. Πιστεύει ο ΣΥΡΙΖΑ ότι θα σταματήσει να τους πληρώνει και η Ελλάδα θα συνεχίσει να είναι μέλος της Ευρωζώνης και της ΕΕ; Μήπως μας δουλεύουν ψιλό γαζί, έχοντας αποθρασυνθεί εντελώς;
♦ Ζητείται τακτ
Τα πήρε στο κρανίο ο πρόεδρος του ΣτΕ Κ. Μενουδάκος, όταν διάβασε ρεπορτάζ του ΑΠΕ, σύμφωνα με το οποίο ο ίδιος έδωσε «διευκρινίσεις» για το περιεχόμενο της προσωρινής διαταγής του για την ΕΡΤ. Ανθρωπος του συστήματος είναι, όχι όμως και να τον κάνουν ρόμπα μ’ αυτόν τον τρόπο. Είχε εκδώσει μια προσωρινή διαταγή που βόλευε έναν συμβιβασμό ανάμεσα στους κυβερνητικούς εταίρους. Είχε κάνει το ίδιο βράδυ κιόλας το πρωτοφανές, να καλέσει ο ίδιος τους δικαστικούς συντάκτες και να τους κάνει «μπρίφινγκ» για το περιεχόμενο της προσωρινής διαταγής του (η ΕΡΤ κλείνει – όλοι οι εργαζόμενοι είναι απολυμένοι). Τι άλλο να έκανε; Τα υπόλοιπα ήταν δουλειά του τρίο ξεφτίλα. Δεν γίνεται, λοιπόν, να βγαίνει το κρατικό δημοσιογραφικό πρακτορείο και να τον ξεφτιλίζει, γράφοντας ότι έστειλε γραπτές διευκρινίσεις στον Στουρνάρα. Αναγκάστηκε, λοιπόν, να κάνει δήλωση διάψευσης.
Την υπευθυνότητά του έναντι του συστήματος ο Μενουδάκος την έδειξε ακόμη περισσότερο στη συνέχεια, όταν προήδρευσε ο ίδιος της Επιτροπής Αναστολών του ΣτΕ, για να εκδώσει μια ακόμη κατά παραγγελίαν απόφαση, επικυρώνοντας με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τις 2.656 απολύσεις στην ΕΡΤ, χωρίς μάλιστα να έχει καμιά αρμοδιότητα από το νόμο γι’ αυτό το θέμα (είναι ιδιωτικού δικαίου και την αρμοδιότητα έχουν τα πολιτικά δικαστήρια).
♦ Οπορτουνιστικές γελοιότητες
«Είναι καπιταλιστική η οικονομία της Κίνας. Δεν μας μπερδεύει το γεγονός ότι ένα κομμουνιστικό κόμμα είναι στην εξουσία. Εχουμε διμερείς σχέσεις με το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας και συζητάμε τις διαφορετικές απόψεις. Δεν κρύβουμε τις εκτιμήσεις μας. Εχουμε ανησυχήσει εδώ και πάρα πολλά χρόνια για την πορεία αυτή. Δεν συμμεριζόμαστε την άποψη του ΚΚ Κίνας που λέει ότι με αυτόν τον τρόπο θα οδηγήσουν σε ανάπτυξη που θα τους φέρει στην οικοδόμηση των βάσεων του σοσιαλισμού».
Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον Περισσό είναι ότι ο γραμματέας του λέει τα παραπάνω στα σοβαρά, νομίζοντας ότι μπορεί να πείσει (συνέντευξη Δ. Κουτσούμπα, «Το Βήμα», 23.6.13). Εμείς, πάντως, θα τον ευχαριστήσουμε γιατί λέει τα πράγματα με τ’ όνομά τους. Το αστικό-ιμπεριαλιστικό κόμμα που διοικεί τον κινέζικο μονοπωλιακό καπιταλισμό είναι κομμουνιστικό κόμμα, το οποίο κάνει λάθος! Η δε ηγεσία του Περισσού έχει σχέσεις μ’ αυτό το κόμμα, προσπαθώντας να πείσει την ηγεσία του ότι κάνει λάθος! Αλήθεια, πόσα χρόνια θα κρατήσει αυτό το… παράδοξο; Να έχουμε, δηλαδή, έναν επιθετικό καπιταλισμό που διευ-θύνεται από ένα… κομμουνιστικό κόμμα;
♦ Σαν να μην τρέχει τίποτα
«Σήμερα είχαμε την ευκαιρία να συναντήσουμε τον πρόεδρο και την ηγεσία του κυβερνώντος κόμματος της Βραζιλίας και κυρίως να μας δώσουν την εμπειρία τους για το πώς κατάφεραν πριν δέκα χρόνια να παραλάβουν μια χώρα στα πρόθυρα μιας μεγάλης κοινωνικής κρίσης, που είχε οδηγηθεί από την εφαρμογή ακραίων νεοφιλελεύθερων πολιτικών, και να την οδηγήσουν σε μια συντεταγμένη κοινωνικά δίκαιη έξοδο από την κρίση με αναδιανομή του πλούτου, αντιμετώπιση της ακραίας φτώχειας και μια προσπάθεια παραγωγικής ανασυγκρότησης με επιμονή σε αναπτυξιακές πολιτικές (…) Το μήνυμα της Βραζιλίας στον ελληνικό λαό, το μήνυμα μιας χώρας που απελευθερώθηκε από το ΔΝΤ και στάθηκε στα πόδια της και σήμερα είναι μια από τις ισχυρότερες οικονομίες του πλανήτη είναι ένα: Η έξοδος από την κρίση δεν μπορεί να γίνει με μνημόνια λιτότητας παρά μονάχα με πολιτικές κοινωνικής συνοχής, ανάπτυξης και αναδιανομής».
Αυτά δήλωνε ο Τσίπρας όταν επισκέφτηκε τη Βραζιλία, πριν από έξι μήνες. Φαίνεται πως οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, η φτωχολογιά της Βραζιλίας… δεν κατάλαβαν σε πόσο σπουδαίο καθεστώς ζουν και αντέδρασαν με τον τρόπο που όλοι γνωρίζουμε, όταν το ποτήρι ξεχείλησε.
Σαν να μην τρέχει τίποτα, το Τμήμα Εξωτερικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, μια βδομάδα μετά την έναρξη των διαδηλώσεων και των συγκρούσεων (δηλαδή, όταν δεν μπορούσε πια να σιωπά), εξέδωσε ανακοίνωση για να εκφράσει… αλληλεγγύη «με τους νέους και τις νέες, τους φοιτητές, τους ανέργους και τους εργαζόμενους της Βραζιλίας, που ειρηνικά και μαζικά διαδηλώνουν εναντίον της ακρίβειας και της κοινωνικής αδικίας»!
Η κυβέρνηση-πρότυπο της Βραζιλίας προφανώς δεν έχει καμιά ευθύνη για την κοινωνική αδικία. Φαίνεται και από τον τρόπο που ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζει τις συγκρούσεις: «Δυστυχώς, κατασταλτικές δυνάμεις αντιμετωπίζουν τους διαδηλωτές με υπέρμετρη βία, που ήδη μετρά έναν 18χρονο νεκρό και εκατοντάδες τραυματίες»! Η αστυνομία φταίει, η οποία προφανώς δρα… κόντρα στην κυβέρνηση της χώρας.
