Κόντρες

Διαβάσαμε στις εφημερίδες, ότι δυο υπουργοί της κυβέρνησης επικοινώνησαν με τον Χριστόδουλο και του ζήτησαν να κρατήσει η Εκκλησία προσεκτική στάση και να μη σηκώσει τους πατριωτικούς τόνους για το «Μακεδονικό». Κι εκεί πάνω στην κουβέντα, έγινε λόγος και για τα αιτήματα που έχει η ιεραρχία. Οι υπουργοί -λέει το ρεπορτάζ- έδωσαν στον αρχιεπίσκοπο τη διαβεβαίωση, ότι ορισμένα από αυτά τα αιτήματα θα προωθηθούν ταχύτερα. Την επομένη και ενώ οι ανά την Ελλάδα Ελληνάρες περίμεναν από τον Χριστόδουλο να σηκώσει το λάβαρο της Αγίας Λάβρας και να τους καλέσει σε συλλαλητήρια υπέρ βωμών και εστιών (και ονόματος), τον άκουσαν απογοητευμένοι να δηλώνει από άμβωνος ότι πρέπει όλοι να στοιχηθούμε πίσω από την πολιτική ηγεσία της χώρας. Ετσι, έμειναν απελπιστικά μόνοι τους καμιά εκατοστή Χρυσαυγίτες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, ενώ ο χέρι-χέρι Καρατζαφέρης μάζεψε τόσο λίγους στη Θεσσαλονίκη που ούτε πορεία δεν τόλμησε να κάνει.
 

Στην απλή λαϊκή γλώσσα αυτό λέγεται ανατολίτικο παζάρι. Μου ζητάς, σου ζητώ, σου δίνω, μου δίνεις. Παναπεί, όλα έχουν την τιμή τους. Και ο πατριωτισμός του Χρυσόδουλου, βεβαίως, βεβαίως.

 

Ποιος είδε τον Πάγκαλο και δεν τον φοβήθηκε. Μόλις έγινε γνωστή η απόφαση της αμερικάνικης κυβέρνησης να αναγνωρίσει τη FYROM ως Δημοκρατία της Μακεδονίας, ο Θόδωρας προέταξε τα εκατόν τριάντα κιλά του και με το γνωστό ύφος του απεφάνθη ότι επήλθε το τέλος της κυβέρνησης Καραμανλή, με τον ίδιο τρόπο που είχε τελειώσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Πλην, όμως, άλλαι υπήρξαν αι βουλαί του αρχηγού Γιωργάκη, ο οποίος ενεφανίσθη άκρως συναινετικός, στο ίδιο μήκος κύματος με την κυβέρνηση και άδειασε τον Πάγκαλο. Αδειασε τρόπος του λέγειν, διότι 130 και βάλε κιλά δεν αδειάζονται εύκολα. Πάντως, πρέπει να σημειώσουμε ότι ο ίδιος ο Πάγκαλος φρόντισε να αυτοαδειαστεί, διότι δεν επανήλθε στην πολιτική κονίστρα με τις ίδιες θέσεις, ούτε την έπεσε στον Γιωργάκη, καταπώς το συνήθιζε στο παρελθόν. Φαίνεται πως κάποια συμφωνία έχει κάνει με τον άλλοτε υφιστάμενό του στο ΥΠΕΞ. Μπορεί να μην τον πάει με τίποτα, μπορεί να τον θεωρεί ένα τίποτα, είναι όμως αναγκασμένος να τον φάει στη μάπα. Ποιος είπε ότι ο Θόδωρας δεν είναι ρεαλιστής πολιτικός; Εντάξει, κάποιες στιγμές τα παίρνει στο κρανίο, αλλά μετά συνέρχεται και ανανίπτει.
 

ΥΓ: Θυμάστε τότε που ο Πάγκαλος τα είχε ξαναπάρει στο κρανίο και είχε χαρακτηρίσει τη Γερμανία «γίγαντα με μυαλό νάνου» και στη συνέχεια αναγκάστηκε να ζητήσει δημοσίως συγνώμη για να διατηρήσει το πόστο του ΥΠΕΞ της Ελλάδας;

 

Αν θυμάστε, στη Βουλή λειτουργεί μια Εξεταστική Επιτροπή, αντικείμενο της οποίας είναι να διερευνήσει τις διαδικασίες προμήθειας ενός ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος, που αγοράστηκε επί ΠΑΣΟΚ. Υποτίθεται ότι αυτό το σύστημα είναι, αν όχι άχρηστο, πάντως κατώτερο από άλλα ανταγωνιστικά και εντελώς άχρηστο για τον ελληνικό στρατό. Την ώρα, λοιπόν, που οι βουλευτές της ΝΔ στην Εξεταστική βομβάρδιζαν με ερωτήσεις τον μάρτυρα ταξίαρχο Τσιρογιάννη, που ήταν αυτός που υποστήριζε ότι το ρωσικό σύστημα είναι άχρηστο για τον ελληνικό στρατό, ο υπουργός Αμυνας Σ. Σπηλιωτόπουλος δήλωνε στη Μόσχα, ότι «δεν αμφισβήτησε ποτέ την επιχειρησιακή ικανότητα του αντιαεροπορικού συστήματος, αλλά τους όρους της σύμβασης». Οι βουλευτές της ΝΔ αισθάνθηκαν ένα τεράστιο κενό κάτω από τα πόδια τους. Πώς ν’ αλλάξουν τώρα τακτική και πού να βρουν στοιχεία για να αμφισβητήσουν τους όρους της σύμβασης και πολύ περισσότερο να αποδείξουν ότι ήταν σκανδαλώδεις; Με τα κρεμμυδάκια θα τους κάνουν οι Πασόκοι που από κατηγορούμενοι θα βρεθούν κατήγοροι. Και γιατί έκανε αυτή τη δήλωση ο Σπηλιωτόπουλος; Απλούστατα, γιατί του την επέβαλαν οι Ρώσοι, που έχουν τη σταθερή θέση ότι δεν θα επιτρέψουν τα εσωτερικά πολιτικά παιχνίδια της Ελλάδας να επιφέρουν οποιοδήποτε πλήγμα στην εικόνα που έχουν τα οπλικά συστήματα τα οποία εμπορεύονται σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης.
 

Και μια που αναφερθήκαμε στις προμήθειες πολεμικού υλικού, ας αναφέρουμε μια λεπτομέρεια από τη συγκεκριμένη προμήθεια. Οταν συζητιόταν το θέμα, ο ταξίαρχος Τσιρογιάννης είχε απορρίψει το ρωσικό σύστημα TOR M1 και είχε αντιπροτείνει το καναδέζικο σύστημα ADATS. Ενας άλλος ανώτατος αξιωματικός, ο στρατηγός Χαρβάλας, επισκέφτηκε τον Καναδά και έκανε έκθεση απορρίπτοντας το καναδέζικο αντιαεροπορικό σύστημα. Τί συμπέρασμα βγάζετε εσείς από τις εισηγήσεις και κόντρα εισηγήσεις των αξιωματικών; Για να σας βοηθήσουμε, θυμίζουμε ότι όλες οι εν Ελλάδι αντιπροσωπείες των μεγάλων μονοπωλίων που εμπορεύονται οπλικά συστήματα στελεχώνονται από απόστρατους αξιωματικούς, οι οποίοι κάποια στιγμή στην καριέρα τους πήραν μέρος ως εισηγητές σε συμβούλια για την αγορά οπλικών συστημάτων.

 

Δήλωσε στο «Βήμα» (Κυριακή, 7.11.04) ο πρόεδρος του ΕΦΕΤ Ν. Κατσαρός για τους ελέγχους που θα γίνουν μετά το ξέσπασμα του νέου διατροφικού σκανδάλου με το μολυσμένο με διοξίνες γάλα: «Οι έλεγχοι θα αφορούν ολλανδικά προϊόντα τα οποία εισήχθησαν από τις 3 Αυγούστου και μετά, καθώς οι ίδιοι οι ολλανδοί αναγνώρισαν ότι από τότε ανιχνεύθηκαν υψηλές ποσότητες διοξίνης σε γάλα, αλλά, όπως ισχυρίστηκαν, δεν γνωστοποίησαν το ζήτημα τότε προσπαθώντας να ανακαλύψουν από πού ακριβώς προέρχεται το πρόβλημα».
 

Προσέξτε πόσα προκλητικά πράγματα υπάρχουν σε μια λιγόλογη δήλωση. Οι Ολλανδοί μας είπαν ότι εντόπισαν το πρόβλημα στις 3 Αυγούστου, αλλά το ανακοίνωσαν πολύ αργότερα, αλλά εμείς τους πιστεύουμε και ψάχνουμε εκείνες τις παρτίδες. Και δεν αναρωτιόμαστε ότι μπορεί οι Ολλανδοί και πάλι να λένε ψέματα για την ημερομηνία ή ότι μπορεί το πρόβλημα να υπήρχε καιρό πριν, αλλά τότε έτυχε να το εντοπίσουν. Δεν βάζουμε το ερώτημα, γιατί οι Ολλανδοί άργησαν τόσο να ενημερώσουν; Τάχα για να βρουν από πού προέρχεται το πρόβλημα ή για να «ξεφορτώσουν» τις παρτίδες με το μολυσμένο γάλα σε όλη την Ευρώπη και να χαθούν τα ίχνη τους; Ψέμα δεύτερο: θα ελεγχθούν οι παρτίδες που εισήχθησαν μετά τις 3 Αυγούστου. Πώς θα ελεγχθούν, όταν δεν υπάρχει ούτε ελεγκτικός μηχανισμός ούτε μητρώο για τα εισαγόμενα προϊόντα; Οι παρτίδες ανακατεύονται στις αποθήκες των εισαγωγέων, ανακατεύονται στις αποθήκες των χοντρεμπόρων, ανακατεύονται στις αποθήκες των μικρότερων χοντρεμπόρων, ανακατεύονται στα ράφια των μαγαζιών. Μέχρι να ελεγχθούν από τον υποτυπώδη ελεγκτικό μηχανισμό (η λέξη υποτυπώδης μάλλον επιεικής είναι, ανύπαρκτο θα έπρεπε να τον αποκαλούμε), θα έχουν πουληθεί και θα έχουν καταναλωθεί.

 

Κεντρικό σχόλιο στο «Πριν» της περασμένης Κυριακής υπό τον τίτλο: «Η πανούκλα της θρησκείας». Περιεχόμενο του άρθρου οι «τραγικές συνέπειες για την ανθρωπότητα» από την επάνοδο της θρησκείας «ως παράγοντα καθοριστικού της πολιτικής συμπεριφοράς των μαζών». Αναφέρονται οι ακροδεξιοί ευαγγελιστές στην Αμερική, οι ακροδεξιοί καθολικοί (υπόθεση Μπουτιλιόνε) στην Ευρώπη, οι ακροδεξιοί ορθόδοξοι στην Ελλάδα, οι ορθόδοξοι εβραίοι στο Ισραήλ και οι ισλαμιστές που στις μουσουλμανικές χώρες «αναδεικνύονται σχεδόν παντού, σε όλες τις εκφάνσεις τους, πρωταγωνιστές της πολιτικής, ακόμη και της ένοπλης πάλης». Αφού γίνει, λοιπόν, ο αχταρμάς όλων των φαινομένων, σημαντικών και ασήμαντων, έρχεται εύκολο το συμπέρασμα για επέλαση παντού του θεοκρατικού ολοκληρωτισμού.
 

Αφήνοντας εντελώς στην άκρη την ασημαντότητα που έχουν τα θρησκευτικά ρεύματα στις χώρες του αναπτυγμένου καπιταλισμού, όπου χρησιμοποιούνται μεν, αλλά όχι παντού με το ίδιο ειδικό βάρος (π.χ. στην ιμπεριαλιστική Ευρώπη τα θρησκευτικά ρεύματα δεν παίζουν κανένα ιδιαίτερο ρόλο), εκείνο που μένει είναι ο κοινός παρονομαστής, στον οποίο τοποθετούνται ρεύματα που λειτουργούν ως ιδεολογικός μοχλός της ιμπεριαλιστικής πολιτικής (όχι μόνο στη Δύση, αλλά και στην Ανατολή, όπου ο επίσημος ισλαμισμός στηρίζει τα καθεστώτα-μαριονέτες και την ιμπεριαλιστική εξάρτηση) και ρεύματα που λειτουργούν ως στηρίγματα εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων, όπως είναι ο ριζοσπαστικός ισλαμισμός.
Τελικά, αυτός είναι που ενοχλεί τους οπορτουνιστές μας.

 

Πόσο έμεινε στη δημοσιότητα το νέο διατροφικό σκάνδαλο με το διοξινούχο ολλανδικό και γερμανικό γάλα; Δυο, τρεις μέρες; Ισως να λέμε και πολλές. Και βέβαια, καμιά μέρα δεν έγινε πρώτη είδηση. Το χειρίστηκαν αποκλειστικά οι υπηρεσιακοί παράγοντες και οι δημοσιογράφοι. Τα κόμματα δεν πήραν θέση, κανένας βουλευτής δεν έκανε επερώτηση, η υψηλή πολιτική δεν ασχολήθηκε καθόλου μαζί του.
 

Κι όμως, πρόκειται για κορυφαίο θέμα. Γιατί δεν έχουμε να κάνουμε με μια περιορισμένη παραγωγική «αστοχία», την οποία κατάφεραν να εντοπίσουν έγκαιρα και να «θεραπεύσουν» οι «άγρυπνοι» και «πανίσχυροι» ελεγκτικοί μηχανισμοί της ΕΕ και των κρατών-μελών της, αλλά για μια ακόμη φάση του συνεχούς διατροφικού σκανδάλου. Πρόκειται για ένα κατ’ εξοχήν πολιτικό ζήτημα, ίδιας τάξης με το μεγάλο περιβαλλοντικό έγκλημα που συντελείται εδώ και χρόνια σε βάρος του πλανήτη. Ο σύγχρονος καπιταλισμός, διψασμένος για κέρδη, έχει προ πολλού ξεπεράσει κάθε όριο, κάθε αναστολή.
Δολοφονεί το ανόργανο σώμα του ανθρώπου, τη φύση, δολοφονεί και οργανικά τον άνθρωπο, δηλητηριάζοντάς τον συστηματικά ακόμα και με τις τροφές που αυτός είναι αναγκασμένος να καταναλώνει.