Κόντρες

Είτε το ‘πιασε στον αέρα (έξυπνος άνθρωπος είναι), είτε παίζει με διάφορα κέντρα που αποφάσισαν να βγάλουν τη ΝΔ από τη γωνία και να ποντάρουν και σ’ αυτή, ο Βενιζέλος εμφανίστηκε με δική του δήλωση, φωνάζοντας «παρών» και θέτοντας ξανά υποψηφιότητα για την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ στη μετά τον Γιωργάκη εποχή. Ξεκίνησε τη δήλωσή του για το «Ζάππειο 2» του Σαμαρά όχι με κριτική, αλλά κουνώντας τα εθνικά λάβαρα: «Η ώρα της στείρας αντιπαράθεσης και αντιπολίτευσης έχει περάσει προ πολλού και ήδη βρισκόμαστε υπό συνθήκες πραγματικού οικονομικού πολέμου. Αρα χρειάζεται εθνική επιστράτευση». Στη συνέχεια απάντησε ως πρωθυπουργός: «Η Κυβέρνηση εξετάζει κάθε καλή ιδέα, κάθε συγκροτημένη πρόταση και στα όσα παρουσίασε ο κ. Σαμαράς υπάρχουν στοιχεία τα οποία πράγματι μπορούν και να συζητηθούν, να διερευνηθούν και να γίνουν αντικείμενο ευρύτερης συμφωνίας. Αλλωστε, παρόμοιες ιδέες και προτάσεις έχει ανακοινώσει η Κυβέρνηση. Παρόμοιες ιδέες –αναφέρομαι σε κάποιες θετικές ιδέες– έχει συζητήσει το Υπουργικό Συμβούλιο». Και με μια πανέξυπνη λεκτική ντρίπλα κατέληξε στη συναίνεση: «Τι αποδεικνύεται λοιπόν; Αποδεικνύεται ότι όλες οι πολιτικές δυνάμεις που πιστεύουν στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας πρέπει να σταματήσουν αυτή την ακατανόητη και ψευδή αντιπαράθεση υπέρ ή κατά του Μνημονίου. Γιατί το ζήτημα δεν είναι αυτό. Το ζήτημα είναι η εθνική ανασυγκρότηση και η σωτηρία της χώρας».
 

♦ Ελπίζει πάντα

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο (εξαφανισμένος) Αβραμόπουλος. Μόνο που αυτός δεν μπορεί να θέσει υποψηφιότητα για την μετά τον Σαμαρά περίοδο, γιατί αυτή αργεί ακόμη. Αρπαξε, όμως, την ευκαιρία για να προβληθεί ως συναινετικός και όχι ως αδιάλλακτος, όπως ο αρχηγός του, ανοίγοντας παράθυρο στην προοπτική των κυβερνήσεων συνεργασίας (μπας και του κάτσει κάτι τέτοιο). «Η πρωτοβουλία ανήκει πάντοτε στην εκτελεστική εξουσία» δήλωσε στη φυλλάδα του συγκροτήματος Αλαφούζου («Καθημερινή»), το οποίο εδώ και καιρό παίζει σ’ αυτό το ταμπλό. «Ουδείς νοήμων άνθρωπος θα αρνείτο να δώσει χείρα βοηθείας σε ένα σωστό, ρεαλιστικό και με προοπτική σχέδιο διεξόδου από την κρίση. Ο κομματικός και κυβερνητικός “πατριωτισμός” να υποστείλει τις σημαίες εμπρός στο εθνικό συμφέρον», συνέχισε ο Αβραμόπουλος, ενώ για το ενδεχόμενο ενός μεγάλου συνασπισμού ή και οικουμενικού σχήματος απάντησε: «Πάνω απ’ όλα η Ελλάδα και το εθνικό συμφέρον», συμπληρώνοντας ότι η Ν.Δ. «θα εξετάσει τα δεδομένα και θα αποφασίσει».
 

Τι άλλο μπορεί να κάνει ο Αβραμόπουλος; Πήγε να χτυπήσει την αρχηγεία της ΝΔ, δεν του βγήκε και κατάντησε αντιπρόεδρος… άνευ χαρτοφυλακίου του Σαμαρά. Η μόνη προσωπική του ελπίδα είναι να γίνει καμιά αναμπουμπούλα και να κληθούν στα όπλα οι εφεδρείες. Τότε θα είναι από τους πρώτους που θα τρέξει (μαζί με τη Ντόρα), παρατώντας σύξυλο τον Σαμαρά. Αλλιώς, πρέπει να περιοριστεί στο ρόλο του δεύτερου, εφ’ όρου ζωής.

 

Είσαι άνεργος; Ο ΟΑΕΔ έχει λύσεις για σένα. Κοτζάμ διήμερο φόρουμ οργάνωσε, «στο πλαίσιο της ανάληψης νέων καινοτόμων πρωτοβουλιών και δράσεων για την καταπολέμηση της ανεργίας». Οπως αναφέρθηκε στο σχετικό δελτίο Τύπου, «η εκδήλωση αυτή, η οποία στοχεύει στην προβολή και την επικοινωνία στους ενδιαφερόμενους των διευρυμένων υπηρεσιών του ΟΑΕΔ, με έμφαση στις ευκαιρίες καριέρας και την ατομική συμβουλευτική, καθώς και τη συμβουλευτική σε νέους ελεύθερους επαγγελματίες για την έναρξη της επιχειρηματικής τους δραστηριότητας, αποτελεί την πρώτη οργανωμένη κινητοποίηση για συστηματική συνεργασία μεταξύ ΟΑΕΔ και ιδιωτικής πρωτοβουλίας, σε επίπεδο διοργάνωσης Ευκαιριών Καριέρας». Μιλάμε για πραγματικά πρωτοπόρα εκδήλωση, αφού «μέσα από διαδραστικές ενέργειες και σύγχρονες μεθόδους συνεργασίας (workshops) αλλά και με την αξιοποίηση των δυνατοτήτων που προσφέρει το διαδίκτυο (internet, facebook, επαγγελματική δικτύωση), οι Ευκαιρίες Καριέρας στοχεύουν στη θωράκιση των αναζητούντων εργασία με την απαραίτητη γνώση για τη διεκδίκηση απασχόλησης. Η σύνταξη του βιογραφικού και της συνοδευτικής επιστολής, καθώς και ο τρόπος διεξαγωγής συνέντευξης από την επιχείρηση- και μάλιστα σε περιβάλλον πραγματικής συνέντευξης με υποψήφιους εργοδότες/επιχειρήσεις, φιλοδοξεί να ανοίξει νέους δρόμους στην αμφίδρομη επικοινωνία της αγοράς «προσφοράς και ζήτησης» εργασίας με κατ’ εξοχήν ποιοτικά κριτήρια».
 

Πόσο κόστισε στον προϋπολογισμό του ΟΑΕΔ αυτή η προκλητική φιέστα; Οι εργαζόμενοι με τις κρατήσεις υπέρ ΟΑΕΔ πληρώνουν, για να κοροϊδεύει ο Κικίλιας, παρέα με τους καπιταλιστές, τους ανέργους.

 

«Ετρεχα, έπεσα και χτύπησα». Αυτή ήταν η εκδοχή που διοχέτευσαν οι μπάτσοι και αναπαρήγαγαν ευχαρίστως τα ΜΜΕ για τον διαδηλωτή που υπέστη ρήξη σπλήνας και γλίτωσε στο τσακ (με αφαίρεση σπλήνας). Ηρθε, όμως, ο ίδιος, όταν συνήλθε, να βάλει τα πράγματα στη θέση τους. Ιδού η διήγησή του:
 

«Ημουν στο Σύνταγμα και στο ύψος του “Αττικα” έπεφταν δακρυγόνα. Ηθελα να περάσω απέναντι στο πεζοδρόμιο, όταν 3-4 ΜΑΤατζήδες άρχισαν να με χτυπούν. Εψαξα να βρω τρόπο να φύγω. Ζαλισμένος καθώς ήμουν, μου έριχναν κλοτσιές. Σωριάστηκα, κάποιο από τα χτυπήματα ήταν πολύ δυνατό, ούρλιαξα.
 

Ενας φωτογράφος με βοήθησε να βγούμε πιο πέρα. Πονούσα φρικτά. Διπλώθηκα, στάθηκα δίπλα σε ένα διαδηλωτή που είχε πλημμυρίσει στο αίμα. Ενα ασθενοφόρο ιδιωτικής εταιρίας μάς πήρε και μάς πήγε στον “Ευαγγελισμό”. Ημουν μούσκεμα στον ιδρώτα, κάνω δυο βήματα, ακουμπώ στο φορείο και ίσα που στέκομαι στα πόδια μου. Θυμάμαι ότι είδα δυο αστυνομικούς που με ρώτησαν τι έγινε. Εκείνη τη στιγμή πονούσα πολύ, δεν το πολυσκέφτηκα: “Επεσα μόνος μου και χτύπησα” τους είπα. Με άρπαξαν οι γιατροί, έβγαλαν υπέρηχο, είδαν τη σπλήνα κομμένη στα δύο και μπήκα χειρουργείο. Οταν ξύπνησα και συνήλθα από τη νάρκωση», συνεχίζει ο Μάριος, «είδα στην τηλεόραση και άκουσα τι είχε γίνει στο κέντρο. Δεν το πολυσκέφτηκα, άφησα αναστολές και φόβους. Ζω από θαύμα γιατί γλίτωσα από την οργή των ανδρών των ΜΑΤ. Ηταν εγκληματική η επίθεσή τους. Χτυπούσαν όπου έβρισκαν».
 

Και καλά οι μπάτσοι, είχαν κάθε λόγο να διανείμουν την εκδοχή που τους βόλευε. Τα ΜΜΕ, όμως, γιατί την αναπαρήγαγαν; Τόσο δύσκολο ήταν να καταλάβουν ότι οι περισσότεροι που θα βρίσκονταν στη θέση του νεαρού διαδηλωτή θα έλεγαν το ίδιο ψέμα, φοβούμενοι μη βρεθούν κατηγορούμενοι με κακουργήματα; Γιατί δεν έψαξαν αμέσως το θέμα; Δεν ήταν και τόσο δύσκολο.

 

Πώς τολμάτε, χερ Γιούνκερ; Πώς τολμάτε να διαψεύδετε τον γίγαντα της οικονομικής σκέψης Γ. Παπακωνσταντίνου και να δηλώνετε ότι η Ελλάδα αποκλείεται το 2012 να βγει για δανεισμό στις «αγορές»; Σοβαρεύοντάς το, πρέπει να αναφερθούμε με έμφαση στη μούγκα που επικράτησε στη στρούγκα της πλατείας Συντάγματος, μετά τη δήλωση-καταπέλτη Γιούνκερ. Να επαναλάβει ο Παπακωνσταντίνου τη γνωστή παπάρα, περί ολοκλήρωσης του προγράμματος του Μνημόνιου και δανεισμού από την «ελεύθερη αγορά» το 2012 αποκλείεται. Να τολμήσει να διαψεύσει τον Γιούνκερ… ούτε ψύλλος στον κόρφο του. Εσκυψε, το κεφάλι και έφυγε για τις Βρυξέλλες, όχι για να διαπραγματευθεί οτιδήποτε (αυτή τη δυνατότητα την έχει απωλέσει προ πολλού), αλλά για ν’ ακούσει τους «μεγάλους» της ΕΕ να διαγκωνίζονται για το «ελληνικό πρόβλημα». Ο,τι αποφασίσουν αυτοί αυτό θα εφαρμόσει ο Παπακωνσταντίνου ή εκείνος που θα τον διαδεχτεί.

♦ Φραγκοφονιάς

Αν ρωτήσεις παλιούς Λαμπράκηδες, θα σου πουν πόσο φραγκοφονιάς υπήρξε ανέκαθεν ο Μίκης Θεοδωράκης. Θα σου διηγηθούν για συναυλίες που οργάνωναν οι Λαμπράκηδες και στο τέλος, αφού μάζευε την είσπραξη, έβγαζε κι ένα πουρμπουάρ και τους το έδινε, με τη χαρακτηριστική φράση «αυτά για τους Λαμπράκηδες». Γι’ αυτό και δεν εκπλαγήκαμε καθόλου που ήταν ανάμεσα στους πρώην βουλευτές που έχουν κινήσει δικαστική διαδικασία ζητώντας αναδρομικά για τις «συντάξεις» τους. Το επιβεβαίωσε ο δικηγόρος του Κ. Σαμαρτζής, ο οποίος ανέλαβε να λειτουργήσει ως εκπρόσωπος Τύπου. Η ανακοίνωση ήταν τυπικού θεοδωρακικού ύφους («εγώ έχω πάντα δίκιο, όλοι οι άλλοι φταίνε»): «Ο συνθέτης προσέφυγε στη Δικαιοσύνη, όπως δικαιούται κάθε Ελληνας πολίτης», καταθέτοντας αίτηση τον Μάρτη του 2009, πριν «εκδηλωθεί στη χώρα η οικονομική κρίση και σε περίοδο που δεν υπήρχε υποψία για το μέγεθος του δημοσιονομικού προβλήματος». Τότε δικαιούνταν να τα πάρει, ενώ τώρα «είναι αυτονόητο ότι, υπό τις τρέχουσες, δραματικές, οικονομικές εξελίξεις, εάν ποτέ το Δημόσιο καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό για τον λόγο αυτό, τότε αυτό θα επιστραφεί άμεσα».

Εκτός από φραγκοφονιάς είναι και ξεδιάντροπος, αλλά κι αυτό επίσης δεν αποτελεί είδηση. Μόνο μια απλή ερώτηση: εάν δεν γινόταν το «κράξιμο» από την αντιπρόεδρο του Ελεγκτικού Συνέδριου και δεν άρχιζε το ψάξιμο για να βρεθούν κάποια τρανταχτά ονόματα ανάμεσα στους πάνω από 800 πρώην βουλευτές, θα έκανε αυτή τη… λαρτζ δήλωση ο Θεοδωράκης; Κι αφού είναι τόσο… γενναιόδωρος, γιατί δεν βγήκε να τα πει ο ίδιος, αλλά κρύφτηκε πίσω από το δικηγόρο του; Θέλει να φτιάξει και κόμμα, τρομάρα του…

♦ Χαστούκι στα φασισταριά

Χαστούκι στα φασισταριά η στάση της χήρας και άλλων συγγενών του δολοφονημένου Μανώλη Καντάρη. Η ανθοδέσμη επιστράφηκε στον Μιχαλολιάκο της Χρυσής Αυγής και ο διαχωρισμός απ’ όσα έγιναν στο όνομα του δολοφονημένου υπήρξε κάθετος. Ξεκαθάρισαν πως δεν μοιράζονται τις ίδιες «ανησυχίες» με τα φασισταριά και πως δεν ενοχοποιούν τους μετανάστες για το θάνατο του ανθρώπου τους. Ούτε γενικά, απορρίπτοντας τη λογική της συλλογικής ευθύνης, ούτε ειδικά, δεδομένου ότι δεν είναι γνωστή η ταυτότητα των δραστών της δολοφονίας.

Μετά τον ηθοποιό Στέλιο Μάινα, που δέχτηκε αποδεδειγμένα επίθεση από αλλοδαπούς και παρέδωσε ένα μάθημα ήθους, η οικογένεια Καντάρη έπραξε το ίδιο. Ομως, αν ο Μάινας, λόγω της φήμης του, μπόρεσε να σπάσει το ρατσιστικό φράγμα των ΜΜΕ, δεν συνέβη το ίδιο με την οικογένεια Καντάρη, που η στάση της πέρασε εντελώς στα ψιλά και πνίγηκε μέσα στον ωκεανό του ψεύδους.