Κόντρες

Είπε ο Παπανδρέου στις Βρυξέλλες, μετά τη σύνοδο κορυφής της ΕΕ: «Δεν θα μπω στα θέματα των εκλογών, γιατί τα έχω πει εν εκτάσει προ ολίγων ημερών, αλλά βεβαίως είχα την ευκαιρία, με κάποιους από τους ομολόγους μου, να αναφερθώ στο θέμα αυτό και να τους εξηγήσω ακριβώς αυτό το οποίο έχω πει και δημοσίως στην Ελλάδα. Και αυτό, για να έχουν και εκείνοι την εικόνα, πρώτα απ΄ όλα, της βούλησής μας και των αποφάσεών μας. Και η βούληση αυτή, της συνεχούς προσπάθειας και συνέπειάς μας, όχι μόνο να σταθεροποιήσουμε την Ελλάδα, αλλά και να αλλάξουμε ριζικά πρακτικές και αντιλήψεις του παρελθόντος και θεσμούς που μας κρατάνε πίσω, πέρασε αυτό το μήνυμα, που πιστεύω ότι ήταν ευπρόσδεκτο».
 

Προφανώς τον ρώτησαν και προφανέστατα τους έδωσε εξηγήσεις. Αλλιώς δεν θα ήταν «ευπρόσδεκτο» το «μήνυμα». Και βέβαια, δεν τους είπε αυτά που λέει στον ελληνικό λαό. Δεν φανταζόμαστε, όμως, να τους είπε και ότι ετοιμάζεται να την κάνει, όπως ο Καραμανλής το 2009. Αν το κατάλαβαν από τα λεγόμενα του «πειθαρχημένου μαθητή» είναι άλλο θέμα.

 

Περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις. «Χαιρόμαστε που βλέπουμε ότι η Ελλάδα βγαίνει από την κρίση χρέους. Η χρηματοοικονομική αγορά έχει αρχίσει να σταθεροποιείται, το δημοσιονομικό έλλειμμα μειώνεται, η εμπιστοσύνη των επενδυτών ενισχύεται και μια προοπτική ανάπτυξης φαίνεται στον ορίζοντα», δήλωνε στις αρχές Οκτώβρη ο κινέζος πρωθυπουργός, δίνοντας το έναυσμα για μια τεράστια προπαγανδιστική εκστρατεία της κυβέρνησης και των πρόθυμων ΜΜΕ. «Οι Κινέζοι θα μας σώσουν», ήταν το σύνθημα που αντηχούσε απ’ άκρου σ’ άκρο της χώρας.
 

Ποια είναι η κατάσταση ένα μήνα μετά; Τα spreads ξαναγύρισαν στα… αγαπημένα τους επίπεδα, τα επιτόκια των δεκαετών ομολόγων ξανασκαρφάλωσαν στο 10,5% και τα CDS για τα ελληνικά ομόλογα ξανασκαρφάλωσαν στις 800 μονάδες. Και οι Κινέζοι… άφαντοι από τη δευτερογενή αγορά. Εκεί που θα μπορούσαν με κάποιες παρεμβάσεις τους, να συγκρατήσουν τον τρελό χορό της κερδοσκοπίας με τα ελληνικά ομόλογα.
 

Καπιταλιστές είναι οι Κινέζοι, όχι φιλανθρωπικό σωματείο, όπως μας τους πλασάρουν οι ξενόδουλοι αστοί της Ελλάδας.
 

Η προεκλογική-προπαγανδιστική εκστρατεία των υποψηφίων του ΠΑΣΟΚ περιλαμβάνει και επισκέψεις στα υπουργεία που σχετίζονται με τις δραστηριότητες των Δήμων και των Περιφερειών. Ως πρώτο στην προπαγανδιστική τάξη υπουργείο επιλέχτηκε το Παιδείας (για ευνόητους λόγους) και η Διαμαντοπούλου έχει ήδη κερδίσει επάξια τον τίτλο της Μαυρογιαλουράννας, καθώς προσπαθεί να περάσει το μήνυμα «Ψηφίστε Πασόκους, για να ‘χετε καλύτερη Παιδεία, λόγω καλύτερης συνεργασίας με το υπουργείο».
 

Από τις διάφορες εμφανίσεις της με Πασόκους υποψηφίους το πρώτο βραβείο παίρνει η εμφάνιση με τον Καμίνη. Σπαρταριστές οι δηλώσεις της υπουργού για τον Καμίνη, που αμέσως μόλις ανακοινώθηκε η υποψηφιότητά του την πήρε τηλέφωνο για να συνεργαστούν για τα ζητήματα των σχολείων και της σχολικής στέγης. Ακόμα πιο σπαρταριστές οι φωτογραφίες. Η υπουργός, άψογα ντυμένη όπως πάντοτε, και δίπλα της ο Καμίνης, με στιλ προεκλογικού Γιωργάκη (βγαλμένο το σακάκι, σηκωμένα τα μανίκια, χαλαρή η γραβάτα), να σκύβουν ευλαβικά πάνω σε κάποιους χάρτες, ψάχνοντας προφανώς που θα χτίσουν τα νέα σχολεία!

 

«Πράσινη» είναι η πλειοψηφία του σωματείου εργαζομένων στα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα Υμηττού (πρώην ΠΥΡΚΑΛ), αυτό όμως δεν εμπόδισε το σύνολο του Τύπου να θάψει μια ανακοίνωση που εξέδωσε. Η ανακοίνωση αφορούσε τη στοχοποίηση των εργαζόμενων των ΔΕΚΟ και στο πρώτο μισό της αβαντάριζε την προπαγάνδα των ημερών, αφού μιλούσε για «το πολιτικό σύστημα που για χρόνια χρησιμοποιούσε τις ΔΕΚΟ για πελατειακή εξυπηρέτηση» και κατηγορούσε «τις κυβερνήσεις και τις Διοικήσεις που διόριζαν». Το υπόλοιπο μισό, όμως, δε βόλευε, διότι μιλούσε για εργαζόμενους με 30 χρόνια προϋπηρεσία, σε βαριά βιομηχανία με μεγάλη επικινδυνότητα και θνησιμότητα, με μισθούς που δεν ξεπερνούν τα 1.500 ευρώ. Αυτό χαλούσε τη σούπα, γι’ αυτό και η ανακοίνωση έφαγε θάψιμο.

 

Εμείς δεν θυμόμαστε μόνο τους πανηγυρισμούς του αστικού στρατόπεδου για τη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Ενωσης, που θα εξελισσόταν –δήθεν– σε μια μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια, ένα υπερκράτος, στο πλαίσιο του οποίου θα τρώγαμε όλοι με χρυσά κουτάλια. Θυμόμαστε και κάποιες αναλύσεις της συμφοράς, που εμφανίζονταν με φιλοδοξία σύγχρονης μαρξιστικής ανάλυσης.
 

Αναφερόμαστε στις αναλύσεις περί «ιμπεριαλιστικής ολοκλήρωσης» και δημιουργίας ενός υπεριμπεριαλιστικού υπερκράτους, το οποίο καθιστά ξεπερασμένη την ανάλυση του Λένιν για τον ιμπεριαλισμό. Οι θεωρίες αυτές διαψεύδονταν κάθε μέρα, τώρα όμως έχουν γίνει συντρίμμια. Τι να μας πουν άλλωστε οι θιασώτες της θεωρίας της «ολοκλήρωσης» για τις τελευταίες εξελίξεις; Μέρκελ και Σαρκοζί συναντήθηκαν στο κοσμικό θέρετρο της Ντοβίλ, έκλεισαν τη συμφωνία για την οποία εδώ και καιρό εργάζονταν οι επιτελείς τους και τρεις μέρες μετά πήγαν στις Βρυξέλλες και τη σέρβιραν στους… ισότιμους εταίρους τους: αυτή είναι κι οποιανού του αρέσει. Τα ευρωπαϊκά όργανα χρησιμοποιήθηκαν απλά σαν ντεκόρ για να κάνουν τις ανακοινώσεις τους οι ηγέτες των δυο πιο ισχυρών ιμπεριαλιστικών κρατών της ΕΕ. Αποφάσεις που τις επεξεργάστηκαν έξω από τα ευρωπαϊκά όργανα, χωρίς καν να μπουν στον κόπο να ενημερώσουν τους υπόλοιπους, οι οποίοι μόνο διαμαρτύρονταν για… άκομψη συμπεριφορά. Διαμαρτύρονταν όχι δημόσια, αλλά με ψιθύρους στο παρασκήνιο. Μάλιστα, για να δείξουν πιο φανερά το ποιος κάνει κουμάντο, όσο βρίσκονταν στη Ντοβίλ, Μέρκελ και Σαρκοζί, είχαν καλέσει και τον Μεντβέντεφ, για να ρυθμίσουν εκεί, μακριά από τα ευρωπαϊκά όργανα, τις ρωσο-ευρωπαϊκές σχέσεις, σύμφωνα με όσα Γερμανία και Γαλλία είχαν συμφωνήσει.

 

Στημένη του την είχαν οι Πασόκοι του Δημαρά και μια βδομάδα πριν τις εκλογές έβγαλαν στη φόρα τη συνάντησή του με τον Σαμαρά. Η αλήθεια είναι πως το «καλό παιδί» έπαθε κολούμπρα. Κι αντέδρασε σπασμωδικά, δηλώνοντας ότι δεν έκανε καμιά ιδιαίτερη συνάντηση με τον Σαμαρά, αλλά είχε συναντήσει όλους τους πολιτικούς αρχηγούς. Οταν ήρθαν οι διαψεύσεις, άρχισε να λέει κάτι φαιδρά. Οτι μόνο την Παπαρήγα δεν είχε συναντήσει, αλλά είχε ενημερώσει τον Κουβέλη στη Βουλή και τον Καρατζαφέρη έξω από την είσοδο της Βουλής! Στο πόδι, δηλαδή.
 

Η αλήθεια είναι πως ο Γιαννάκης θέλει να το παίξει μπαλαντέρ μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Ο Σαμαράς, όμως, δεν του έκανε τη χάρη και του ζήτησε να τεθεί επικεφαλής του «αντιμνημονιακού» μετώπου, πράγμα που ο Δημαράς προφανώς δεν θέλει, γιατί δεν θέλει να κόψει τις γέφυρες με το ΠΑΣΟΚ. Κάτι ο Κικίλιας, όμως, που δεν τραβάει με τίποτα, κάτι ο Σγουρός, που δεν είναι το βαρύ πολιτικό όνομα, τον έκαναν αυτή τη στιγμή να μοιάζει με πρώτο φαβορί για τη μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας. Για να δού-με πόσο θα του κοστίσει η αποκάλυψη για τη μυστική συμφωνία με τον Σαμαρά.

 

Ποιος είναι ο καραγκιόζης; Ο μπάρμπας με τη χλαμύδα, τα σανδάλια και τον κότινο στο κεφάλι (άκρη αριστερά στη φωτογραφία) ή ο πρωθυπουργός Γιωργάκης που περιστοιχιζόμενος από ασφαλίτες με αθλητική περιβολή και ντυμένος σαν να αποτελεί ζωντανή διαφήμιση εταιρίας αθλητικών ειδών πήγε να τρέξει στο μαραθώνιο; (Μεγάλη πλάκα έχουν και οι ασφαλίτες-μπράβοι που το παίζουν… αθλητές αδημονούντες για την εκκίνηση).

 

Στη στήλη του Γ. Αγγελόπουλου στα «Νέα» διαβάσαμε ένα υμνολόγιο για κάποιον παπά, ονόματι Φρανσίσκο Φαν ντερ Χοφ, που γυρίζει τον κόσμο και παρουσιάζει το βιβλίο του «Μανιφέστο των φτωχών». Ο παπάς αυτός επινόησε το «δίκαιο εμπόριο» και ίδρυσε την εταιρία Max Havelaar. Ζει εδώ και 30 χρόνια με τους ιθαγενείς του Μεξικού στην περιοχή της Οαχάκα. Κατάφερε να δημιουργήσει συνεταιρισμούς που διεκδικούν καλύτερη τιμή στην πώληση του καφέ.
 

Ο παπάς μπορεί να είναι ειλικρινής στις ρεφορμιστικές του απόψεις, σύμφωνα με τις οποίες αρκεί ο συνεταιρισμός για να υπάρξει «δίκαιο εμπόριο» στο πλαίσιο των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής. Τα πολιτικά εγχειρήματα, όμως, όταν στηρίζονται στην έννοια της αποτελεσματικότητας και της «άμεσης λύσης», κρίνονται εξ αυτών. Οπως λέει ο παπάς, με το συνεταιρισμό το καθημερινό εισόδημα των χωρικών έχει διπλασιαστεί. Από 1 ευρώ στα 2 ευρώ!
 

Ο παπάς μπορεί να είναι ευχαριστημένος. Το ίδιο και οι χωρικοί. Αυτοί, όμως, που δηλώνουν εραστές της κοινωνικής δικαιοσύνης και θέλγονται από τέτοια ρεφορμιστικά εγχειρήματα, αυτό το πρόταγμα έχουν; Μεροκάματο 2 ευρώ για δουλειά από την ανατολή μέχρι τη δύση του ήλιου;
 

Ο καπιταλισμός δεν έχει κανένα πρόβλημα από τέτοια εγχειρήματα. Οι έξυπνοι αστοί, μάλιστα, τους δίνουν χώρο να υπάρξουν. Γιατί λειτουργούν ως φραγμός στην επαναστατική συνειδητοποίηση των εργατών και των φτωχών αγροτών. Είναι το άλλο πρόσωπο της θρησκείας. Μαζί με την εξ ύψους παρηγορία προσφέρουν και παρηγορία επί της γης.