Κόντρες

Βρε, βρε, βρε, τα παπαγαλάκια που βδομάδες τώρα πιπίλιζαν το μυαλό των εργαζόμενων με το ψέμα ότι με το νέο ασφαλιστικό καθιερώνεται ποσοστό αναπλήρωσης 1,2% το χρόνο, ήτοι 48% στην 40ετία, είδαν το φως το αληθινό και άρχισαν να γράφουν πλέον ότι το ποσοστό αναπλήρωσης γίνεται 0,8% για τα πρώτα 15 χρόνια και με μικρές αυξήσεις για τα επόμενα χρόνια. Οχι, όμως, να κάνουν και αυτοκριτική ή να χτυπήσουν την κυβέρνηση. «Με βάση τους νέους συντελεστές η σύνταξη, σε μέσα επίπεδα, κυμαίνεται στο 1,2% για κάθε χρόνο ασφάλισης για 40 έτη ασφάλισης», έγραψε ο Χ. Μέγας στην «Ελευθεροτυπία». Μα καλά, δεν είδε τον πίνακα που περιλαμβάνεται στο νομοσχέδιο της κυβέρνησης; Μία ασφαλιστική κλάση προβλέπεται πλέον (όχι 12 κλάσεις που προβλέπονταν στο προσχέδιο), κανένας δε μπορεί να μπερδευτεί. Αν κάνεις έναν απλό υπολογισμό, μετά από 40 χρόνια ασφάλισης το ποσοστό αναπλήρωσης γίνεται 40,2% και όχι 48%!
 

Στο παραπάνω απόσπασμα, βέβαια, υπάρχει και άλλη απατεωνιά. Γράφει ότι «η σύνταξη, σε μέσα επίπεδα, κυμαίνεται στο 1,2% για κάθε χρόνο ασφάλισης». Τι καταλαβαίνει ο αναγνώστης; Οτι θα πάρει τον τελευταίο μισθό του, θα τον πολλαπλασιάσει με το ποσοστό αναπλήρωσης (1,2% για κάθε χρόνο) και θα υπολογίσει πόση σύνταξη θα πάρει! Κρύβει, δηλαδή, το γεγονός ότι το ποσοστό αναπλήρωσης δεν πολλαπλασιάζεται με το μισθό, αλλά με τις συντάξιμες αποδοχές, που πλέον θα είναι ο μέσος όρος όλου του εργασιακού βίου. Δηλαδή, ένα ποσό πολύ-πολύ μικρότερο από τον τελευταίο μισθό του.
 

Ο ίδιος, πάντως, έγραψε και το εξής: «Στην περίπτωση της κατώτατης σύνταξης (15ετία στο 65ο) για μισθό 800 ευρώ (μέσος όρος 15ετίας) η ανταποδοτική σύνταξη πέφτει στα 96 ευρώ. Και μαζί με τη βασική οι αποδοχές περιορίζονται στα 456 ευρώ από το 2015 και μετά, από 485 σήμερα (χωρίς το ΕΚΑΣ)». Αν και εντελώς υποθετικό το παράδειγμα, στο τέλος είναι σωστό. Δεν αφορά όμως χαμηλόμισθο αλλά υψηλόμισθο εργαζόμενο. Γιατί μέσο όρο 15ετίας 800 ευρώ μόνο ένας σχετικά υψηλόμισθος μπορεί να βγάλει. Απλή αριθμητική είναι.
 

Συμπέρασμα: ο στόχος της καλλιέργειας πλήρους σύγχυσης στον αναγνώστη, ώστε να μην καταλάβει τίποτα από την ουσία του νέου ασφαλιστικού, επιτυγχάνεται. Κι αυτό είναι τεράστια υπηρεσία στην κυβέρνηση.

♦ Ανίκανοι
 

Ο συντάκτης του «Ριζοσπάστη», βέβαια, δεν μπορεί να κατηγορηθεί ως παπαγαλάκι της κυβέρνησης. Μετατράπηκε σε τέτοιο, λόγω τεμπελιάς και ανικανότητας. Επαναλάμβανε όλες τις προηγούμενες βδομάδες την κυβερνητική προπαγάνδα περί μέσου ποσοστού αναπλήρωσης 1,2% το μήνα, μολονότι αρκούσαν μερικές απλές πράξεις με βάση το προσχέδιο Λοβέρδου για να διαπιστώσει ότι το 1,2% (ή 48% στην 40ετία) είναι ψέμα. Μετά την κατάθεση του τελικού νομοσχέδιου στη Βουλή, αποφάσισε φαίνεται να κάνει αυτές τις απλές πράξεις. Και πάλι, όμως, έκανε λάθος. Το μεν ποσοστό αναπλήρωσης της 40ετίας το υπολόγισε σε 41,20% (ενώ είναι 40,20%), το δε ποσοστό αναπλήρωσης της 35ετίας το υπολόγισε 34,19% (ενώ είναι 33,19%).
 

Για να παραστήσει δε τον ειδήμονα, έγραψε ότι σε όσους συνταξιοδοτηθούν μετά το 2015 «θα καταβάλλονται δύο τμήματα σύνταξης η “αναλογική” και η “βασική”, των οποίων το άθροισμα όμως θα καταλήγει σε σύνταξη μικρότερη μέχρι και 40% από τα σημερινά δεδομένα». Από πού ν’ αρχίσεις και πού να τελειώσεις σχολιάζοντας αυτή την παπάρα; Από το ότι υπολογίζει τη «βασική» σύνταξη σε όλους τους συνταξιούχους, όταν η εισηγητική έκθεση του νομοσχέδιου αναφέρει καθαρά ότι αυτή θα δίνεται με εισοδηματικά κριτήρια; Από το ότι αγνοεί πως όσοι θα πάρουν βασική σύνταξη θα πάρουν κλάσμα της (όσα χρόνια ασφάλισης θα έχουν μετά το 2011 διά του συνολικού αριθμού των ετών ασφάλισης) και επί ενός ποσού που δεν θα είναι 360 ευρώ αλλά πολύ λιγότερα, διότι συναρτάται ευθέως με τη δημοσιονομική πολιτική και μάλιστα με δεσμευτικό πλαίσιο; Από το ότι δεν πήρε χαμπάρι πως τα δυο τμήματα σύνταξης που θα πάρει όποιος συνταξιοδοτηθεί μετά το 2015 δεν είναι η βασική και η αναλογική, αλλά δυο αναλογικές; Μία με το παλιό σύστημα (για τα έτη ασφάλισης μέχρι 31.12. 2010), αλλά με όρους που θα χειροτερεύσουν σε σχέση με ό,τι ισχύει σήμερα, και μία με το νέο σύστημα (για τα έτη ασφάλισης μετά την 1.1.2011). Πώς υπολόγισε τη μείωση 40%; Δεν υπολόγισε τίποτα, αλλά πέταξε ένα νούμερο για εντυπωσιασμό. Δεν υπολόγισε τίποτα γιατί απλούστατα δεν μπορείς να κάνεις τέτοιο υπολογισμό, αφού σου λείπουν βασικά δεδομένα (πόσα χρόνια έχει ο ασφαλισμένος με το παλιό και πόσα με το νέο σύστημα – ποιοι οι όροι υπολογισμού του πρώτου τμήματος της αναλογικής σύνταξης – δικαιούται ή όχι βασική σύνταξη και πόσο θα είναι το κλάσμα που δικαιούται). Το μόνο που μπορεί να υπολογιστεί είναι ότι το τμήμα της αναλογικής σύνταξης με το καινούργιο σύστημα θα είναι περίπου 75% μειωμένο σε σχέση με ό,τι ισχύει σήμερα!
 

ΥΓ: Τα ίδια ακριβώς επανέλαβε το Γραφείο Τύπου του ΚΚΕ. Μια ανακοίνωση τόσο… αλλού, που πέραν όλων των άλλων έφτασε στο σημείο να γράψει ότι «μειώνονται οι εισφορές του ΙΚΑ προς τον ΟΑΕΔ, την Εργατική Εστία και τον ΟΕΚ»! Φυσικά, δεν υπάρχει καμιά εισφορά του ΙΚΑ προς τους τρεις αυτούς οργανισμούς. Εκείνο που γίνεται είναι η περικοπή ενός 3% συνολικά από τις εισφορές προς αυτούς τους οργανισμούς, που προστίθεται στις εισφορές προς το ΙΚΑ. Οταν ένα κόμμα αγνοεί τόσο στοιχειώδη πράγματα και γράφει παπάρες, τι ευθύνες να ζητήσουμε μετά από τους μη ενημερωμένους εργαζόμενους;
 

♦ Φτιάξτε τώρα που γυρίζει!
 

Φτιάξε και συ ένα κόμμα. Μπορείς! Αυτό το σλόγκαν επικρατεί σε επιτελεία που εργάζονται στο πλάι της επίσημης πολιτικής. Κόμμα έφτιαξαν ήδη ο Κουβέλης και οι «ανανεωτικοί» του ΣΥΝ, κόμμα ετοιμάζεται να φτιάξει και η Μπακογιάννη. Και για να μη μείνει σε κανέναν αμφιβολία ότι κάποιοι θέλουν «όλα τα μωρά στην πίστα», φρόντισαν να βάλλουν τα νέα κόμματα στα γκάλοπ, πριν αυτά δημιουργηθούν! Ετσι, δημοσκόπηση της Alco για την ιστοσελίδα Newsit (δημοσιεύτηκε στις 24 Ιούνη) περιλάμβανε στην ερώτηση για την πρόθεση ψήφου και το «κόμμα Κουβέλη» και το «κόμμα Μπακογιάννη», που «έλαβαν» το μεν πρώτο 5,9% (ποσοστό υπερτετραπλάσιο του ΣΥΡΙΖΑ που «έλαβε» μόλις 1,4%), το δε δεύτερο 9,1% (ποσοστό σχεδόν τετραπλάσιο απ’ αυτό του ΛΑΟΣ που «έλαβε» 2,8% και πολύ κοντά στη ΝΔ που «έλαβε» 12,7%).
 

Εντάξει, ρε παιδιά, είπαμε να «σπρώχνετε», αλλά όχι και τόσο φανερά. Εκτίθεστε.
 

♦ Διδακτικό παράδειγμα
 

Από την εποχή ακόμη που ψηφίστηκε ο νόμος Ρέππα για τα ΒΑΕ, που πρόβλεπε ότι η νέα λίστα θα ισχύσει μόνο για τους νεοεισερχόμενους στην ασφάλιση, και στη συνέχεια, όταν συστήνονταν και λειτουργούσαν οι διάφορες «επιστημονικές» επιτροπές, αυτή εδώ η εφημερίδα «φώναζε» ότι ο αποχαρακτηρισμός δεν θα εφαρμοστεί μόνο για τους νέους αλλά και για τους παλιούς εργαζόμενους. Μέχρι και τη συνταγματική αρχή της ισότητας υπενθυμίζαμε, για να χτυπήσουμε το καμπανάκι του κινδύνου. Ερχεται τώρα η κυβέρνηση Παπανδρέου και προσπαθεί να θεσπίσει τον αποχαρακτηρισμό για όλους, παλιούς και νέους. Από το 2015, όσων το επάγγελμα αποχαρακτηριστεί (δηλαδή το 90%, σύμφωνα με το Μνημόνιο) θα βγαίνουν στη σύνταξη στα 65. Είναι κι αυτό ένα διδακτικό παράδειγμα.
 

♦ Τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι…
 

Και συ, τσούλα των δήμιων, Επιστήμη,

της Αλήθειας εσχάτη τεφροδόχα,

και συ, πρόστυχη Πένα και ψοφίμι,

του βούρκου λιβανίζετε την μπόχα!
 

Κώστας Βάρναλης
 

Μια ολόκληρη σελίδα διέθεσε η «Ελευθεροτυπία» (26.6.10) στον καθηγητή Αγγελο Στεργίου, πρόεδρου της αλήστου μνήμης «επιστημονικής» επιτροπής για το ασφαλιστικό, προκειμένου να συγγράψει πόνημα υπό τον τίτλο «Κοινωνική αλληλεγγύη, η απόλυτη προτεραιότητα του συνταξιοδοτικού συστήματος σε περίοδο κρίσης». Ο κύριος καθηγητής –ω, ναι!– δεν μετατρέπεται σε χειροκροτητή του ασφαλιστικού νομοσχέδιου της κυβέρνησης. Υπάρχουν άλλοι γι’ αυτό το ρόλο, οι και παπαγαλάκια ονομαζόμενοι. Ο κύριος καθηγητής στοχάζεται. Στοχάζεται περί την κρίση και την αναγκαιότητα της κοινωνικής αλληλεγγύης. Σε κάποιο σημείο εμφανίζεται και εμμέσως κριτικός, αν και η ιδιότητά του δεν του επιτρέπει να κατέβει από το βάθρο της επιστημοσύνης και να μετατραπεί σε κριτικό του κυβερνητικού νομοσχέδιου ή να μιλήσει με σαφή (και κατανοητή) γλώσσα, ώστε να μπορέσουν να τον καταλάβουν τα αντικείμενα (και όχι υποκείμενα) του νέου ασφαλιστικού συστήματος. Είπαμε, ο καθηγητής στοχάζεται, δεν ασκεί κριτική.
 

Για όσους, όμως, μπορούν να κατανοήσουν την υψιπετή (άλλοι την αποκαλούν απλώς σαχλαμαρίστικη) ακαδημαϊκή γλώσσα, είναι προφανής η συμφωνία του κυρίου καθηγητή στον πυρήνα της νέας ασφαλιστικής μεταρρύθμισης, όταν γράφει: «Αλληλεγγύη σημαίνει ενιαίοι συνταξιοδοτικοί κανόνες, όχι προνομιακές ρυθμίσεις. Σημαίνει ότι το κράτος οφείλει να συνδράμει όλους στο ίδιο μέτρο»! Κατά της τριμερούς χρηματοδότησης, λοιπόν, η οποία τροφοδότησε επί δεκαετίες τα ρεφορμιστικά δόγματα και ευλόγησε την κοινωνική αδικία σε βάρος των παραγωγών του κοινωνικού πλούτου, των εργαζόμενων, και υπέρ της βασικής (προνοιακού χαρακτήρα) σύνταξης ο κύριος καθηγητής. Για να επιβεβαιωθεί –για πολλοστή φορά– ο μπαρμπα-Κώστας ο Βάρναλης.