Σε μια κίνηση πρωτοφανούς προκλητικότητας, ο αμερικανόδουλος πρόεδρος του Λιβάνου, Ζοζέφ Αούν, και η καμαρίλα που τον περιβάλλει αποφάσισε να αφαιρέσει τη νόμιμη διαπίστευση από τον πρέσβη του Ιράν στη Βηρυτό, Μοχάμαντ Ρεζά Σεϊμπανί, και να τον ανακηρύξει ανεπιθύμητο (persona non grata), διατάζοντας να εγκαταλείψει τη χώρα μέχρι τις 29 Μάρτη. Τη σχετική ανακοίνωση έκανε το υπουργείο Εξωτερικών του Λιβάνου.
Απειλεί το Ιράν τον Λίβανο; Εκανε οποιαδήποτε εχθρική κίνηση ενάντια στον Λίβανο ή οποιαδήποτε άλλη χώρα της Μέσης Ανατολής; Οχι βέβαια. Αντίθετα, δέχτηκε μια συντονισμένη πολεμική επίθεση από τους αμερικάνους ιμπεριαλιστές και τους σιωναζιστές του Ισραήλ, απροκάλυπτα, χωρίς κανένα νομικό έρεισμα, κατά παράβαση κάθε έννοιας αστικού διεθνούς δικαίου.
Παράλληλα, οι σιωναζιστές επιτέθηκαν για μια ακόμα φορά στον Λίβανο, παραβιάζοντας την κυριαρχία του και διακηρύσσοντας ότι, εκτός από τα λιβανέζικα αγροκτήματα Σεμπάα που κατέχουν παράνομα εδώ και δεκαετίες, θέλουν να θέσουν υπό κατοχή ολόκληρο τον νότιο Λίβανο, μέχρι τον ποταμό Λιτάνι. Καθημερινοί είναι οι βομβαρδισμοί κατοικημένων περιοχών στην ίδια την πρωτεύουσα του Λιβάνου, στην κοιλάδα Μπεκάα και στα χωριά και τις κωμοπόλεις του νοτίου Λιβάνου. Βομβαρδισμοί με όπλα που τους παρέχει αφειδώς ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός.
Αντί να απελάσουν τον πρέσβη των ΗΠΑ, οι αμερικανόδουλοι ηγήτορες της Βηρυτού, κόντρα στη θέληση του λιβανέζικου λαού, θέλουν να απελάσουν τον πρέσβη του Ιράν, σε μια επίδειξη υποταγής στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και στο σιωναζισμό. Αρκεί να θυμίσουμε ότι οι αραβικές χώρες του Κόλπου, όπου οι αμερικάνικες βάσεις και πολυτελείς στρατώνες που φιλοξενούν δέχονται συνεχώς επιθέσεις από το Ιράν, στο πλαίσιο του πολέμου ανεξαρτησίας που αυτό διεξάγει, δεν έχουν τολμήσει να απελάσουν ιρανούς πρέσβεις. Εφτασαν μέχρι τους στρατιωτικούς ακόλουθους (ορισμένες αραβικές χώρες, όχι όλες), σε μια προσπάθεια να κρατήσουν ισορροπίες και κυρίως να κρατήσουν ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας με το Ιράν.
Ο δημοσιογράφος και πολιτικός αναλυτής του Al Mayadeen, Μούσα Ασί, τα είπε όλα με λίγες λέξεις: «Ποιο θα είναι το επόμενο βήμα μετά την απέλαση του ιρανού πρέσβη από τον Λίβανο; Να καλωσορίσει τον ισραηλινό πρέσβη;».
Ο υπουργός Εξωτερικών της σιωναζιστικής κυβέρνησης, Γκιντεόν Σάαρ, έσπευσε να χαιρετίσει την απόφαση του λιβανέζου υπουργού Εξωτερικών να απελάσει τον πρέσβη του Ιράν, χαρακτηρίζοντάς την «δικαιολογημένο και αναγκαίο βήμα». Ο Σάαρ πρόσθεσε ότι το Ισραήλ καλεί την κυβέρνηση του Λιβάνου «να λάβει πρακτικά βήματα και αποτελεσματικά μέτρα κατά της Χεζμπολά, υπουργοί της οποίας εξακολουθούν να κατέχουν θέσεις σε αυτή την κυβέρνηση».
Το μπλοκ της Αντίστασης ξεσηκώθηκε.
Σύμφωνα με τον λιβανέζο δημοσιογράφο Χασάν Ιλάικ, ο πρόεδρος της Βουλής του Λιβάνου Ναμπίχ Μπέρι, επικεφαλής του κόμματος Αμάλ (σιιτικό) και εξέχουσα πολιτική προσωπικότητα του Λιβάνου εδώ και δεκαετίες, είπε στον ιρανό πρέσβη στη Βηρυτό «δεν επιτρέπεται να φύγετε». Και προειδοποίησε τον πρόεδρο Ζοζέφ Αούν (μαρωνίτης, πρώην διοικητής του Λιβανέζικου Στρατού), ότι η απόφαση απέλασης του πρέσβη «δεν θα περάσει» και δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως προσωρινό ή αποδεκτό μέτρο υπό οποιεσδήποτε συνθήκες.
Η Χεζμπολά, η μεγαλύτερη πολιτική δύναμη του Λιβάνου, εξέδωσε την εξής ανακοίνωση:
Η Χεζμπολά καταδικάζει και απορρίπτει με τους πιο αυστηρούς όρους την απόφαση που εξέδωσε το υπουργείο Εξωτερικών του Λιβάνου, η οποία στερείται οποιασδήποτε νομικής βάσης, να ανακαλέσει την έγκριση της διαπίστευσης του ιρανού πρέσβη στον Λίβανο, Μοχάμεντ Ρεζά Σεϊμπανί, ανακηρύσσοντάς τον «persona non grata» και απαιτώντας την αποχώρησή του από το λιβανέζικο έδαφος. Πρόκειται για ένα ριψοκίνδυνο και καταδικαστέο βήμα που δεν εξυπηρετεί τα υπέρτατα εθνικά συμφέροντα του Λιβάνου, ούτε την κυριαρχία ή την εθνική ενότητά του, αλλά συνιστά πραξικόπημα εναντίον τους, σαφή υποταγή σε ξένες πιέσεις και εντολές και προφανή παραβίαση των εξουσιών του Προέδρου της Δημοκρατίας. Οι ασθενείς δικαιολογίες στις οποίες βασίστηκε αυτή η αυθαίρετη απόφαση, κατηγορώντας τον πρέσβη για παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις του Λιβάνου, επιβεβαιώνουν περαιτέρω ότι πρόκειται για κακόβουλη πολιτική απόφαση παροιμιώδους χαρακτήρα, χωρίς ελάχιστη σοφία και εθνική υπευθυνότητα.
Το ύποπτο αυτό μέτρο, που λαμβάνεται σε μία εξαιρετικά επικίνδυνη στιγμή, απαιτεί από τον Λίβανο, για να το αντιμετωπίσει, την αλληλεγγύη όλου του λαού του σε όλα τα πολιτικά, κομματικά, πολιτιστικά και κοινωνικά του στοιχεία, καθώς και μια ενιαία επίσημη στάση για να ενισχυθούν τα στοιχεία αμυντικής ικανότητας με στόχο την επιβολή εκεχειρίας στον «ισραηλινό» εχθρό και την υποχρεωτική αποχώρησή του από τα εδάφη που κατέχει. Ο υπουργός Εξωτερικών επιλέγει να ταυτιστεί με τη θέση που εξυπηρετεί μόνο τον σιωνιστή εχθρό με τα λόγια και τις πράξεις του, και δρα, είτε εσκεμμένα είτε ασυνείδητα, και ορμώμενος από ένα στενό και κακόβουλο κομματικό πνεύμα, για να αποδυναμώσει το λιβανέζικο κράτος και να το στερήσει από τα στοιχεία συνοχής που χρειάζεται σε αυτή την λεπτή και ευαίσθητη φάση. Προωθεί περαιτέρω παραχωρήσεις για να εξυπηρετήσει τον εχθρό, με στόχο να ανοίξει ο δρόμος για να τεθεί ολόκληρος ο Λίβανος υπό την αμερικανο-«ισραηλινή» κηδεμονία.
Αυτό που αυξάνει τον κίνδυνο και την τραχύτητα αυτής της απόφασης είναι ότι προέρχεται από τον ίδιο υπουργό που τηρεί απόλυτη σιωπή σχετικά με τις προφανείς αμερικανικές παρεμβάσεις στον Λίβανο και τις δηλώσεις των αξιωματούχων και απεσταλμένων του που προσέβαλαν τον Λίβανο και υποκίνησαν εναντίον του και εναντίον ενός θεμελιώδους στοιχείου εντός του. Αντιθέτως, επιδεικνύει τη δύναμή του ενώπιον του φιλικού κράτους που ποτέ δεν φειδόταν να στηρίξει και να βοηθήσει τον Λίβανο, που στάθηκε στο πλευρό του λαού του στις πιο σκοτεινές στιγμές και συνέβαλε στην ενίσχυση της ικανότητάς του να προστατεύει τη γη και τον λαό του, χωρίς ποτέ να παρεμβαίνει στις εσωτερικές του υποθέσεις ή να παραβιάζει την κυριαρχία του, αλλά διατηρώντας καλές και ισχυρές σχέσεις με τον Λίβανο.
Η Χεζμπολά θεωρεί αυτή την απόφαση μεγάλο εθνικό και στρατηγικό αμάρτημα που δεν υπηρετεί την εθνική ενότητα, αλλά αντίθετα ανοίγει τις πόρτες στη εσωτερική διχόνοια, βαθαίνει το εθνικό χάσμα και οδηγεί τη χώρα σε ένα εξαιρετικά επικίνδυνο μονοπάτι υποταγής, αδυναμίας και έκθεσης. Η Χεζμπολά καλεί τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον Πρωθυπουργό να απαιτήσουν από τον υπουργό Εξωτερικών, που πλέον στερείται εθνικής επάρκειας εξαιτίας της προτεραιότητας των κομματικών συμφερόντων έναντι του συμφέροντος του Λιβάνου, της ασφάλειάς του και της σταθερότητάς του, να ανακαλέσει άμεσα αυτή την απόφαση λόγω των επικίνδυνων συνεπειών της. Ο υπουργός και το κόμμα του πρέπει να ενεργήσουν με σοφία και μελετημένα, να συνειδητοποιήσουν τους κινδύνους που περιβάλλουν τον Λίβανο και να αντιληφθούν ότι η προστασία της κυριαρχίας του Λιβάνου δεν επιτυγχάνεται με υποταγή σε ξένες εντολές, ούτε με ανταγωνισμό προς ένα θεμελιώδες στοιχείο της πατρίδας ή με αντιπαράθεση των κρατών που στήριξαν τον Λίβανο και στάθηκαν στο πλευρό του, αλλά μέσω εθνικής αλληλεγγύης και αντιμετωπίζοντας τον μόνο πραγματικό εχθρό αυτής της χώρας, ο οποίος είναι ο σιωνιστής εχθρός.
