♦ Στο ντούκου
Ακούμε και διαβάζουμε τους διαλόγους ανάμεσα σε μέλη –ή μάλλον σε φερόμενα ως μέλη– συμμορίας του οργανωμένου εγκλήματος. Διαλόγους που προέρχονται από παρακολούθηση τηλεφωνικών συνδιαλέξεων που έκανε η ΕΥΠ. Και περνάμε στο ντούκου το γεγονός ότι η κακόφημη ΚΥΠ επισήμως αναμιγνύεται σε θέματα αρμοδιότητας της Αστυνομίας και μάλιστα πλήττοντας τον πυρήνα των ατομικών δικαιωμάτων, όπως είναι το απόρρητο της αλληλογραφίας. Υποτίθεται πως η ΕΥΠ είναι υπηρεσία αντικατασκοπίας που δεν εμπλέκεται σε εσωτερικές υποθέσεις. Φυσικά, πάντα μπλεκόταν (ας θυμηθούμε μόνο τον πράκτορα Κρυστάλλη), αλλά το κράτος και τα παπαγαλάκια του στα ΜΜΕ το είχαν κρυφό καμάρι. Τώρα, βγαίνουν και μας λένε ότι η ΕΥΠ έκανε όλες τις παρακολουθήσεις τηλεφώνων του Βλαστού και των υπόλοιπων. Και δεν βγαίνει κανείς να φωνάξει ότι η ΕΥΠ δεν νομιμοποιείται να κάνει παρακολουθήσεις που αφορούν εσωτερικές υποθέσεις. Πέρασε ως το πιο φυσικό πράγμα του κόσμου.
♦ Ρατσιστικό μέτωπο
«Κλείνω με μια αναφορά στη διάλυση του καταυλισμού στην Πάτρα. Αυτό, που είναι σαφές είναι ότι αυτός ο καταυλισμός δεν μπορούσε και δεν έπρεπε να υφίσταται. Αυτό γιατί οι μετανάστες ζούσαν εκεί σε άθλιες συνθήκες, πραγματικά απάνθρωπες συνθήκες, και ταυτόχρονα, ήταν ένας καταυλισμός σχεδόν μέσα στην πόλη και δημιουργούσε μεγάλα προβλήματα και στους πολίτες». Αυτά δήλωσε, χωρίς να ερωτηθεί, στους πολιτικούς συντάκτες ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπακωνσταντίνου, την περασμένη εβδομάδα. Στη συνέχεια, πέρασε σε κριτική προς την κυβέρνηση. Ομως, κι αυτή η κριτική ήταν ιδιαίτερα προσεκτική, χωρίς ψηλούς τόνους και χωρίς την παραμικρή εκτροπή προς θέσεις υπέρ των μεταναστών. Η κυβέρνηση απλώς κατηγορήθηκε ότι «δεν έχει ένα τέτοιο πλαίσιο μεταναστευτικής πολιτικής και, φαίνεται αυτό, κάθε φορά που κάνει μια ενέργεια, η οποία από μόνη της δεν είναι ικανή να αντιμετωπίσει το πρόβλημα».
Εχει διαμορφωθεί ένα ρατσιστικό μέτωπο από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ, το οποίο σηματοδοτήθηκε με το σύνθημα «μηδενική ανοχή στη λαθρομετανάστευση», που έριξε ο ίδιος ο Παπανδρέου.
♦ Το ψέμα ως προσόν
Η Φάνη Πάλλη-Πετραλιά, διαθέτοντας ένα είδος πολιτικού ακαταλόγιστου, έχει συνηθίσει να λέει τα πιο χοντρά ψέματα με το πιο φυσικό ύφος. Ξέρει ότι κανείς δεν θα δώσει ιδιαίτερη σημασία στα λεγόμενά της. Βγήκε, λοιπόν, την προηγούμενη εβδομάδα και δήλωσε ότι το ΙΚΑ θα παραμείνει ενιαίο, αλλά θα διαχωριστούν λειτουργικά οι κλάδοι υγείας και σύνταξης. Μάλιστα, η Υγεία θα περάσει σε μια νέα γενική διεύθυνση που θα δημιουργηθεί. Κι ενώ οι πάντες κατανόησαν για ποιο λόγο γίνεται αυτός ο διαχωρισμός, η Φάνη πήρε το πιο σοβαρό της ύφος (ναι, διαθέτει και απ’ αυτό) και δήλωσε: «Με τον διαχωρισμό αυτό των δύο βασικών πυλώνων ως προς τις υπηρεσίες της υγείας στοχεύουμε σε νέες υπηρεσίες υγείας του ΙΚΑ, ποιοτικότερες υπηρεσίες υγείας του ΙΚΑ από τις ήδη υπάρχουσες». Με τι λεφτά θα γίνει αυτό; Ούτε ρωτήθηκε ούτε απάντησε η κυρία υπουργός.
♦ Πινόκιο
Το ψέμα, βέβαια, δεν αποτελεί προσόν μόνο της Πετραλιά. Πάρτε για παράδειγμα τον Αβραμόπουλο, που ονειρεύεται και να διαδεχτεί τον Καραμανλή και να γίνει μια μέρα πρωθυπουργός. Πόσες φορές μέχρι τώρα δεν έχει ανακοινώσει ότι μέσα στο 2009 θα γίνουν 5.500 προσλήψεις νοσηλευτών για τα δημόσια νοσοκομεία που έχουν αδειάσει από προσωπικό; Βγήκε πριν από μερικές μέρες η συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΠΟΕΔΗΝ και κατήγγειλε, ότι υπάρχει έγκριση μόνο για 1.400 προσλήψεις νοσηλευτών, που είναι λιγότερες και από τις συνταξιοδοτήσεις του 2009. Δηλαδή, αντί να μειωθούν τα κενά θα αυξηθούν. Φυσικά, ο Αβραμόπουλος δεν τόλμησε να απαντήσει στην καταγγελία.
♦ Δυο μέτρα…
Ο υπουργός Δικαιοσύνης Ν. Δένδιας δεν έκανε δεκτή την παραίτηση του διευθυντή των Φυλακών Αγιάς από την υπηρεσία, μέχρι την ολοκλήρωση της Ενορκης Διοικητικής Εξέτασης και της προκαταρκτικής εξέτασης σε βάρος του, ανάλογα με τα αποτελέσματα των οποίων θα διενεργηθούν τα νόμιμα. Σωστή και επιβεβλημένη η στάση Δένδια, διότι ο δημοσιοϋπαλληλικός κώδικας προβλέπει συγκεκριμένα πράγματα για υπαλλήλους εν ενεργεία, ενώ όταν βγουν στη σύνταξη μια σειρά κυρώσεις δεν μπορούν να επιβληθούν. Ομως, για την περιβόητη προϊσταμένη της Διεύθυνσης Πολιτικής Γης του υπουργείου Γεωργίας, Στ. Μαντέλη, από τα χέρια της οποίας πέρασαν οι περισσότερες ρυθμίσεις για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, δεν ακολουθήθηκε η ίδια τακτική. Ενώ οι αποκαλύψεις για το σκάνδαλο αυτό βρίσκονταν στο φόρτε τους και ήταν περισσότερο από βέβαιο ότι η Μαντέλη θα καταστεί ύποπτη –αν όχι κατηγορούμενη– όχι μόνο δεν διατάχτηκε καμιά ΕΔΕ σε βάρος της, αλλά της επιτράπηκε να βγει στη σύνταξη. Ο καθένας μπορεί να καταλάβει το λόγο. Αλλωστε, ο Αρσένιος το είχε γράψει: η απόφαση ελήφθη σε υψηλό κυβερνητικό επίπεδο. Εκείνοι, λοιπόν, που ανέλαβαν διεκπεραιωτικό έργο έπρεπε να προστατευθούν.
♦ Δεκανίκι της κυβέρνησης
Το να έρχεται αντιπροσωπεία της Πανκινεζικής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων στη χώρα μας, με επικεφαλής την κινέζα… Παναγόπουλο, Σουν Τσουλάν, και να συναντιέται με την υπουργό Εργασίας Φάνη Πάλλη-Πετραλιά δεν είναι παράξενο. Κρατικοί υπάλληλοι είναι αυτοί οι συνδικαλιστές στην Κίνα, άριστες σχέσεις έχει το ελληνικό αστικό κράτος με το κινέζικο ιμπεριαλιστικό κράτος (ιδιαίτερα μετά την πώληση του λιμανιού του Πειραιά στην κινέζικη Cosco), δεν αποτελεί είδηση επομένως η επίσκεψη των κινέζων συνδικαλιστών στην αρμόδια υπουργό. Είναι μια τυπική διπλωματική κίνηση ανάμεσα σε κρατικούς αξιωματούχους.
Τι γύρευε, όμως, ο βουλευτής του Περισσού και γενικός γραμματέας της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας, Γιώργος Μαυρίκος, να συνοδεύει την κινέζικη αντιπροσωπεία;
Αν περιμέναμε από το «Ριζοσπάστη» την είδηση δεν θα τη μαθαίναμε ποτέ. Με σεμνότητα και ταπεινότητα την έκαναν γαργάρα. Η Φάνη, όμως, εξέδωσε δελτίο Τύπου, το οποίο περιλάμβανε τη δήλωση τη δική της και του Μαυρίκου. Ο οποίος Μαυρίκος δήλωσε ότι «συζήτησαν με την κυρία υπουργό εκ μέρους της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας τα ζητήματα που σχετίζονται με την οικονομική κρίση και τις συνέπειες της». Και τι ακριβώς είπαν; «Οτι σε όλο τον κόσμο τα προβλήματα είναι μεγάλα για την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα με πρώτο το μεγάλο θέμα της ανεργίας και της φτώχιας», ότι «τα θέματα των οικονομικών μεταναστών πρέπει να αντιμετωπιστούν από την οπτική του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος» και ότι «πραγματικά υπάρχουν σοβαρά προβλήματα που χρήζουν ουσιαστικής αντιμετώπισης για την επιβίωση των λαϊκών στρωμάτων και των εργαζομένων».
Κριτική στην κυβέρνηση; Θ’ αστειεύεστε, βέβαια. Παρουσία της υπουργού και της κινέζας συντρόφισσας Σουν Τσουλάν δεν επιτρέπεται να γίνεται κριτική. Το πρωτόκολλο επιβάλλει συγκεκριμένη στάση. Αν ρωτήσετε για ποιο λόγο πήγε και ο Μαυρίκος μαζί με τους Κινέζους στην Πετραλιά, θα απαντήσουμε ότι οι Κινέζοι χώνουν τα φράγκα, γι’ αυτό και δεν σηκώνουν τσαλιμάκια. Αυτοί ήρθαν εδώ για να κάνουν κρατική πολιτική, το κινέζικο κράτος κάνει μπίζνες με την κυβέρνηση Καραμανλή κι ο Περισσός οφείλει να καταπίνει τη ντροπή και να λειτουργεί σαν δεκανίκι της κυβέρνησης.
♦ Γενικώς ανησυχών
Τσίπρας, Λαφαζάνης και Στρατούλης επισκέφτηκαν την Πετραλιά και αφού συζήτησαν «εφ’ όλης της ύλης», όπως δήλωσε η Φάνη με τα σπαρταριστά ελληνικά της, στήθηκαν για δηλώσεις. Είπε η Φάνη τα δικά της, είπε και ο Αλέξης τα δικά του, τα οποία και παρουσιάζουν δημοσιογραφικό ενδιαφέρον. Διότι ο Αλέξης ανησυχεί. Ανησυχεί γενικώς. Μόνο ανησυχεί. Ούτε αγανακτεί, ούτε οργίζεται, ούτε καταγγέλλει. Καθήσαμε και μετρήσαμε ότι κάθε φορά που ήθελε να περιγράψει ένα πρόβλημα, απ’ αυτά που αποτελούν βραχνά για τους εργαζόμενους, αυτός «εξέφραζε την ανησυχία τους». Εξι φορές είπε τη φράση. Λες και κόλλησε η βελόνα.
♦ Κακή εποχή για τη νεολαία
Αντί στο δάσος να παίζει με τους συνομήλικούς του
κάθεται ο μικρός μου γιος σκυμμένος πάνω απ’ τα βιβλία
και πιο πολύ του αρέσει να διαβάζει
για τις κομπίνες των λεφτάδων
και τις σφαγές των στρατηγών.
Καθώς διαβάζει τη φράση ,ότι οι νόμοι μας
εξ ίσου απαγορεύουν σε φτωχούς και πλούσιους κάτω
από τα γεφύρια να κοιμούνται
ακούω το ευτυχισμένο του γέλιο.
Οταν ανακαλύπτει ότι ενός βιβλίου ο συγγραφέας
πουλημένος είναι
το νεαρό του μέτωπο φωτίζεται. Απ’ τη μεριά μου
το επιδοκιμάζω, κι όμως θα ‘θελα να μπορούσα
μια εποχή κατάλληλη για τη νεολαία να του προσφέρω
που σ’ αυτήν στο δάσος θα πήγαινε να παίξει με τους συνομήλικούς του.
Μπέρτολτ Μπρεχτ
