ΚΟΝΤΡΕΣ

Στην αρχή, όλοι αισθάνθηκαν ανακούφιση που ο Περισσός ανέλαβε να περιφρουρήσει τη Βουλή. Ο κόσμος ήταν εξοργισμένος και όλοι φοβούνταν ότι μπορεί τα επεισόδια να έπαιρναν μεγάλη έκταση. Μετά, όταν διαπίστωσαν ότι ο Περισσός δεν υπήρξε και τόσο αποτελεσματικός (γι’ αυτό και χρειάστηκε να επέμβουν τα ΜΑΤ, με αποτέλεσμα έναν νεκρό από τη μεριά του Περισσού), άρχισαν να γυρίζουν την πλάκα και να ψέγουν την κυβέρνηση επειδή αδρανοποίησε την Αστυνομία. Το παιχνίδι αυτό το έπαιξε η ΝΔ και πιο απροκάλυπτα το ΛΑΟΣ. Το ‘παιξαν, όμως, και τα ρετάλια του «εκσυγχρονισμού» στο ΠΑΣΟΚ, που είχαν και ένα δικό τους λόγο να θέλουν να «τσαλακώσουν» τον Παπουτσή. «Δεν είναι δουλειά της περιφρούρησης του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ η αντιμετώπιση των κουκουλοφόρων στις πορείες», έγραψε ο Ν. Μπίστης στο «Εθνος». Ο δε Σ. Πολυμίλης στο «Βήμα» έγραψε ότι κακώς έγινε το κομπρεμί με τον Περισσό, γιατί είναι αυτός «που σε κάθε περίπτωση απεργιών ή κοινωνικών συγκρούσεων νομιμοποιεί την άσκηση βίας».
 

Είναι και αγνώμονες τελικά μερικοί από το αστικό στρατόπεδο. Αντί ν’ αναγνωρίσουν τις υπηρεσίες του Περισσού, του τη βγαίνουν από τα δεξιά.

 

«Αυξημένη πλειοψηφία για την επικύρωση της συμφωνίας και αν χρειαστεί προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία», πρότεινε ο Κ. Σκανδαλίδης, από τη συχνότητα του «Real Fm», αφού προηγουμένως μίλησε για κυβέρνηση «εθνικής ενότητας». Ο Λοβέρδος φωτογράφισε μια κυβέρνηση συνεργασίας ως προτιμότερη από τις εκλογές. Συναίνεση τύπου «Πορτογαλίας και Ισπανίας», ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ ζήτησε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Χρ. Πρωτόπαππας, μιλώντας στην κρατική τηλεόραση. Σε επίθεση στον Παπανδρέου και στον Σαμαρά, γιατί δεν «συνεργάζονται για τη σωτηρία της χώρας», προχώρησε ο Ανδρουλάκης, που δήλωσε ότι είναι «φιλοξενούμενος στο ΠΑΣΟΚ». Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ παρήλασαν από την εκπομπή του Πρετεντέρη ζητώντας άλλος εκλογές, άλλος κυβέρνηση συνεργασίας, άλλος το κοντό του και άλλος το μακρύ του. Δεν μπορούμε να ψηφίσουμε μόνοι μας άλλα μέτρα, έλεγε άλλος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στη ραδιοφωνική εκπομπή του Χατζηνικολάου την Τρίτη, προεξοφλώντας ότι θα υπάρξουν και άλλα μέτρα.
 

Είναι φανερό ότι στο κυβερνητικό στρατόπεδο επικρατεί πανικός. Κι αυτός ο πανικός βγαίνει προς τα έξω, παίρνοντας τη μορφή πολιτικών προτάσεων, γιατί απλούστατα κανένας δεν «μαζεύει» την κατάσταση. Δεν τη «μαζεύει» πρωτίστως ο Παπανδρέου που έχει εξαφανιστεί από το προσκήνιο και τα έχει αναθέσει όλα στον Βενιζέλο. Το πιθανότερο είναι ο Παπανδρέου να πάει σε εκλογές, αφού πρώτα φροντίσει να υπογράψει τη νέα δανειακή σύμβαση με την τρόικα, αλυσοδένοντας τη χώρα.

 

Χρειάστηκε να προηγηθούν δημοσιεύματα των κυπριακών εφημερίδων για άσκηση του Ισραήλ σε συνεργασία με την Κύπρο στην Ανατολική Μεσόγειο, για να βγει ο υπουργός Αμυνας της κυβέρνησης Χριστόφια και να επιβεβαιώσει ότι έξι ισραηλινά ελικόπτερα προσγειώθηκαν την περασμένη Κυριακή στο αεροδρόμιο της Λάρνακας για ανεφοδιασμό «κατόπιν έγκρισης από τις αρμόδιες αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας».
 

Είναι προφανές ότι υπήρξε κοινή άσκηση. Δεν ξέμειναν από καύ-σιμα τα ισραηλινά ελικόπτερα και ζήτησαν άδεια να ανεφοδια-    στούν στη Λάρνακα, μέρος του σενάριου της άσκησης ήταν ο ανεφοδιασμός.
 

Η κυβέρνηση Χριστόφια το κατάφερε κι αυτό. Ακολουθώντας κοινή γραμμή με την κυβέρνηση Παπανδρέου, προχωρά και σε στρατιωτική συνεργασία με το σιωνιστικό κράτος. Μια συνεργασία για την οποία δεν χρειάζεται να γράψουμε τίποτ’ άλλο. Απλά να σημειώσουμε, ότι Περισσός και ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ κάνουν και πάλι το κορόιδο για την αισχρή φιλοϊμπεριαλιστική πολιτική του «συντρόφου» Χριστόφια.

 

«Ευρεία σύμπτωση απόψεων» διαπιστώθηκε σε συνάντηση του διαγραφέντα βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Β. Οικονόμου με την ηγεσία της ΔΗΜΑΡ γι’ αυτό και αποφασίστηκε «ο διάλογος να συνεχιστεί για να διερευνηθεί η δυνατότητα γενικότερης συμπόρευσης της Δημοκρατικής Αριστεράς και των Ελεύθερων Πολιτών». Επισημοποιήθηκαν έτσι οι πληροφορίες πως ο εκ των συνιδρυτών του «Αρματος Πολιτών» οδεύ-ει προς εκλογική συνεργασία με το μόρφωμα του Κουβέλη. Ο έτερος Καππαδόκης, ο Γ. Δημαράς, οδεύει προς συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ. Εκεί θα ξαναβρεί τα υπολείμματα του ΔΗΚΚΙ, στο οποίο ανήκε και είχε εκλεγεί βουλευτής, μέχρι που το εγκατέλειψε για να πάει στο ΠΑΣΟΚ και να ξαναεκλεγεί βουλευτής.
 

Ολ’ αυτά τα σούρτα-φέρτα δείχνουν ότι άνθρωποι σαν τον Δημαρά, τον Οικονόμου, τον Κουρουμπλή (ο οποίος επίσης «ερωτοτροπεί» με τον ΣΥΡΙΖΑ) δεν έχουν παρά τις προσωπικές τους στρατηγικές. Να ξαναεκλεγούν βουλευτές θέλουν. Κι όταν διαφοροποιήθηκαν από το Μνημόνιο (παρών ψήφισαν), πάλι τις προσωπικές τους καριέρες είχαν κατά νου. Αν δεν τους διέγραφε ο Παπανδρέου, θα παρέμεναν στο ΠΑΣΟΚ. Από τη στιγμή που τους διέγραψε άρχισαν να «ψάχνονται» για νέα στέγη που θα τους οδηγήσει στη Βουλή και μετά τις επόμενες εκλογές.

 

Στηρίγματα στους άλλους εργατοπατέρες αναζητά το ΠΑΜΕ, τους οποίους κατά τα άλλα καταγγέλλει για προδοσία κ.λπ. κ.λπ. Κι αυτοί δεν του χαλάνε το χατήρι. Υπογράφουν ψηφίσματα, βάζοντας μέσα και τη δική τους σάλτσα. Οπως για παράδειγμα η ΑΔΕΔΥ, που σε ψήφισμά της «καταγγέλλει την οργανωμένη, δολοφονική επίθεση εναντίον της διαδήλωσης του ΠΑΜΕ αλλά και της ΓΣΕΕ–ΑΔΕΔΥ στο Σύνταγμα». Ομως, ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ ούτε καμιά συγκέντρωση είχαν ούτε καμιά επίθεση δέχτηκαν. Υπό άλλες συνθήκες, οι άνθρωποι του Περισσού δεν θα δέχονταν μια τέτοια προσθήκη στο ψήφισμά τους. Κάτω από την ανάγκη να ξεφύγουν από τη δύσκολη θέση, όμως, το δέχονται κι αυτό συμμαχώντας με τους υποτιθέμενους εχθρούς τους, τους οποίους βεβαίως είχαν αποκλείσει από το Σύνταγμα, περιορίζοντάς τους στους κάτω από την πλατεία δρόμους.

 

Α, όλα κι όλα, «το ΚΚΕ θεωρεί ότι είναι αναφαίρετο δικαίωμα όλων και των φιλάθλων στα γήπεδα να έχουν πολιτικά συνθήματα και αιτήματα και είναι απαράδεκτη οποιαδήποτε απαγόρευση. Είναι άλλο ζήτημα η συμφωνία ή η διαφωνία με αυτά». Ταυτόχρονα, όμως, προειδοποιεί τους οργανωμένους οπαδούς να απομονώσουν τις ομάδες «που χρησιμοποιούνται ως δύναμη κρούσης από παρακρατικούς – ασφαλίτικους μηχανισμούς κατά του εργατικού λαϊκού κινήματος, του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ». Διότι «αυτές οι ομάδες εμφανίζονται από γήπεδο σε γήπεδο και από ομάδα σε ομάδα, είτε με ακροδεξιά εθνικιστικά συνθήματα, είτε αναρχικά, παριστάνοντας ότι είναι γενικά ενάντια στο σύστημα», ενώ η αλήθεια είναι ότι «εμφανίζονται ως ιδεολόγοι για να καλύπτουν την ύποπτη προβοκατόρικη και δολοφονική δράση τους».
 

Οι οργανωμένοι οπαδοί δεν τρώνε κουτόχορτο. Εκείνοι που γράφουν πανό και φωνάζουν συνθήματα όπως αυτά που εμφανίστηκαν/ακούστηκαν την περασμένη Κυριακή σε αρκετά γήπεδα έχουν φροντίσει μόνοι τους ν’ απομονώσουν τους φασίστες. Κι όταν ο Περισσός ταυτίζει προβοκατόρικα φασίστες και αναρχικούς, το μόνο που καταφέρνει είναι ν’ απομονώνεται απ’ αυτό το κομμάτι της νεολαίας, που αποτελείται στην πλειοψηφία του από εργαζόμενους, φοιτητές και μαθητές.

 

«Τη Φερνάντες στήριξε κριτικά και το ΚΚ Αργεντινής, που βρίσκεται στη γραμμή του λιγότερου κακού». Ετσι, σεμνά-σεμνά και χωρίς επικριτικά σχόλια παρουσίασε ο «Ριζοσπάστης» (25.11.11) την υποστήριξη που έδωσε το αδελφό του κόμμα στη σοσιαλδημοκράτισσα Κίρχνερ, που ξανασάρωσε στις προεδρικές εκλογές της Αργεντινής. Γιατί, ρε παιδιά, ντρέπεστε να μας πείτε μερικά πράγματα περισσότερα για την πολιτική του αδελφού κόμματός σας στην Αργεντινή, που στηρίζει… κριτικά τη σοσιαλδημοκρατία; Μήπως αυτό το «κριτικά» μπορείτε να μας το εξηγήσετε λίγο;

 

«Λυπάμαι για αυτή την απόφαση. Από τη δική μου τη μεριά θέλω να δηλώσω ότι ήμουν και είμαι ΠΑΣΟΚ και έχω στηρίξει με όλες μου τις δυνάμεις την κυβέρνηση». Χαμηλών τόνων η δήλωση Κατσέλη, μετά τη διαγραφή της από την ΚΟ του ΠΑΣΟΚ, και δικαιολογημένο το παράπονό της. Τόσα και τόσα έχει ψηφίσει ως υπουργός και ως βουλευτίνα. Και το τελευταίο πολυνομοσχέδιο το ψήφισε, επίσης. Ενα άρθρο δεν ψήφισε, χωρίς μάλιστα να υπάρχει κίνδυνος αυτό να μην περάσει.
 

Με τη συγκεκριμένη δήλωσή της, που σε τίποτα δεν θυμίζει τις δηλώσεις των άλλων Πασόκων όταν τους διέγραφε ο Παπανδρέου, η Κατσέλη χαράζει ρότα σύμπλευσης με το ΠΑΣΟΚ και επιστροφής σ’ αυτό στις επόμενες εκλογές. Το αν θα το καταφέρει είναι άλλο ζήτημα. Κανένας δεν το ξέρει αυτό. Η ίδια, όμως, ξέρει ότι οι φίλοι της οι εργατοπατέρες θα τη στηρίξουν και θα πιέσουν για την επιστροφή της στο ΠΑΣΟΚ.