Πάει, χάλασε ο κόσμος. Ο Μπαϊρακτάρης, το σύμβολο της αντίστασης, ο χώρος από τον οποίο ο Καραμανλής ο νεότερος κήρυξε τον μέχρις εσχάτων πόλεμο κατά των νταβατζήδων, με την κοιλιά τίγκα στο κεμπάπ και τα δάχτυλα πήχτρα στη λίγδα, μετατράπηκε σε χώρο οχλοκρατικών εκδηλώσεων. Ιδού πώς έχουν τα γεγονότα. Ο βουλευτής Τζαβάρας πέρασε μια τρομάρα. Μες στη μαύρη νύχτα και με τους διαδηλωτές να έχουν αποκλείσει το κτίριο της Βουλής, δραπέτευσε ακροποδικτί μέσω του εθνικού κήπου, με τους πυροσβέστες να καθοδηγούν τα βήματά του με κλεφτοφάναρα. Πήρε ταξί (ο έξυπνος βουλευτής δεν μπαίνει στην κουρσάρα μέρες που ‘ναι) και τράβηξε για του Μπαϊρακτάρη. Ο τρόμος του ‘χε φέρει μια λιγούρα κι ήθελε να ρίξει κάτι στο στομάχι του. Εκανε το λάθος να θεωρήσει πως δεν θα τον γνώριζε κανείς (η λιγούρα είναι πάντα κακός σύμβουλος), πλην όμως κάποιος τον γνώρισε, έμπηξε μια φωνή και το κακό δεν άργησε να συμβεί. Κάτι ντομάτες, κάτι ψωμιά, κάτι υπολείμματα από κεμπάπ απέκτησαν φτερά κι ο βουλευτής έγινε Λούης, παρά τα κιλά του. (Η πληροφορία ότι τρέχοντας πρόλαβε να φωνάξει «στείλτε μου την παραγγελία στο σπίτι» δεν κατέστη δυνατόν να διασταυρωθεί).
ΥΓ: Προς τι ο θόρυβος για το κάζο της Κέρκυρας; Η κα Νταλάρα, η κα Ζήση, η κα Γκερέκου, ο κ. Δένδιας κατάγονται από νησί και ξέρουν από βαρκάδα…
