Καπιταλιστικής κρίσης συνέχεια
Επειδή θα μασταπ ρήξουν οι… μπατριώτες: «Οταν κανείς έχει υπ’ όψιν του το τι έγινε κατά το διάστημα του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνος από την άρχουσαν τάξιν και το τι επακολούθησε κατόπιν, εξάγει το συμπέρασμα, που το επικυρώνουν τα αδιάψευστα γεγονότα, ότι η Επανάστασις του 1821 επροδόθη, όχι μόνον από τους κοτζαμπάσηδες και Φαναριώτες, αλλά και από τους αστούς. Αυτή είναι η μόνη και όλη η αλήθεια».
«Ο δεσπότης Π. Πατρών αποκαλεί τον Παπαφλέσσαν “εξωλέστατον και απατεώνα” (Βλ. Απομνημονεύματα (1900), σ. 23)».
Τα δύο αποσπάσματα από:
Γιάννη Κορδάτου, «Η κοινωνική σημασία της ελληνικής επαναστάσεως του 1821»
> «Αφού το ράσον τούτο εφόρεσα,/ πλέον τινά ζυγόν δεν εγνώρισα./ Δύο ποθών, ναι, μα τας εικόνας,/ άσπρα πολλά και καλάς κοκκώνας./ Περί της Ελλάδος, που λέτε,/ δεν με μέλει κι ας τυραννιέται./ Μ’ αν βαστάζη χωρίς να στενάζη,/ όλας τας αμαρτίας ευγάζη./ Ημείς πάντα ξομολογούμεν/ και ψυχικά τους νουθετούμεν./ Πίστιν να έχουν στον Βασιλέα/ και σέβας εις τον Αρχιερέα./ Στον Τούρκον τ’ άσπρα να μη λυπούνται,/ τότε γαρ των ψυχών ωφελούνται… / Αυτοί άρχισαν να παρακούσι/ και όλοι ελευθερίαν φρονούσι./ Διά τούτο και ημείς συμφωνούμεν, / ομού με Τούρκους τους βαρβαρούμεν. [«Ρωσοαγγλογάλλος», Μεταξύ άλλων και στο βιβλίο του Γ. Κορδάτου «Η κοινωνική σημασία….», σελίδες 102-103. Γλωσσάρι: άσπρα = λεφτά, κοκκώνα = κορίτσι της αριστοκρατίας, Αυτοί = οι Ελληνες, βαρβαρούμεν = κακομεταχειριζόμαστε].
> «Υπάλληλοι και καταστηματάρχες στην απεργία της Δευτέρας ενάντια στο εξοντωτικό ωράριο» – ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 26/2/1977.
> «Υπάλληλοι, καταστηματάρχες απεργούν – κλειστά αύριο» – ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 27/2/1977.
> «Μεγάλη επιτυχία σημείωσε η 24ωρη απεργία υπαλλήλων και καταστηματαρχών» – ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 1/3/1977.
> «Τόσο… όσο… έχουν δημιουργήσει δικαιολογημένα σε ένα βαθμό μια ανησυχία και ανασφάλεια ιδιαίτερα στους κατοίκους του Εβρου. Αν συνυπολογίσουμε και την προβολή ειδήσεων εντός και εκτός εισαγωγικών για άνοιγμα των φυλακών της Τουρκίας και αποστολή εγκληματιών, αλλά και ότι το 95% από τους πρόσφυγες και μετανάστες δεν είναι πρόσφυγες, ενισχύουν παραπάνω αυτό το φόβο». ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ παραλήρημα του Δημήτρη Παπατολίδη, μέλος του «Κ»ΚΕ και γραμματέα επιτροπής περιοχής ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης του ίδιου κόμματος (βλ. άρθρο με τον τίτλο «Η σύνθετη κατάσταση στον Εβρο», alt.gr/gia-tin-katastasi-sta-chersaia-synora./. Οι εντός εισαγωγικών ειδήσεις (που υιοθετεί το στέλεχος του Περισσού) είναι πρακτική αυτού του καιρού των φασιστικών σκουληκιών που βγήκαν από τις τρύπες τους! Ο Περισσός (εδώ και πολλά χρόνια) είναι ένα κόμμα ΑΝΤΙΔΡ-ΑΣΤΙΚΟ.
> «…όπου σωστά το ΠΑΜΕ και άλλες ταξικές δυνάμεις…» – pandiera.gr/μια-οφειλόμενη-απάντηση-στο-παμε-για-τ/. Οταν ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ έχεις αποφασίσει με ποιους θα πας και ΠΟΙΟΥΣ Θ’ ΑΦΗΣΕΙΣ…
> Την εποχή, λοιπόν, που ο Περισσός (μέσω ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ, 1977) υιοθετούσε την (εδαΐτικη) πολιτική του «αφέντες – δούλοι, ένα κουβάρι γίναμε ούλοι», ο… σύντροφός (του) Ε. Μπερλινγκουέρ υιοθετούσε την… αριστερή λιτότητα [βλέπε Enrico Berlinguer, «Austerita occasione per transformare l’ Itala – Le conclusion al convegno degli intelletuali (Roma, 15/1/1977) e alla assemblea degli operari communist (Milano, 30/1/1977)»: Δηλαδή, «Η λιτότητα (είναι) ευκαιρία να αλλάξουμε την Ιταλία»].
> «Στις 11 Μαρτίου 1977, η υπό κομμουνιστική καθοδήγηση κυβέρνηση (;) της Μπολόνια έστειλε την αστυνομία με εντολή να μπει στο πανεπιστήμιο της πόλης για να πατάξει τις διαμαρτυρίες των φοιτητών, σπάζοντας ένα πρωτόκολλο αιώνων που έδινε αυτονομία στο παλαιό ίδρυμα». Πηγή: jacobinmag.com/2015/12italian-communist-party-red-bologna-march-1977/.
> Εκείνες τις ημέρες ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ (13/3/1977) έβλεπε: «Η κρατική φροντίδα στους σεισμόπληκτους της Ρουμανίας – Ο σοσιαλιστικός ανθρωπισμός στην πλήρη του έκφραση» – πρώτη σελίδα.
> Οικονομικό το θέμα του ανοίγματος ξερονησιών – τόπων εξορίας για πρόσφυγες και μετανάστες κατά τον καθηγητή κ. Γ. Μαργαρίτη (συνέντευξη στον 98,4 fm).
> ΕΚΦΑΣΙΖΟΜΕΘΑ (ο πληθυντικός για όσους έχουν μπει σ’ αυτό το χώρο και χορό…).
> Ο Κούλης (μας) παίρνει μέτρα για τον κορωνοϊό.
> Italia – societa aperta.
> Μόνο τα «πρωτόκολλα ασφαλείας» θα τηρήσουν οι βιομηχανίες στην Ιταλία (βλέπε διάγγελμα Τζουζέπε Κόντε, 11/3/2020). Αυτορρύθμιση…
> Η (μελετώμενη…) «εξ αποστάσεως διδασκαλία».
> Το μηταράκι.
> Και το μητσοτάκι.
> Ο κορωνοϊός του NOOR-1.
> Χρηματιστήριο: βουτιές και… άνοδοι.
> Ιταλία: Μιλάνο – Ρώμη, κόστος 1.200 ευρώ.
> Ιράκ: ρουκέτες κατά βάσης με αμερικανούς στρατιώτες.
> Θάνατος – θάνατος – θάνατος, πουλάει – πουλάει – φοβίζει.
> Μακρόν και… χαλαρός για τον κορονοϊό.
> «Ανάσα» από τις διαδηλώσεις.
> Ο αγριανθρωπισμός της Εκκλησίας.
> Να χάσουν το μπαγιόκο;
> Δεν ορρωδούν προ ουδενός.
> Ενώ εμείς (όχι όλοι…) πνιγόμαστε, το χρηματιστήριο ανασαίνει.
> Οι σιωνιστές συνεχίζουν τη σφαγή των Παλαιστινίων.
> «Οι ελλείψεις ήταν ήδη μεγάλες» – Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ, 11/3/2020. Ομολογίες…
> «Φόβοι τραπεζών για νέα γενιά κόκκινων δανείων» – Φοβούνται. Οι τράπεζες. Που ανά τακτά χρονικά διαστήματα τις «μπουκώνουνε» οι κυβερνήσεις με χρήμα.
> «Ζωτικό πολιτικό χώρο αναζητεί το ΚΙΝΑΛ» – μικρο-Lebensraum…
> Μούγκα για τις δύο δολοφονίες μεταναστών – προσφύγων στον Εβρο.
> Ο Στουρνάρας στην Φρανκφούρτη.
> kathimerini.gr: «Κορωνοϊός: Στον «αέρα» οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα.
> Η διάγνωση του Κραουνάκη για τον κορονοϊό.
> Ο αγιασμός του Αμβρόσιου.
> «Αγιασμός» = potion magique…
> Το «Εγκώμιο των συνόρων» του Τ. Θεοδωρόπουλου στην kathimerini.gr, 8/3/2020.
> Η «παρέμβαση» του Φ. Φραγκούλη για τον φράχτη στον Εβρο.
> Η «βαρυσήμαντη» δήλωση Κικίλια.
> Τα χάχανα και το φτύσιμο.
> Η σύνταξη στα 68.
> Λίαν συντόμως στα 71…
> Και βάλε.
> Σαν τους «Μοιραίους» του Βάρναλη.
> Ο κορονοϊός και ο τουρισμός.
> «Αρχιεπίσκοπος Κύπρου: Υπάρχουν άρρηκτοι πνευματικοί και ιστορικοί δεσμοί με το Φανάρι».
> Ναι! Ναι! Το Φανάρι που ΑΝΤΙΤΑΧΘΗΚΕ και ΠΟΛΕΜΗΣΕ την επανάσταση του 1821 στην Ελλάδα ως εξάρτημα του σουλτάνου.
> Με τα φασισταριά στον Εβρο η Ιερά Επαρχιακή Σύνοδος της Εκκλησίας της Κρήτης (βλέπε σχετική ανακοίνωση).
> Η Ούρσουλα (που δε θα ‘ρθει).
> Ούρσουλα, για σένα θ’ ανέβω στα Μετέωρα, για χάρη σου θα φάω τον αγλέορα.
> Η επαναλειτουργία επιχειρήσεων και υπηρεσιών στη Γουχάν.
> Και τώρα yok το Μέγαρο. (Στο σπίτι με τον… παίδαρο).
> Και βέβαια, η κατακλείδα: η ατομική ευθύνη για τον κορονοϊό.
> Κοινώς, μπαρμπούτσαλα.
> Υπάρχουν κι άλλες εκφράσεις…
Βασίλης
