Μεταξύ άλλων ΚΑΙ κοινοβουλευτικός κρετινισμός
Πονάνε και δακρύζουνε ΑΝΕΛ και Συριζαίοι,
μας εγαμήσαν τη ζωή με και με δίχως σάλιο,
τίναι τα μέτρα τους βαριά, οκάδες μα και τόνους
κρατάνε το μαστίγιο, οι ξοφλημένοι αφέντες
Ψήφισε κι εσύ ένα Μνημόνιο: ΜΠΟΡΕΙΣ!
Κινεζοποίηση βαριά στη νεοαποικία
> Το β! ΕΣΠΑ ή τη βέσπα;
> Ιδού η απορία.
> Βαλβίδες Εκτόνωσης Πιέσεων.
> Ιδανική ατομικότητα εις το διηνεκές.
> Okay, just a little pinpick.
> To become comfortably numb.
> Τις πληβειακές μάζες της Μέσης Ανατολής τις παίρνει κανείς υπόψη;
> My home is my castle.
> Ωστε έτσι, ε;
> Κι εκεί που (νομίζεις ότι) κάθεσαι αμέριμνος
> μπαμ! και κάτω.
> Ζόρια.
> Μπορεί.
> «Τυνησία – νεκρός διαδηλωτής από αστυνομικά πυρά» (Ριζοσπάστης, 23/5/2017). Εελα! Κάνουν τέτοια οι «εργαζόμενοι» στα σώματα ασφαλείας;
> «Μνημόνια και αφεντικά» (Ριζοσπάστης, 19/5/2017). Τς, τς, οποίος λαϊκισμός…
> «Να αρχίσουν πιο δυναμικοί αγώνες» – Δ. Κουτσούμπας στον ΑΝΤΕΝΑ. Ακόμα και με κίνδυνο να πέσει ένα τόσο δα μικρό, κούτσικο πετραδάκι σε παραπλήσια τζαμαρία;
> Χαμογελαστοί Κατρούγκαλος και Αχτσιόγλου παρότι «περισσότερα χρόνια δουλειάς και συντάξεις στο μισό». Καθάρματα.
> Κατά πως φαίνεται έχει δίκιο ο Καταλειφός όταν δηλώνει ότι «ο Πίντερ θέτει ερωτήματα, δεν απαντά».
> Κάτι με τις βούρτσες μπέρδεψε ο συντάκτης του ΒΗΜΑΤΟΣ Γ. Ζουμπουλάκης. (https://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=881321). Ατυχέστατη σύγκριση σκηνοθετών όπως ο Αντονιόνι, ο φον Τρίερ, ο Χάνεκε με τον Λάνθιμο.
> Bloopers…
> Δημοπρασίες παραλιών: θα μείνουμε με την παραλία στο χέρι…
> «Ενας – ένας οι ποιητές βρυκολακιάζουν» (Μ. Μέσκος, Μεταμορφώσεις, 1995).
> Και τι να πεις
αγγίζοντας
το χνούδι
μιας αγκαλιάς
την άνοιξη;
> Δεν πα να παραιτούνται από τον Συριζα: συνυπεύθυνοι είναι ΟΛΟΙ τους.
> Αναγνώριση Παλαιστίνης; Νon, απαντά ο Macron (για να μην ξεχνιόμαστε).
> R. Gallagher: Bullfrog Blues.
> «Η στάση ενός πολιτικού κόμματος μπροστά στα λάθη του είναι ένα από τα σπουδαιότερα και ασφαλέστερα κριτήρια για τη σοβαρότητα του κόμματος και για την εκπλήρωση στην πράξη των υποχρεώσεών του απέναντι στην τάξη του και τις εργαζόμενες μάζες. Να αναγνωρίζει ανοιχτά το λάθος του, να βρίσκει τις αιτίες του, να αναλύει την κατάσταση που το γέννησε, να εξετάζει προσεχτικά τα μέσα της διόρθωσης του λάθους, αυτό είναι το χαρακτηριστικό του σοβαρού κόμματος, αυτό θα πει εκπλήρωση των υποχρεώσεών του, αυτό θα πει διαπαιδαγώγηση και μόρφωση της τάξης του και έπειτα της μάζας».
> Ποδοσφαιρική Ομάδα Μακρονήσου.
> Αριθμό ρεκόρ (τα 3/5 των φτωχών) σημείωσε η φτώχεια σε νοικοκυριά με τουλάχιστον ένα εργαζόμενο μέλος (Μελέτη Πανεπιστημίου Κάρντιφ).
> Peace + Love – Manchester: Στηρίζοντας τον βρετανικό λέοντα – ιμπεριαλισμό.
> «Γνωρίζαμε από καιρό ότι θα συνέβαινε κάτι τέτοιο, όχι ακριβώς με αυτόν τον τρόπο. Δεν πρόκειται να το καταλάβουμε ποτέ και θα ήταν μάταιος κόπος το να προσπαθήσουμε» (από τον Independent). Συν: «Η επίθεση στην Αρένα του Μάντσεστερ είναι το απαίσιο τίμημα που πληρώνουμε για την ελευθερία της ευρωπαϊκής δημοκρατίας».
> Workhouses: Αγγλία και Τσαρλς Ντίκενς.
> Λοιπόν, αν δεν φαινόταν αστείο θα ήταν… βίτσιο: ο «βόρειος τομέας Αττικής» του Περισσού (Κομματική Οργάνωση Βόρειου Τομέα Αττικής) το παίζει… Σιδηρόπουλος: δεν είμαι με κανένα. Αυτό που «ξεχνάει» είναι ότι οι ορδές του γατούλη αλωνίζουν τα τρία τελευταία χρόνια (με δολοφονικές προθέσεις). Ο δε γατούλης καπιταλιστής είναι. Οσο για την μπατσοανοχή στους χουλιγκάνους δεν είδε, ούτε άκουσε τίποτα…
> Μέρκελ ή Σουλτς: ni Merkel ni Schultz.
> Τσίπρας: Στρατηγικός στόχος η έξοδος στις αγορές το 2018 (μάλλον εννοεί την «ηρωική έξοδο» με εκλογές).
> Οταν ο Πετρόπουλος «αποκλείει μειώσεις 40 – 45% στις νέες συντάξεις», φαίνεται πως «παρέλειψε» το «δεν» πριν το «αποκλείει»…
> «Πράξη βαρβαρότητας» χαρακτήρισε την επίθεση στο Μάν-τσεστερ η βασίλισσα Ελισάβετ. Ξέρει πολύ καλά ότι ο πόλεμος συνεχίζεται.
> Η ζωή δεν είναι παίξε–γέλασε
Πρέπει να τηνε πάρεις σοβαρά
Τόσο μα τόσο σοβαρά
Που έτσι, να πούμε, ακουμπισμένος σ΄ έναν τοίχο
με τα χέρια σου δεμένα
Ή μέσα στ’ αργαστήρι
Με λευκή μπλούζα και μεγάλα ματογυάλια
Θε να πεθάνεις, για να ζήσουνε οι άνθρωποι,
Οι άνθρωποι που ποτέ δε θα ΄χεις δει το πρόσωπό τους
και θα πεθάνεις ξέροντας καλά
Πως τίποτα πιο ωραίο, πως τίποτα πιο αληθινό απ’ τη ζωή δεν είναι.
(Ν. Χικμέτ: «Για τη ζωή»)
Βασίλης
