Οργάνωση για την ανατροπή, το δικό μας προαπαιτούμενο
Της γης οι κολασμένοι, όχι της γης οι κωλωμένοι
Η -προσωρινή- σιωπή των αμνών.
Στο σταθμό του Μονάχου, Τσίπρας και Νετανιάχου
> ΝΔ: όταν παίρνει φόρα, φόρα-κατηφόρα.
> Και ο λαός; Βουκόλος…
> «Οι σοσιαλδημοκράτες της αριστερής πτέρυγας πρέπει να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους σχετικά με το ζήτημα της αποχής από τις εκλογές για την Κρατική Δούμα. Πρέπει να θυμούμαστε ότι εμείς βάζαμε πάντα το ζήτημα αυτό συγκεκριμένα, σε εξάρτηση από τη συγκεκριμένη πολιτική κατάσταση… Η κυριότερη διαφορά ανάμεσα στην επαναστατική και στην οπορτουνιστική σοσιαλδημοκρατία στο ζήτημα της αποχής είναι η εξής: Οι οπορτουνιστές περιορίζονται να χρησιμοποιούν σε όλες τις περιπτώσεις ένα κοινό καλούπι παρμένο από μια ιδιαίτερη περίοδο του γερμανικού σοσιαλισμού. Πρέπει να χρησιμοποιούμε τα αντιπροσωπευτικά σώματα… επομένως η αποχή είναι αναρχισμός και πρέπει να μετάσχουμε στη Δούμα. Μ’ έναν τέτοιο παιδαριώδικο απλό συλλογισμό εξαντλούνταν πάντα όλες οι σκέψεις των μενσεβίκων μας και ειδικά του Πλεχάνοφ στο ζήτημα αυτό… Αντίθετα, οι επαναστάτες σοσιαλδημοκράτες μεταφέρουν το κέντρο βάρους του ζητήματος στην προσεκτική ανάλυση ακριβώς της συγκεκριμένης πολιτικής κατάστασης. Είναι αδύνατο να συλλάβουμε τα καθήκοντα της ρωσικής επαναστατικής εποχής αντιγράφοντας τα γερμανικά καλούπια, παρμένα μονόπλευρα από την τελευταία περίοδο, παραβλέποντας τα διδάγματα του 1847-1848. Τίποτα δεν μπορούμε να καταλάβουμε από την πορεία της επανάστασής μας, αν περιοριστούμε σε μια σκέτη αντιπαράθεση της “αναρχικής” αποχής στη σοσιαλδημοκρατική συμμετοχή στις εκλογές. Πάρτε λοιπόν μαθήματα από την ιστορία της ρωσικής επανάστασης, κύριοι!» (Βλαντιμίρ Ιλίτς Ουλιάνοφ – Απαντα, τ. 13, σ.σ. 343-344).
> «Παλαιά πολιτική» – ο Ιγκλέσιας των Πορδέμος (ο Σύριζα του μοιάζει, αυτός μοιάζει στον Σύριζα, ή απλά και οι δύο είναι απατεώνες).
> Με «βαριά καρδιά» υπέγραψε το ξεπούλημα των 14 αεροδρομίων ο Σπίρτζης. Με βαριά καρδιά και καημό μεγάλο…
> «Σπίρτζης: Στα 90 λεπτά η διάρκεια των εισιτηρίων στα μέσα μαζικής μεταφοράς» – tanea.gr, 15-12-2015. Στον τίτλο η διάρκεια, το «ζουμί» (ήτοι η τιμή από 1.20 σε 1.40) «κρύβεται» στην 5η γραμμή της είδησης.
> Ζόρικοι οι βοσκοί της Ρουμανίας: έδειξαν πώς να «συμπεριφέρονται» στα σκυλιά των αφεντικών.
> Rolling in the Deep / promises hard to keep.
> Τον Π. Ιγκλέσιας των Podemos παρομοιάζει η Zoe Williams (theguardian.co.uk, 15-12-15) με τον Τζ. Κόρμπιν στο ότι «φέρνει ιδέες που μπορούν να λύσουν προβλήματα». Πάντα εντός του καπιταλιστικού συστήματος, όμως. Ποτέ ενάντια.
> «Is the next fiancial crisis nigh?» αναρωτιέται η βρετανική The Telegraph (telegraph.co.uk, 15-12-2015). Αναρωτιό-μαστε γιατί χρησιμοποιεί ερωτηματικό… (Η μετάφραση: είναι προ των πυλών η επόμενη οικονομική κρίση;).
> Jimmy’s Hall, ale ‘n all.
> Και γιατί θα πρέπει να στενοχωρηθούμε για τις επιθέσεις σε καθεστωτικούς στόχους οι οποίες κινούνται στο επίπεδο της έκφρασης αποστροφής και μόνον;
> «Καμία συναίνεση – Κλιμακώνουμε με απεργία το Γενάρη» (Ριζοσπάστης, 16-12-2015). Ακριβώς με μία-μία 24ωρη κλιμακώνουμε πρωτοχρονιά και εύκολα βρισκόμαστε στο Πάσχα. Αυτό που είναι αναγκαίο στην εργατική τάξη είναι τα χειροπιαστά αποτελέσματα, όχι το κανόνισμα 24ωρων… ραντεβού (σημειώνουμε από την ίδια εφημερίδα: «Εργαζόμενοι στα “πεντάμηνα” – Πάνω από 35.000 θα κάνουν Χριστούγεννα στην ανεργία»).
> Κόκκινα -σαν αίμα- δάνεια.
> Αδωνις – Λάκης: το μηδέν και η απάντηση του τίποτα.
> Και όμως υπάρχει ακόμα το βραβείο Σαχάροφ…
> «Ανθρώπινος τρόπος» τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών και προσφύγων κατά Τσίπραν.
> Ηλίου φαεινότερον το τι εστί χρυσή αυγή.
> Bad company: Ready For Love
> «Λευκές νύχτες» οι μεν καπιταλιστές, «κόκκινες νύχτες» (=24 μέρες συνεχόμενης επισφαλούς δουλειάς) οι δε (του νότου).
Βασίλης
