M. Langhof, in der Polizei-hof Hoffentlich, (εθνικιστικές προγονιές) ist er frei…
Εάν Παναγιωταρέα ίσον «εκπρόσωπος τάφου», γιατί όχι Παναγιωταρέα «εκπρόσωπος του τύπου που μας τα έχει πρήξει με τον τάφο»;
Βερολίνο: Αντώνης (le mani bucate…)
Αναστατώνομαι: τόσο καιρό δουλεύω, μα δεν πληρώνομαι.
You speak the truth but dare/ you kill what’s unfair? (for killing is no murder)
Το ήρεμο πρόσωπο/ της αιωνιότητας/ θραύει τους τρικυμισμένους καθρέφτες/ των λυγμών/ κι όμως ακόμη ακούμε εντός μας/ των λυγμών την τρικυμία (Γ. Ρίτσος: «Το τραγούδι της αδελφής μου»)
♦ Οταν γράφετε στην ΑΥΓΗ (Γ. Μιχαήλ, 23-9-14, avgi.gr) ολόκληρο άρθρο για τη «σημασία των επισκέψεων του Αλ. Τσίπρα στο Αγιο Ορος και στον Πάπα», κ.κ. συριζαίοι, και σ’ αυτό αναφέρεστε στο λαό που «εναποθέτει τις ελπίδες και τα όνειρά του στην υπέρτατη δύναμη του Χριστού και της Παναγίας», γίνεστε καταγέλαστοι γλείφτες των θρησκευομένων ή όχι; Και όταν κάνετε λόγο για «αυτές τις δύσκολες μέρες», στις οποίες «οι χριστιανικές εκκλησίες συμμετέχουν ενεργά σε πολλές… πράξεις αγάπης και προσφοράς…, κυρίως στους ανθρώπους των χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων», τι αυτiά χαϊδεύετε; Αλλά και η αναφορά του άρθρου στη «θεολογία της Απελευθέρωσης» «ξεχνάει» το περιεχόμενο εκείνης –γιατί αποτελεί πλέον παρελθόν– της «θεολογίας» που ήταν για μια ακόμη φορά τιμητική εξαίρεση ΚΟΝΤΡΑ στο βόθρο της εκκλησίας στη Λατινική Αμερική. Πού η εξήγηση για την χωρίς πάτο ξεφτίλα; Στο ίδιο το άρθρο: «Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ γνωρίζει καλά τις μεγάλες ευθύνες ενός κόμματος που σε λίγους μήνες είναι πολύ πιθανό να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας». Για την ψήφο, ρε γαμώτο, νυν υπέρ πάντων αγών… (και αγίων πάντων).
♦ Πράγματι πολύ cheap ο Τσίπρας.
♦ Εδωσ’ ο Τσίπρας παροχές, μα δεν το καταλάβαμε, γιατί το μόνο που είδαμε από ψες, τον ΕΝΦΙΑ ελάβαμε.
♦ Αμόλησεν ο αστισμός, της ερημιάς τη λήθη, να ‘χουν, να αναπαύονται τα άβουλα τα πλήθη.
♦ Σου ‘χουν ρουφήξει το είναι σου, σα μαύρη νεροφίδα, και μεσ’ το αιματάκι σου σού σπρώχνουνε πατρίδα.
♦ Βγήκεν ο Αλέξης στο κλαρί, μη βάντε φαντασία, τα βρόχια του ξανάπλωσε, τράγους και εκκλησία.
♦ Αχός βαρύς ακούγεται/ ντουφέκια, όμως, δεν πέφτουν/ μηδέ φωνές ακούγονται/ μηδέ και μοιρολόγια./ Τίναι βαθιά η σιωπή/ του τάφου βαθυτέρα.
♦ Σου κάνω τράμπα ΕΝΦΙΑ, με ΟΤΕ, ΔΕΗ και ύδωρ, σου δίνω και δυο όβολα, για να με σιχτιρίσεις.
♦ Π.Ο.Ε.Τ., ΠΟΤΕ, για ΚΑΠΟΤΕ; Ερώτημα μεγάλο. Που λέγεται κι ακούγεται, μ’ απάντηση φευγάτη…
♦ Ασπρα σου δίνω είκοσι, μετζίτια δεκατρία, για να μου ειπείς, το πώς και τι, της εργατιάς το δρόμο. Κι αν είσαι ντόμπρος, άμπι μου, σου δώνω και δυο λίρες.
♦ Και να γυρίσει το άνθος σου, και πάλιν γραία θα ‘σαι.
♦ Τα σούρνει ο Μίκυς στον Περισσό κι ο Περισσός στο Μίκυ. Αλλά σαν είν’ το φεστιβάλ, «ραπροσεμάν» φωνάζουν.
♦ Κανέναν δεν πειράζουμε/ το σπίτι μας κοιτάζουμε/ με την οικονομία μας και με την εκκλησία μας./ Γιατί; Γιατί;/ Τι θέλουν πια αυτοί;/ Και όσα περισσεύματα/ μας μένουν, τα τοκίζουμε/ και στην Οικονομία μας/ την Εθνική συμβάλλουμε./ Γιατί; Γιατί;/ Τι θέλουν πια αυτοί;/ Μπελάδες καταντήσανε/ με τα συλλαλητήρια/ και με τις απεργίες τους/ αυτές τις φασαρίες τους./ Γιατί; Γιατί;/ Τι θέλουν πια αυτοί;/ Τι κάνει η αστυνομία μας/ οι νόμοι, τα σχολεία μας/ κι αυτή η λογοκρισία μας-/ ακόμα κι η εκκλησία μας; (Γ. Νεγρεπόντη: «Παράπονο», από τα «Μικροαστικά»).
♦ Οπως ειπώθη, με εάν/ δε γίνεται ιστορία/ ίσως ζεσταίνεται η ελπίς και… λίγο φασαρία./ Φαρδιά χρειάζεται κοιλιά/ κι από κοντά ο εργάτης/ να έχει την οργάνωση/ κι αυτή το… πρόγραμμά της.
♦ Και στεναγμούς σαράντα-δυο.
♦ Των φρονίμων τα παιδιά πλέον είναι πεινασμένα.
♦ Τα μάτια σου με κοίταξαν και έχασα το φως μου.
♦ Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρ’οτησης υπόσχεται ο Τσίπρας. Ε.Σ.Α, δηλαδή.
♦ «Κοστολόγηση» μέτρων Σύριζα: τρία από ‘δω, τρία από κει και τρία απ’ το ΧΕΣΕ (ΤΧΣ), απ΄το ΕΣΠΑ τρία κι ά-/λλα τα τρία που θα πάρει/ ο τρίστυχος εργάτης.
♦ Τον Τίγρη να βολέψουνε και χέζουν και τους νόμους.
♦ Είπ’ ο κυρ-Φώτης, πρόεδρος/ πως το ποθώ να γίνω/ να είμαι μόνιμα αραχτός/ και μια φορά άμα λάχει/ να βγαίνω εις το Σύνταγμα/ παρέλαση να βλέπω./ Γιατί ο κυρ-Φώτης άμα δεν/ κοντά στην εξουσία/ θλίβεται και μαραίνεται/ και βαριαναστενάζει./ Και πίσω πάλι στη ΔΗΜΑΡ/ που ειν’ άχαρος ο ρόλος.
♦ Το γυμνό περί Λάνχοφ ενόχλησε – το ξέκωλο της Γκαγκά αποθεώθηκε.
♦ 70.000 πράσινα άλογα θα δημιουργηθούν μέχρι το 2020, δήλωσε ο Μανιάτης. Βέβαια, κατά λέξη είπε «μπορούν να δημιουργηθούν». Εξού και οι «πράσινες θέσεις εργασίας» ή πράσιν’ άλογα ή και… πράσσειν άλογα.
♦ «Οι Παλαιστίνιοι ανησυχούσαν όλο και πιο πολύ. Αυτό που είχε προσληφθεί ως αθώα εβραϊκή μετανάστευση στην Παλαιστίνη… είχε πάρει τη μορφή αποικιακού σχεδίου, μεσούσης έντονης διπλωματίας και πυρετώδους στρατιωτικής ανάπτυξης… Καλά πληροφορούμενοι Παλαιστίνιοι, κυρίως από τα αστικά κέντρα, προειδοποιούσαν ότι οι εβραίοι μετανάστες του τέλους του 19ου αιώνα και των αρχών του εικοστού δεν αναζητούσαν α-πλώς θρησκευτική διάσωση, ούτε απλώς εγκαθίσταντο στην Παλαιστίνη επειδή καταπιέζονταν στην Αν. Ευρώπη και τη Ρωσία. Το 1896 ο Τέοντορ Χερτζλ, εβραίος από την Ουγγαρία, ήταν ο εμπνευστής χιλιάδων ακολούθων του σιωνιστικού αποικιακού προγράμματος μέσω του βιβλίου του "Der Judenstaat"-"Το εβραϊκό κράτος". Το βιβλίο δεν εξέφραζε μόνο το περίγραμμα σχετικά με την ίδρυση μιας πατρίδας για τους εβραίους στην Παλαιστίνη, αλλά αποτελούσε και τη χάρτα για την εφαρμογή των ανάλογων ιδεών… Εχοντας ιδρυθεί το 1901, το "Εβραϊκό Εθνικό Ταμείο" με έδρα το Λονδίνο, αποστολή είχε την απόκτηση παλαιστινιακών εδαφών για χρήση τους μόνο από εβραίους, τα οποία θα καλλιεργούσαν μόνο εβραίοι. Μεταξύ των ετών 1880 και 1914, είχαν δημιουργηθεί τριάντα σιωνιστικές αποικίες στην Παλαιστίνη και ο εβραϊκός πληθυσμός της αριθμούσε περίπου 80.000 άτομα, κυρίως ευρωπαϊκής προέλευσης». (R. Baroud: «My father was a Freedom Fighter», σσ 9-10).
Βασίλης
