Βαρίδια μέσα στο κίνημα
Σύριζας, Περισσός, Αλαβάνος, Ανταρσύα = ρε4μίσμους
Βασικά, καληνύχτα σας!
Βάστα καρδιά μου, ναι αλλά ο ΙΚΑς μου ‘κοψε τα φάρμακα…
Κ. Μπογδάν = Πουφιάν Τσελεμπί
Προσεχώς στην παρέα μας, Ριχάρδως ο Γεροντόκαρδως (ναι, με ωμέγα για…)
Μέσα στα ψεύδη, το πόπολο καθεύδει…
Και ποια να ‘ναι η αλήθεια; Ανάπτυξη και άλλα παραμύθια.
![](/wp-content/uploads/2020/08/78/content_dixi_salvavi_1.jpg)
![](/wp-content/uploads/2020/08/79/content_dixi_salvavi_2.jpg)
♦ Μια του Σαμαρά, δυο του Βενιζέλου, τρεις του κυρ-Φώτη, ποιος βγαίνει ξεσκισμένος;
♦ Μήνας μπαίνει, μήνας δε βγαίνει (με τίποτα)!
♦ Αλλο η λαϊκή κι άλλο η μαλαϊκή σοφία…
♦ Τρεις το πράσο, τρεις το κράσο, τρεις το κουναβόσκατο κι έξι κι ενενήντα Δευτέρα-Τετάρτη-Παρασκευή ντίρλα, Τρίτη-Πέμπτη-Σάββατο τσίρλα, Κυριακή εκκλησιασμός.
♦ Εθνικισμός, καθωσπρεπισμός, νοικοκυροσύνη και λίγο κυρά-Φροσύνη…
♦ Σύριζα και σφύριζα, ένα κόμμα ακόμα, είμαι χώμα!
♦ Οι συνιστώσες το παίζουν τσινιστώσες μα στο τέλος καταλήγουν σχοινιστώσες (για κρέμασμα ντε…).
♦ Και χεστήκαμε!
♦ Κι οι εντ εκα!
♦ Ισως και οι οικοσοσιαλιστές…
♦ Οι τέσσερις ρεφορμοσχηματισμοί προβάλλουν ως «λαϊκή αντιπολίτευση», αντιπολιτευόμενες λαόν τινά.
♦ Μασσαλά.
♦ Αλλά μάσα γιοκ.
♦ Κι εμείς ακόμη προσπαθούμε να βρούμε τον Λούη που έχει το βουητόν, αλλά εις μάτην (αλλ’ εις μάτι-ν)…
♦ Εμ, να πεις χος γκελντί στο χαράτσ’ σεϊτάν σκέτο είναι, αμπίμ!
♦ Μήπως χρειάζεται ο Μπογδάν Εφέντι να γίνει Μπο-γδαρ μπέι (απορία Μαύρων Πανθήρων)…
♦ Κι ο ελεύθερος σκοπευτής στο πόστο του, χωρίς όπλο ανά χείρας, αυτό έχει εκχωρηθεί τιμής ένεκεν στους χρυσαυγίτες…
♦ Διότι ως γνωστόν όλα τα καθάρματα δουλεύουνε μαζί!
♦ «Δύο είναι τα ρεύματα που ιστορικά έχουν διαμορφωθεί μέσα στο εργατικό κίνημα. Το αναρχικό ρεύμα και το κομμουνιστικό ρεύμα. Ολες οι ενδιάμεσες παραλλαγές ουσιαστικά αποτελούν παρακλάδια αυτών των δυο ιδεολογικοπολιτικών ρευμάτων». Συμφωνείτε ή διαφωνείτε εντόνως;
♦ Εις οιωνός άριστος, τα προάστια της Σπάρτης, στην οποία περιλαμβάνεται και η πάρτη (σου, μου, του, ζουξουψου).
♦ Εντιμος
♦ Ενας Τίμος, ένας Τιμολέων, δηλαδή ένας αλλά λέων…
♦ Και έπεσε μεγάλη πείνα, και ακούονταν παντού κλαυθμοί, οδυρμοί (ενίοτε έπεφταν και ξυλοδαρμοί) και οι πολίτες πουλούσαν τα υπάρχοντά τους για να απεμποληθούν τον τίτλο του πολίτη. Αμ δε… Αλλοι δε κατέφευγον εις την Εσπερίαν, όπως έπραξεν και νεανίας τις, ευρωβοθρολευτής, όστις ανεξαρτητοποιήθηκε από κόμμα (απόκομμα), αλλά… έμεινε εξαρτημένος στο μισθό, τον οποίο με συντριβή ψυχής παίρνει ακόμα (το μπαίρνει, δηλαδή, ακόμα…).
♦ Και ημείς σας καταλαβαίνουμε, κύριε βολευτά (σκατά λαβαίνουμε, κύριε βολευτά, ως μισθόν)…
♦ Αμα δε και σας συμπονού-μεν διό και έχομεν αρχίσει έρανον προς οικονομικήν, οικοδομικήν και δομικήν ενίσχυσίν σας έχοντας προβάλλει το πανάρχαιον ερώτημα «τι τηνικάδε αφίξαι, ω Κρίτων;».
Βασίλης