Ο θάνατος, λέει, ένας πέρσης ποιητής, δίκαιος είναι/ Μ’ όμοια μεγαλοπρέπεια χτυπάει και το φτωχόνε και το Σάχη./ Ακίμ, γιατί μαθές παραξενεύεσαι;/ Δεν άκουσες ποτέ σου τάχα για κανένα Σάχη/ να πέθανε στο αμπάρι κάποιου πλοίου μ’ έναν κάδο; /Ο θάνατος, λέει ένας πέρσης ποιητής, δίκαιος είναι…/ Ασε το χάμου το μπουκάλι, Αχμέτ Ντζεμίλ,/ Αδικα μου νευριάζεις, ξέρω δα τι θες να πεις/ Για νάναι δίκαιος ο θάνατος/ θάπρεπε νάναι δίκαιη η ζωή./ (Ν. Χικμέτ: «Του θανάτου» 1946)
«Μόνο οι εκλογές μπορούν να εκτονώσουν την οργή του κόσμου – φτάνουν να ομολογούν ορισμένοι από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ…» (Καθημερινή, 10-7-11)
♦ Ολόκληρη βαβούρα (Τα Νέα, 13-7-11) για την (ημερήσια) «αύξηση του επιδόματος ανεργίας κατά 19 ΟΛΟΚΛΗΡΑ λεπτά… (Το αυτό και η Ελευθεροτυπία)
♦ Δεν λείπει ο Μάης από τη Σαρακοστή: ο Ν. Μαραντζίδης (ο… ιστορικός που μύδρους ρίχνει στο παλιό ΚΚΕ) φιγουράρει με την υπογραφή του στη λίστα των 133 πανεπιστημιακών που στηρίζουν τις «αλλαγές στα ΑΕΙ».
♦ «…της πρωτεύουσας, της οποίας το κέντρο λυμαίνονται συμμορίες μεταναστών που έχουν καταλύσει κάθε έννοια ή υπόνοια, έννομης τάξης». Φασίστας; Ναι; Αδωνις; Δεν είναι ο Αδωνις. Είναι ο (μη εξαιρετέος) Τ. Θεοδωρόπουλος (Τα Νέα, 11-7-11). Αυτό που λέμε (καλο-)πληρωμένοι κονδυλοφόροι του συστήματος.
♦ «Κερδοσκόπους» ανακάλυψε και ο Γ.Δελαστίκ (Εθνος, 19-7-11) «… η αποτυχία των Μνημονίων δικαιώνει τους προοδευτικούς οικονομολόγους του συστήματος». Από το Χαλάνδρι στη Χ. Τρικούπη ένα τσιγάρο δρόμος είναι…
♦ «Δέχτηκε ωστόσο ένα ισχυρό πλήγμα, ισχυρότερο από τις αντιδράσεις των κατοίκων στα μπλόκα» (περί ΧΥΤΑ Κερατέας και απόφασης Πολυμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών (12-7-11) που υποχρεώνει την κοινοπραξία να σταματήσει κάθε είδους εργασία). (Ελευθεροτυπία, 13-7-11, Υπογραφή: ΑΛ. ΚΥΡ.) Δηλαδή ήταν μαλάκες οι Κερατιώτες/ισσες που επί 3,5 και πάνω μήνες βρίσκονταν σε καθημερινό πόλεμο με τα ΜΑΤ;
♦ Λοιπόν, παίδες, ο Μ. Κυπραίος είναι «αλήτης, ρουφιάνος, δημοσιογράφος»;
♦ Τα μέτρα λιτότητας του Χριστόφια «δεν» τα είδε ο Ριζοσπάστης (τουλάχιστον ως τις 9-7-11). Το ΠΑΜΕ μούγκα και μάλιστα για τη στάση της «αδελφής» ΠΕΟ; «ΠΕΟ: προϋπόθεση ο διάλογος και μετά μέτρα – Ο γ.γ. της ΠΕΟ Π. Κυρίτσης σε χθεσινές δηλώσεις του ξεκαθάρισε πως θα πρέπει να διεξαχθεί κοινωνικός διάλογος πριν από την υιοθέτηση οποιουδήποτε μέτρου, τονίζοντας μάλιστα ότι το συνδικαλιστικό κίνημα είναι διατεθειμένο να συζητήσει και οδυνηρές λύσεις». Οταν οι του Περισσού καταγγέλλουν την ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, γιατί δε βγάζουν άχνα για τα αντίστοιχα κυπραίικα… γαϊδού-ρια;
♦ «Συνθήκες εμφυλίου» – Δ. Τρίμης (Μην είναι άραγε καιρός για αναβάθμιση των αντιδράσεων;).
♦ Δεν είναι ξεφτίλα να σε επαινεί ο ΥΠΕΞ της Παλαιστινιακής Αρχής; Ε, Περισσέ; (Ριζοσπάστης, 8-7-11).
My phone number is u 6122008…
♦ Δολοφονήθηκε αδερφός του Καρζάι (ο ίδιος –προς το παρόν– γλίτωσε) από ΕΜΠΙΣΤΟ σωματοφύλακά του…
♦ «Χρεοκοπούν και την Ευρώπη» (Η ΑΥΓΗ, 13-7-11): αχ, Ευρώπη, εσύ μας μάρανες.
♦ «Κι οι μπάτσοι μαζί μας ενάντια στις περικοπές» (περίπου έτσι –THE MORNING STAR, 13-7-11, «2.000 police officers join cuts fight»). «Οι εργαζόμενοι των σωμάτων ασφαλείας» που λέει κι ο Περισσός.
♦ Τσάκισαν 22χρονο νέο το περασμένο Σάββατο οι μπάτσοι, άφησαν κουφό το δημοσιογράφο Μ. Κυπραίο. (Μη βία;).
♦ Ο Ριζοσπάστης στο θέμα της έκρηξης στην Κύπρο το παίζει… ψύχραιμος (γνώμη γιοκ, αφού κάνει τζιζ για Χριστόφια…).
♦ Από Σεπτέμβρη το ψωμί-ψωμάκι και το σουβλί-σουβλάκι (γαμώτο).
♦ Γκάζωνε η British Gas και λένε το γκάζι… γκαζάκι στη Βρετανία, αφού μέσα σ’ ένα οχτάμηνο η εν λόγω εταιρία αύξησε την τιμή του κατά 25%.
♦ «Η χρησιμοποίηση της εργατικής μου δύναμης και η καταλήστεψή της είναι δύο τελείως διαφορετικά πράγματα Αν η μέση διάρκεια που μπορεί να ζήσει ένας μέσος εργάτης με λογικό μέτρο εργασίας είναι 30 χρόνια, τότε η αξία της εργατικής μου δύναμης που μου πληρώνεις κάθε μέρα είναι 1/365Χ30 ή 1/10950 της συνολικής του αξίας. Οταν όμως την καταναλώνεις μέσα σε δέκα χρόνια μου πληρώνεις καθημερινά το 1/10950 αντί το 1/3650 της συνολικής της αξίας, δηλ. μόνο το 1/3 της καθημερινής της αξίας και μου κλέβεις έτσι καθημερινά τα 2/3 της αξίας του εμπορεύματός μου. Μου πληρώνεις την εργατική δύναμη μιας ημέρας, τη στιγμή που καταναλώνεις τριών ημερών εργατική δύναμη. Αυτό είναι αντίθετο με το συμβόλαιό μας και με το νόμο ανταλλαγής εμπορευμάτων. Ζητώ λοιπόν μια εργάσιμη μέρα κανονικής διάρκειας και δεν τη ζητώ κάνοντας έκκληση στην καρδιά σου, γιατί σε χρηματικά ζητήματα δεν έχουν πέραση τα αισθήματα. Μπορεί να είσαι υπόδειγμα πολίτη, ίσως να είσαι μέλος του συλλόγου προστασίας των ζώων και ακόμα νάχεις τη φήμη αγίου, μα το πράγμα που αντιπροσωπεύεις απέναντί μου δεν έχει καρδιά στα στήθια. Αυτό που φαίνεται να χτυπάει εκεί μέσα είναι ο χτύπος της δικής μου καρδιάς. Ζητώ την κανονική εργάσιμη ημέρα, γιατί όπως και κάθε άλλος πουλητής, ζητώ την αξία του εμπορεύματός μου». (Κεφάλαιο, Η εργάσιμη ημέρα).
♦ Εκείνη η «διαδήλωση-συγκέντρωση-πορεία-εκδήλωση» της 12-7-11 πήγε άπατη;
Βασίλης
