* Πάντως, αν λεγόμουν Κοκκινοσκουφίτσα Μητσοτάκη, δεν θα παντρευόμουν με τίποτα στην επέτειο των Ιουλιανών. Στοιχειώδη πράγματα καλοήθη κυρ-Κυριάκο, ειδικά όταν οι κακοήθεις καραδοκούν.
* Δίωξη κατά του εισαγγελέα Ελευθερίου Πατσή. Η άλλη όψη του νομίσματος Μήτσο μου. Γιατί αυτή η σημαντική για κάποιους δίκη (ξεκαθάρισμα λογαριασμών το έλεγαν παλιά όσοι είχαν καπνοσακούλες) εκτός από προ – αγωγές, έχει και μετ – αγωγές (και προσ – αγωγές).
* Αναζητείται μονάχα η στοιχειώδης αγωγή. Σκέτη.
* Χριστόδουλε, έχουμε βαρεθεί να ασχολούμαστε με την Μαλάμω (το δεύτερο μι με κάπα). Για την Κασσάνδρα λέω, μη χάνεις τον καιρό και το σάλιο σου. Είναι ανίατη περίπτωση η άνοια και η προγεροντική ανία…
* Ωραία αυτά τα καθιερωμένα ραντεβού για κινητοποιήσεις στη ΔΕΘ κάθε Σεπτέμβρη. Σινεμά, κανονικά. Σινεμά ο παράδεισος των Τσουτσέκι Τρομπατόρε της εργατικής τάξης. Και πάντα με ταινίες γάμα προβολής (γάμα για κάποιους και προβολής για κάποιους άλλους).
* «Ο Λινός δεν πιέζεται» είπε ο ίδιος, μεταξύ άλλων σε συνέντευξή του (Λινοτυπία). Πώς γίνεται χωρίς να πιέζεται κανένας, όλα να γίνονται πάντα όπως ακριβώς τα θέλουν κάποιοι; Αρα μιλάμε για καραμπινάτο και ενσυνείδητο εθελοντισμό!
* Πάντως, η μοιραία κατάληξη του λινού είναι να γίνει σφουγγαρόπανο (όπως άλλωστε και πολλές φυλλάδες που είναι τέλειες για καθαρισμό τζαμιών). Μιλώ για το καλότυχο λινό, γιατί υπάρχουν κι άλλα που προορίζονται για λινάτσες.
* Το να γράφουν Ελ. Βενιζέλος οι πινακίδες, το προσπερνάμε. Θα φταίει η έλλειψη χώρου (;) ίσως. Το να το λέει όμως εκφωνήτρια ειδήσεων στο ραδιόφωνο του sky, είναι επιεικώς γελοίο. Ελ. Βενιζέλος! Κάτι σαν Ελ Σιντ, Ελ Γκρέκο. Ελ – εος, ελ – αφρόμυαλοι της ελ – πιδοφόρας ελ – λάδας!
* Τι θα γίνει με τον Σάββα ρεεεεε;
* Αράπογλου (ποιος Τάκης ρε;) ή Μπουτάρης κυρ-Βούγια; Πες μας, ποδοσφαιρικέ ποιητή εκ του προχείρου, στον καιρο – σκόπο σου τι βλέπεις; Τι να διαλέξει κανείς αυτή τη φορά, χωρίς τον κίνδυνο να (ξανα)γίνει ρόμπα;
* Ωραίο όνομα για πολιτιστικό περιοδικό στην Ζουράρειο “Μακεδονία” των απλήρωτων: «Αντ άρτε». Πάντα ευρηματικοί αυτοί οι αρι – στερεί φυλό – σοφοι. Και πάντα πιστοί στα καθιερωμένα, όσον αφορά τα εργασιακά.
* Δεν βγάζετε κι ένα lifestyle περιοδικό; Να το λέτε R χ : (αρ – χι – δια).
* Παρεμπιπτόντως, άντε, το μήνυμα το είδαμε (ας είναι καλά η Ελευθεροτυπία πουστη ρίζει). Η αντίσταση όμως; Δόθηκε με ανάθεση στους γ – άλλους;
* Καθαγιάστηκε και ερωτικά το Βυζάντιο μέσα από το τρέχον τεύχος του «Αρδην». Προχωρήστε και στην άρδην πολιτική του αποκατάσταση, μη διστάζετε. Αλλωστε ζούμε στον καιρό που ο καθείς μιλά για τα τέτοια του Καραμπελ(ι)α και το αυτό της Χάιδως.
* Αντε, κι εγώ θα γράψω πραγματεία για την μεταβυζαντινή πορνεία. Για να στηρίξω την ιερή προσπάθεια. Θα απευθυνθώ και σε συνάδελφο αρθρογράφο – στον σπουδαίο Κεραυνό που είναι γνώστης του θέματος – να στηρίξει τον αγώνα, μιας και είναι της ιδίας συνομοταξίας.
* Τους Χαμάς, τους Χεσμπολ-αχ, και η διεθνής κυνότητα το ξάει και πεοκρούει. Σαν από πάντα έτοιμη να εκφράσει τον
αποτροπιασμό της, μόλις φάει καμιά – εντελώς δικαιολογημένη – απάντηση με το ίδιο νόμισμα.
αποτροπιασμό της, μόλις φάει καμιά – εντελώς δικαιολογημένη – απάντηση με το ίδιο νόμισμα.
* Υπάρχει ακόμα κάποιος που να αισθάνεται αμέτοχος και αθώος;
* Παρεμπιπτόντως (άσχετο) στην Αμοργό έμενα στο Ραχίδι (συγχωρέστε με οι λοιποί, αλλά βοηθάω ένα ραχίδι που νοιάζεται για μένα).
* Κρίμα που δεν σε είδα. Το Ραχίδι είναι στα Κατάπολα, δίπλα ακριβώς στο Ξυλοκερατίδι. Στο τελευταίο θα περνούσαμε ωραία, όπως καταδεικνύει και η ονομασία.
* «Στη φυλακή των θρήνων, πα’ στα τείχη της μ’ ολόλυτα ο αγέρας τριγυρνάει.
Που πια την κάθε ώρα μας την νοιώθαμε σαν ατσαλένια ρόδα να κυλάει.
Ω, Θρηναγέρι! Τόσο πια εφταίξαμε που ένα τέτοιο θεριό να μας φυλάει;
(«Η μπαλάντα της φυλακής του Ρίντιγκ» – Oscar Wilde).
Κοκκινοσκουφίτσα
