Δυο χιλιάδες και εννέα: father τα ‘μαθες τα νέα;
Ακρως σοβαρή πλακίτσα, στίχοι: Κοκκινοσκουφίτσα.
Ας γράψουμε λοιπόν και σήμερα κάτι για την εφημερίδα που περιστρέφεται γύρω από τους έμμισθους του ΕΚΚΚΣ. Κατ’ αρχήν, ας ενημερώσουμε όσους δεν έχουν φροντίσει να διασφαλίσουν την έγκαιρη και έγκυρη ενημέρωσή τους –σε αντίθεση με την πανταχόθεν διασφαλισμένη άκαιρη και άκυρη τοιαύτη– ότι ΕΚΚΚΣ είναι το Ενιαίο Καθοδηγητικό Κέντρο Κατασκευής Σκευωριών. Πρόκειται για ένα άθλιο πολιτικό –και κολλητικό, παρά το επιμελές και διαρκές πλύσιμο των χεριών, ως η φετφά του υπουργείου Υγείας και Κυνωνικής Αλληλεγγύης ορίζει– μόρφωμα, του οποίου διατελώ άμισθη (άνευ χαρτοφυλακίου, αλλά με χαρτοφύλακα που εντός περιέχει χαρτοκόπτη και χαρτοπόλεμο) μυστικοσύμβουλος. Αυτό συνέβη από τότε που στελέχη του είχαν έρθει στο δάσος μας για να βρουν καταφύγιο από το μένος των εκλεγμένων αγάδων, δερβισάδων και κοτζαμπάσηδων. Τα ονόματα των έμμισθων αποκαλύφθηκαν αρμοδίως από μέλος της ΔΑΚΕ (Διεύθυνσης Αποκάλυψης Κακόβουλων Ενεργειών) και είναι δημοσιευμένα στη σελίδα 10 του προηγούμενου «Κοντρόφυλλου». Στην υπόθεση εμπλέκονται δημοσιογράφοι, παρατρεχάμενοι, καζινόβιοι και διάφοροι άλλοι τύποι που απασχολούν το κοινό ποινικό δίκαιο και προσβάλλουν τ’ άχρηστα ήθη και το κοινό περί δικαίου συναίσθημα. Που σαν καλικάντζαροι πριονίζουν το δέντρο που πάνω του κρέμονται ως φρούτα οι τίμιοι άνθρωποι που αποτελούν το κοινωνικό σώμα. Το οποίο λέγεται «σώμα», ακριβώς διότι στερείται κεφαλής και κατά συνέπεια και των απαρτίων της…
Ομως, ως κορασίδα που μεν προσεταιρίζεται το ΕΚΚΚΣ, αλλά είναι επιφορτισμένη με τη διασκέδαση των αναγνωστών αλλά και την επισήμανση – καταγραφή λαμακιών, ας πάμε γι’ άλλα. Μην κατηγορηθούμε και για μονομέρεια ή προσωπολα-τρία…
Την ημέρα της μεγάλης άρνησης, την 28η Οκτωβρίου του «όχι», αλλά και μέσα στη μεγάλη νύχτα των συνταγματαρχών, το 1967, γεννιόταν μια μορφή που έμελλε ν’ αλλάξει το τοπίο (για την ακρίβεια τα φώτα) στην παιδεία. Ο Αρης Σπηλιωτόπουλος. Αβε… Ωστόσο, δεν προτιθέμεθα να παραμείνουμε στους Βένετους και να δώσουμε στη στήλη την αίσθηση looser –όπως λένε και οι φίλοι και σύμμαχοι αμερικάνοι– αλλά θα πάμε στους πράσινους. Εκεί, αν μη τι άλλο (μύτη άλλο) υπάρχει άπλετος χώρος βοσκής. Υπάρχει υπουργείο προ-πο (τα ξαναείπαμε) και υπουργείο πο-το. Πολιτισμού-τουρισμού δηλαδή. Πο-το, να κερνάμε το δροσιστικό πολιτιστικό προϊόν μας στον ξένο που θα έρθει, να φεύγει ικανοποιημένος για να ξανάρθει του χρόνου.
Ρίχνοντας μια πρώτη ματιά στη νέα κυβέρνηση, προνόμιο ημών των αργόσχολων, ανακαλύψαμε πράματα και θάματα. Κατ’ αρχήν βρήκαμε τέσσερα στελέχη της με τα αρχικά Γ.Π. (Παπανδρέου, Παπακωνσταντίνου, Πανάρετος, Πεταλωτής). Βρήκαμε ότι στο Εσωτερικών τοποθετήθηκαν δύο τύποι από Ρ (Ραγκούσης, Ρόβλιας), στο Περιβάλλοντος τρεις από Μ (Μπιρμπίλη, Μανιάτης, Μωραΐτης), στο Δικαιοσύνης δύο από Κ (Καστανίδης, Κατσιφάρας) και στο Πολιτισμού-Τουρισμού δύο από Γ (Γερουλάνος, Γκερέκου). Προσθέτουμε τους υφυπουργούς Επικρατείας, παρά τω πρωθυπουργώ, γραμματέα ΚΟ, πρόεδρο βουλής και έναν εκ των δύο κυβερνητικών εκπροσώπων (όλοι από Π) και άντε πείτε μας εσείς τι τρέχει με τις γραμματολογικές ομαδοποιήσεις. Εν καιρώ θα βρού-με κι άλλα, προς το παρόν σταματήσαμε εδώ γιατί τελείωσε ο καφές…
Κατά τα λοιπά, συνεχίζει να σαρώνει τη χώρα αυτός ο άνεμος κοσμογονίας που τα παίρνει και τα σηκώνει όλα, βάζοντάς τα σε νέα τάξη πραγμάτων. Σύμφωνα με προβλέψεις των μετέωρων λόγων, ο άνεμος –για όσους λαμβάνετε την έγχρωμη έκδοσή μας με τα γραφήματα και τους digital πίνακες, τον βλέπετε με πράσινο χρώμα– θα συνεχιστεί τουλάχιστον για εκατό μέρες, ήτοι μέχρι τα μέσα του Γενάρη. Στη συνέχεια κι ενώ οι γάτοι –όπως κάθε χρόνο τέτοια εποχή– θ’ αρχίζουν να ουρλιάζουν, θα τους σιγοντάρουν μέλη της εργατικής τάξης, συνθέτοντας τη μουσική αντίστιξη που είναι γνωστή διεθνώς ως «vai via accompagnamento» ή «τι μαλάκας πιάστηκα» κατά την ελληνική λόγια μουσική. Θα ερμηνευτούν έργα των Καλομοίρη, Σκαλκώτα, αλλά και Παπακωνσταντίνου (ποιος Βασίλης και ποιος Θανάσης ρε;), Λοβέρδου και Κατσέλη. Για την οποία τραγούδησε παλιότερα η Suzanne Vega το γνωστό «my name is Luca / I live on the second floor / I live upstairs from you / yes I think you’ve seen me before / If you hear something late at night / some kind of trouble, some kind of fight / just don’t ask me what it was». Οπερ μεθερμηνευόμενο και σε ελεύθερη απόδοση, μας παραπέμπει σ’ αυτό που είπαμε παραπάνω: «τι μαλάκας πιάστηκα», anyway…
Κοκκινοσκουφίτσα
kokinoskoufitsa@eksegersi.gr
