Την προσεχή Πέμπτη είναι η παγκόσμια ημέρα τουρισμού και έχουμε μεγάλη περιέργεια να δούμε αν θα την τιμήσει –τι μίση!- η Ελενα (ΑΝΕΛ ε; ανάποδα) Κουν του Ρα. Και μεγάλη ανυπομονησία ανυπόμονη CIA να μάθουμε πώς πήγαν τα πράματα φέτος, πόσα τεμάχια/κεφάλια ήρθαν, πόσα μπικικίνια άφησαν, τι έγινε γενικώς. Στατιστικές, στοιχεία, δείκτες, συγκρίσεις, αυτά που μας αρέσουν και εξυψώνουν και το εθνικό μας φρόνημα φρόνιμα. Οχι τίποτε άλλο, αλλά να απαλυνθεί λιγάκι το τσούξιμο από αυτά που μας έστειλε με e-mail (είμαι ill ή με ill) η λαϊκή μούσα:
αρχίζει η καταβολή δόσεων κάθε φόρου
κι οι ιμάντες της μεταφοράς του πλούτου στα γεράκια
μετράν', αποθηκεύουνε και τρίβουν τα χεράκια.
ΔΕΘέλουμε να γράψουμε για τη ΔΕΘ γιατί ΔΕΘα πούμε κόσμια πράγματα… Ούτε για τον σεξουαλικότερο ούτε για τον καταλληλότερο. Αλλωστε είμαστε συγκλονισμένοι και από την απειλή του Κούλη, που είπε «σε δώδεκα μήνες θα έρθω πάλι στη ΔΕΘ. Πιστεύω ότι με τη στήριξη των πολιτών, θα έρθω μια εβδομάδα νωρίτερα για να την εγκαινιάσω».
και βλέπεις τα μελλούμενα και λες για τη Μαρέβα
για κάνε μια γυροβολιά, δες ποια πετάει τούβλα
και άνθη στα κωλόμπαρα. Πες μας και για την Εύα.
Το ξέρουμε: το άθροισμα μυαλού και ομορφάδας
πάντοτε είναι σταθερό. Δεν περιμέναμε άλλο
από αυτό που γίνεται. Μα έχουμε φρικάρει
από τούτο το σούργελο που κρώζει, το μεγάλο.
«Την διαρπαγήν λοιπόν, τας βιαιοπραγίας και τας αιματηράς συγκρούσεις φοβούνται και αποστρέφονται οι πολίται. Αλλ’ είναι δυνατόν να συμβώσι ταύτα εις την Ελλάδα, και εν καιρώ αναρχίας, και αν επί ημέρας πολλάς παραταθή αυτή; Τούτο θέλωμεν εξετάσει εις το προσεχές φύλλον. Πρέπει να το εξετάσωμεν διότι υπάρχουσιν επί του αντικειμένου τούτου φόβοι πολλοί, φόβοι μάταιοι και παράλογοι, οι οποίοι πρέπει να λείψουν, πρέπει να φυγαδευθούν, εάν θέλωμεν διόρθωσιν της παρούσης καταστάσεώς μας, την οποίαν όλοι συναισθανόμεθα, όλοι ομολογούμεν ότι δεν είναι καλή, ούτε αξία λαού ελευθέρου» (Δήμος Παπαθανασίου, εφημερίδα «Φως», 9 Σεπτεμβρίου 1861).
Ζητούσε ο καπιταλισμός ένα ζαβό να παίξει
και πριν σκεφτεί, πριν ψάξει καν, ποιον βρήκε; Τον Αλέξη!
Τέτοιο σφουγγοκωλάριο, τέτοιο προσκυνημένο
δεν θα 'βρισκε συντρόφια μου ούτε με αγγελία.
Τώρα τρίβει τα χέρια του και κάνει τη δουλειά του
με μπάτλερ φουλ «αριστερό», με κάθε ευκολία.
Ετσι κάνουν τ' αφεντικά, στο ψάξιμο είν' όλο
ένα ζαβό γυρεύανε, βρήκαν θαλαμηπόλο.
Ο ιαμβικός δεκαπεντασύλλαβος, τον οποίο μετέρχεται πιστά η λαϊκή μούσα της στήλης, έχει περάσει ως συνέχεια της παράδοσης και στα λαϊκά τραγούδια. Ας δούμε ένα, όχι όπως το έγραψε ο Χαράλαμπος Βασιλειάδης και το τραγούδησε η Πολυτίμη Κολιοπάνου (η Πόλυ Πάνου ντε), αλλά όπως διασκευάστηκε από τη λαϊκή μούσα:
Φέρτε μια κούπα με κρασί και κάν'τε μου παρέα
ετούτη η «αριστερά» ας είναι η τελευταία.
Βρε Θεανώ τι λάδια στάζεις, σε βαρέθηκα
και τα γεμιστά που τάζεις είναι ψεύτικα.
Πέστε τραγούδια «αριστερά» στου ξεπεσμού τα βάθη
αυτή η συγκυβέρνηση νέα τοπία πλάθει.
Βρε Αλέξη γλίτσα στάζεις, σε βαρέθηκα
κι όσα εκπροσωπείς ή είσαι, είναι ψεύτικα.
Κι αν δείτε φίλοι κάποτε εκείνον τον κα(η)μένο
δείξτε του δίχως συστολή πού τον έχω γραμμένο.
Θίασε ξευτιλισμένε, σε βαρέθηκα
φταίω κι εγώ, όλοι μας φταίμε, παραδέχτηκα…
Κοκκινοσκουφίτσα
