είσαι ο μπάτλερ τους, Αλέξη
Να μην ξεχάσουμε να τιμήσουμε (με όποιο τρόπο θεωρεί καλύτερο ο καθένας) τα τριάντα χρόνια από τις 22 Απριλίου του 1986, τότε που η επιδρομή ΕΠΕΝιτών (υπό τον Μάκη Βορίδη, που από μικρός φαινόταν ότι θα μεγαλώσει) στη Νομική της Αθήνας άφηνε πίσω της εννιά τραυματίες. Πρόταση της στήλης: μια εκδήλωση με τίτλο «μπαλ μασκέ: από τον μπαλτά στον Μπαλτάκο» θα μπορούσε να φωτίσει τις πτυχές της ιστορίας και να τονώσει την ασθενή μνήμη…
«Κάτω από αγκάθινες αψίδες αδελφέ μου, λεπτοδείχτες χωρίς μάτια, σκαρφαλώνουμε προς τα μεσάνυχτα» (Georg Trakl).
Οπως μπορείτε να δείτε και στη σημερινή φωτογραφία, συνεχίζονται με αμείωτη ένταση, ενθουσιασμό και κέφι τα ανά την επικράτεια πανηγύρια για την αύξηση του ΦΠΑ στο 24%. Πρόκειται για άλλη μια σημαντική κυβερνητική επιτυχία, που μάλιστα αποτέλεσε και πρωτοβουλία της αριστεροδεξιάς πεφωτισμένης ηγεσίας, αφού δική της ήταν η πρόταση προς τους καλούς δανειστές μας (τους).
Παλιότερα αναφερθήκαμε στην καραμέλα της «κλιμάκωσης», χωρίς φυσικά να λάβουμε απάντηση. Ποια θα μπορούσε να είναι άλλωστε; Σήμερα επισημαίνουμε μια άλλη καραμέλα: το επίθετο «μαχητική» που συνοδεύει κάθε αναφορά σε πορεία των ΚΚΕ και ΠΑΜε, στις ανακοινώσεις που εκδίδουν. Οπως εύκολα μπορεί να αντιληφθεί κάποιος, «μαχητική» πορεία είναι αυτή που εμπεριέχει ή είναι ανοιχτή σε μάχες. Τι σχέση μπορεί να έχουν μ' ένα τέτοιο χαρακτηρισμό οι ομνύουσες στην αστική νομιμότητα λιτανείες ενός κοινοβουλευτικού πυλώνα; Που ενίοτε δεν διστάζει να γίνει και ακραιφνής υπερασπιστής της…
Να είναι η συντριπτική πλειονότητα της μακάριας μπανανίας ολημερίς κι ολονυχτίς μ' ένα βιβλίο στη μούρη (face-book) και να σου λένε μετά ότι οι Ελληνες δεν διαβάζουν…
«Ελλάδα – Κύπρος – Παλαιστίνη, Αμερικάνος δεν θα μείνει». Το είπα για να γελάσουμε. «Ισραήλ – Γερμανία – ΗΠΑ κι οι λαοί στην μαύρη τρύπα». Το είπα για να κλάψουμε. Το είχα πει και παλιότερα, μα διανύθηκε πολύς κατήφορος από τότε. Και στροφή αριστερά ρε γ@μώτο, πολύ αριστερά, τόσο που αρχίσαμε να ξερνάμε από τη ζάλη. Και την αηδία…
Η αστυνομία συνόρων της αμαρτωλής στο προσφυγικό ζήτημα Βουλγαρίας απένειμε βραβείο σε μια «εθελοντική συνοριακή περίπολο» που συνέλαβε 23 πρόσφυγες κοντά στα σύνορα της χώρας με την Τουρκία, δήλωσε ο επικεφαλής της αστυνομίας συνόρων Antonio Angelov! Την ίδια ώρα, video που κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο «ξεβρακώνει» τις αγαπημένες πρακτικές όχι μόνο της γειτονικής χώρας, αλλά ενός ολόκληρου κόσμου που εκφασίζεται ραγδαία και άκριτα. Και φυσικά, μετά τον θόρυβο και την κατακραυγή το θέμα μαζεύτηκε κι άλλαξε η ρότα. Αλλά αυτό που έμεινε είναι η δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε την προηγούμενη Παρασκευή, σύμφωνα με την οποία το 60% των Βούλγαρων θεωρεί πως οι πρόσφυγες συνιστούν «απειλή για την εθνική ασφάλεια». Γι' αυτό –και όχι μόνο- και η πίκρα που διατυπώθηκε παραπάνω…
«Μπορείς εσύ, τρυφερή προλετάρισσα μάνα, να κουκουλώνεις το παιδί σου στο κρεβατάκι του χωρίς να βλέπεις τα σφαγμένα παιδιά, τα εγκαταλειμμένα στους δρόμους σαν ψοφίμια; Μπορείς να παίζεις τρυφερά με το παιδί σου, χωρίς να σκέφτεσαι τα παιδιά που κείτονται σακατεμένα στα νοσοκομεία; Κι όμως, διαβάζεις τις αριστερές σου εφημερίδες και ξέρεις ότι υπάρχουν πόλεις που πνίγονται στο αίμα, που σκίζονται και καίγονται από τις εκρήξεις των βομβών» (Καμίλο Μπερνέρι).
Αηδονοβλεψίας κατάντησε η Κοκκινοσκουφίτσα, κάθε μέρα στο δάσος να κοιτάζει τ’ αηδόνια. Και παρακεί η λαϊκή μούσα, αηδονοβλεψίας κι αυτή, να αποτυπώνει τους δίσεκτους καιρούς που μας έλαχε να ζούμε, σκαρώνοντας χάι χαϊκού. Τα οποία και θα παραθέσει αργότερα, σεβόμενη τις πολλές παρουσιάσεις βιβλίων αυτό τον καιρό από τους πνευματικούς ογκόλιθους του κοινοβουλίου και περί αυτό (οι συνεπείς –cine piss- αναγνώστες γνωρίζουν). Με τι φόντα να μπεις σ' ένα τέτοιο ανταγωνισμό;
«Ακόμη και μια κοινωνία ηλιθίων είναι ταξική. Ετσι, ένας ηλίθιος πλούσιος είναι απλά πλούσιος, ενώ ένας ηλίθιος φτωχός είναι απλά ηλίθιος». Μια ρήση που πια επιβεβαιώνεται καθημερινά.
