«Οι σάλπιγγες αναγγέλλουν κρεμάλες / κι ασήμαντα ανθρωπάκια εξαγγέλλουν / όσα δεν θα μπορέσουν να κάνουν ποτέ» (Charles Bukowski).
Στις 22 Μαΐου κλείνει αισίως τα 65 χρόνια του ο Αλέκος Αλαβάνος, για την τύχη του οποίου ομολογούμε ότι δεν γνωρίζουμε και πολλά. Παρακαλούμε να μας ενημερώσει όποιος σύντροφος γνωρίζει.
Την επόμενη μέρα (23/5) έχει γενέθλια ο κυρ-Αντώνης που πάει καιρός που ζούσε στην αυλή (της Merkel. Ο Σαμαράς ντε), κατά ένα χρόνο μικρότερος του κυρ-Αλέκου (ποιο πράσινο γιλέκο ρε;). Και εδώ έχουμε μια παράκληση να απευθύνουμε: Γνωρίζει κανείς πώς έσπασε τον αγκώνα του ο ατυχής και επιρρεπής στα ατυχήματα πρώην πρωθυπουργός; Γιατί όσο κι αν ψάξαμε, δεν βρήκαμε πουθενά την αιτία!
«Ναι, είναι συχνά παρά τη θέλησή του που ένα ελεύθερο πνεύμα σήμερα θα καταφύγει στην ειρωνεία. Τι ευχάριστο να βρει κανείς σε αυτό τον φλεγόμενο κόσμο; Αλλά η αξία του ανθρώπου είναι να ορθώνει το ανάστημά του απέναντι σε όλα όσα θέλουν να τον εκμηδενίσουν» (Albert Camus).
Ακόμα και στον ΣυΡιζΑ (με το συμπάθειο) διαμαρτύρονται για τον ανώτερο αξιωματικό (ταγματάρχη συγκεκριμένα) που πήρε την ΕΡΤ. Τον ταγματάρχη που έγραφε τα γνωστά άρθρα του παρελθόντος, στοχοποιώντας τους εργαζόμενους. Δεν θέλουμε να φανταστούμε ότι γίνεται λόγος για «χούντα των ταγματαρχών», σκεπτόμενοι ότι εμπλέκεται κι εκείνος ο… μισητός Διονύσης του ΚΚΕ…
Η λαϊκή μούσα περιφέρεται μέσα στη χαρά σε αγρούς και κήπους. Χαίρεται την άνοιξη (ποια Πράγα ρε;) και τον Μάη (ποιο ‘68 ρε;) πετώντας σαν μέλισσα από λουλούδι σε λουλούδι. Ολα αυτά δεν της αφήνουν χρόνο να σκαρώσει νέους δεκαπεντασύλλαβους ή έστω χαϊκού, αφού πρώτα της αποστερούν κάθε επαφή με την πραγματικότητα. Θα μου πείτε ότι και άλλοι έχουν απολέσει την επαφή με την πραγματικότητα, φέρνοντας άπειρα παραδείγματα. Δεν διαφωνώ ουδόλως (Δένδια φόνο, ου δόλος).
«Πρώτη φορά αριστερά» και πρώτη φορά υπουργός σε υποδοχή λειψάνου σε νοσοκομείο! Τελικά τόση θρησκευτική προσήλωση και ευλάβεια δεν είχαν ούτε οι βαθύτατα θρησκευόμενες χούντες του πολύ πρόσφατου ή και απώτερου παρελθόντος! Τι πίνουν εκεί στην αριστεροδεξιά κυβέρνηση; Αφήστε δε το «φόντο» που περιγράφεται μια χαρά ακόμη και από τα αστικά ΜΜΕ. Αντιγράφουμε: «Η υπουργική επίσκεψη στον “Αγιο Σάββα’’, το ιστορικό νοσοκομείο-σύμβολο του αντικαρκινικού αγώνα, γίνεται σε μια κρίσιμη συγκυρία. Το νοσοκομείο καταρρέει από την έλλειψη προσωπικού, την ώρα που η Μονάδα Ημερήσιας Νοσηλείας “Νίκος Κούρκουλος’’ για τις ημερήσιες νοσηλείες, παραδομένη με το… κλειδί στο χέρι από την δωρήτρια κυρία Μαριάννα Λάτση, από τα τέλη του περασμένου Ιανουαρίου δεν έχει λειτουργήσει ούτε μία ώρα, δεν έχει περιθάλψει ούτε έναν ασθενή. Είκοσι νοσηλευτές και πέντε γιατροί θα αρκούσαν για να προσφέρουν ημερήσια νοσηλεία σε δεκάδες καρκινοπαθείς, συρρικνώνοντας την ασθένεια αλλά και την ταλαιπωρία τους, την αναμονή τους, τον “ξεσπιτωμό’’ τους. Ισως και ο κ. Κουρουμπλής σκέφτηκε να καταφύγει στην προσευχή και στο προσκύνημα του λειψάνου όχι μόνο ως άνθρωπος αλλά και ως υπουργός, διότι με αυτήν την ιδιότητα καλείται να αντιμετωπίσει το “καρκίνωμα’’ του ΕΣΥ: οι ογκολόγοι-παθολόγοι με πολυετή πείρα συνταξιοδοτούνται, ενώ το εναπομείναν προσωπικό δεν επαρκεί για την κάλυψη των αναγκών. Ο “Αγιος Σάββας’’, όπως όλα τα δημόσια ογκολογικά νοσοκομεία απογυμνώνονται από ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, την ώρα που η ζήτηση για τις δημόσιες υπηρεσίες υγείας κορυφώνεται και οι καρκινοπαθείς έχουν ανάγκη όσο ποτέ άλλοτε την στήριξη και τη θεραπεία τους από το ΕΣΥ».
«Ανοιξε το παράθυρο της καρδιάς σου. / Ανοιξέ το στους ξεριζωμένους μετανάστες / που σε κοιτούν με βλέμμα κυνηγημένου αγριμιού. / Ανοιξέ το στους άνεργους / που χάνονται στις ψευδαισθήσεις των υποσχέσεων / για μια ακτίνα ήλιου. / Ανοιξε το παράθυρο της καρδιάς σου στα παιδιά των φαναριών / που το κρύο τους περονιάζει τα κόκαλα. / Ανοιξέ το σε αυτούς που απέτυχαν να αλλάξουν τον κόσμο / καίτοι προσπάθησαν. / Ανοιξε το παράθυρο της καρδιάς σου / σε όλους τους απόκληρους της ζωής» (Αντώνης Στασινόπουλος – «Της καρδιάς»).
Κοκκινοσκουφίτσα
