Ορθιοι! Οχι πια στα τέσσερα.
Τελείωσε και το «δεύτερο ημίχρονο» (χρησιμοποιούμε εκφράσεις της πρόσφατης ποδοφαιροποίησης της «πολιτικής») των εκλογών. Οι παραπολιτικές στήλες θα έχουν πολλή δουλειά, στην προσπάθειά τους να ερμηνεύσουν τα ανερμήνευτα, να καταδείξουν τα προφανή και να διασκεδάσουν ταυτόχρονα το φιλοθεάμον κυνό. Αυτό που σχεδόν όλοι το χλευάζουν και όλοι το θέλουν μαζί τους.
Ενα από τα κάλπικα (των καλπών) μηνύματα είναι ότι δεν πρόκειται να πλήξουμε ούτε στιγμή. Ενα άλλο είναι ότι βρισκόμαστε πια σε πολύ επικίνδυνο προθάλαμο…
– Τάσο ανεβαίνει ο φασισμός. – Και τι μ’ αυτό ρε Γκόλφω;
– Καλά, δεν σε ανησυχεί; – Α, μπα, πρόσκαιρο είναι.
– Και πόθεν το συμπέρασμα έσχες εσύ ρε Τάσο;
– Πάντα έτσι γινότανε. Γιατί ν’ αλλάξει τώρα;
– Και τι θα γίνει δηλαδή; – Θα μας ισοπεδώσουν
για να ‘ρθει η ανάπτυξη πάνω απ’ τα συντρίμμια.
Αυτά ‘χει το μονότερμα, αυτά ‘χει το αραλίκι
«πάθηση» και «παθητικός» κι «απάθεια»: ίδια ρίζα…
Ηταν τέτοιες μέρες (3 Ιουνίου) του 1972, όταν ο Βασίλης Παπαγεωργόπουλος γινόταν ο τέταρτος άνθρωπος στον κόσμο που άγγιζε το φράγμα των δέκα δευτερολέπτων στον δρόμο των εκατό μέτρων. Δυστυχώς δεν επανέλαβε τον άθλο του όταν έπρεπε (ούτε καν με ελαφρά πηδηματάκια), με τα γνωστά σημερινά αποτελέσματα.
Οι θιασώτες της προεδρευόμενης δημοκρατίας δεν θα πρέπει να λησμονήσουν τα γενέθλια του επικεφαλής της. Ο Κάρολος Παπούλιας κλείνει τα 85 χρόνια του στις 4 Ιουνίου.
Πέρασε και η ημέρα της αναλήψεως, κατά την οποία κάποτε γιόρταζαν οι τράπεζες και τα ΑΤΜ. Γιορτή που ξεθώριασε μέσα στο χρόνο, καθώς ελάχιστοι πια είναι σε θέση να κάνουν έστω και την παραμικρή ανάληψη…
Η είδηση είναι σαφής σα φις: Συναυλία του συνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλου για την επέτειο της Αλωσης της Κωνσταντινούπολης με τίτλο «Για την Αλωση: Μνήμη διαρκής» διοργανώνεται από την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών την Πέμπτη 29 Μαΐου στο Μέγαρο Μουσικής με ελεύθερη είσοδο για το κοινό (διάθεση προσκλήσεων από την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών). Για τη συναυλία, η οποία εντάσσεται στις πρωτοβουλίες που έχει αναλάβει η Εκκλησία της Ελλάδος στο πλαίσιο της ελληνικής προεδρίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση, μίλησαν ο Αρχιεπίσκοπος και ο Γιάννης Μαρκόπουλος. Ο κ. Ιερώνυμος δήλωσε: «Το βλέμμα μας στράφηκε στον κ. Μαρκόπουλο για να μας ανεβάσει πιο ψηλά, για να δείξουμε τους θησαυρούς του ελληνισμού μέσα από την τέχνη της μουσικής. Με συγκίνηση το λέω, δέχτηκε ο δημιουργός να παρουσιάσει έργα του μια μέρα κομβική για την ιστορία μας, όπου όλοι στρέφουμε την προσοχή μας στην Ανατολή και παίρνουμε δύναμη από την Αγία Σοφία». Ο Γιάννης Μαρκόπουλος σχολίασε για το συγκεκριμένο μουσικό έργο πως «είναι κάτω από το κίνημα της Ορθοδοξίας» συμπληρώνοντας ότι «δεν είμαστε λίγοι, αλλά αντιθέτως πολλοί, όταν μάλιστα έχουμε ιεράρχες, όπως ο Αρχιεπίσκοπος». Χαρακτήρισε τον κ. Ιερώνυμο «σπουδαίο πρόσωπο του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, καθώς οι κινήσεις του προσθέτουν στο μέλλον του τόπου». Το γεγονός της μουσικής αφήγησης του συνθέτη για την Πόλη και για τις μνήμες του Ελληνισμού από την Ανατολή, ξεκινά το 1993, όταν ο Χρήστος Λαμπράκης παρήγγειλε στον δημιουργό για λογαριασμό του Μεγάρου Μουσικής το «Χoρικό της Αλωσης». Μετά από όλα αυτά τα συμπυκνωμένα νοήματα, δεν πιστεύουμε να χρειάζονται και σχόλια.
«Τελευταία μου προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία οι εκκλήσεις υπέρ του νόμου και της τάξεως. Ιδεώδες σκηνικό για τον νόμο και την τάξη είναι το νεκροταφείο. Στον κόσμο υπάρχουν χρεοκοπημένοι και τραπεζίτες, χριστιανοί και άθεοι, ομοφυλόφιλοι και ετεροφυλόφιλοι. Ολοι μαζί. Η έννοια της ζωής είναι αντίθετη προς τον νόμο και την τάξη. Μόνο οι νεκροί βρίσκονται σε τάξη και υπακούουν όλους του νόμους. Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης αποτελούσαν μια πολύ επιτυχημένη υλοποίηση του νόμου και τάξεως και γι' αυτό πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί με αυτό το σύνθημα» (Heinrich Böll).
Περιττό να αναφέρουμε –«τιμώντας» τη σημερινή μέρα κατά του καπνίσματος– ότι η Κοκκινοσκουφίτσα καπνίζει αρειμανίως συντάσσοντας αυτές τις γραμμές, καθώς η καλύβα της δεν είναι αποστειρωμένη γυάλα, αερίζεται επαρκώς, έχει επαφή με τον κόσμο, έχει… γειωμένη την μία και μόνη τρομοκρατία (ξέρει καλά καθένας ποια είναι και από πού εκπορεύεται) και συνεπώς δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην είναι χώρος καπνιζόντων. Περιττό να το αναφέρουμε, Μάτα. Περιττό Μάτα. Περιττώματα…
Κοκκινοσκουφίτσα
