ή τζάμπα θα χαθούμε;
Καλή διαφήμιση έγινε τελικά στον Notis, με αποτέλεσμα να κατακλυστεί το κατά Βαγγέλη Γιαννόπουλο «κέντρο πολιτισμού» που τον φιλοξενούσε. Φυσικά όχι πια μαζί με την antifa Δέσποινα, αλλά με τον εκλεκτό του Περισσού (μην ξαναγράφουμε τα χιλιοειπωμένα). Σ’ αυτό βέβαια συνέβαλε τα μάλα και το «αλάνθαστο κριτήριο του πάνσοφου λαού»… Με φόντο τον Παρθενώνα που προβαλλόταν στον τοίχο, ντυμένος με στολή παραλλαγής και έτοιμος «να ακονίσει την ξιφολόγχη του στον δρόμο» όπως επιτάσσει ο έγκλειστος αρχηγός, ο αοιδός ανέπτυξε αηδώς πρώτα τις πολιτικές θέσεις του και στη συνέχεια εξύμνησε τον πολιτισμό που σεμνά υπηρετεί με τα τραγούδια, την αμφίεση, την ιδεολογία και τη στάση του…
Σε παραπλήσιο πολιτικό χώρο, ο βουλευτής Τρικάλων της παλιάς πια Νέας Δημοκρατίας Μιχάλης Ταμήλος, προέβη σε ένα εκπληκτικό και αξιομνημόνευτο πολιτικό σχόλιο, λέγοντας: «Είναι άδικο ό,τι συμβαίνει στην ελληνική κοινωνία να το ρίχνουμε στην κυβέρνηση. Δεν υπάρχει περίπτωση ποτέ η κυβέρνηση στην Αθήνα να λύσει το πρόβλημα μιας οικογένειας που μένει στην επαρχία. Οι βουλευτές δεν πλησιάζουν τον πρωθυπουργό για αυτό και ο κόσμος εκλέγει την τοπική αυτοδιοίκηση. Οι πολίτες δεν μπορούν να ενημερωθούν σωστά για το γεγονός ότι το να ανάβεις μαγκάλια στο σπίτι σου είναι επικίνδυνο; Η ατομική υπευθυνότητα είναι πολύ σημαντική υπόθεση». Να τον χαίρεται το τρικαλινό προλεταριάτο που τον εξέλεξε και όλοι εμείς που τον «απολαμβάνουμε»…
Το κακό τρίτωσε με την ολική επαναφορά του Θεόδωρου Πάγκαλου, που εξέφρασε τη στήριξή του στην «Πρωτοβουλία των 58», λέγοντας ωστόσο ότι «έχει συρρεύσει όλο το σημιταριό και προσπαθεί να κάνει την κίνηση των 58 σαν να είναι δική του». Ο ασυγκράτητος πολιτικός εξέφρασε την πεποίθηση ότι η «Πρωτοβουλία των 58» πρέπει να κατεβεί στις ευρωεκλογές και πρόσθεσε (παραθέτουμε τη δήλωση προς χρήση από τις αρμόδιες Κοντροστήλες, με ιδιαίτερη έμφαση στις τελευταίες φράσεις, ιδιαίτερου πολιτικού αλλά και γραμματικού βάρους): «Εάν δεν θεωρείτο καπέλωμα η παρουσία μου, όπως κινδύνευε να θεωρηθεί, θα πήγαινα. Αλλά, με συγχωρείτε, δεν θεωρώ και τόσο ευχάριστο το γεγονός ότι πήγε εκεί ο κ. Σημίτης. Ο κ. Βενιζέλος πήγε εκεί διότι είναι ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ, αυτό εκφράζει την πρόθεση του ΠαΣοΚ να συνεργαστεί και αυτό είναι μια θετική κίνηση. Τι πάει να πει πρώην πρωθυπουργός; Ο κ. Σημίτης μάς οδήγησε στην ήττα και κάλυψε αυτά που συνέβησαν από το 2002 μέχρι την ήττα. Με τον εκτελωνισμό των παλαιών που αναζητούν με αυτόν τον τρόπο να βρουν μια θέση στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ και έχουν το ψώνιο σε μεγάλη ηλικία να μην καταλαβαίνουν ότι η ζωή κάποτε τελειώνει και τα αξιώματα κάποτε έχουν ένα ηλικιακό όριο που δεν τίθεται για όρους ρατσισμού ούτε είμαι υπέρ του οι άνθρωποι που είναι πάνω από μια ηλικία πρέπει να αποσυρθούν από τα δημόσια αξιώματα. Δεν μπορεί, δηλαδή, ο πρωθυπουργός να είναι 80 ετών. Ξέρετε τι ψώνια υπάρχουν; Ούτε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πρέπει να είναι 90 ετών. Είναι καιρός να περάσουμε σε νέες ηλικίες, διότι έχουμε καταντήσει σαν την κομμουνιστική Κίνα, όπου το Πολιτικό Γραφείο έχει μέσο όρο 75 ετών».
«Ο θρίαμβος της αυθεντικής ζωής βρίσκεται στο περιθώριο. Δεν μπορεί να βρεθεί στον καλοκαθισμένο άνθρωπο που δεν ρισκάρει τίποτα» (Θωμάς Κοροβίνης).
Αλλο ν’ ασκήσεις κι άλλο να σκίσεις έφεση. Αλλο το έργο της δικαιοσύνης κι άλλο η δικαιοσύνη των έργων. Τα υπερ-αστικά μυαλά έχουν χάσει τον μπούσουλα, μπουσουλώντας σαν πειθήνια σκυλάκια μπρος στο χαλί και στο χάλι της μικρότητας της αυτού μεγαλειότητας. Απειροι πάπυροι γεμάτοι αιτιολογήσεις της καταπίεσης, εδραιωμένοι στο φόβο και στην υποταγή. Πτυχία σε πάπυρο για να σε προσελκύσουν στο μαντρί, στο δέντρο των ανθρώπων (man tree). Παγίδες για γίδες, εγωπρόβατα που αποζητούν «ζήτω», εκλεκτοί προσ-κεκλιμένοι, έτοιμοι να γονατίσουν μπρος στον ένδοξο ηγέτη που τον περιμένει το άδοξο τέλος. Γιατί παπά παχύ έφαγες παχιά φακή; Αρκετά με τους γλωσσοδέτες, με τα σφιγμένα σαν πέτρα χείλη, υποταγμένα στο πετραχήλι. Ας εκπαιδεύσουμε τα παιδιά με γλωσσολύτες. Να λυθούν οι γλώσσες. Να λυθούν κι οι καρχαρίες, τα πιράνχας κι οι φάλαινες, να σημάνει γενική επίθεση κατά των εχθρών της ζωής. Να επιτεθεί η πλάση και να πλάσει το υλικό της πιο όμορφης ιστορίας. Ενάντια σε ό,τι πλαστό και πλαστικό.
Κοκκινοσκουφίτσα
