Θα οργανωθούμε
ή τζάμπα θα χαθούμε;
Εντάξει, συγκροτήθηκε και τύποις η «Λαϊκή Αντίσταση – Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία», αλλά γιατί τα αρχικά να σχηματίζουν τη λέξη-όνομα Λαναράς; Το δε δεύτερο συνθετικό φτιάχνει την «Αράς», τη γενέτειρα του Ροβεσπιέρου. Κοντοζυγώνει η επανάσταση μάλλον; Μ’ άλλον…
Ανήμερα της τριακοστής επετείου ανακήρυξης του «ψευδοκράτους του Ντενκτάς», έφυγε από τη ζωή ο 95χρονος πρώην Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Γλαύκος Κληρίδης. Πλήρης ημερών (και έργων…).
«Οταν οι άλλοι απαιτούν να γίνουμε αυτό που θέλουν αυτοί να γίνουμε, μας αναγκάζουν να καταστρέψουμε αυτό που πραγματικά είμαστε. Είναι μια ραφιναρισμένη μορφή φόνου. Οι πιο στοργικοί γονείς και συγγενείς τον διαπράττουν με το χαμόγελο στα χείλη» (Jim Morrison).
Ο εκλεκτός θεού τε και ανθρώπων μεσιέ Ιορδάνης Τζαμτζής των 5.450 ευρώ, δήλωσε προκλητικά ότι «οι βουλευτές ξεραίνουν το σκατό τους για να ζήσουν»! Κατ’ αρχήν δεν ολοκλήρωσε την παροιμία, η οποία θέλει το σκατό να ξεραίνεται για να φαγωθεί (κάτι που δεν νομίζουμε να κάνει ο ίδιος ή οι ομόλογοί του). Χωρίς να πολυνοιάζεται για το τι κάνουν οι πληβείοι (ούτε καν αυτοί που τον έστειλαν εκεί που οι αμοιβές είναι πολλαπλάσιες αυτών των εργαζόμενων), πρόσθεσε: «Αν είναι να παίρνω 2.000 ευρώ το μήνα δεν θέλω να είμαι βουλευτής, ας γίνουν βουλευτές μόνο οι πλούσιοι» Και μετά τον ντόρο που προκάλεσε, είπε: «Μπορώ να αγωνίζομαι και χωρίς βουλευτική αποζημίωση και χωρίς την λειτουργία πολιτικού γραφείου και χωρίς αποσπασμένους συνεργάτες». Ποιος θέλει να του απαντήσει;
«Η ταξική κοινωνία μας που ήταν ουσιαστικά μη κατοικήσιμη, τώρα έχει γίνει οφθαλμοφανώς μη κατοικήσιμη. Οποιος δεν το καταλαβαίνει αυτό, πρέπει να παραιτηθεί από το να καταλάβει κι όλα τα υπόλοιπα» (Gianfranco Sanguinetti – «Del terrorismo e dello stato»).
Πέσαμε από τα σύννεφα και δυστυχώς δεν μάθαμε τη συνέχεια μιας ενδιαφέρουσας είδησης. Ιδού: «Φτερά έκαναν 22.000 ευρώ που είχε παραλάβει από τράπεζα για προσωπική του χρήση ένας αστυνομικός που εργάζεται στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης. Σύμφωνα με τα όσα κατήγγειλε, έκανε ανάληψη του ποσού και στη συνέχεια μετέβη στο γραφείο του που βρίσκεται στον 7ο όροφο του υπουργείου και έβαλε τα χρήματα σε ένα συρτάρι. Κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες τα χρήματα εξαφανίστηκαν, γεγονός που έχει θορυβήσει την ηγεσία του υπουργείου. Σημειώνεται ότι στον 7ο όροφο του υπουργείου βρίσκονται ως επί το πλείστον γραφεία συμβούλων του υπουργού, ενώ για το περιστατικό πραγματοποιείται εσωτερική έρευνα από την αρμόδια Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων. Βάσει των μέχρι τώρα στοιχείων, πηγές της ΕΛ.ΑΣ. αναφέρουν ότι τα χρήματα ενδεχομένως να χάθηκαν εκτός του κτιρίου». Θα ζητήσουμε και πάλι τη βοήθεια του κοινού, ανίκανοι ν’ αρθρώσουμε λέξη από την έκπληξη. Μα να χαθούν τόσα λεφτά σε γειτονιά γραφείων συμβούλων του υπουργού;
Νέο μνημειώδες χτύπημα από τον Γρηγόρη Ψαριανό, χτύπημα που έχει απ’ όλα: και Ντόρα και Σαμαρά και «ΣυΡιζΑ του Τέξας» και τη δήλωση ότι «με μια ευρύτατη πλειοψηφία, αυτή η κυβέρνηση θα έπρεπε να προχωρήσει σε μεγάλες μεταρρυθμίσεις και θεσμικές αλλαγές που είναι απολύτως απαραίτητες και που θα έπρεπε να έχουν ήδη γίνει πριν από τα τέσσερα χρόνια». Αλλά μάλλον το παρατραβήξαμε σήμερα και δεν συνεχίζουμε. Ούτε μ’ αυτόν ούτε με τη νέα επιστολή Μιχαλολιάκου χωρίς δημώδεις στίχους!
«Η καταγωγή του κράτους ή η άνοδος οποιασδήποτε άρχουσας τάξης –όσο κι αν η τελευταία αυτοχαλιναγωγείται με δημοκρατικούς ή συνταγματικούς περιορισμούς– δεν διαφέρει από την άνοδο οποιασδήποτε ολιγαρχίας του εγκλήματος. Η μαφία, αν είχε διαρκέσει περισσότερο ή είχε απλώσει βαθύτερα τις ρίζες της, δεν θα ήταν μια κυβέρνηση του εγκλήματος αλλά μια νόμιμη κυβέρνηση. Για το κράτος, τα χειρότερα από τα παράνομα εγκλήματα στα οποία επιβάλλονται οι βαρύτερες ποινές, είναι η προδοσία και η υπονόμευση της κρατούσας τάξης. Ομως αν αυτά είναι επιτυχημένα δεν είναι καθόλου παράνομα. Αν δε η επιτυχία τους είναι απόλυτη, δεν θεωρούνται παράνομα ούτε καν από εκείνους που προδόθηκαν ή ανατράπηκαν. Το κράτος, που εγκαθιδρύθηκε διά της βίας και συντηρείται από την καταστολή –σε όποιον βαθμό απαιτείται για την επιβίωσή του– καθορίζει τι είναι νόμιμο» (Larry Tift – Dennis Sullivan – «Ο αγώνας για να είναι κανείς άνθρωπος»).
«Μην κοιτάς τους στρατιώτες, στα δημόσια ουρητήρια σοβαροί». Κι ο crime minister να παρακολουθεί με αυτό ακριβώς το ύφος…
Κοκκινοσκουφίτσα
