Δύο χιλιάδες δώδεκα. Μεγάλη κατηφόρα…
Χρέος μας η ανατροπή. Φωτιά-τσεκούρι, τώρα!
Πάει κι ο Ιούνης, κατρακυλάνε οι μήνες καθώς τους παρακολουθούμε παθητικά, σκορπισμένοι, απαισιόδοξοι μέσα στην αδράνεια και στην ανημποριά μας. Τουλάχιστον όμως δεν πλήττουμε κοιτώντας γύρω. Τόσα και τόσα φρεσκότατα καλούδια μαζεύουμε από τον καθημερινό μπαξέ της εξημέρωσης, περιμένοντας το γύρισμα του τροχού αφού δεν φαίνεται να μπορούμε να κάνουμε κάτι καλύτερο…
Για τη «δίκη της αυτοαποκαλούμενης οργάνωσης “Επαναστατικός Αγώνας”» ενημερώνει ο αυτοαποκαλούμενος «Ριζοσπάστης», η επίσημη αυτοαποκαλούμενη «εφημερίδα» του αυτοαποκαλούμενου «Κ.Κ.Ε.». Ρε τι πίνετε;
Σύμφωνα με επιστολή που έστειλε προς τους υπουργούς και υφυπουργούς ο γραμματέας του υπουργικού συμβουλίου Παναγιώτης Μπαλτάκος, μόνο μετά από έγκριση της αυτού μεγαλειότητος Αντώνη Σίγμα, εγγονού της Πηνελόπης Δέλτα, θα γίνονται οι μετακινήσεις των υπουργών και υφυπουργών. Από την έγκριση της αυτού εξοχότητος θα εξαιρούνται μόνο οι μετακινήσεις υπουργών και υφυπουργών προς τις εκλογικές τους περιφέρειες. Κι αυτό ίσως επειδή για πολλούς οι παραπάνω μετακινήσεις περιλαμβάνουν πιθανές ερωτικές ή άλλες συνευρέσεις μετά των συζύγων τους και σύσφιξη των οικογενειακών και κοινωνικών δεσμών. Ιδίως δε τώρα που –ως δια μαγείας– έπαψαν και οι προσφορές γιαουρτιών σε μια συστράτευση προς τον κοινό στόχο (μην παραξενεύεστε, άτιμο πράμα το αλκοόλ το καλοκαίρι, σύντροφοι).
«Η μικροαστική τάξη είναι εκείνη που τραβιέται προς το μέρος της μεγαλοαστικής τάξης και σε σημαντικό βαθμό υποτάσσεται σ’ αυτήν μέσω του μηχανισμού που προσφέρει στ’ ανώτερα στρώματα της αγροτιάς, των χειροτεχνών, των εμπόρων κ.α. σχετικά βολικές, ήσυχες και τιμητικές θεσούλες, που τοποθετούν τους κατόχους τους πάνω από τον λαό» (Β. Ι. Λένιν – «Κράτος και επανάσταση»).
Τον έκαψε ο Καμμένος τον γίγαντα Γιάννη Μανώλη που με τόσο υλικό τροφοδοτούσε τις παραπολιτικές Κοντροστήλες! Διάλεξε την έδρα της β΄ εκλογικής περιφέρειας Αθηνών και άφησε τους συντάκτες φτωχότερους… Ομως ο θεός της διασκέδασης δεν άφησε την τρύπα ακάλυπτη, αλλά τη γέμισε με την επανάκαμψη του ογκόλιθου που ακούει στον τίτλο τιμής «κόκκινος Πάνος». Δωρεάν εξωνοσοκομειακή και νοσοκομειακή περίθαλψη στους μόνιμους κατοίκους τριών ακριτικών νησιών (Καστελόριζου, Γαύδου και Αγαθονησίου) από στρατιωτικά νοσοκομεία προβλέπει η ιστορική απόφαση που έσπευσε να υπογράψει ο υπουργός Εθνικής Αμυνας. Και το μέλλον των παραπολιτικών στηλών προμηνύεται και πάλι ευοίωνο, καθώς ο εν λόγω είναι παλαιόθεν εκ των μεγίστων ευγενικών χορηγών.
Μια χαραμάδα αισιοδοξίας για το βραχυπρόθεσμο ή έστω για το μεσοπρόθεσμο μέλλον άφησε και η Ανγκελα Μέρκελ, με τη δήλωσή της ότι «όσο η ίδια βρίσκεται εν ζωή, η Ευρώπη δεν θα αποκτήσει ποτέ συνευθύνη στη διαχείριση του χρέους των κρατών της»…
«Η ιστορία και η κοινωνία δεν είναι μοίρα και δεν είμαστε καταδικασμένοι να υποφέρουμε πάντα τις ζωές μας όπως έχουν φτιαχτεί για μας. Η κατανόηση του τι συμβαίνει σ’ αυτές, μας δίνει την δύναμη να τις αλλάξουμε» (Μάρσαλ Κόλμαν – «Πολιτική και προσωπική ζωή»).
Ο Παττακός ζει! Σοβαρά μιλάω. Κουτσά-στραβά ζει αλλά δεν βασιλεύει και η χολωθείσα και πνέουσα μένεα Αννούλα (ποια Νταλάρα ρε;), που φέρει βαρέως το χουνέρι που της επεφύλασσε η μοίρα ή μάλλον η εκλογική συμπεριφορά της ποίμνης της. Και σκέφτεται σοβαρά να μετοικήσει προς γηραιά Αλβιόνα μεριά, ενώ δεκάδες είναι τα mail ανυπομονησίας που λαμβάνει η στήλη, από συντρόφους που εναγωνίως ρωτούν μονολεκτικά «ξεκουμπίστηκε;». Αντίστοιχο ενδιαφέρον παρατηρείται αναφορικά με το μέλλον του Giorgakis (ποιου Νταλάρα ρε;), για το οποίο οι πληροφορίες είναι ακόμη συγκεχυμένες. Μείνετε αποσυντονισμένοι και θα σας εξημερώσουμε μόλις αποφασίσει η mother και έχουμε νεότερα.
«Για ν’ αποδειχτεί εμπειρικά ότι οι καίσαρες στοιχίζουν ακριβά στους λαούς που τους επευφημούν, χρειάστηκαν δύο πενηντάχρονες, καταστρεπτικές εμπειρίες και παρ’ όλη τη σαφήνειά τους, δεν φαίνεται να ήταν αρκετά πειστικές» (Gustave le Bon – «Ψυχολογία των όχλων»).
Λευκός καπνός αναδύθηκε και πάλι από το μέγαρο Μαξίμου και ο παρακαθήμενος (ο προκαθήμενος δεν βλέπει ακόμα, καθώς εισακούστηκε η παράκλησή του και ο θεός έβαλε το χέρι του, αλλά στο μάτι του. Πάντως καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα, όπως θα συμβεί οσονούπω) ανακοίνωσε «habemus economic papam». Ακολούθως ο παρακοιμώμενος είπε κάτι ακατάληπτα λατινικά για στουρνάρια, που η απαίδευτη και πλημμελώς καταρτισμένη στήλη (κοινώς στουρνάρι) δεν συνέλαβε. Τι να κάνουμε, στα χρόνια μας σ’ αυτό τον άδικο ντουνιά δεν υπήρχε διά βίου μάθηση…
Φυσικά και υπάρχει ασφάλεια στο internet. Οπως άλλωστε και το αντίστροφο.
Κοκκινοσκουφίτσα
