Καλή χρονιά στο «νέο σχολείο» της Αννούλας…
Ως κακοήθεις χαρακτηρίζονται οι φήμες που φέρνουν μεγάλη αναστάτωση και συζητιούνται έντονα στα πηγαδάκια της μαυρισμένης (από τον ήλιο στις παραλίες) ΣυΡιζοΑριστεράς και της μαυρισμένης (από τον ήλιο στους δρόμους) ΚΚΕαριστεράς. Οι φήμες λένε ότι μετά τη συγχώνευση των «Alpha bank» και «Eurobank», αναμένεται –ομοίως– να συγχωνευτούν και δύο εφημερίδες: Η «Αυγή» και ο «Ριζοσπάστης». Μάλιστα, τα χαλκεία έδωσαν στη δημοσιότητα και το όνομα της νέας εφημερίδας που θα προκύψει από τη συγχώνευση: «Αυγο-σπάστης»! Καλώ ομελέτα κι έρχεται…
Εμείς μπορεί να χαριεντιζόμαστε λεκτικά, αλλά αυτή την ώρα και αυτές τις μέρες τα πράγματα θα είναι ζόρικα για τον Giorgakis και τις χιλιάδες ένστολων εργαζόμενων στη συμβασιλεύουσα. Η στήλη θα βρίσκεται ψυχή τε και σώματι κοντά (όσο μπορεί) στον δοκιμαζόμενο πρωθυπουργό που πασχίζει ν’ αλλάξει τη χώρα. Εντελώς!…
«Είναι μόνο τώρα που ανακαλύπτουμε τι είδους ανθρώπινα όντα είμαστε. Ανακαλύπτουμε το άτομο των μητροπόλεων: προέρχεται από τη διαδικασία αποσύνθεσης του συστήματος, των αλλοτριωμένων, ψεύτικων και θανατηφόρων σχέσεων που δημιουργεί μέσα στη ζωή –στο εργοστάσιο, το γραφείο, το σχολείο, το πανεπιστήμιο, τις ρεβιζιονιστικές ομάδες, τις σχολές μαθητευόμενων εργατών ή τις ευκαιριακές δουλειές. Αυτό είμαστε: μια “φύτρα” που προέρχεται από τη διαδικασία εκμηδένισης και καταστροφής της κοινωνίας των μητροπόλεων, τον πόλεμο όλων εναντίον όλων, τον γενικευμένο ανταγωνισμό όλων εναντίον όλων, το σύστημα όπου βασιλεύει ο νόμος του φόβου, του καταναγκασμού για αποδοτικότητα, του κέρδους των μεν σε βάρος των δε, της διάκρισης του λαού σε άνδρες και γυναίκες, σε νέους και γέρους, σε άρρωστους και υγιείς, σε ξένους και σε γερμανούς» (Ulrike Meinhof – 13 Σεπτέμβρη 1974).
Τρίτη και δεκατρείς Σεπτεμβρίου φέτος έχει γενέθλια ο πάλαι ποτέ «πολύς» Θοδωρής Ρουσόπουλος. Τον ακολουθεί την επόμενη ο φίλος του και νεότερος πρωθυπουργός της χώρας, ο άνθρωπος που γκρέμισε και τερμάτισε τον Καραμανλισμό (τι «Αυριανή» και λαμακίες τώρα…). Την ίδια μέρα του 2000, μέρα κατά την οποία το χριστεπώνυμο ποίμνιο γιορτάζει την ύψωση του σταυρού, ο Γιώργος Καρατζαφέρης σήκωνε τον κελτο-ναζιστικό σταυρό-σύμβολο του ΛαΟΣ και ίδρυε το νέο κόμμα.
Αφού –κατά την προσφιλή συνήθεια ή ελάττωμά μας– πιαστήκαμε με τα μικρά και μεγάλα ιστορικά συμβάντα, ας σημειώσουμε ότι στις 13 Σεπτεμβρίου 1975 (στα δωδέκατα γενέθλια του Ρουσόπουλου δηλαδή), έβγαινε η απόφαση της δίκης των βασανιστών της ΕΣΑ. Βάσει αυτής επιβλήθηκαν εικοσιεννιά χρόνια φυλάκισης στον Χατζηζήση, είκοσι χρόνια στους Θεοφιλογιαννάκο και Σπανό, δεκαπέντε χρόνια στον Τσάλλα, επτά χρόνια στον Κόφα, έξι χρόνια στους Αντωνόπουλο και Πέτρου, πέντε χρόνια στον Αγγελή, τέσσερα χρόνια στους Πεταλά και Δεμερτζίδη, τρία χρόνια στον Κένιχ, δύο χρόνια στους Διαμαντόπουλο και Παπαχαραλάμπους, ένας χρόνος με αναστολή στον Οικονόμου, έξι μήνες στο Γκόρο και πέντε χρόνια με αναστολή στο Γκουντέβα.
Με αφορμή μια «μάχη» που μαίνεται στον χώρο του tvxs του Στέλιου Κούλογλου, διαβάζουμε μια ανάρτηση του Γ. Πήττα την οποία αφήνουμε να σχολιάσει ο καθένας κατά μόνας: «Μία μικρή και σφικτή ομάδα δημοσιογράφων-ερευνητών που δουλεύουν νύχτα μέρα με πάθος και κούραση και προσφέρουν το ίσως πιο πλήρες και πλουραλιστικό portal του ελληνικού διαδικτύου. Κατά… “σύμπτωση” μέσα σε αυτήν την ομάδα και ο Στέλιος Κούλογλου που εξ’ όσων γνωρίζω μόνο το αφεντικό δεν παριστάνει. Ούτε καν τον πολύπειρο και έγκυρο δεν “παίζει” γιατί όταν είσαι ούτε παριστάνεις, ούτε παίζεις»…
Για να δούμε πώς βγήκε η… επίκαιρη έκφραση «πλήρωσε τα μαλλιά της κεφαλής του». Γράφει ο ιστορικός Χριστόφορος Αγγελος: «Οι επιβληθέντες φόροι ήσαν αναρίθμητοι, αλλά και άνισοι. Εκτός της δεκάτης, του εγγείου και της διακατοχής των ιδιοκτησιών, εκάστη οικογένεια κατέβαλε χωριστά φόρον καπνού (εστίας), δασμόν γάμου, δούλου και δούλης, καταλυμάτων, επαρχιακών εξόδων, καφτανίων, καρφοπετάλλων καί άλλων εκτάκτων. Ενώ δε ούτω βαρείς καθ’ εαυτούς ήσαν οι επιβληθέντες φόροι, έτι βαρύτερους καί αφόρητους καθίστα ο τρόπος της εισπράξεως και η δυναστεία των αποστελλομένων προς τούτο υπαλλήλων ή εκμισθωτών. Φόρος ωσαύ-τως ετίθετο επί των ραγιάδων εκείνων οίτινες έτρεφον μακράν κόμην». Από αυτό το τελευταίο έμεινε παροιμιώδης η φράση…
Με κακοήθεις φήμες ξεκινήσαμε τη στήλη σήμερα, με τέτοιες θα την τελειώσουμε: είναι δυνατόν κάποιοι να διαδίδουν ξεδιάντροπα ότι φέτος τα βιβλία στα σχολεία θα τα διανείμει ο άγιος Βασίλης την πρωτοχρονιά; Ποια είναι η τοποθέτηση (put στα αγγλικά) της Αννας; Τι λένε τα άλλα κορίτσια της παιδιάς;
Κοκκινοσκουφίτσα
