ΑΝΤΙΚΥΝΩΝΙΚΑ

να παραμένει άτρωτος ο καπιταλισμός…
 

Ολοκληρώθηκε ο πρώτος γύρος της γιορτής της δεινοκρατίας, με τον ελκυστικό και πειστικό τίτλο «ψευδαισθήσεις: πες ότι συμμετέχεις» και ακολουθεί ο δεύτερος και τελευταίος γύρος που θα γίνει αύριο σε πολλά σημεία της χώρας, με τίτλο «μην πέφτετε με τα μούτρα: έναν είπαμε, όχι δύο». Την παγκόσμια ημέρα κατά του διαβήτη διάλεξαν οι γεωμέτρες για να μοιράσουν ζαχαρωτά στους προσβεβλημένους αλλά άτρωτους ιθαγενείς. Οσο για την τοπική εαυτοδιοίκηση, αυτή προσλαμβάνει από φέτος όχι πόρους αλλά οφίκια, περιβεβλημένη την αίγλη (ποιου Ζαππείου ρε;) του Καλλικράτη όστις αντικαθιστά τον Καποδίστρια. Ενημερωμένοι περί αυτή τη μεγάλη μορφή του παγκόσμιου χώρου των παντοειδών κατασκευών, οι πιστοί (piss tea) αναγνώστες της στήλης αναμένουν με αγωνία, ξερή και πόκα να περάσουν οι μέρες.
Ασφαλώς, μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει η μάχη της συμβασιλεύουσας: Γιάννης Μπουτάρης από τη μια, μητροπολίτης και παπαδοπαίδι (με την ευρεία έννοια) από την άλλη. Γεγονός είναι πάντως ότι η συμβασιλεύουσα έχει να δει δήμαρχο με αρχικό γράμμα φωνήεν, από τις ένδοξες μέρες της χούντας που πρώτος πολίτης της πόλης τοποθετήθηκε ο Βύρωνας Αντωνιάδης. Για να βρού-με τον προηγούμενο –που μάλλον ήταν και ο πρώτος- θα πρέπει να ανατρέξουμε στο 1916, βλέποντας ότι είναι ο Κωνσταντίνος Αγγελάκης που το όνομά του δόθηκε στην παρά τη ΔΕΘ οδό που το τέλος της ορίζει η γνωστή… ζαρντινιέρα. Θα μου πείτε τώρα, τι ζόρι τραβάς εσύ με το φωνήεν, αλλά όλα αυτά άπτονται λεξιπλαστικών και άλλων ζητημάτων που αποτελούν δομικά στοιχεία της στήλης. Και όπως με τις παλιές καλές συνταγές της γιαγιάς, είναι πράγματα που δεν τα αποκαλύπτει κανείς…
 

Πάντως, παγερά αδιάφορους μας αφήνουν οι βασιλικοί (όσο και οι γλάστρες), ασχέτως αν είναι σγουροί ή μη. Ομοίως αδιάφορους –αν και δεν θα έπρεπε, αλλά είμαστε στήλη με το χαμόγελο στα χείλη, ασχέτως του πέλεκυ στα χέρια– μας αφήνει το αν ο Γρηγόρης Ψαριανός θα ψηφίσει Σγουρό ή κατσαρό ή ό,τι άλλο τραβά η όρεξη κι ο οπορτουνισμός του.
Οπως και το αν η «Δημοκρατική Αριστερά» θα στηρίξει Καμίνη και Μπουτάρη ή Μαλαματίνα και μαυροδάφνη.
 

«Η κατάσταση δεν είναι τόσο παλιά όσο φαίνεται. Η Ευρώπη βλέπει σήμερα μια γραφειοκρατική τάξη να στραγγίζει τα χρήματα από τα συρτάρια του κεφαλαίου, προσπαθώντας να τα κάνει να καρποφορήσουν σε κλειστό κύκλωμα, χωρίς να επενδύει σε καινούργιους τρόπους παραγωγής. Και οι προλετάριοι, που τους διδάξαμε ότι το προλεταριάτο δεν υπάρχει πια, διαμαρτύρονται για την μείωση της αγοραστικής τους δύναμης, ελπίζοντας ότι ένα μεγάλο κίνημα ελεημοσύνης θα αναπληρώσει την κατάργηση των κοινωνικών κεκτημένων, τη μείωση των μισθών, τη σταδιακή εξαφάνιση της χρήσιμης εργασίας και τη διάλυση της εκπαίδευσης, των συγκοινωνιών, των υπηρεσιών υγείας, της ποιοτικής γεωργίας και ό, τι δεν αυξάνει -με άμεσα κέρδη- τον όγκο του χρήματος που είναι στην υπηρεσία της παγκόσμιας κερδοσκοπίας» (Raul Vanegem – «Εγκώμιο της εκλεπτυσμένης τεμπελιάς»).
 

Δεν ξέρουμε αν ο κυρ-Ραγκούσης το εννοεί ότι θα βάλει ψαλίδι στα κινητά τηλέφωνα των μελών της κυβέρνησης (δηλαδή ξέρουμε, αλλά ο αρχισυντάκτης είπε να κόψουμε τις επί μ@λ@κιών φλυαρίες γιατί το χαρτί κοστίζει), πάντως ανησυχούμε για το αν τελικά απέκτησε το πολυπόθητο ακριβό κινητό ο κυρ-Καρχιμάκης (οχτακοσίων ευρώ, αν δεν με απατά η μνήμη μου σε αντίθεση με τον άντρα μου). Δεν είχαμε καμία νεότερη ενημέρωση και παρακαλώ όποιον σύντροφο γνωρίζει να με ενημερώσει.
 

Εμβρόντητους μας άφησε το γεγονός ότι κανένα ελληνικό πανεπιστήμιο δεν περιλαμβάνεται στα διακόσια καλύτερα του κόσμου. Πεπεισμένοι όντες ότι πρόκειται για ανθελληνικό δάκτυλο, από εκείνους που επιβουλεύονται και οπισθοβουλεύονται τον ελληνισμό (τι γελάτε ρε; Δημότες της πόλης του Ανθιμου είμαστε κι ας αυτοεξοριστήκαμε εις ξένην), αναρωτιόμαστε τι φταίει. Οι μεταρρυθμίσεις προχωρούν κανονικά και ίσως να μην απέδωσαν ακόμη καρπούς, όμως είμαστε σίγουροι ότι σύντομα θα δούμε και τα ελληνικά ΑΕΙ στην περίοπτη λίστα. Η Αννούλα να ‘ναι καλά, μαζί και τα άλλα κορίτσια (ποιος Πανάρετος ρε, για την Εύη και τη Φώφη μιλάω) εκεί στο ιππουργείο παιδιάς.
 

Σε χρόνο ρεκόρ εκδόθηκε το βούλευμα για τους «Πυρήνες της Φωτιάς». Κάνοντας σκόνη τις διαδόσεις των κομμουνιστών περί «ταξικής δικαιοσύνης», αφού το ίδιο έκανε και με τους πυρήνες του Βατοπεδίου, των υποκλοπών, τα γουρούνια του Καρβασαρά και τα τρωκτικά του δημοσίου. Δε γαλέγω…