Μια κοινωνική προσφορά της στήλης
Δύο χιλιάδες δέκα! Είναι ραγιαδισμός
να παραμένει άτρωτος ο καπιταλισμός…
Αυτό το ΚΚΕ που «καλεί σε παλλαϊκή εξέγερση για το ασφαλιστικό», μπορεί να μας πει τι να πάρουμε μαζί μας –εκτός από φραπέ και σπόρια– βγαίνοντας στους δρόμους; Συγνώμη, προέτρεξα: κατ’ αρχήν θα βγούμε στους δρόμους; Ποιο δρομολόγιο θ’ ακολουθήσουμε; Εξ όσων αντελήφθην και διορθώστε με (δύο ορθώστε με) αν κάνω λάθος γιατί είμαι και γνωστή βραδύνους, η βουλή είναι απαγορευμένος προορισμός, έχει βγει και ταξιδιωτική οδηγία. Ασε που είναι και δικοί μας μέσα… Προς τα πού λοιπόν θα… εξεγερθούμε;
Τελικά αυτό το φεστιβάλ βιβλίου της συμβασιλεύουσας διαρκώς αναβαθμίζεται. Τόσο που ο Δίας (ποια δίκυκλη αστυνόμευση ρε;) ωχριά μπροστά του κι εμφανίζεται πια ως ένας απλός, ερασιτέχνης νεφεληγερέτης. Μετά τις βροχές και τις καταιγίδες, μετά τους ανέμους που το έπαιρναν και το σήκωναν, μετά τη θάλασσα που έβγαινε στο πλακόστρωτο της παρά Βάσι-παπ αναμορφωθείσας νέας παραλίας, άρχισαν τώρα να συρρέουν και ποντίκια (ποιες γιορτές για τον αναβάτη του Βουκεφάλα ρε;). Το επιβεβαιώνει και η δήλωση από αρμόδια (βαμμένα) χείλη: «Μετά από ξαφνικές καταιγίδες, τα ποντίκια που είναι στους αγωγούς της ΕΥΑΘ πνίγονται από τα ορμητικά νερά και εκβράζονται στον Θερμαϊκό κόλπο. Είναι δυσάρεστο το θέαμα, το οποίο συνοδεύεται και με την έκθεση βιβλίου, όμως δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα άλλο από το να καθαρίζουμε καθημερινά». Τελικά εκεί στον δήμο συμβασιλεύουσας και τις περί αυτόν υπηρεσίες, μάλλον πρέπει να είναι σε μια διαρκή, εναγώνια προσπάθεια καθαρισμού γενικώς…
Η μικρή βόλτα μας με μνήμες που δεν χώρεσαν στο «επετειολόγιο της βδομάδας»: Σαν σήμερα το εθνοσωτήριον έτος 1971, ανακοινώνεται ότι «η πατρίδα μας» (όχι ρε, δεν είναι οι κάμποι ούτε τ’ άπαρτα ψηλά βουνά. Ούτε τα δύο νοτιοκορεάτικα τεμάχια στη Νότια Αφρική) έχει 10.311 δημοτικά σχολεία και 222.481 αναλφάβητους. Σημείωση που θα πρέπει ν’ απασχολήσει τις περί την εκπαίδευση Κοντροσελίδες: ήξεραν κάτι για το μέλλον και τα ονόμασαν από παλιά «δημοτικά»; Στις 23 Ιούνη του 1936 γεννιέται ο μέγας εκσυγχρονιστής και αναμορφωτής της γ΄ (γάμα) ελληνικής δημοκρατίας μας (της καλύτερης που είχαμε ποτέ, για τους αδαείς) Κωνσταντίνος Σημίτης. Δεν ξέρουμε αν τα δύο γεγονότα σχετίζονται, αλλά την ίδια μέρα μετά από εξήντα χρόνια πεθαίνει ο Ανδρέας Παπανδρέου… Θα παραμείνουμε στο σοσιαλιστικό χώρο (τι γελάτε ρε;) μιας και αναφερθήκαμε στον άνθρωπο που έδιωξε τις βάσεις του θανάτου και μας έβγαλε από ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο: Αυτός ο άνθρωπος αυτός (για να θυμηθούμε ένα αγαπημένο του τραγούδι και την αγαπημένη του Ρίτα Σακελλαρίου) αποπέμπει στις στις 24 Ιούνη του 1982 τον υπουργό Οικονομικών Μανόλη Δρεττάκη, εισηγητή του Φόρου Ακίνητης Περιουσίας (ΦΑΠ, χωρίς άλλο άλφα στο τέλος). Την ίδια μέρα του 2004, εκλέγεται πρόεδρος του Ιράν ο μέχρι τότε δήμαρχος Τεχεράνης Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ. Στις 25 Ιούνη του 1988 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής κάνει εγχείρηση χολής στο «Υγεία» (όλα τα λέμε εδώ, δεν έχουμε να κρύψουμε τίποτε) και, τέλος, στις 25 Ιούνη του 1990, ο Λεωνίδας Κύρκος εκλέγεται πρόεδρος και ο Φώτης Κουβέλης Γραμματέας της ΕΑΡ. Να λείπουν τα σχόλια περί όσων συμβαίνουν ακριβώς είκοσι χρόνια μετά… Αλλωστε, πριν εξαγγείλει τον νέο πώλο (έτσι δε γράφεται;), ο δεύτερος διεμήνυσε, προειδοποίησε και εξάντλησε κάθε περιθώριο. Το λέει και στο «Βήμα» της περασμένης εβδομάδας (το πήρε η συμπεθέρα για τις προσφορές, έτσι επωφελούμαι κι εγώ η πάμπτωχη και διαβάζω καμιά σοβαρή, ακριβή εφημερίδα).
«Καλλιέργεια (culture) είναι αυτό που απομένει όταν ξεχάσεις ό,τι έμαθες. Δηλαδή, όταν δε θα γνωρίζεις πια, δε θα έχεις ένα συγκεκριμένο φορτίο γνώσεων που έτσι κι αλλιώς βρίσκονται καλά αποθηκευμένες στα βιβλία και τα λεξικά και είναι πάντα στη διάθεσή σου. Ομως θα έχεις καλλιεργήσει το χέρσο χωράφι του μυαλού σου και θα το έχεις κάνει ικανό να στοχάζεται παραγωγικά και πρωτότυπα. Αυτό ακριβώς είναι το ζητούμενο απ’ την καλλιέργεια» (André Malraux).
Είπα στην αρχή για τον Δία και μ’ αυτόν προτίθεμαι να κλείσω γι’ αυτό το Σάββατο, κατ’ αντιδιαστολή με το χριστιανικό εορτολόγιο που σήμερα λέει «Ιούδα του αποστόλου». Σκέφτηκα ότι αν ήταν άγιος, θα λεγόταν Αη Δίας (αηδίας). Θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν και άγιος-προστάτης συγκεκριμένων συντεχνιακών ομάδων, όπως η ομώνυμη που μνημονεύσαμε πιο πάνω. Στο κάτω-κάτω, δεν εξαντλείται ο κόσμος και το εορτολόγιο στον προστάτη των όρχεων άγιο Αρτέμιο…
Κοκκινοσκουφίτσα
