Δύο χιλιάδες δέκα! Είναι ραγιαδισμός
να παραμένει άτρωτος ο καπιταλισμός…
Σκέφτομαι καμιά φορά (συμβαίνει κι αυτό, τι κοροϊδεύετε ρε;) πώς είναι δυνατό σε καιρούς κρίσης, οι εργαζόμενοι αλλά και οι άνεργοι και ημιάνεργοι (όπως οι ωρομίσθιοι, που βρίσκονται ανάμεσα στις δύο τελευταίες κατηγορίες, λαμβανομένων υπόψη των εισοδημάτων τους), να προσφέρουν καφέδες, αυγά και νερά –και μάλιστα εμφιαλωμένα που κοστίζουν παραπάνω από τη μισή τιμή της αμόλυβδης– σε δίποδα γαϊδούρια με ανθρώπινα ονόματα και συμπεριφορές (επιφανειακά, μην παραμυθιάζεστε).
Διατηρώ το δικαίωμα να μην ευχηθώ χρόνια πολλά στον γεννημένο στο St Paul της Minnesota έλληνα πρωθυπουργό, που την Τετάρτη κλείνει τα 58. Κι αυτό όχι γιατί έχω πρόβλημα ή δεν θέλω να ζήσει πολλά χρόνια. Ας πιάσει και τα διακόσια, αρκεί να μην το κάνει δημόσια…
Μιας και αναφερθήκαμε στον ΓΑΠ που όταν πέσει θα κάνει «γκαπ», μάθετε ότι το περασμένο Σαββατοκύριακο το πέρασε στον Πόρο. Πήγε στο νησί (φέρνοντας και βροχή μαζί του) συνοδευόμενος από τον υπουργό Πολτού Παύλο Γερουλάνο. Ε, με ιχθυοπαραγωγό κολλητό, φαντάζομαι ότι οι ιχθείς καταναλώθηκαν άφοβα…
Λοιπόν, ας κάνουμε άλλη μια καταδικασμένη ν’ αποτύχει απόπειρα να σοβαρευτούμε. Φαίνεται πως η Ιστορία έχει κάποιο μηχανισμό ανακύκλωσης απωλειών αλλά και ισοστάθμισης βαρών. Δεν εξηγείται αλλιώς το ότι σαν σήμερα το 323 π.Χ. πέθαινε ο Αλέξανδρος –ο επονομαζόμενος και μέγας– και την ίδια μέρα του 1924 γεννιόταν ο George Bush ο πρεσβύτερος, ο 41ος πρόεδρος των ΗΠΑ που ο θεός να τις έχει καλά, να μας κόβει μέρες, περιουσιακά στοιχεία, ελευθερίες και τιμολόγια και να τα δίνει σ’ αυτές… Βέβαια, υπάρχει και άλλη θεωρία για τον Αλέξανδρο. Μας έρχεται από κύκλους που γνωρίζουν καλά τα του μέγα εκπολιτιστή (τι γελάτε ρε;) οπότε δεν χωράνε αμφισβητήσεις. Σύμφωνα με αυτή, η επέτειος θανάτου του είναι κινητή (κάτι σαν το Πάσχα ένα πράμα) και πέφτει πάντα μέσα στο φεστιβάλ βιβλίου της συμβασιλεύουσας. Μάιο γινόταν, Μάιο και οι χοροστατούντος του Πανίκα γιορτές. Ιούνιο πλέον το φεστιβάλ, Ιούνιο και η γιορτή υπό τους όρχεις του Βουκεφάλα (για το άγαλμα στην παραλία μιλάω, τους έχετε δει; Να με το συμπάθιο, σαν τους… τέλος πάντων)…
Οπως με πληροφορούν απ’ το κοντρόλ του Κοντρόφυλλου, θα παραμείνουμε στην πόλη που τα αρχικά των Πανίκα, Παπαγεωργόπουλου και Ανθιμου (ΠΑΠ) πλαισιώνουν τον Αρη (για την ομάδα μιλάω). Τέτοιες μέρες του 1908, έγινε το πρώτο δρομολόγιο ηλεκτρικού τραμ εκεί (από Ντεπό ως πλατεία Ελευθερίας), με τις εισπράξεις της πρώτης ημέρας να φτάνουν τις 845 χρυσές τουρκικές λίρες (περί τις εβδομήντα χιλιάδες ευρώ σήμερα). Είπα Ανθιμος και προέκυψε κι άλλη ιστορική αναδρομή: Ο 127ος μητροπολίτης Θεσσαλονίκης, την προσεχή Παρασκευή κλείνει μισή ντουζίνα χρόνια στον θώκο του (δεσμευόμενη από τη νομοθεσία, δεν γράφω τίποτε άλλο).
Και μιας και πιαστήκαμε με τα ιστορικά και τις μνήμες, ας ολοκληρώσουμε. Ανήμερα των 34ων γενεθλίων του κανακάρη του Ανδρέα Παπανδρέου (ποιο Ντουμπάι ρε, για τον ΓΑΠ λέω), η φρουρά του πατρός άνοιξε πυρ αξημέρωτα εναντίον τριών νεαρών που επέβαιναν σε Ι.Χ. επειδή κινούνταν ύποπτα, τραυματίζοντας τον έναν (επιβεβαιώνοντας για άλλη μια φορά το καθόλου κολακευτικό: όταν τα όπλα εκπυρσοκροτούν από μόνα τους είναι πιο εύστοχα). Τελικά αποδείχτηκε ότι ήταν απλώς μεθυσμένοι… Τέλος, στις 18 Ιούνη του 1946 θεσπίστηκε το γ΄ ψήφισμα, που αποτέλεσε τη βάση πάνω στην οποία στηρίχτηκαν όλα τα έκτακτα μέτρα της περιόδου 1946-1950. Το ψήφισμα απαγόρευε επί ποινή θανάτου την ένοπλη δράση.
Δεν ξέρουμε αν θα γίνει τελικά, πάντως μάθαμε ότι ισραηλινοί ιστιοπλόοι προγραμματίζουν το Σαββατοκύριακο θαλάσσια εκδήλωση διαμαρτυρίας για την τουρκική κατοχή της βόρειας Κύπρου. Ο καθένας καταλαβαίνει τι, πώς και γιατί…
«Τελευταία μου προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία οι εκκλήσεις υπέρ του νόμου και της τάξεως. Ιδεώδες σκηνικό για τον νόμο και την τάξη είναι το νεκροταφείο. Στον κόσμο υπάρχουν χρεοκοπημένοι και τραπεζίτες, χριστιανοί και άθεοι, ομοφυλόφιλοι και ετεροφυλόφιλοι. Ολοι μαζί. Η έννοια της ζωής είναι αντίθετη προς τον νόμο και την τάξη. Μόνο οι νεκροί βρίσκονται σε τάξη και υπακούουν όλους του νόμους. Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης αποτελούσαν μια πολύ επιτυχημένη υλοποίηση του νόμου και τάξεως και γι’ αυτό πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί με αυτό το σύνθημα» (Heinrich Böll).
Στις 17 Ιούνη του 1952, ιδρύονται στη Λάρισα δύο εργοστάσια κατασκευής δημοσιογραφικού χάρτου από άχυρο του Θεσσαλικού κάμπου. Εκτοτε ξέρετε… και δεν υπάρχει δικαιολογία…
Κοκκινοσκουφίτσα
